II Ka 45/26

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2026-02-26
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
prawo karnejazda po alkoholuart. 178a kkkara pozbawienia wolnościapelacjasytuacja rodzinnaprzepadek pojazdu

Podsumowanie

Sąd Okręgowy obniżył karę pozbawienia wolności za jazdę pod wpływem alkoholu, uwzględniając trudną sytuację rodzinną oskarżonego.

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w sprawie prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. Uwzględniając zarzut rażącej niewspółmierności kary, sąd obniżył orzeczoną karę pozbawienia wolności z 1 roku do 10 miesięcy, biorąc pod uwagę trudną sytuację rodzinną oskarżonego, w tym chorobę żony i konieczność opieki nad dziećmi. W pozostałej części wyrok utrzymano w mocy, a koszty postępowania odwoławczego przejął Skarb Państwa.

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., uwzględnił częściowo apelację obrońcy oskarżonego. Głównym zarzutem było rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd Rejonowy w wymiarze 1 roku. Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji nie nadał należytej wagi właściwościom i warunkom osobistym oskarżonego oraz jego sytuacji rodzinnej, która uległa znacznemu pogorszeniu po popełnieniu przestępstwa. W szczególności uwzględniono ciężką chorobę nowotworową małżonki, konieczność opieki nad dwojgiem małoletnich dzieci (w tym wymagającym kształcenia specjalnego) oraz fakt, że oskarżony jest jedynym żywicielem rodziny. Zmiana sytuacji życiowej oskarżonego, która nastąpiła na krótko przed wydaniem wyroku przez sąd pierwszej instancji, wpłynęła na jego postawę i uzasadniała wymierzenie łagodniejszej kary. Sąd obniżył karę pozbawienia wolności do 10 miesięcy, uznając, że cele wychowawcze i zapobiegawcze zostaną w ten sposób osiągnięte, a kara ta nie jest jedynie symboliczna. Jednocześnie sąd przyjął jako podstawę orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego art. 44b § 1a k.k. W pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy, a wydatki postępowania odwoławczego przejął na siebie Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kara była rażąco niewspółmierna, co uzasadnia jej obniżenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji nie nadał wystarczającej wagi trudnej sytuacji rodzinnej oskarżonego (choroba żony, opieka nad dziećmi) oraz jego postawie po popełnieniu czynu, co uzasadnia obniżenie kary pozbawienia wolności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku w zaskarżonej części

Strona wygrywająca

oskarżony (w części dotyczącej kary)

Strony

NazwaTypRola
T. R.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 178a § § 4

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 44b § § 1a

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia przepadku pojazdu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary.

k.k. art. 53 § § 1 i 2

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary.

k.p.k. art. 387

Kodeks postępowania karnego

Wniosek oskarżonego o skazanie bez rozprawy.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Podstawa przejęcia kosztów postępowania odwoławczego przez Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności ze względu na trudną sytuację rodzinną oskarżonego i jego postawę po popełnieniu czynu. Niewłaściwe uwzględnienie przez sąd pierwszej instancji dyrektyw wymiaru kary w odniesieniu do sytuacji osobistej i rodzinnej oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

sfera sędziowskiego wymiaru kary w pierwszej kolejności zarezerwowana jest dla sądu pierwszej instancji ingerencja w płaszczyznę wymiaru kary wymaga zatem wykazania, że sąd meriti naruszył dyrektywy wymiaru kary w taki sposób, że orzeczona kara jest nie tylko nieproporcjonalna, ale rażąco niewspółmierna nie wystarczy zatem wskazanie przez skarżącego, że sąd orzekający nie uwzględnił danej okoliczności istotnej z perspektywy zastosowania się do jednej z dyrektyw

Skład orzekający

Agnieszka Karłowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie obniżenia kary pozbawienia wolności w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu ze względu na trudną sytuację rodzinną i postawę sprawcy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rodzinnej i okoliczności popełnienia czynu. Wymaga wykazania rażącej niewspółmierności kary.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może uwzględnić trudną sytuację życiową sprawcy przy wymiarze kary, co jest istotne z perspektywy praktyki prawniczej i społecznej.

Trudna sytuacja rodzinna złagodziła karę za jazdę po alkoholu – Sąd Okręgowy obniżył wyrok.

Sektor

transport

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Ka 45/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2026r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Karłowicz Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Andrzeja Pawelca po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. sprawy T. R. oskarżonego z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 września 2025 r. sygn. akt II K 92/25 I. 
        wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że: 1. 
        obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 10 (dziesięć) miesięcy; 2. 
        przyjmuje jako podstawę orzeczenia wobec oskarżonego przepadku pojazdu mechanicznego art. 44b § 1a kk ; II. 
        w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. 
        wydatki postępowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 45/26 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 września 2025 r. w sprawie II K 92/25 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐co do winy ☒co do kary ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. rażąca niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności, będącą konsekwencją wadliwego zastosowania dyrektyw wymiaru kary wynikających z art. 53 § 1 i 2 kk , w szczególności poprzez nienadanie należytej wagi właściwościom i warunkom osobistym oskarżonego oraz jego sytuacji rodzinnej, jak również wpływowi orzeczonej kary na osoby trzecie, podczas gdy stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu oraz całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności - w tym wyjątkowo trudna sytuacja rodzinna oskarżonego, ciężka choroba nowotworowa małżonki, konieczność sprawowania opieki nad dwojgiem małoletnich dzieci, w tym dzieckiem wymagającym kształcenie specjalnego, a także postawa oskarżonego wyrażająca się w przyznaniu do winy i okazaniu skruchy - przemawiały za wymierzeniem kary znacznie łagodniejszej, tj. zbliżonej do dolnej granicy ustawowego zagrożenia, poprzez orzeczenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Analiza akt postępowania w świetle złożonego środka odwoławczego skutkowała uznaniem podniesionego przez obrońcę oskarżonego zarzutu za zasadny, ale wniosek zasługiwał na uwzględnienie w części. Sąd Okręgowy w całości podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2024 r. II AKa 372/23 iż, sfera sędziowskiego wymiaru kary w pierwszej kolejności zarezerwowana jest dla sądu pierwszej instancji, który w tym zakresie orzeka biorąc przede wszystkim pod uwagę wskazania wynikające z art. 53 § 1 i 2 k.k. Podważanie ocen dokonywanych w tej sferze możliwe jest jedynie w ramach zarzutu rażącej niewspółmierności kary z art. 438 pkt 4 k.p.k. Z tego względu kontrola instancyjna wyroku sądu pierwszej instancji w zakresie wymiaru kary powinna być dokonywana z uwzględnieniem szerokiego zakresu swobodnej oceny sądu co do tego, jaka kara będzie stanowiła trafną reakcję karną na przestępstwo. Ingerencja w płaszczyznę wymiaru kary wymaga zatem wykazania, że sąd meriti naruszył dyrektywy wymiaru kary w taki sposób, że orzeczona kara jest nie tylko nieproporcjonalna, ale rażąco niewspółmierna w świetle prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary w danej sprawie. Nie wystarczy zatem wskazanie przez skarżącego, że sąd orzekający nie uwzględnił danej okoliczności istotnej z perspektywy zastosowania się do jednej z dyrektyw. Należy wykazać uchybienie na tyle doniosłe, że uwzględnienie prawidłowego znaczenia określonej dyrektywy wymiaru kary nakazywałoby orzec karę znacząco odbiegającą od tej, która została wymierzona w zaskarżonym wyroku (co do wysokości lub jej rodzaju). Słusznie skarżący wskazał, że Sąd I instancji nie nadał właściwego znaczenie właściwościom i warunkom osobistym oskarżonego, a w szczególności jego postawie po popełnieniu przestępstwa. Okoliczności te wynikają z zeznań L. R. złożonych w postępowaniu sądowym (k.115), a wskazują, że sytuacja rodzinna oskarżonego zasadniczo zmieniła się, co wpłynęło również na jego postawę. Sąd miał na uwadze, że nieobecność oskarżonego w domu w związku z odbywaniem kary pozbawienia będzie miała bezpośredni wpływ na jego rodzinę, która znajduje się obecnie w szczególnie trudnej sytuacji. Oczywiście oskarżony kierując pojazdem w stanie nietrzeźwości powinien mieć świadomość swojej odpowiedzialności za rodzinę, natomiast w przedmiotowej sprawie okoliczności dotyczące pogorszenie stanu zdrowia żony oskarżonego pojawiły się miesiąc przez wydaniem wyroku i spowodowały zmianę jego sytuacji życiowej. Oskarżony jest obecnie jedynym żywicielem rodziny, zaś jego żona obecnie nie może pracować. Taki wymiar kary, tj. 10 miesięcy pozbawienia wolności zaakceptował prokurator w ramach wniosku złożonego przez oskarżonego na rozprawie w dniu 17 lipca 2025 roku w ramach art. 387 kpk , a więc uznał, że cele kary w takim kształcie zostaną spełnione. Również gradacja kary w odniesieniu do poprzedniego wyroku skazującego przemawiała za orzeczeniem kary w niższym rozmiarze, tj. kary 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wydaje się, że dotychczasowa postawa oskarżonego, wynikająca z przebiegu rozprawy, złożonych wyjaśnień wskazują, że cele wychowawcze kary zostaną osiągnięte poprzez wymierzenie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta jest zasadniczo powyżej dolnego ustawowego zagrożenia, a więc spełni cele oddziaływania społecznego, gdyż nie jest to kara symboliczna. Nie było podstaw do takiego obniżenia kary pozbawienia wolności, o jakie wnioskował obrońca. Środek karny w postaci świadczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 zł orzeczony został w jego minimalnym wymiarze, a przesłanki orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wynikają z uzasadnienia Sądu I instancji. Zgodnie z art. 44b § 1a kk razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 1 lub 4, art. 178c § 1 pkt 2 lub art. 178d, a także wobec sprawcy określonego w art. 178 § 1 lub 1a , jeśli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy przestępstwa wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu albo prowadziła do takiego stężenia, sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W obu stanach prawnych - przed i po 29 stycznia 2026 roku istniały przesłanki do orzeczenia przepadku pojazdu, zmiana nastąpiła w zakresie podstawy prawnej. Wnioski wniosek o zmianę o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy, ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzut apelacyjny obrońcy oskarżonego okazał się częściowo zasadny i skutkował obniżeniem kary pozbawienia wolności. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zaskarżony wyrok w części – obniżono karę pozbawienia wolności Zwięźle o powodach zmiany Podniesiony w apelacji zarzut okazały się zasadny i tym samym środek odwoławczy podlegał uwzględnieniu. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Wobec uwzględnienia środka odwoławczego, Sąd Okręgowy wydatki postępowania odwoławczego przejąć na rachunek Skarbu Państwa na podstawie art. 634 kpk . 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w części 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐co do winy ☒co do kary ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę