II KA 333/25

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonej A. C., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 12 marca 2025 r. (sygn. akt II K 290/24), którym oskarżona została skazana za popełnienie przestępstwa z art. 233 § 1 Kodeksu karnego (składanie fałszywych zeznań). Apelacja obrońcy podnosiła szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 2 § 1 pkt 1 kpk, art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk) poprzez zaniechanie ustaleń faktycznych dotyczących zamiaru oskarżonej i świadomości składania nieprawdy, a także zarzut obrazy art. 17 § 1 pkt 2 kpk (prowadzenie postępowania mimo braku znamion czynu zabronionego) oraz art. 439 § 1 pkt 8 kpk (powaga rzeczy osądzonej). Podniesiono również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, kwestionując przyjęcie przez sąd pierwszej instancji, że oskarżona zeznała nieprawdę subiektywnie i działała z zamiarem bezpośrednim. Sąd Okręgowy uznał wszystkie podniesione zarzuty za niezasadne. Wskazał, że postępowanie przed sądem pierwszej instancji zostało przeprowadzone prawidłowo, a zebrany materiał dowodowy został rzetelnie oceniony. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było odrzucenie zarzutu powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), gdyż sąd stwierdził, że czyn przypisany oskarżonej w niniejszej sprawie (fałszywe zeznania) nie jest tożsamy z czynem z poprzedniego postępowania (zniesławienie), mimo że oba dotyczyły podobnych zdarzeń. Sąd odwoławczy podkreślił, że oskarżona zeznała nieprawdę w sposób świadomy i z zamiarem, co potwierdzały zgromadzone dowody, w tym zeznania świadków i dokumenty z poprzednich postępowań. Sąd nie dopatrzył się również obrazy przepisów postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 270 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający