II KA 398/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła apelacji Prokuratora Rejonowego w Wyszkowie od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie, który uznał oskarżonego A. K. (1) winnym popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. (niealimentacja) w okresie od 1 kwietnia 2012 r. do 4 października 2013 r., wymierzając karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata próby. Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na wyeliminowaniu z okresu czynu czasu od 7 lutego 2012 r. do 31 marca 2012 r. oraz od 5 października 2013 r. do 28 października 2013 r., a także rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy przychylił się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, rozszerzając okres czynu do 7 lutego 2012 r. - 28 października 2013 r., opierając się na informacjach od komornika i zeznaniach świadków. Sąd uznał, że oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego przez cały wskazany okres, mimo trudnej sytuacji materialnej. Zarzut rażącej niewspółmierności kary został uznany za chybiony, gdyż kara 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem została uznana za adekwatną i sprawiedliwą, uwzględniającą zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w zakresie okresu czynu, a w pozostałej części utrzymał go w mocy, zasądzając od oskarżonego zwrot wydatków i opłatę na rzecz Skarbu Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie okresu popełnienia przestępstwa niealimentacji oraz ocena współmierności kary w sprawach z art. 209 § 1 k.k.
Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy i interpretacji przepisów w kontekście konkretnego stanu faktycznego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy okres uchylania się od obowiązku alimentacyjnego powinien być szerszy niż ustalony przez sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji rozszerzył okres popełnienia czynu z art. 209 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że materiał dowodowy, w tym informacje od komornika i zeznania świadków, wskazuje na uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego przez cały okres wskazany w akcie oskarżenia, a nie tylko w zawężonym przez sąd rejonowy zakresie.
Czy kara 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata próby za czyn z art. 209 § 1 k.k. jest rażąco niewspółmierna?
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest współmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara jest adekwatna do popełnionego czynu i uwzględnia okoliczności łagodzące i obciążające, spełniając cele prewencji indywidualnej i ogólnej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| O. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce | organ_państwowy | prokurator |
| Prokurator Rejonowy w Wyszkowie | organ_państwowy | apelujący |
| A. K. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
| B. J. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| B. J. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 209 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 3 i 4
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 69 § § 1 i § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § § 1 pkt 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 635
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący okresu popełnienia czynu z art. 209 § 1 k.k.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność kary
Godne uwagi sformułowania
uchylał się uporczywie od wykonywania ciążącego na nim obowiązku opieki poprzez niełożenie na utrzymanie swojej małoletniej córki • naraził wymienioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych • o rażącej niewspółmierności kary można mówić wtedy, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to jednak nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy – innymi słowy, gdy jest w odczuciu społecznym karą niesprawiedliwą
Skład orzekający
Magdalena Dąbrowska
przewodniczący
Ryszard Warda
sędzia
Michał Pieńkowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie okresu popełnienia przestępstwa niealimentacji oraz ocena współmierności kary w sprawach z art. 209 § 1 k.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy i interpretacji przepisów w kontekście konkretnego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji i pokazuje, jak sąd drugiej instancji koryguje ustalenia sądu pierwszej instancji w zakresie okresu popełnienia czynu, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd rozszerzył okres niealimentacji: jak ustalono winę oskarżonego?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.