II KA 469/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który skazał oskarżonego za handel amfetaminą (art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k.) oraz posiadanie marihuany (art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Apelacja zaskarżyła wyrok w części dotyczącej czynu pierwszego, zarzucając obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 410 kpk) poprzez nieuwzględnienie konsekwentnych wyjaśnień oskarżonego i pomówienie go przez świadka M. R. (1), a także błąd w ustaleniach faktycznych co do sprawstwa. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdził, że zarzuty naruszenia art. 5 § 2 kpk i art. 410 kpk są niezasadne, a ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z art. 7 kpk. Sąd Okręgowy podkreślił, że wyjaśnienia oskarżonego były niespójne i sprzeczne z innymi wiarygodnymi dowodami, w tym zeznaniami świadka M. R. (1), które nie stanowiły pomówienia. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również błędu w ustaleniach faktycznych, uznając, że ilość i rodzaj narkotyków oraz czasookres przestępstwa nie pozwalają na uznanie czynu za wypadek mniejszej wagi. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 520 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, stosowania zasady in dubio pro reo, oceny zeznań świadków oraz kwalifikacji czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w tej sprawie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy konsekwentne zaprzeczanie sprawstwu przez oskarżonego, w sytuacji gdy inne dowody obciążają go, może stanowić podstawę do zastosowania zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo nie ma zastosowania, gdy wątpliwości nie stały się udziałem sądu, a jedynie strony, a sąd ocenił dowody zgodnie z art. 7 kpk. Sama konsekwencja w zaprzeczaniu nie jest wystarczająca, gdy inne dowody przeczą tej wersji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości, których nie da się usunąć, a nie wątpliwości zgłaszanych przez stronę. Ocena dowodów zgodnie z art. 7 kpk jest kluczowa, a wyjaśnienia oskarżonego muszą być badane na równi z innymi dowodami.
Czy apelacja może skutecznie podważać ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji poprzez zarzut obrazy art. 410 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut obrazy art. 410 kpk nie może być oparty na tym, że pewne dowody nie stanowiły podstawy orzeczenia, mimo że sąd je rozważył i ocenił. W istocie sprowadza się to do kwestionowania oceny dowodów, co powinno być zarzutem obrazy art. 7 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że art. 410 kpk realizuje zasadę bezpośredniości, a podstawę wyroku stanowią materiały ujawnione na rozprawie. Kwestionowanie oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji nie jest właściwym zarzutem obrazy art. 410 kpk.
Czy zeznania świadka, który miał powód do pomówienia oskarżonego, mogą stanowić podstawę skazania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli zeznania te są spójne, logiczne, przekonujące i znajdują potwierdzenie w innych wiarygodnych dowodach, nie można ich nazwać pomówieniem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zeznania świadka M. R. (1) za wiarygodne, ponieważ były spójne, logiczne i potwierdzone innymi dowodami. Twierdzenia oskarżonego o pomówieniu zostały uznane za stworzone na potrzeby procesu.
Jakie kryteria decydują o zakwalifikowaniu czynu jako 'wypadek mniejszej wagi' w kontekście przestępstw narkotykowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
O kwalifikacji prawnej czynu jako wypadku mniejszej wagi decyduje wyłącznie rodzaj i natężenie przedmiotowych oraz podmiotowych znamion czynu, a nie okoliczności takie jak niekaralność czy dobra opinia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że o kwalifikacji decydują znamiona czynu, a nie okoliczności dotyczące sprawcy. W przypadku ilości i rodzaju narkotyków oraz czasu popełnienia czynu, nie można uznać go za wypadek mniejszej wagi.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. R. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| Ł. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. R. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
| Marek Kempka | inne | prokurator |
Przepisy (26)
Główne
u.p.n. art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 62 § 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 5
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85a
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 45 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 70 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 44 § 2
Kodeks karny
u.p.n. art. 70 § 4
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. • Wyjaśnienia oskarżonego były niespójne i sprzeczne z innymi wiarygodnymi dowodami. • Zeznania świadka M. R. (1) były wiarygodne i potwierdzone innymi dowodami. • Ilość i rodzaj narkotyków oraz czas popełnienia czynu nie pozwalają na uznanie go za wypadek mniejszej wagi.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 410 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Zarzut pomówienia przez świadka M. R. (1). • Kwalifikacja czynu z pkt I jako wypadek mniejszej wagi.
Godne uwagi sformułowania
zwrot „w szczególności” jest semantycznie pusty • zasada in dubio pro reo jest naturalną konsekwencją domniemania niewinności • przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 kpk • nie sposób nazwać pomówieniami • nie sposób uznać przypisanego mu czynu jako przypadku mniejszej wagi
Skład orzekający
Grażyna Jaszczuk
przewodniczący
Dariusz Półtorak
sprawozdawca
Agata Kowalska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, stosowania zasady in dubio pro reo, oceny zeznań świadków oraz kwalifikacji czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w tej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przestępstw narkotykowych i zawiera analizę błędów procesowych, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.
“Sąd Okręgowy rozstrzyga zarzuty apelacji w sprawie o handel narkotykami: kluczowa ocena dowodów i zasada in dubio pro reo.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.