II Ka 406/23

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2023-07-18
SAOSKarneprzestępstwa skarboweŚredniaokręgowy
kasa fiskalnapodatkigrzywnadziałalność gospodarczakodeks karny skarbowysąd okręgowyapelacja

Sąd Okręgowy podwyższył karę grzywny za sprzedaż usługi solarium z pominięciem kasy fiskalnej z 500 zł do 2000 zł, uznając pierwotną karę za rażąco niewspółmierną do sytuacji finansowej obwinionej.

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który skazał M. S. za sprzedaż usługi solarium z pominięciem kasy fiskalnej na karę grzywny 500 zł. Sąd Okręgowy uznał karę za rażąco niewspółmierną, podwyższył ją do 2000 zł, biorąc pod uwagę dobrą sytuację finansową obwinionej pomimo jej trudności zdrowotnych i konieczności utrzymania rodziny.

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji Naczelnika Urzędu Skarbowego, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie dotyczący M. S., obwinionej o sprzedaż usługi solarium z pominięciem kasy rejestrującej. Sąd Rejonowy wymierzył karę grzywny w wysokości 500 zł, uwzględniając trudną sytuację zdrowotną i rodzinną obwinionej. Sąd Okręgowy uznał jednak, że pierwotna kara była rażąco niewspółmierna. Podkreślono, że obwiniona prowadzi dochodową działalność gospodarczą, osiągając miesięczne dochody rzędu 10 000 zł, co pozwala jej na utrzymanie rodziny. W związku z tym, sąd odwoławczy podwyższył karę grzywny do 2000 zł, eliminując z podstawy prawnej §3 art. 48 kks, który mógł wpływać na obniżenie kary. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło zgodnie z przepisami prawa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kara grzywny w wysokości 500 zł była rażąco niewspółmierna, dlatego została podwyższona do 2000 zł.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że mimo trudnej sytuacji zdrowotnej i rodzinnej obwinionej, jej dochody z działalności gospodarczej są wysokie i pozwalają na uiszczenie wyższej grzywny. Pierwotna kara została uznana za nieodpowiednią w proporcji do wszystkich okoliczności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i podwyższenie kary grzywny

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaobwiniona
Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Mokotóworgan_państwowyoskarżyciel publiczny
Skarb Państwaorgan_państwowypokrzywdzony

Przepisy (5)

Główne

kks art. 62 § § 5

Kodeks karny skarbowy

Pomocnicze

kks art. 48 § § 1

Kodeks karny skarbowy

kks art. 48 § § 3

Kodeks karny skarbowy

Wyeliminowany z podstawy prawnej wymierzenia kary grzywny przez sąd odwoławczy.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 10

kpw art. 119 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara grzywny orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest rażąco niewspółmierna. Sytuacja finansowa obwinionej jest dobra, pomimo problemów zdrowotnych i rodzinnych.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja zdrowotna i konieczność utrzymania rodziny jako okoliczności uzasadniające niską karę grzywny.

Godne uwagi sformułowania

kara grzywny w kwocie 500 zł jest rażąco niewspółmierna są to okoliczności łagodzące, ale zostały przyjęte w nieodpowiedniej proporcji Sytuacja finansowa obwinionej jest bardzo dobra dochody ponad przeciętne

Skład orzekający

Grażyna Jaszczuk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary grzywny w kontekście sytuacji finansowej sprawcy wykroczenia skarbowego."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji obwinionej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może zmienić wysokość kary, nawet jeśli sąd pierwszej instancji brał pod uwagę okoliczności łagodzące, gdy ocena sytuacji finansowej sprawcy jest inna.

Nawet problemy zdrowotne nie chronią przed wyższą karą! Sąd podwyższył grzywnę za brak kasy fiskalnej.

Dane finansowe

WPS: 15 PLN

grzywna: 2000 PLN

opłata: 200 PLN

zryczałtowane wydatki postępowania: 50 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ka 406/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Grażyna Jaszczuk Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 r. sprawy M. S. obwinionej z art. 62 § 5 kks na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 marca 2023 r. sygn. akt II W 982/22 I. w zaskarżonej części wyrok zmienia w ten sposób, że z podstawy prawnej wymierzenia kary grzywny eliminuje §3 art. 48 kks i karę grzywny podwyższa do kwoty 2.000 (dwa tysiące) zł; II. zasądza od M. S. na rzecz Skarbu Państwa 200 zł tytułem opłaty za obie instancje i 50 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania odwoławczego. Sygn. akt II Ka 406/23 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 13 marca 2023 roku uznał M. S. winną tego, że prowadząc działalność gospodarczą w zakresie usług kosmetycznych pod nazwą (...) z siedzibą na (...) (...) w dniu 29 sierpnia 2022 roku dokonała sprzedaży usługi solarium o wartości 15 zł z pominięciem kasy rejestrującej, co wyczerpało dyspozycję art. 62§5 kks i za czyn ten - z mocy art.62§5 kks w zw. z art. 48§1 i 3 kks - skazał ją na karę 500 zł grzywny. Zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków w sprawie oraz 50 zł tytułem opłaty. Powyższy wyrok zaskarżył Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Mokotów w części dotyczącej kary grzywny zarzucając rażącą jej niewspółmierność, wnosząc o jej podwyższenie do kwoty 2.000 zł ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd rejonowy w Garwolinie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: apelacja jest zasadna, a jej wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Sąd Rejonowy w Garwolinie szeroko omówił przesłanki, które legły u podstaw wymierzeniu M. S. kary grzywny w kwocie 500 zł. Podkreślił trudną sytuację zdrowotną, a jednocześnie konieczność utrzymania dzieci i niepracującego męża z działalności gospodarczej. Owszem, zgodzić się należy z sądem, że są to okoliczności łagodzące, ale zostały przyjęte w nieodpowiedniej proporcji i bez uwzględnienia wszystkich okoliczności czynu i osoby sprawcy. Zdarzenie nie było przypadkowe i incydentalne, jak twierdzi obwiniona, bowiem przeczą tym twierdzeniom zeznania S. T. . Wprawdzie nie zostały one objęte aktem oskarżenia, ale rzutują na prawdziwość wyjaśnień obwinionej, sposób jej zachowania i sposób prowadzenia działalności. Obwiniona prowadząc działalność w zakresie usług kosmetycznych sama przyznała i to dwukrotnie, że jej dochody to 10.000 zł miesięcznie mimo problemów zdrowotnych. Ma na utrzymaniu troje dzieci w wieku 14, 10 i 9 lat. Mąż nie pracuje, bo opiekuje się dziećmi. Sytuacja finansowa obwinionej, zdaniem sądu odwoławczego, jest bardzo dobra. Jeżeli, M. S. uważa, że tak nie jest, to powinna skłonić męża do pomocy w utrzymaniu rodziny, bowiem dzieci są duże i nie wymagają szczególnej opieki, jak dzieci bardzo małe, w wieku przedszkolnym. Obiektywnie jednak sytuacja finansowa obwinionej jest dobra, a dochody ponad przeciętne. Powyższe okoliczności przemawiały za uznaniem, że kara grzywny w wysokości orzeczonej przez Sąd Rejonowy w Garwolinie jest rażąco niewspółmierna i w związku z tym zmienił wyrok w zaskarżonej części i karę grzywny podwyższył zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego. Rozstrzygnięcie o kosztach zapadło po myśli art. 119 §1 kpw i art.3 ust. 1 w zw. z art. 10 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnych po uprzednim uznaniu, że obwiniona jest w stanie je uiścić. Z tych względów orzeczono, jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI