II Ka 36/23

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2023-03-24
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
wymuszeniewierzytelnośćprzemoczabór mieniarozbójkodeks karnyapelacjazmiana kwalifikacji prawnej

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uznając oskarżonego za winnego wymuszenia zwrotu wierzytelności poprzez przemoc i zabór telefonu, kwalifikując czyn z art. 191 § 2 kk, warunkowo zawieszając karę pozbawienia wolności i orzekając grzywnę.

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelacje od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim. Zmienił zaskarżony wyrok, uznając oskarżonego G. M. za winnego popełnienia czynu z art. 191 § 2 kk (wymuszenie zwrotu wierzytelności z użyciem przemocy i zaborem telefonu), zamiast rozboju. Orzeczono karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata próby, karę grzywny (200 stawek dziennych po 40 zł) oraz zobowiązano do informowania sądu o przebiegu próby. W pozostałej części wyrok utrzymano w mocy.

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę G. M. oskarżonego pierwotnie z art. 280 § 1 kk, na skutek apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcy oskarżonego, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim. Sąd Okręgowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk, polegającego na tym, że w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 zł, zastosował przemoc wobec pokrzywdzonego J. K. (uderzenie w twarz), a następnie zabrał jego telefon komórkowy o wartości 400 zł. Za ten czyn orzeczono karę jednego roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby. Dodatkowo, nałożono karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 40 zł. Oskarżonego zobowiązano również do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy. W pozostałej części wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego, zasądzając je od oskarżyciela posiłkowego i oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy zakwalifikował czyn jako wymuszenie zwrotu wierzytelności z art. 191 § 2 kk, uznając, że celem zabrania telefonu nie było jego przywłaszczenie, lecz forma nacisku na spłatę długu.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że z ustaleń faktycznych wynikało, iż oskarżony nie zamierzał przywłaszczyć telefonu, lecz użyć go jako środka nacisku na pokrzywdzonego w celu odzyskania długu. Telefon nie został ukryty ani sprzedany, a został wydany policji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie kwalifikacji prawnej i kary)

Strony

NazwaTypRola
G. M.osoba_fizycznaoskarżony
J. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Artur Trębickiinneprokurator

Przepisy (14)

Główne

k.k. art. 191 § 2

Kodeks karny

Sąd zinterpretował przepis jako obejmujący sytuację, w której sprawca stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, a następnie zabiera przedmiot należący do dłużnika jako formę nacisku, a nie przywłaszczenia.

Pomocnicze

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

Podstawa do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Podstawa do określenia okresu próby przy warunkowym zawieszeniu kary.

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

Podstawa do wymierzenia kary grzywny.

k.k. art. 33 § 3

Kodeks karny

Podstawa do określenia wysokości stawki dziennej grzywny.

k.k. art. 72 § 1 pkt 1

Kodeks karny

Podstawa do zobowiązania skazanego do informowania sądu o przebiegu okresu próby.

k.p.k. art. 438 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu obrazy przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 438 § 4

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

u.o.p.k. art. 13 § 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa zasądzenia opłaty od apelacji oskarżyciela posiłkowego.

k.p.k. art. 636 § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa obciążenia stron kosztami postępowania odwoławczego.

k.p.k. art. 633

Kodeks postępowania karnego

Podstawa obciążenia stron kosztami postępowania odwoławczego.

u.o.p.k. art. 10 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa zasądzenia opłaty za obie instancje.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Argumentacja obrońcy o braku zamiaru przywłaszczenia telefonu i działaniu jedynie w celu odzyskania długu. Uznanie przez Sąd Okręgowy, że zabór telefonu był formą nacisku, a nie kradzieżą.

Odrzucone argumenty

Zarzuty apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczące kwalifikacji czynu jako rozboju z elementami chuligańskimi. Zarzuty apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczące rażącej niewspółmierności kary pierwotnie orzeczonej.

Godne uwagi sformułowania

działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy celem zaboru telefonu przez oskarżonego nie było włączenie tego mienia do majątku sprawcy, lecz było kolejną formą nacisku (obok zastosowanej przemocy) na pokrzywdzonego, aby zwrócił dług znamię działania bez powodu albo z oczywiście błahego powodu należy rozumieć w taki sposób, że nie istnieje racjonalny motyw działania lub działaniu sprawcy brak wszelkiej racji

Skład orzekający

Grażyna Jaszczuk

przewodniczący

Agnieszka Karłowicz

sędzia

Paweł Mądry

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 191 § 2 kk w kontekście wymuszenia zwrotu wierzytelności z użyciem przemocy i zaborem przedmiotu, a także rozróżnienie tego czynu od rozboju."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej, gdzie kluczowe jest ustalenie zamiaru sprawcy co do przedmiotu zabranego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzyjna kwalifikacja prawna czynu i jak sąd odwoławczy może zmienić pierwotne rozstrzygnięcie, korygując błędną ocenę zamiaru sprawcy. Jest to przykład praktycznego zastosowania prawa karnego.

Czy odzyskiwanie długu siłą i zabranie telefonu to rozbój? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 400 PLN

zadośćuczynienie: 1000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ka 36/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz SR del. Paweł Mądry (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale prokuratora Artura Trębickiego po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2023 r. sprawy G. M. oskarżonego z art. 280 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 17 października 2022 r. sygn. akt II K 47/21 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że: 1. w zakresie zarzuconego i przypisanego czynu G. M. uznaje za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2020r. w S. , woj. (...) , działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. wraz z kartą SIM o wartości 400 złotych, tj. winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 191 § 2 kk skazuje go na karę jednego roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby, 3. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych określając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na 40 (czterdzieści) złotych, 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku; II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżyciela posiłkowego J. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty oraz 10 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz 10 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 36/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 17 października 2022r. w sprawie II K 47/21 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- ------------- ---------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. -------------------- ---------------------------------------------------------- -------------- ---------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie: - art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w niniejszym przypadku nie zachodzi wypadek mniejszej wagi, - art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy oskarżony popełnił występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie oraz umyślnym niszczeniu rzeczy działając publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego (zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - zarzut apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stał się częściowo nieaktualny wskutek zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego G. M. , zatem zbędne jest dokonywanie oceny zarzutu w zakresie zastosowania przez Sąd Rejonowy przepisu art. 283 kk - niezasadny jest także zarzut pełnomocnika w zakresie niezastosowania w sprawie przepisu art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk . Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że oskarżony działał z zamiarem wyegzekwowania od pokrzywdzonego długu w kwocie 1500 zł, zatem nie sposób zakwalifikować działania sprawcy jako działania podjętego bez powodu lub z oczywiście błahego powodu. Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu: „znamię działania bez powodu albo z oczywiście błahego powodu należy rozumieć w taki sposób, że nie istnieje racjonalny motyw działania lub działaniu sprawcy brak wszelkiej racji” (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 5.06.2019 r., II AKa 159/19, LEX nr 2719432). Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przy czym zmieniając jego opis przyjmując, że stanowił on występek o charakterze chuligańskim, wyczerpującego dyspozycję art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku apelacji 3.2. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego G. M. kary jednego miesiąca pozbawienia wolności oraz jednego roku ograniczenia wolności, przy wymiarze której Sąd nie nadał właściwego znaczenia występującym w sprawie okolicznościom obostrzającym karę, takim jak brak uwzględnienia, iż oskarżony popełnił przestępstwo w miejscu publicznym, na oczach co najmniej 4 postronnych osób, w porze dziennej w centrum miasta, kilka metrów od drogi krajowej, co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernej kary, która nie spełnia dyrektyw wymiaru kary w art. 53 kk , a których prawidłowe zastosowanie powinno skutkować orzeczeniem znacznie dolegliwszej kary (zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny zarzut pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego stracił swą aktualność wskutek zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego. Sąd Okręgowy, skazując G. M. za czyn z art. 191 § 1 kk , wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności, uznając że wymiar kary pozbawienia wolności jest adekwatny do stopnia winy i społecznej szkodliwości jego czynu oraz uwzględnia cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej Wniosek wniosek o zmianę wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przy czym zmieniając jego opis przyjmując, że stanowił on występek o charakterze chuligańskim, wyczerpującego dyspozycję art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk i art. 64 § 1 kk wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku apelacji 3.3. 1) zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, w szczególności błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego w zakresie braku zamiaru przywłaszczenia rzeczonego telefonu komórkowego, którego warunkiem odbioru była spłata długu wynikającego z udzielonej pożyczki pieniężnej w kwocie 1.500 zł (zeznania świadka M. K. i świadka R. M. ), co doprowadziło do niewłaściwej oceny przez Sąd zgromadzonego materiału dowodowego i uznanie czynu zabrania telefonu jako kradzieży; 2) zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, w szczególności art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej oceny zachowania oskarżonego i przyjęcie, że działał on z zamiarem przywłaszczenia telefonu, gdy nie wykazano innymi dowodami w sposób nie budzący wątpliwości, że taki był jego zamiar, co więcej oskarżyciel posiłkowy zgłosił się po odbiór telefonu, ale uczynił to poprzez przemoc fizyczną i pobicie oskarżonego (sposób opisany w akcie oskarżenia w sprawie II K 88/21); 3) zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy prawidłowa ocena prawna prowadzi do odmiennej kwalifikacji prawnokarnej z art. 191 § 2 kk , gdzie czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do 3 lat; (zarzuty apelacji obrońcy) ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - skarżący w trzech odrębnych zarzutach (których konstrukcja budzi uzasadnione i oczywiste zastrzeżenia) zakwestionował sposób oceny zgromadzonego materiału dowodowego prowadzący do ustaleń faktycznych stanowiących podstawę przypisania oskarżonemu rozboju na osobie J. K. . Zdaniem obrońcy, oskarżony działał jedynie w celu odzyskania pożyczonych pokrzywdzonemu pieniędzy, zaś telefon pokrzywdzonego podniósł z ziemi po tym, gdy porzucił go pokrzywdzony. Dodał, że telefon ” miał być zwrócony bezpośrednio po zwrocie długu” przez pokrzywdzonego. Oceniając te zarzuty należy na wstępie zauważyć, że ustalenia faktyczne zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku pozostają częściowo w sprzeczności z rozważaniami Sądu Rejonowego. Otóż Sąd Rejonowy przyjął, że faktem uznanym za udowodniony jest zabranie przez oskarżonego telefonu marki H. w celu przywłaszczenia (fakt nr I). Jednakże przedstawiając powody przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd Rejonowy stwierdził: „ na dokonaną przez Sąd ocenę zachowania oskarżonego miała też wpływ jego motywacja, którą niewątpliwie stanowiło to, iż pokrzywdzony od kilku lat uchylał się od zwrócenia mu pieniędzy w kwocie 1.500 zł, o czym świadczy wskazana przez samego pokrzywdzonego okoliczność, iż oskarżony powiedział mu po uderzeniu, że odda mu telefon kiedy on odda mi pieniądze”. Sąd Okręgowy zgadza się z tym ustaleniem faktycznym, gdyż nie tylko z wyjaśnień oskarżonego, ale wprost z zeznań pokrzywdzonego wynika, że celem zaboru telefonu przez oskarżonego nie było włączenie tego mienia do majątku sprawcy, lecz było kolejną formą nacisku (obok zastosowanej przemocy) na pokrzywdzonego, aby zwrócił dług. Z akt sprawy nie wynika, aby oskarżony zamierzał sprzedać ten telefon lub postąpić z nim w inny sposób jak właściciel. Telefon nie został także ukryty oraz został wydany funkcjonariuszom policji w stanie niepogorszonym. Na gruncie tych ustaleń faktycznych należy zgodzić się z obrońcą, iż Sąd Rejonowy błędnie przypisał oskarżonemu działanie w celu kradzieży telefonu użytkowanego przez J. K. , a w konsekwencji błędnie skazał go za popełnienie czynu z art. 280 § 1 kk . Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - ustalenie, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu czynu rozboju, a jedynie domagał się zwrotu długu i nie stosował żądań co do wydania telefonu, a podniósł go z ziemi wskutek porzucenia przez oskarżyciela posiłkowego - wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby 1 roku, - uznanie apelacji oskarżyciela posiłkowego za bezzasadną - zwolnienie oskarżonego od kosztów i opłat postępowania odwoławczego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny stanowił podstawę do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób opisany w wyroku sądu odwoławczego. Nie było natomiast podstaw do zwolnienia oskarżonego od zapłaty przypadających od niego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze 3.4. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary 1 miesiąca pozbawienia wolności i 1 roku ograniczenia wolności oraz środka karnego w postaci zasądzonego zadośćuczynienia w kwocie 1.000 zł jako obowiązku naprawienia szkody (zarzut apelacji obrońcy) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - zarzut nieaktualny wskutek zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu - o zasadności utrzymania wyroku w zakresie rozstrzygnięcia z pkt II wyroku poniżej Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - ustalenie, że oskarżony nie popełnił przypisanego mu czynu rozboju, a jedynie domagał się zwrotu długu i nie stosował żądań co do wydania telefonu, a podniósł go z ziemi wskutek porzucenia przez oskarżyciela posiłkowego - wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby 1 roku, - uznanie apelacji oskarżyciela posiłkowego za bezzasadną - zwolnienie oskarżonego od kosztów i opłat postępowania odwoławczego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. o powodach zmiany wyroku także w zakresie kary poniżej 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy zasądzenie w pkt II wyroku nawiązki Zwięźle o powodach utrzymania w mocy czyn popełniony na szkodę J. K. , mimo zmiany kwalifikacji prawnej czynu, skutkował wyrządzeniem krzywdy pokrzywdzonemu, zatem zasadnym było utrzymanie wyroku w zakresie tego rozstrzygnięcia, kwota zasądzonego zadośćuczynienia w całości rekompensuje krzywdę pokrzywdzonego 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. w zakresie zarzuconego i przypisanego czynu G. M. uznał za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2020r. w S. , woj. (...) , działając w celu wymuszenia od J. K. zwrotu wierzytelności w kwocie 1500 złotych zastosował wobec niego przemoc poprzez zadanie mu uderzenia pięścią w twarz, a następnie zabrał użytkowany przez pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. wraz z kartą SIM o wartości 400 złotych, tj. winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 191 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 191 § 2 kk skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby, 3. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych określając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na 40 złotych, 4. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązał oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku Zwięźle o powodach zmiany konsekwencją zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu była potrzeba rozstrzygnięcia na nowo w zakresie kary wymierzonej G. M. . Czyn z art. 191 § 2 kk jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zdaniem Sądu Okręgowego, stopień winy oskarżonego i stopień szkodliwości społecznej czynu przez niego popełnionego uzasadniał wymierzenie mu kary pozbawienia wolności zbliżonej do dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd Okręgowy wymierzył zatem sprawcy karę roku pozbawienia wolności, uwzględniając okoliczności łagodzące takie jak wcześniejsza niekaralność, pozytywna opinia środowiskowa, postawa w czasie procesu czy skutki popełnionego czynu. Dodatkowo Sąd Okręgowy uznał, że w odniesieniu do oskarżonego spełnione są przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (określone w art. 69 § 1 kk ), zaś właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają tezę, że oskarżony nie popełni w przyszłości przestępstwa. Z tych powodów Sąd Okręgowy warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby uznając, że jedynie maksymalny okres próby będzie skutecznym instrumentem wzmacniającym poprawne zachowanie oskarżonego po wydaniu wobec niego wyroku. Sprawca popełnił czyn działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zatem Sąd Okręgowy wymierzył mu karę grzywny, której wysokość została dostosowana do stopnia winy i szkodliwości społecznej popełnionego czynu, zaś wysokość jednej stawki dziennej do sytuacji majątkowej oskarżonego. Jako środek probacyjny Sąd Okręgowy zastosował obowiązek informowania o przebiegu okresu próby uznając, że zastosowanie tego środka wzmocni nadzór nad zachowaniem oskarżonego w okresie próby 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się w całości bezzasadna, zatem Sąd Okręgowy zasądził od J. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty ( art. 13 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych ) oraz obciążył połową wydatków postępowania odwoławczego ( art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk ), tj. kwotą 10 zł IV apelacja obrońcy nie została w całości uwzględniona, zatem oskarżony wspólnie z oskarżycielem posiłkowym ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ( art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk ). Sąd Okręgowy zasądził zatem od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa połowę wydatków (10 zł) oraz opłatę za obie instancje od wymierzonych kar: pozbawienia wolności i grzywny ( art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych ) 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI