II KA 334/13

Sąd Okręgowy w OstrołęceOstrołęka2013-12-09
SAOSKarnewykroczenia przeciwko prawom pracownikaŚredniaokręgowy
kodeks pracywykroczenieczas pracywynagrodzenieszkolenia bhpbadania lekarskieurlopdyrektor DPSprzedawnienie

Sąd Okręgowy uchylił część wyroku Sądu Rejonowego dotyczącą uznania dyrektorki DPS za winną wykroczeń i umorzył postępowanie z uwagi na przedawnienie, utrzymując w mocy pozostałe rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy dyrektorki Domu Pomocy Społecznej, która została uznana przez Sąd Rejonowy za winną szeregu wykroczeń przeciwko prawom pracownikom, w tym dopuszczania do pracy bez badań lekarskich, nie wypłacania ekwiwalentu za urlop, naruszeń czasu pracy i szkoleń BHP. Sąd Okręgowy uznał apelację za częściowo zasadną, uchylając wyrok w części dotyczącej uznania winy za niektóre wykroczenia i umarzając postępowanie z powodu przedawnienia, jednocześnie utrzymując w mocy pozostałe rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce rozpoznał apelację obrońcy B. W., dyrektorki Domu Pomocy Społecznej w M., od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu, który uznał ją za winną szeregu wykroczeń z Kodeksu pracy. Zarzuty obejmowały m.in. dopuszczanie pracowników do pracy bez wymaganych badań lekarskich i szkoleń BHP, nie wypłacanie ekwiwalentu za urlop, naruszenia przepisów o czasie pracy i wynagrodzeniu za godziny nadliczbowe, a także nieprzekazanie środków na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie w części zarzutów, uznał obwinioną za winną pozostałych i wymierzył grzywnę 2000 zł. Sąd Okręgowy, analizując apelację, uznał, że ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego były prawidłowe, jednakże zasadny okazał się zarzut dotyczący przedawnienia karalności niektórych wykroczeń. Wskazując na art. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń, zgodnie z którym karalność wykroczenia ustaje po roku od jego popełnienia (lub po dwóch latach, jeśli postępowanie zostało wszczęte), Sąd Okręgowy stwierdził, że czyn z pkt 5 wyroku Sądu Rejonowego (nie wypłacenie wynagrodzenia za godziny nadliczbowe) popełniony ostatnio 23 marca 2011 r. uległ przedawnieniu. W związku z tym, na mocy art. 5 § 1 pkt 4 kpsw, Sąd Okręgowy uchylił orzeczenie w części dotyczącej uznania obwinionej za winną tych wykroczeń i umorzył postępowanie, utrzymując w mocy pozostałe rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Rejonowy uznał obwinioną za winną popełnienia szeregu wykroczeń z Kodeksu pracy.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy szczegółowo opisał poszczególne czyny zarzucane obwinionej, wskazując na naruszenie konkretnych przepisów Kodeksu pracy, co uzasadniało uznanie ich za wykroczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylenie części wyroku i umorzenie postępowania w zakresie niektórych wykroczeń z powodu przedawnienia, utrzymanie w mocy pozostałych rozstrzygnięć.

Strona wygrywająca

B. W. (w części dotyczącej umorzenia postępowania)

Strony

NazwaTypRola
B. W.osoba_fizycznaobwiniona
Skarb Państwaorgan_państwowykoszty postępowania

Przepisy (18)

Główne

k.p. art. 283 § 1

Kodeks pracy

Dotyczy dopuszczania pracowników do pracy z naruszeniem przepisów BHP.

k.p. art. 282 § 1

Kodeks pracy

Dotyczy nie wypłacania ekwiwalentu za urlop lub wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

k.p. art. 281 § pkt. 5

Kodeks pracy

Dotyczy naruszenia przepisów o czasie pracy.

u.z.f.ś.s. art. 12a § 1

Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

Dotyczy przekazania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

kpsw art. 5 § 1 pkt. 4

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy umorzenia postępowania w przypadku przedawnienia.

kw art. 45 § 1

Kodeks wykroczeń

Dotyczy terminu przedawnienia karalności wykroczenia.

kpsw art. 109 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy podstaw orzekania przez sąd odwoławczy.

kpk art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy podstaw uchylenia lub zmiany orzeczenia przez sąd odwoławczy.

kpsw art. 118 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Pomocnicze

k.p. art. 229 § 1 i 4

Kodeks pracy

Dotyczy badań lekarskich pracowników.

k.p. art. 171 § 1

Kodeks pracy

Dotyczy ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

k.p. art. 132 § 1

Kodeks pracy

Dotyczy zapewnienia odpoczynku dobowego pracownikom.

k.p. art. 237 § 3 § 1 i § 2

Kodeks pracy

Dotyczy szkoleń okresowych z zakresu BHP.

k.p. art. 151 § 1 § 1

Kodeks pracy

Dotyczy wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

k.p. art. 94 § pkt. 5

Kodeks pracy

Dotyczy obowiązku pracodawcy wypłaty wynagrodzenia.

k.p. art. 129 § 1

Kodeks pracy

Dotyczy norm czasu pracy.

u.z.f.ś.s. art. 6 § 2

Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

Dotyczy terminu przekazania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

rozp. MGiP art. 15 § 1 i 4

Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy

Dotyczy terminów szkoleń okresowych BHP.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedawnienie karalności niektórych wykroczeń.

Odrzucone argumenty

Błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego wyroku. Nieudowodnienie winy obwinionej z powodu braku zawinionego działania lub zaniechania. Naruszenie prawa materialnego (art. 45 § 1 kw) przez nieuwzględnienie upływu okresu karalności.

Godne uwagi sformułowania

karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok są to istotne okoliczności łagodzące, ale nie mogą uchodzić za okoliczności ekskuplujące

Skład orzekający

Anna Łaszczych

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o przedawnieniu karalności wykroczeń w sprawach pracowniczych oraz stosowanie przepisów Kodeksu pracy dotyczących obowiązków pracodawcy."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki wykroczeń pracowniczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z prawami pracowniczymi i odpowiedzialnością pracodawcy, a także kwestii proceduralnych przedawnienia, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie pracy.

Przedawnienie ratuje dyrektorkę DPS od kary za wykroczenia pracownicze – Sąd Okręgowy uchyla wyrok.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ka 334/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSO. Anna Łaszczych Protokolant Irena Dawid po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. sprawy B. W. obwinionej o czyny z art. 283 § 1, art. 282 § 1 i art. 281 pkt. 5i inne ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionej od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt. II W 269/11 o r z e k a : - uchyla orzeczenie w pkt b wyroku o uznaniu obwinionej B. W. za winną opisanych w tym pkt. wykroczeń oraz o wymiarze kary grzywny i z mocy art. 5 § 1 pkt 4 kpsw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie umarza - utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie - kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa Sygn. akt II Ka 334/13 UZASADNIENIE B. W. została obwiniona o to, że : 1. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , dopuszczała do pracy bez wstępnych badań lekarskich następujących pracowników: - H. K. od dnia 18 maja 2010 roku, to jest od dnia rozpoczęcia pracy do dnia 16 czerwca 2010 roku, to jest do dnia uzyskania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, - E. G. od dnia 1 lipca 2010 roku, to jest od dnia rozpoczęcia pracy do dnia 8 lipca 2010 roku, to jest do dnia uzyskania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, - B. B. od dnia 20 kwietnia 2010 roku, to jest od dnia rozpoczęcia pracy do dnia 11 maja 2010 roku, to jest do dnia uzyskania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, - M. K. od dnia 20 kwietnia 2010 roku, to jest od dnia rozpoczęcia pracy do dnia 29 kwietnia 2010 roku, to jest do dnia uzyskania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, - J. P. od dnia 1 lipca 2010 roku, to jest od dnia rozpoczęcia pracy do dnia 5 lipca 2010 roku, to jest do dnia uzyskania zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku to jest o czyn z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ) w związku z art. 229 § 1 i § 4 ustawyz dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ), 2. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , od dnia 1 kwietnia 2010 roku do dnia 23 marca 2011 roku, to jest do dnia zakończenia kontroli, w związku z ustaniem stosunku pracy, nie wypłaciła G. M. ekwiwalentu pieniężnego za 2 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, to jest o czyn z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ) w związku z art. 171 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ), 3. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , nie zapewniła odpoczynku dobowego niżej wymienionym pracownikom: w grudniu: - B. B. w dniu 28 grudnia 2010 roku, - J. M. w dniu 1 grudnia 2010 roku, - E. R. w dniu 2 grudnia 2010 roku i 14 grudnia 2010 roku, - S. K. w dniu 7 grudnia 2010 roku i 13 grudnia 2010 roku, - H. K. w dniu 18 grudnia 2010 roku, - M. K. w dniu 5 grudnia 2010 roku, w listopadzie: - B. B. w dniu 7 listopada 2010 roku, 21 listopada 2010 roku i 25 listopada 2010 roku, - J. M. w dniu 17 listopada 2010 roku, - E. R. w dniu 14 listopada 2010 roku i 23 listopada 2010 roku, - S. K. w dniu 13 listopada 2010 roku i 19 listopada 2010 roku, - H. K. w dniu 15 listopada 2010 roku, 22 listopada 2010 roku, 27 listopada 2010 roku, - M. K. w dniu 7 listopada 2010 roku, 12 listopada 2010 roku, 18 listopada 2010 roku i 24 listopada 2010 roku, w październiku 2010 roku: - B. B. w dniu 20 października 2010 roku, w dniu 26 października 2010 roku, - J. M. w dniu 8 października 2010 roku, - H. K. w dniu 15 października 2010 roku, w dniu 17 października 2010 roku, - M. K. w dniu 14 października 2010 roku, - J. P. dniu 12 października 2010 roku, w dniu 26 października 2010 roku, - L. W. w dniu 27 października 2010 roku, - we wrześniu 2010 roku: - B. B. w dniu 5 września 2010 roku, w dniu 19 września 2010 roku, - J. M. w dniu 8 września 2010 roku, w dniu 17 września 2010 roku, - H. K. w dniu 9 września 2010 roku, 26 września 2010 roku i 29 września 2010 roku, - M. K. w dniu 28 września 2010 roku, - D. R. w dniu 3 września 2010 roku, 13 września 2010 roku i 27 września 2010 roku, - J. W. w dniu 2 września 2010 roku, 6 września 2010 roku i 20 września 2010 roku, w styczniu 2011 roku: - B. B. w dniu 3 stycznia 2011 roku, 9 stycznia 2011 roku i 13 stycznia 2011 roku, - E. R. w dniu 7 stycznia 2011 roku i 22 stycznia 2011 roku, - S. K. w dniu 26 stycznia 2011 roku, - H. K. w dniu 8 stycznia 2011 roku i 14 stycznia 2011 roku, M. K. w dniu 21 stycznia 2011 roku, to jest o czyn z art. 281 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy ( Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ) w związku z art. 132 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ), 4. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , dopuszczała do pracy bez aktualnych szkoleń okresowych z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników: - M. R. od dnia 20 czerwca 2008 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - E. R. od dnia 2 kwietnia 2008 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 14 marca 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - S. K. od dnia 4 kwietnia 2008 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 14 marca 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - J. M. od dnia 2 listopada 2010 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - A. M. od dnia 6 marca 2010 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - J. W. od dnia 3 października 2010 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - D. R. od dnia 1 maja 2009 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok od przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - E. M. od dnia 3 lipca 2010 roku, to jest od dnia, w którym upłynął rok przeprowadzenia instruktażu wstępnego ogólnego i stanowiskowego do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - H. C. od dnia 25 maja 2009 roku, to jest od dnia, w którym upłynęły 3 lata od przeprowadzenia poprzedniego szkolenia okresowego dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - M. G. od dnia 25 maja 2009 roku, to jest od dnia, w którym upłynęły 3 lata od przeprowadzenia poprzedniego szkolenia okresowego dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp, - D. O. od dnia 25 maja 2009 roku, to jest od dnia, w którym upłynęły 3 lata od przeprowadzenia poprzedniego szkolenia okresowego dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych do dnia 16 lutego 2011 roku, to jest do dnia, w którym ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp to jest o czyn 2 art. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ) w związku z art. 237 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ), § 15 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180, poz. 1860 ze zmianami oraz 2007 r. Nr 196, poz. 1420 ) 5. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , do dnia 23 marca 2011 roku, to jest do dnia zakończenia kontroli, nie wypłaciła wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, wynikające z przekroczenia normy dobowej następującym pracownikom: w grudniu 2010 roku: - B. B. , J. M. , E. R. , S. K. , H. K. , M. K. , D. R. , J. W. - termin wypłaty minął 27 grudnia 2010 roku, w listopadzie 2010 roku: - B. B. , J. M. , E. R. , S. K. , H. K. , M. K. , D. R. , J. W. - termin wypłaty minął 27 listopada 2010 roku, w październiku 2010 roku: - B. B. , J. M. , H. K. , M. K. , J. P. , L. W. , D. R. - termin wypłaty minął 27 października 2010 roku. we wrześniu 2010 roku: - B. B. , J. M. , H. K. , M. K. , D. R. , J. W. - termin wypłaty minął 27 września 2010 roku, w styczniu 2011 roku: - B. B. , E. R. , S. K. , H. K. , M. K. — termin wypłaty minął 27 stycznia 2011 roku, to jest o czyn z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36 poz. 181 ) w związku z art. 151 1 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ), art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ) 6. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , naruszyła przepisy o czasie pracy w ten sposób, że okresie rozliczeniowym październik 2010 roku - grudzień 2010 roku, nie zapewniła J. W. i D. R. przeciętnie 5 dniowego tygodnia pracy, to jest o czyn z art. 281 § pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ) w związku z art. 129 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181 ), 7. Jako dyrektor Domu Pomocy Społecznej w M. i pracodawca w M. , nie przekazała od dnia 1 czerwca 2010 roku do dnia 28 czerwca 2010 roku 75% wysokości odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, termin przekazania minął 31 maja 2010 roku, to jest o czyn z art . 12a ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zmianami oraz z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 ) w związku z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zmianami oraz 2009 r. Nr 157, poz. 1241 ), Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 30 listopada 2012 roku w sprawie II W 269/11 orzekł : a / na podstawie art. 5§1 pkt 4 k.p.s. w. w zw. z art. 45 §1 kw umorzył postępowanie co do czynów opisanych w pkt. 1, pkt 2 , - pkt 3 -w części gdzie zarzucono jej nie zapewnienie odpoczynku dobowego: - B. B. w dniu 7 listopada 2010 roku, 21 listopada 2010 roku i 25 listopada 2010 roku, - J. M. w dniu 17 listopada 2010 roku, - E. R. w dniu 14 listopada 2010 roku i 23 listopada 2010 roku, - S. K. w dniu 13 listopada 2010 roku i 19 listopada 2010 roku, - H. K. w dniu 15 listopada 2010 roku, 22 listopada 2010 roku i 27 listopada 2010 roku, - M. K. w dniu 7 listopada 2010 roku, 12 listopada 2010 roku, 18 listopada 2010 roku i 24 listopada 2010 roku, - B. B. w dniu 20października 2010 roku i w dniu 26października 2010 roku, - J. M. w dniu 8 października 2010 roku, - H. K. w dniu 15października 2010 roku i w dniu 17października 2010 roku, - M. K. w dniu 14 października 2010 roku, - J. P. w dniu 12 października 2010 roku i w dniu 26października 2010 roku, - L. W. w dniu 27października 2010 roku,: - B. B. w dniu 5 września 2010 roku, w dniu 19 września 2010 roku, - J. M. w dniu 8 września 2010 roku i w dniu 17 września 2010 roku, - H. K. w dniu 9 września 2010 roku, 26 września 2010 roku i 29 września 2010 roku, - M. K. w dniu 28 września 2010 roku, - D. R. w dniu 3 września 2010 roku, 13 września 2010 roku i 27 września 2010 roku, - J. W. w dniu 2 września 2010 roku, 6 września 2010 roku i 20 września 2010 roku, - pkt 5 - w części gdzie zarzucono jej nie wypłacenia wynagrodzenia za godziny nadliczbowe: - B. B. , J. M. , E. R. , S. K. , H. K. , M. K. , D. R. , J. W. - termin wypłaty minął 27 listopada 2010 roku, - B. B. , J. M. , H. K. , M. K. , J. P. , L. W. , D. R. - termin wypłaty minął 21 października 2010 roku. we wrześniu 2010 roku: - B. B. , J. M. , H. K. , M. K. , D. R. , J. W. - termin wypłaty minął 27 września 2010 roku - pkt 7; b/ obwinioną uznał za winną popełnienia wykroczeń opisanych w ; -pkt 3- w części dotyczącej nie zapewnienia odpoczynku dobowego: - B. B. w dniu 28 grudnia 2010 roku, - J. M. w dniu 1 grudnia 2010 roku, - E. R. w dniu 2 grudnia 2010 roku i 14 grudnia 2010 roku, - S. K. w dniu 7 grudnia 2010 roku i 13 grudnia 2010 roku, - H. K. w dniu 18 grudnia 2010 roku, - M. K. w dniu 5 grudnia 2010 roku, - B. B. w dniu 3 stycznia 2011 roku, 9 stycznia 2011 roku, 13 stycznia2011 roku, - E. R. w dniu 7 stycznia 2011 roku i 22 stycznia 2011 roku, - S. K. w dniu 26 stycznia 2011 roku, - H. K. w dniu 8 stycznia 2011 roku i 14 stycznia 2011 roku, - M. K. w dniu 21 stycznia 2011 roku, pkt 4; - pkt 5 -w części dotyczącej nie wypłacenia wynagrodzenia za godziny nadliczbowe: - B. B. , J. M. , E. R. , S. K. , H. K. , M. K. , D. R. , J. W. - termin wypłaty minął 27 grudnia 2010 roku, - B. B. , E. R. , S. K. , H. K. , M. K. - termin wypłaty minął 27 stycznia 2011 roku, pkt 6: - zakwalifikował te wykroczenia z art. 283§1, 282§1 i art. 281pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy a na podstawie art. 281 Kodeksu pracy w zw. z art. 9§ 2 Kodeksu wykroczeń , wymierzył jej grzywnę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych; - zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu, w tym kwotę 100(sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i kwotą 200(dwieście) złotych tytułem opłaty Apelację od wyroku złożył obrońca obwinionej B. W. , zaskarżając wyrok w całości i zarzucając : 1. Błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego wyroku polegające na uznaniu obwinionej winną czynów z pkt 5 wyroku pomimo nie wystarczającego wskazania kiedy miały nastąpić zarzucane czyny, 2. Błędy w ustaleniach faktycznych przyjęte za podstawę wydanego w sprawie wyroku polegające na przyjęciu winy obwinionej, podczas gdy nie udowodniono, aby zarzucane jej czyny powstały w skutek działania lub zaniechania zawinionego przez obwinioną, 3. Obrazę prawa materialnego tj. art. 45 § 1 kw tj. przez nieuwzględnienie upływu okresu karalności wykroczenia od popełnienia wszystkich zarzucanych czynów W konkluzji apelacji obrońca obwinionej wniósł o uniewinnienie B. W. lub na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpsw w zw. z art. 45 1 kw umorzenie postępowania ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy obwinionej B. W. jest w części zasadna i w takim zakresie została uwzględniona. Nietrafny jest podnoszony przez obrońcę w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd za podstawę wyroku. Sąd Rejonowy poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, które znajdują pełne potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach. Z materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli Domu Pomocy Społecznej w M. , którego dyrektorem w okresie od 1998 roku do lipca 2011 roku była obwiniona, zeznań świadków – inspektora pracy E. K. oraz pracowników placówki wynika jednoznacznie, że w latach 2008-2011 r. obwiniona dopuściła się szeregu wykroczeń przeciwko prawom pracownikom. Obwiniona w okresach wskazanych w komparycji wyroku dopuściła pracownice bez wymaganych wstępnych badań lekarskich, bez aktualnych badań okresowych, uchybiła obowiązkowi periodycznego szkolenia pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, dopuściła się uchybień w wypłatach wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, dopuściła do przekraczania ustawowych norm czasu pracy oraz do naruszenia zasad strefy socjalnej, nie wypłacała pracownikom ekwiwalentu za niewykorzystane dni urlopu wypoczynkowego. Okoliczności, o których mowa w uzasadnieniu apelacji dotyczące trudnej sytuacji, w tym finansowej kierowanej przez obwinioną placówki, niedobory kadrowe były brane przez Sąd Rejonowy pod uwagę. Trafnie jednak Sąd stwierdził, że są to istotne okoliczności łagodzące, ale nie mogą uchodzić za okoliczności ekskuplujące. Zasadnie podnosi obrońca obwinionej w apelacji, że ustała karalność wykroczeń, co do których Sąd uznał ją za winną. Zgodnie z art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od jego popełnienia. Czyn z pkt 5 jako ostatni został popełniony przez obwinioną dnia 23 marca 2011 roku. Zgodnie z art. 5 § 1 pkt. 4 kpsw należało postępowanie w zakresie opisanych w pkt. b wyroku wykroczeń umorzyć. Z tych względów z mocy art. 109 § 2 kpsw w zw. z art. 437 § 2 kpk Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 118 § 2 kpsw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI