II Ka 403/24

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2024-07-26
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
jazda po alkoholuprzestępstwo drogowekara pozbawienia wolnościapelacjasąd okręgowysąd rejonowyrecydywaart. 178a kk

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za jazdę pod wpływem alkoholu, uznając apelację dotyczącą kary za niezasadną.

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację oskarżonego M. K. od wyroku Sądu Rejonowego skazującego go za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 4 kk). Oskarżony zarzucił m.in. rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne, podkreślając wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, realne zagrożenie dla ruchu drogowego oraz dotychczasową karalność oskarżonego za podobne przestępstwa. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając apelację oskarżonego M. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2024 r. (sygn. akt II K 348/23), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w całości i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 140 złotych kosztów procesu za postępowanie odwoławcze. Oskarżony w swojej apelacji podniósł zarzut rażącej niewspółmierności kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.). Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za całkowicie niezasadny. Podzielono ocenę sądu pierwszej instancji co do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz winy oskarżonego. Podkreślono, że stan nietrzeźwości oskarżonego dwukrotnie przekraczał dopuszczalne normy, a spowodowana przez niego kolizja drogowa stanowiła realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Sąd odwoławczy nie przywiązał nadmiernej wagi do przyznania się oskarżonego do winy, jego skruchy czy współpracy z organami ścigania, wskazując, że został on złapany na gorącym uczynku, a jego wcześniejsze karalności (trzykrotne, w tym za przestępstwa prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości i złamanie zakazu) świadczą o nieskuteczności dotychczas orzekanych kar. Wskazano, że popełnienie kolejnego przestępstwa z art. 178a § 4 kk niespełna miesiąc po uprawomocnieniu się poprzedniego wyroku (II K 824/21) świadczy o realnym zagrożeniu dla porządku prawnego. Sąd odrzucił argumentację o potrzebie orzeczenia kary ograniczenia wolności jako kary rodzajowo łagodniejszej, skoro kara pozbawienia wolności nie odniosła skutku. Podkreślono, że wymierzenie łagodniejszej kary musiałoby zostać odebrane jako pobłażliwość. Nie przywiązywano też istotnego znaczenia do faktu stałego zatrudnienia oskarżonego, traktując to jako naturalną sytuację osoby dorosłej. Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności została uznana za nie rażąco surową, będąc znacznie niższą od górnej granicy ustawowego zagrożenia. Wobec niezasadności zarzutów, wniosek apelacyjny o zmianę wyroku nie został uwzględniony.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że kara jest adekwatna ze względu na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, realne zagrożenie dla ruchu drogowego oraz recydywę oskarżonego, dla którego wcześniejsze kary, w tym bezwzględna kara pozbawienia wolności, okazały się nieskuteczne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. K.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 178a § § 4

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt. 4

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Cele kary, w tym prewencja generalna.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu. Realne zagrożenie dla ruchu drogowego. Wysoki stopień winy oskarżonego. Dotychczasowa karalność oskarżonego za podobne przestępstwa (recydywa). Nieskuteczność dotychczas orzekanych kar. Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności nie jest rażąco surowa.

Odrzucone argumenty

Kara jest rażąco niewspółmierna. Potrzeba orzeczenia kary łagodniejszej (np. ograniczenia wolności). Znaczenie przyznania się do winy, skruchy i współpracy z organami ścigania. Znaczenie stałego zatrudnienia oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

stan nietrzeźwości w jakim znajdował się oskarżony ponad dwukrotnie przekraczał dopuszczalne normy wytworzony przez oskarżonego stan zagrożenia w ruchu drogowym dla innych jego uczestników był realny nie można przywiązywać nadmiernej wagi do okoliczności podnoszonych w apelacji tj. przyznania się oskarżonego do winy, wyrażenia skruchy i „współpracy z organami ścigania” oskarżony został złapany na gorącym uczynku i stąd niekwestionowanie sprawstwa zarzucanego czynu nie miało praktycznie żadnego wpływu na bieg postępowania M. K. w przeszłości był już 3-krotnie karany, w tym dwukrotnie za przestępstwa prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości oraz złamanie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a orzekane wobec niego kary, w tym bezwzględna kara pozbawienia wolności w żaden sposób nie spowodowały zmiany jego postępowania niespełna miesiąc później, bo 17 lutego 2023 roku M. K. dopuszcza się kolejnego przestępstwa z art. 178 §4 kk nieskuteczność dotychczas orzekanych kar wymierzenie takiej kary musiałoby zostać odebrane jako wyraz pobłażliwości organów wymiaru sprawiedliwości wobec sprawców nagminnie łamiących przepisy prawa całkowicie naturalnym jest, że utrzymuje się z dochodów własnej pracy, co traktować należy za standardową i powszechną sytuację kara 5 miesięcy pozbawienia wolności, która jest przecież karą wielokrotnie niższą od górnej granicy ustawowego zagrożenia, a tylko w niewielkim stopniu przekracza jej dolny próg.

Skład orzekający

Dariusz Półtorak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stanowiska sądu odwoławczego w zakresie oceny kary za jazdę pod wpływem alkoholu w przypadku recydywy oraz oceny znaczenia okoliczności łagodzących w takiej sytuacji."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i prawnego, z uwzględnieniem wcześniejszej karalności oskarżonego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia recydywę w przestępstwach drogowych i dlaczego standardowe okoliczności łagodzące mogą nie mieć znaczenia w obliczu powtarzalności czynów.

Recydywa drogowa: dlaczego skrucha i praca nie zawsze wystarczą, by uniknąć więzienia?

Sektor

transport

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Ka 403/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lipca 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale Prokuratora Agnieszki Czapińskiej po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2024 r. sprawy M. K. oskarżonego z art. 178a § 4 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 348/23 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 140 złotych kosztów procesu za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 403/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2024 roku sygn. akt II K 348/23. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny – pełnomocnik oskarżycielki prywatnej 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------ --------------- ---------------------------------------------------------------------- ------------------------ -------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------- ----------------- --------------------------------------------------------------------- ------------------------ --------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------------- ---------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Zarzuty zawarte w pkt. I-II apelacji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty zawarte w apelacji ocenić należy za całkowicie niezasadne. Brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że kara orzeczona wobec M. K. jest karą rażąco surową w rozumieniu art. 438 pkt. 4 kpk . Sąd Okręgowy w zupełności podziela ocenę sądu meriti zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, co do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego oraz stopnia jego winy. I tak trafnie sąd podkreślił, że stan nietrzeźwości w jakim znajdował się oskarżony ponad dwukrotnie przekraczał dopuszczalne normy, a wytworzony przez oskarżonego stan zagrożenia w ruchu drogowym dla innych jego uczestników był realny, skoro M. K. spowodował kolizję drogową. W żadnym razie nie można przywiązywać nadmiernej wagi do okoliczności podnoszonych w apelacji tj. przyznania się oskarżonego do winy, wyrażenia skruchy i „współpracy z organami ścigania”. Zważyć bowiem należy, że oskarżony został złapany na gorącym uczynku i stąd niekwestionowanie sprawstwa zarzucanego czynu nie miało praktycznie żadnego wpływu na bieg postępowania i może być jedynie uznane za okoliczność łagodzącą, która w istotny sposób nie wpływa na wymiar kary. Odnośnie wyrażonej skruchy to-biorąc pod uwagę wcześniejsze zachowania oskarżonego, można mieć uzasadnione wątpliwości, co do jej wpływu na przyszły sposób jego postępowania. M. K. w przeszłości był już 3-krotnie karany, w tym dwukrotnie za przestępstwa prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości oraz złamanie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a orzekane wobec niego kary, w tym bezwzględna kara pozbawienia wolności w żaden sposób nie spowodowały zmiany jego postępowania, o czym świadczy przedmiotowe postępowanie. Wyrok w sprawie II K 824/21 Sądu Rejonowego w Siedlcach uprawomocnił się 19 stycznia 2023 roku, a niespełna miesiąc później, bo 17 lutego 2023 roku M. K. dopuszcza się kolejnego przestępstwa z art. 178 §4 kk . Okoliczności te świadczą, z jednej strony o realnym zagrożeniu dla porządku prawnego jakie niesie z sobą niezgodne z prawem i nie końca kontrolowane zachowanie oskarżonego, a jednoczenie wykazują nieskuteczność dotychczas orzekanych kar. W tej sytuacji, żadnego uzasadnienia nie znajduje wyrażone w apelacji stanowisko o potrzebie orzeczenia wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności, a więc kary rodzajowo łagodniejszej, skoro wymierzona już uprzednio kara pozbawienia wolności nie odniosła zamierzonego skutku. Nie znajduje także żadnego merytorycznego uzasadnienia przekonanie autora apelacji, że wnioskowana kara odniosłaby cele wyrażone a art. 53 kk , w szczególności w zakresie prewencji generalnej, ponieważ wymierzenie takiej kary musiałoby zostać odebrane jako wyraz pobłażliwości organów wymiaru sprawiedliwości wobec sprawców nagminnie łamiących przepisy prawa. Nie można również jakiegoś istotnego znaczenia przywiązywać do podnoszonej w apelacji okoliczności, że oskarżony posiada stałe miejsce zatrudnienia. M. K. jest dorosła osobą, mężczyzną w sile wieku nie uskarżającym się na jakieś deficyty zdrowotne. Dlatego, całkowicie naturalnym jest, że utrzymuje się z dochodów własnej pracy, co traktować należy za standardową i powszechną sytuację. Jeżeli chodzi o sam wymiar kary, to również tutaj Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania stanowiska sądu meriti. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności wpływających na wymiar kary, nie może być uznana za rażąco surową kara 5 miesięcy pozbawienia wolności, która jest przecież karą wielokrotnie niższą od górnej granicy ustawowego zagrożenia, a tylko w niewielkim stopniu przekracza jej dolny próg. Wniosek zawarty w apelacji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niezasadności zarzutu podniesionego przez oskarżonego, wniosek apelacyjny nie zasługiwał na uwzględnienie, co szczegółowo zostało rozważone we wcześniejszej części uzasadnienia. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazano w rubryce 3.1. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Z uwagi na nieuwzględnienie apelacji, na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. , Sąd Okręgowy obciążył oskarżonego opłatą za II instancję oraz wydatkami postępowania. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wymiar kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę