Orzeczenie · 2022-08-29

II Ka 328/22

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Miejsce
Siedlce
Data
2022-08-29
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościNiskaokręgowy
fałszywe zeznaniapostępowanie karneocena dowodówapelacjasąd okręgowysąd rejonowykodeks karnykodeks postępowania karnego

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego M. G., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 264/21, którym oskarżony został skazany z art. 233 § 1 kk w zb. z art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Obrońca w apelacji zarzucił obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk, poprzez błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka J. G., a także błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty, uznając je za niezasadne. Wskazał, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i ocenił materiał dowodowy w sposób zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazały się ustalenia dotyczące niemożności zaparkowania pojazdu marki B. w miejscu wskazanym przez oskarżonego, co wynikało z protokołu oględzin i specyfikacji pojazdu, a także zeznań właścicieli sąsiednich pojazdów. Sąd odrzucił argumentację obrońcy dotyczącą rzekomej pomyłki oskarżonego co do miejsca parkowania, wskazując na jego wcześniejsze, jednoznaczne wyjaśnienia i wskazanie miejsca zdarzenia. Również zeznania świadka J. G. zostały ocenione jako szczere i spontaniczne, a próba ich zdyskredytowania przez obronę została uznana za polemikę. Wobec bezzasadności zarzutów apelacyjnych, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w sprawach o składanie fałszywych zeznań, zwłaszcza w kontekście analizy zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.

Zagadnienia prawne (1)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i wyjaśnienia oskarżonego, nie dopuszczając się obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk) i błędu w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i ocenił materiał dowodowy w sposób zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji dotyczące oceny dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka J. G. Wskazał na kluczowe dowody, takie jak protokół oględzin miejsca zdarzenia i specyfikacja pojazdu, które wykazały niemożność zaparkowania pojazdu w miejscu wskazanym przez oskarżonego. Odrzucono argumentację obrony o pomyłce oskarżonego, wskazując na jego wcześniejsze, jednoznaczne wyjaśnienia. Zeznania świadka J. G. uznano za szczere i spontaniczne, a próby ich podważenia za polemikę.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. G.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.

kk art. 233 § 1

Kodeks karny

Kto, składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w jakimkolwiek postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

kk art. 238

Kodeks karny

Odpowiedzialność za składanie fałszywych zeznań w zbiegu z innymi przepisami.

kk art. 11 § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji kar w przypadku zbiegu przepisów.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z art. 7 kpk, jeżeli zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Zasady ponoszenia kosztów przez strony.

k.p.k. art. 626 § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek ponoszenia kosztów sądowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Niemożność zaparkowania pojazdu w miejscu wskazanym przez oskarżonego. • Szczere i spontaniczne zeznania świadka J. G. • Brak podstaw do przyjęcia błędu w ustaleniach faktycznych.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez błędną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku.

Godne uwagi sformułowania

Zarzuty skarżącego okazały się niezasadne. • Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd pierwszej instancji nie budzi zastrzeżeń, ponieważ nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, jest pełna i pozbawiona jakichkolwiek błędów, które miałyby wpływ na treść zaskarżonego wyroku. • Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z art. 7 kpk... • Skarżący we wniesionej apelacji ograniczył się do zakwestionowania oceny dowodów... • samochód marki B. (...) o (...) nie mógł zostać zaparkowany na przedmiotowym miejscu parkingowym, bowiem jak wynika ze specyfikacji był za szeroki - 190 cm w stosunku do wolnej przestrzeni na parkingu pomiędzy pojazdami marki V. (...) o nr rej. (...) oraz F. (...) o nr rej (...) , która wynosiła 170 cm. • W tej sytuacji okoliczności podawane przez oskarżonego związane z wybiciem ze snu świadka J. G. , jego zdenerwowaniem w związku z koniecznością przebywania na kwarantannie stanowią przyjętą linię obrony, a zeznania świadka J. G. miały na celu jej uwiarygodnienie, zwłaszcza gdy obaj znają się od wielu lat. • Bezzasadność podniesionego zarzutu skutkowała bezzasadnością wniosków.

Skład orzekający

Grażyna Jaszczuk

przewodniczący

Agnieszka Karłowicz

sprawozdawca

Paweł Mądry

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w sprawach o składanie fałszywych zeznań, zwłaszcza w kontekście analizy zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kontroli apelacyjnej w procesie karnym, gdzie sąd odwoławczy potwierdza prawidłowość ustaleń sądu niższej instancji. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst