II KA 350/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uwzględniając apelację prokuratora i prawidłowo stosując przepis dotyczący wymiaru kary za pomocnictwo w nielegalnym przekroczeniu granicy.
Sprawa dotyczyła apelacji prokuratora wniesionej od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie, który skazał oskarżonych za organizowanie nielegalnego przekraczania granicy polsko-litewskiej. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego w części dotyczącej wymiaru kary dla jednego z oskarżonych, wskazując na nieprawidłowe zastosowanie przepisów dotyczących pomocnictwa. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, zmieniając wyrok w zakresie podstawy prawnej wymiaru kary, ale utrzymując pozostałe rozstrzygnięcia.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce rozpoznał apelację Prokuratora Okręgowego w Ostrołęce od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 26 maja 2014 roku, sygn. akt II K 112/14. Apelacja dotyczyła wyroku skazującego oskarżonych S. A. i G. G. za czyny związane z organizowaniem nielegalnego przekraczania granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy. Prokurator zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę prawa materialnego, a konkretnie art. 19 § 1 k.k., poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu przy wymiarze kary dla oskarżonego G. G. za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. Sąd Rejonowy wymierzył karę na podstawie samego art. 264 § 3 k.k., podczas gdy przepis art. 19 § 1 k.k. stanowi, że sąd wymierza karę za pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Sąd Okręgowy, podzielając argumentację prokuratora, uznał apelację za zasadną. Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że jako podstawę wymiaru kary dla oskarżonego G. G. za czyn z pkt VIII aktu oskarżenia przyjął art. 264 § 3 k.k. w zw. z art. 19 § 1 k.k. W pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd wymierza karę za pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo, co oznacza, że podstawą prawną wymiaru kary za pomocnictwo powinno być wskazanie zarówno przepisu określającego czyn zabroniony (np. art. 264 § 3 k.k.), jak i przepisu dotyczącego pomocnictwa (art. 18 § 3 k.k.) wraz z przepisem określającym sposób wymiaru kary za pomocnictwo (art. 19 § 1 k.k.).
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podzielił stanowisko prokuratora, że Sąd Rejonowy błędnie zastosował prawo materialne, wymierzając karę za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. jedynie na podstawie art. 264 § 3 k.k. Zgodnie z art. 19 § 1 k.k., kara za pomocnictwo powinna być wymierzana w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo, co wymaga wskazania art. 19 § 1 k.k. jako podstawy prawnej wymiaru kary.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
Prokurator Okręgowy w Ostrołęce
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| G. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Okręgowy w Ostrołęce | organ_państwowy | apelujący |
| Ewa Budzińska | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 264 § 3
Kodeks karny
Dotyczy nielegalnego przekroczenia granicy państwowej.
k.k. art. 19 § 1
Kodeks karny
Stanowi, że sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.
Pomocnicze
k.k. art. 18 § 3
Kodeks karny
Definiuje pomocnictwo jako udzielenie innej osobie pomocy w popełnieniu czynu zabronionego.
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa podstawy apelacji dotyczące obrazu prawa materialnego.
k.p.k. art. 427 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymogów formalnych apelacji.
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Reguluje możliwość zmiany lub uchylenia orzeczenia przez sąd odwoławczy.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
Reguluje zasady ponoszenia kosztów postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 19 § 1 k.k. przez Sąd Rejonowy przy wymiarze kary za pomocnictwo.
Godne uwagi sformułowania
Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.
Skład orzekający
Anna Łaszczych
przewodniczący
Wiesław Oryl
sędzia
Michał Pieńkowski
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących pomocnictwa w prawie karnym i wymiaru kary za te czyny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z pomocnictwem w przekraczaniu granicy, ale zasada interpretacji art. 19 § 1 k.k. jest ogólna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego - prawidłowego stosowania przepisów dotyczących pomocnictwa. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest istotna dla prawników zajmujących się sprawami karnymi.
“Kluczowa zmiana w wyroku: Jak prawidłowo karać za pomocnictwo w przestępstwie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 350/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Łaszczych Sędziowie: SSO Wiesław Oryl SSO Michał Pieńkowski (spr.) Protokolant: Ewa Chrzczonowska przy udziale Ewy Budzińskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy: G. G. oskarżonego o czyny z art. 264 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 3 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w Ostrołęce od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 26 maja 2014 roku sygn. II K 112/14 orzeka: I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w pkt 8 jako podstawę wymiaru kary przyjmuje art. 264 §3 k.k. w zw. z art. 19 § 1 k.k. , II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 350/14 UZASADNIENIE S. A. został oskarżony o to, że: I. w dniach 13-14 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 5 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. - O. - W. wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem osobowym marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , kierowanym przez A. M. , gdzie sam poruszając się wraz z innymi osobami samochodem marki R. o numerze rejestracyjnym (...) zabezpieczał przejazd tego pojazdu, w którym A. M. przewoził obywateli Wietnamu, przy czym do zatrzymania i ujawnienia przestępstwa doszło na drodze krajowej numer (...) w rejonie miejscowości W. , województwo (...) , tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. II. latem 2012 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 3 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. - O. - W. wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem marki A. (...) koloru srebrnego, którym przewożeni byli obywatele Wietnamu, tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. III. w dniu 16 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. - O. - W. samochodem marki V. (...) , którym kierował mężczyzna o imieniu (...) oraz inne ustalone osoby, a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą samochodem marki H. (...) zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którym mężczyzna o imieniu (...) wraz z innymi osobami przewozili obywateli Wietnamu, tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. IV. w dniu 23 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. - O. - A. samochodem marki B. numer rejestracyjny (...) , którym kierował D. S. , a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem osobowym marki C. (...) zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którym D. S. , przewoził obywateli Wietnamu, tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. V. w dniach 1-2 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. - O. - W. wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem osobowym marki V. (...) , kierowanym przez G. G. , a sam wraz z mężczyzną o imieniu (...) poruszał się samochodem marki R. zabezpieczając przejazd pojazdu, w którym G. G. przewoził obywateli Wietnamu, tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. G. G. został oskarżony o to, że: I. w dniach 13-14 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 5 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republika Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. – O. – W. wypożyczonym w tym celu przez S. A. samochodem osobowym marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , kierowanym przez A. M. , gdzie poruszając się wraz z innymi osobami samochodem marki R. o numerze rejestracyjnym (...) zabezpieczał przejazd tego pojazdu, w którym A. M. przewoził obywateli Wietnamu, przy czym do zatrzymania i ujawnienia przestępstwa doszło na drodze krajowej numer (...) w rejonie miejscowości W. , województwo (...) , tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. II. w dniu 16 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach udzielił pomocy innym osobom w zorganizowaniu 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał pobyt połączony z noclegiem 4 obywatelom Wietnamu na swojej posesji, skąd następnie inne osoby zapewniły im transport na trasie L. – O. – W. samochodem marki V. (...) , którym kierował mężczyzna o imieniu (...) oraz inne ustalone osoby, a S. A. poruszając się wraz z inną ustaloną osobą samochodem marki H. (...) zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którym mężczyzna o imieniu (...) wraz z innymi osobami przewozili obywateli Wietnamu, tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 §3 k.k. III. w dniu 23 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. – O. – A. samochodem marki B. numer rejestracyjny (...) , którym kierował D. S. , a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą wypożyczonym w tym celu przez S. A. samochodem osobowym marki C. (...) zbezpieczał przejazd tego pojazdu, którym D. S. przewoził obywateli Wietnamu, tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. IV. w dniach 1-2 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego w O. w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie L. – O. – W. wypożyczonym w tym celu samochodem osobowym marki V. (...) , którym osobiście kierował, a S. A. i mężczyzna o imieniu (...) poruszali się samochodem marki R. zabezpieczając przejazd pojazdu V. (...) , w którym G. G. przewoził obywateli Wietnamu, tj. o czyn z art. 264 § 3 k.k. Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 26 maja 2014 r., sygn. akt II K 112/14: I. oskarżonego S. A. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. oskarżonego S. A. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. oskarżonego S. A. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. oskarżonego S. A. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt IV aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; V. oskarżonego S. A. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone w pkt. I, II, III, IV i V kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu S. A. łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; VII. oskarżonego G. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VI aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. oskarżonego G. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VII aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. skazał go i na podstawie art. 264 § 3 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IX. oskarżonego G. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VIII aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; X. oskarżonego G. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt IX aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 264 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XI. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone w pkt. VII, VIII, IX i X kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu G. G. karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XII. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w sprawie, w tym od oskarżonego S. A. 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty oraz od oskarżonego G. G. – kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty. Powyższy wyrok w części dotyczącej pkt. 8 co do podstawy wymiaru kary, na niekorzyść oskarżonego G. G. apelacją zaskarżył Prokurator. Na podstawie art. 438 pkt 1 i art. 427 § 2 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego art. 19 § 1 k.k. poprzez wymierzenie oskarżonemu G. G. kary na podstawie tylko art. 264 § 3 , zamiast prawidłowo na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. Podnosząc powyższy zarzut Prokurator wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i zastosowanie właściwej podstawy prawnej za przypisany mu czyn, tj. z art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja Prokuratora jest zasadna i została uwzględniona. Trafnie podnosi Prokurator w apelacji zarzut obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 19 § 1 k.k. Oskarżony G. G. w pkt 8 zaskarżonego wyroku został uznany winnym i skazany za przestępstwo wyczerpujące dyspozycję art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. Za wskazany czyn Sąd Rejonowy na podstawie art. 264 § 3 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przepis art. 19 § 1 k.k. stanowi, że Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Sąd Rejonowy winien zatem jako podstawę prawną wymiaru kary orzeczonej za przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. wskazać art. 264 § 3 k.k. w zw. z art. 19 § 1 k.k. Sąd odwoławczy podzielając zatem stanowisko Prokuratora zawarte w apelacji, uzupełnił podstawę wymiaru kary wobec oskarżonego za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 § 3 k.k. o przepis art. 19 § 1 k.k. Z tych względów z mocy art. 437 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na zasadzie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI