II KA 365/21

Sąd Okręgowy w KoninieKonin2022-02-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzież z włamaniemart. 279 k.k.apelacja prokuratoraocena dowodówdomniemanie niewinnościniejednoznaczne dowodypostępowanie odwoławcze

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację prokuratora za bezzasadną z powodu braku wystarczających dowodów na przypisanie oskarżonemu sprawstwa czynu z art. 279 § 1 k.k.

Prokurator wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i domagając się przypisania oskarżonemu sprawstwa czynu z art. 279 § 1 k.k. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, podkreślając, że zebrany materiał dowodowy, w tym opinia biegłego z zakresu antropologii i zeznania świadków, nie pozwala na jednoznaczne przypisanie oskarżonemu popełnienia zarzucanego czynu. Sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Koninie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego K. K., który został oskarżony z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia, argumentując, że materiał dowodowy pozwalał na przypisanie oskarżonemu sprawstwa. Sąd Okręgowy nie podzielił tych argumentów. W uzasadnieniu podkreślono, że ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji jest prawidłowa i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) oraz analizy całokształtu okoliczności (art. 410 k.p.k.). Sąd odwoławczy wskazał, że opinia biegłego z zakresu antropologii, zeznania świadków podważające wersję oskarżenia, a także analiza logowań telefonu komórkowego oskarżonego nie pozwoliły na przypisanie mu sprawstwa. Podkreślono, że nawet opinia biegłego z zakresu badań antroposkopijnych nie dawała jednoznacznych dowodów na obecność oskarżonego na nagraniu z monitoringu. W związku z tym, zgodnie z zasadą domniemania niewinności i rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego, sąd utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, który uniewinnił oskarżonego od zarzucanego czynu. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa, a oskarżonemu zasądzono zwrot kosztów obrony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne przypisanie oskarżonemu sprawstwa czynu z art. 279 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał apelację prokuratora za bezzasadną, wskazując na prawidłową ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji. Podkreślono, że opinia biegłego z zakresu antropologii, zeznania świadków podważające wersję oskarżenia oraz analiza logowań telefonu komórkowego nie dostarczyły wystarczających dowodów winy. Nawet opinia z zakresu antroposkopii nie była jednoznaczna. Wobec braku dowodów ponad wszelką wątpliwość, zastosowano zasadę domniemania niewinności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

oskarżony

Strony

NazwaTypRola
K. K.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

Przepis określający czyn zabroniony kradzieży z włamaniem.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Podstawa swobodnej oceny dowodów przez sąd.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu apelacyjnego dotyczącego błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa orzeczenia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak jednoznacznych dowodów na sprawstwo oskarżonego. Niejednoznaczność opinii biegłego z zakresu antroposkopii. Zeznania świadków podważające wersję oskarżenia. Analiza logowań telefonu komórkowego nie potwierdza obecności oskarżonego na miejscu zdarzenia. Zasada domniemania niewinności i rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.

Odrzucone argumenty

Zarzut prokuratora o błędnych ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

Ocena dowodów przeprowadzonych w toku postępowania pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 k.p.k.), gdyż została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) Na kategoryczne przypisanie sprawstwa oskarżonemu nie pozwalają także zeznania świadka M. L. Na podstawie tej opinii nie byłoby więc możliwe skazanie oskarżonego w postępowaniu karnym, w którym obowiązują zasady domniemania niewinności i rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego.

Skład orzekający

Robert Rafał Kwieciński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady domniemania niewinności i oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza przy niejednoznacznych dowodach."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki dowodów w tej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe zasady polskiego prawa karnego, takie jak domniemanie niewinności i obowiązek sądu do rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego, co jest zawsze interesujące dla prawników.

Czy brak dowodów ponad wszelką wątpliwość oznacza uniewinnienie? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ka 365/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński Protokolant: sekr. sąd. Marta Burek przy udziale prokuratora Magdaleny Frantczak-Dybki po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2022 r. sprawy K. K. oskarżonego z art. 279§1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 29 lipca 2021 r. sygn. akt II K 1180/20 I. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok. II. Kosztami procesu za postępowania odwoławcza obciąża Skarb Państwa. III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kwotę 840 złotych z tytułu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym. Robert Rafał Kwieciński UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 365/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 29 lipca 2021r., sygn. akt II K 1180/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa w zakresie zarzucanego mu czynu z art. 279 § 1 k.k. podczas, gdy prawidłowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego oraz okoliczności zdarzenia oceniane we wzajemnym powiązaniu prowadzą do wniosku przeciwnego ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd odwoławczy w toku kontroli apelacyjnej nie dopatrzył się uchybień w ocenie dowodów, którą przeprowadził Sąd I instancji. Ocena dowodów przeprowadzonych w toku postępowania pozostaje pod ochroną prawa procesowego ( art. 7 k.p.k. ), gdyż została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 k.p.k. ) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy. Sąd wydał wyrok na podstawie analizy całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności, mających znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia, wobec czego ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie uchybia treści art. 410 k.p.k. Wbrew twierdzeniom skarżącego – Sąd I instancji dokonał prawidłowej analizy zarówno opinii biegłego z zakresu antroskopii jak i antropologii, uznając, iż to opinia biegłej z dziedziny antropologii winna stanowić podstawę ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie. Przy czym stara się nie zauważać skarżący, iż to właśnie treść tej opinii jest kompatybilna ze znaczną częścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza tego uzupełnionego w trakcie postępowania sądowego. W tym miejscu wskazać należy choćby na treść zeznań świadków Dato K. , S. H. s. A. , S. H. s. H. oraz M. K. , którzy to świadkowie podważyli treść zeznań świadków J. C. (1) i J. C. (2) , jakoby oskarżony w dniu 5 grudnia 2019r. miał nie wykonywać pracy w firmie świadków małż. C. . Co prawda ww. świadkowie nie pamiętali czy konkretnie w dniu 5 grudnia 2019r. oskarżony był w pracy, ale zaprzeczyli, by oskarżony w tamtym okresie miał jakąś dłuższą przerwę w pracy o której mówili małżonkowie C. . Na kategoryczne przypisanie sprawstwa oskarżonemu nie pozwalają także zeznania świadka M. L. , ale te złożone na rozprawie głównej, w trakcie których świadek próbowała przeforsować stanowisko, iż w postępowaniu przygotowawczym zostały przedłożone jej inne fotografie oskarżonego. Nadto sprawstwu oskarżonego przeczą także zeznania świadka I. M. , która zaprzeczyła, aby mężczyzną widocznym na zapisie monitoringu był oskarżony. Wreszcie przeprowadzona w sprawie analiza nie wykazała, aby telefon komórkowy oskarżonego logował się w czasie i miejscu zdarzenia. To właśnie analiza zeznań tych świadków, analizy logowań telefonu komórkowego oskarżonego wespół z opinią biegłej z dziedziny antropologii nie pozwoliła na przypisanie oskarżonemu sprawstwa z art. 279 § 1 kk . Podkreślić na koniec należy, że nawet z treści opinii biegłego z zakresu badań antroposkopijnych mgr K. B. nie wynika jednoznacznie i bez cienia wątpliwości, aby na monitoringu utrwalona została postać oskarżonego, biegły nie wykluczył jedynie takiej sytuacji (k. 208-272, 323-355 i 761-762). Na podstawie tej opinii nie byłoby więc możliwe skazanie oskarżonego w postępowaniu karnym, w którym obowiązują zasady domniemania niewinności i rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Wniosek -uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutu podniesionego w apelacji i uznał, iż brak jest materiału dowodowego, który pozwoliłby na przypisanie oskarżonemu zarzucanego mu czynu. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Brak podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonych Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zebrany materiał dowodowy nie pozwalał na przypisanie oskarżonemu sprawstwa i winy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany xxxx Zwięźle o powodach zmiany xxxxx 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III Orzeczenie o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze zawarte w punktach II i III wyroku znajdują uzasadnienie w przepisach art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z §15 ust.1 i 3, §11 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. 7. PODPIS Robert Rafał Kwieciński 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wina ,sprawstwo 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☐ Zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI