II Ka 376/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie w zaskarżonej części, oddalając apelacje obrońców i skazanego dotyczące wymiaru kary łącznej.
Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelacje obrońców i skazanego M. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który orzekł karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Apelujący kwestionowali wymiar kary, domagając się zastosowania zasady absorpcji zamiast asperacji oraz łagodniejszej kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty dotyczące błędnego wskazania kary łącznej w wyroku Sądu I instancji za zasadne, jednak nie miało to wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie. Zarzuty dotyczące wymiaru kary łącznej uznał za niezasadne, podkreślając wielokrotną recydywę skazanego i brak wpływu wcześniejszych kar na jego zachowanie. Sąd utrzymał wyrok w mocy w zaskarżonej części i zwolnił skazanego od kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę skazanego M. Z. na skutek apelacji wniesionych przez obrońców i samego skazanego, wydał wyrok utrzymujący w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie w części dotyczącej wymiaru kary łącznej. Sąd pierwszej instancji orzekł karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, łącząc kary 3 lat i 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Apelujący podnosili zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego, błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary, domagając się zastosowania zasady absorpcji i orzeczenia łagodniejszej kary łącznej. Sąd Okręgowy przyznał zasadność zarzutom dotyczącym błędnego wskazania w części wstępnej zaskarżonego wyroku kary łącznej orzeczonej w innej sprawie (II K 937/17), która została obniżona w wyniku apelacji do 4 lat i 6 miesięcy. Niemniej jednak, sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów kwestionujących wymiar orzeczonej kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności. Sąd uznał, że zastosowanie zasady asperacji było prawidłowe, a kara nie była rażąco surowa, biorąc pod uwagę wielokrotną recydywę skazanego, który był wielokrotnie karany, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, i nie wykazywał poprawy mimo odbywania kar pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy nie uznał argumentów obrony, w tym opinii o skazanym czy zawarcia przez niego związku małżeńskiego, za wystarczające do złagodzenia kary. W konsekwencji, sąd utrzymał wyrok w mocy w zaskarżonej części i zwolnił skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze z uwagi na jego sytuację materialną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna 7 lat pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, a zastosowanie zasady asperacji było prawidłowe.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wielokrotna recydywa skazanego, który wielokrotnie popełniał przestępstwa przeciwko mieniu i nie wykazywał poprawy mimo odbywania kar, uzasadnia orzeczenie surowszej kary łącznej. Zastosowanie zasady absorpcji byłoby nieuprawnionym premiowaniem skazanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Wyrok utrzymany w mocy w zaskarżonej części
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Krzysztof Ciepliński | organ_państwowy | prokurator |
| obrońcy skazanego | inne | obrońca |
Przepisy (5)
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zmiany wyroku sądu pierwszej instancji.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut błędnego wskazania w części wstępnej wyroku kary łącznej orzeczonej w innej sprawie, która została zmieniona w postępowaniu odwoławczym.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące rażącej niewspółmierności kary łącznej. Argumentacja o potrzebie zastosowania zasady absorpcji zamiast asperacji. Argumentacja oparta na opinii o skazanym i jego sytuacji rodzinnej (zawarcie związku małżeńskiego).
Godne uwagi sformułowania
Zastosowanie w tej sytuacji , w przedmiotowej sprawie postulowanej przez skarżących zasady absorpcji byłoby niczym nieuprawnionym premiowaniem skazanego, który dotychczasowym swoim postępowaniem wykazał notoryczne nieprzestrzeganie porządku prawnego. M. Z. w ciągu niespełna 40 lat życia był kilkunastokrotnie karany i to w zdecydowanej większości za przestępstwa przeciwko mieniu, a więc rodzajowo takie same przestępstwa za jakie orzeczone zostały kary podlegające łączeniu. W żaden sposób na zmianę jego zachowania nie wpływały kolejne orzekane i wykonywane kary pozbawienia wolności, dopuścił się kolejnych przestępstw przeciwko mieniu i to działając w warunkach recydywy wielokrotnej.
Skład orzekający
Grażyna Jaszczuk
przewodniczący
Agnieszka Karłowicz
sędzia
Dariusz Półtorak
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady asperacji przy łączeniu kar w wyroku łącznym w kontekście wielokrotnej recydywy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego z wieloletnią historią przestępstw przeciwko mieniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy wyroku łącznego i wymiaru kary, co jest standardową procedurą w sprawach karnych. Jednakże, podkreślenie wielokrotnej recydywy skazanego i jego nieprzystosowania społecznego nadaje jej pewien kontekst.
“Wielokrotna recydywa kluczem do kary łącznej: Sąd Okręgowy utrzymuje wyrok.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 376/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SSO Agnieszka Karłowicz SSO Dariusz Półtorak (spr.) Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Krzysztofa Cieplińskiego po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. sprawy skazanego M. Z. na skutek apelacji, wniesionych przez skazanego i obrońców skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 4 marca 2022 r. sygn. akt II K 313/21 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; II. zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 376/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 04 marca 2022r. sygn.. akt II K 313/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Zawarty w pkt 4 apelacji obrońcy adw. J. K. oraz w pkt II.1 apelacji obrońcy adw. K. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut podniesiony w apelacjach obu obrońców jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Jednym z orzeczeń podlegających łączeniu w wyroku łącznym był wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie, który zapadł w sprawie II K 937/17. W sprawie tej w I instancji orzeczona została wobec M. Z. kara łączna 6 lat pozbawienia wolności i taka kara błędnie została wskazana w części wstępnej zaskarżonego wyroku. Tymczasem, w wyniku postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 16 lipca 2021r. sygn.. akt II Ka 804/20 dokonał zmiany wyroku Sądu I instancji m.in. w zakresie kary łącznej, której wymiar obniżył do 4 lat i 6 miesięcy. W tej sytuacji zarzuty zawarte w apelacjach obu obrońców uznać należało za zasadne, niemniej nie miało to wpływu na treść wyroku Sądu Odwoławczego, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Zarzut - zarzuty zawarte w pkt 1,2,3 apelacji adw. J. K. , - zarzut z pkt. II.2 apelacji adw. T. K. , - zarzut zawarty w apelacji oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wprawdzie apelacja adw. J. K. odwołuje się w pkt 2 i 3 do innych podstaw odwoławczych (obrazy prawa materialnego i błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za odstawę wyroku), to nie może być wątpliwości, że w istocie – tak, jak zarzuty zawarte w pozostałych apelacjach kwestionuje ona wymiar kary łącznej, jaka została orzeczona wobec skazanego w zaskarżonym wyroku. Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Akceptację Sądu Okręgowego uzyskało zastosowanie przez Sąd I instancji zasady asperacji przy łączeniu kar orzeczonych wobec oskarżonego. I tak zaskarżonym wyrokiem połączone zostały wobec M. Z. kary orzeczone odpowiednio 3 lat oraz 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym w obu przypadkach były to kary łączne. Tak więc przedział w jakim mogła zostać orzeczona kolejna kara łączna wynosi od 4 lat i 6 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy. Sąd Rejonowy wymierzył karę 7 lat pozbawienia wolności i instancja odwoławcza nie widziała podstaw do zakwestionowania takiego wymiaru kary. Praktycznie jedynym argumentem w apelacjach obrońców było odwoływanie się do opinii zakładu karnego, gdzie skazany odbywa karę. Jednakże, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku miał ją już na względzie sąd meriti, który uznał ją za poprawną, zauważył także to (co podniesione jest w apelacjach), że skazany był nagradzany i nie stosowano wobec niego kar dyscyplinarnych. Na wniosek obrony uzyskano aktualną opinię o skazanym, która nie wnosi nic istotnego w porównaniu do tej opinii, którą dysponował Sąd I instancji, a na którą powołują się apelacje. Argumentacja obu obrońców i skazanego sprowadza się praktycznie do przytaczania poszczególnych fragmentów opinii, jako przesłanek do orzeczenia łagodniejszej kary łącznej i zastosowania przy jej wymiarze zasady absorpcji. Tymczasem autorzy apelacji nie dostrzegają okoliczności, które, zdaniem Sądu Okręgowego przemawiają przeciwko takiemu rozstrzygnięci i nie pozwalają uznać orzeczonej wobec M. Z. kary za rażąco surową. I tak w pierwszym rzędzie zwrócić należy uwagę, że na karę łączną orzeczoną w zaskarżonym wyroku składają się wcześniej orzeczone prawomocnie kary łączne, przy których wymiarze również stosowano zasadę asperacji przy łączeniu kar jednostkowych. Zastosowanie w tej sytuacji , w przedmiotowej sprawie postulowanej przez skarżących zasady absorpcji byłoby niczym nieuprawnionym premiowaniem skazanego, który dotychczasowym swoim postępowaniem wykazał notoryczne nieprzestrzeganie porządku prawnego, o czym świadczy informacja z Krajowego Rejestru Karnego. M. Z. w ciągu niespełna 40 lat życia był kilkunastokrotnie karany i to w zdecydowanej większości za przestępstwa przeciwko mieniu, a więc rodzajowo takie same przestępstwa za jakie orzeczone zostały kary podlegające łączeniu. W żaden sposób na zmianę jego zachowania nie wpływały kolejne orzekane i wykonywane kary pozbawienia wolności, dopuścił się kolejnych przestępstw przeciwko mieniu i to działając w warunkach recydywy wielokrotnej. Argumentem, który mógłby wpłynąć na innej treści orzeczenie Sądu Okręgowego w Siedlcach jest nie jest zawarcie przez skazanego związku małżeńskiego. Skazany dokonując tego zdawał sobie sprawę, w jakiej aktualnie sytuacji się znajduje, że stoi przed perspektywą odbycia kary pozbawienia wolności. Wniosek Orzeczenie kary łącznej w wysokości 4 lat i 6 miesięcy ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Niezasadność zarzutów warunkowała nieuwzględnienie wniosku 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z 04.03.2022r. sygn.. akt II K 313/21 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Skazany przebywa w zakładzie karnym nie posiada źródeł dochodu, dlatego sąd zwolnił go od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI