II KA 390/21

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który uniewinnił oskarżonego R. S. od zarzutu popełnienia czynu z art. 190a § 1 k.k. (stalking). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, obrazę przepisów postępowania karnego (art. 7, 366, 410 k.p.k.) polegającą na jednostronnej ocenie dowodów, oraz obrazę prawa materialnego (art. 190a § 1 k.k.) poprzez błędną wykładnię. Sąd Okręgowy po analizie akt sprawy i argumentów apelacji uznał wszystkie zarzuty za bezzasadne. Stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, wszechstronnie ocenił zebrany materiał dowodowy, uwzględniając dowody przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji zostały uznane za prawidłowe i mające pełne oparcie w wiarygodnym materiale dowodowym. Sąd odwoławczy podkreślił, że choć zachowania oskarżonego, takie jak głośne słuchanie muzyki czy hałasowanie, były uciążliwe dla sąsiadów, nie wypełniały one znamion uporczywego nękania. Kluczowe było stwierdzenie braku złej woli sprawcy oraz tego, że jego zachowania nie wzbudziły w pokrzywdzonych uzasadnionego poczucia zagrożenia ani istotnie nie naruszyły ich prywatności. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację prokuratora za bezzasadną, a wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający