II KA 322/15
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za oszustwo, odrzucając apelację obrońcy domagającego się warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w Koninie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego Ł. C., skazanego za oszustwo z art. 286 § 1 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary i wniósł o jej warunkowe zawieszenie. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, wskazując na brak pozytywnej prognozy resocjalizacyjnej oskarżonego, który był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Utrzymano zaskarżony wyrok w mocy, zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sąd Okręgowy w Koninie, Wydział II Karny, wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Kole z dnia 13 października 2015 r. (sygn. akt II K 338/15). Sąd Rejonowy skazał oskarżonego Ł. C. za przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 kk, popełnione 27 listopada 2014 r., polegające na doprowadzeniu T. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.270 zł poprzez ogłoszenie na portalu internetowym oferty sprzedaży narzędzi, przyjęcie wpłaty i niedostarczenie towaru. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody. Apelację od tego wyroku wniosła obrońca oskarżonego, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary i wnosząc o jej zmianę poprzez warunkowe zawieszenie wykonania. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że kara pozbawienia wolności może być uznana za rażąco niewspółmierną, jednak w tej sprawie nie zachodziły podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania kary. Kluczową przesłanką był brak pozytywnej prognozy kryminologicznej, co potwierdzała wcześniejsza karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Sąd podkreślił, że wymierzona kara 8 miesięcy pozbawienia wolności mieści się w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. oskarżonego zwolniono od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna, jeśli nie zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia, w szczególności pozytywna prognoza resocjalizacyjna.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo iż kara 8 miesięcy pozbawienia wolności mieści się w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, to brak pozytywnej prognozy resocjalizacyjnej, wynikający z wcześniejszej wielokrotnej karalności oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, uniemożliwia warunkowe zawieszenie jej wykonania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie wyroku w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w części utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. B. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| Krystyna Kasprzak | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
obowiązek naprawienia szkody
k.k. art. 53
Kodeks karny
zasady wymiaru kary
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów sądowych
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
stosowanie przepisów k.c. do kosztów
Dz.U.2015.1801 art. 17 § ust. 1 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Dz.U.2015.1801 art. 4 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak pozytywnej prognozy resocjalizacyjnej oskarżonego uzasadnia brak warunkowego zawieszenia kary. Wcześniejsza karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu świadczy o braku wniosków z poprzednich kar. Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności mieści się w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
Odrzucone argumenty
Kara pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna i powinna zostać warunkowo zawieszona.
Godne uwagi sformułowania
Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym kara jest tak rażąco wysoka lub niska, że nie może zostać utrzymana, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą brak orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przy istnieniu przesłanek przemawiających za orzeczeniem kary wolnościowej trzeba zawsze traktować jako orzeczenie nadmiernie surowe nie zachodzi podstawowa merytoryczna przesłanka orzeczenia kary probacyjnej, tj. pozytywna prognoza resocjalizacyjna
Skład orzekający
Waldemar Cytrowski
przewodniczący-sprawozdawca
Karol Skocki
sędzia
Anna Klimas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w przypadku recydywy lub wielokrotnej karalności za przestępstwa przeciwko mieniu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny prognozy resocjalizacyjnej oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących wymiaru kary i warunkowego zawieszenia jej wykonania, szczególnie w kontekście recydywy. Jest to typowa sprawa dla prawników karnistów.
“Dlaczego sąd nie zawiesił kary za oszustwo? Kluczowa rola prognozy resocjalizacyjnej.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II Ka 322/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 29 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr. Sędziowie : SO Karol Skocki SO Anna Klimas Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Krystyny Kasprzak Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu 29.01.2016 r. sprawy Ł. C. oskarżonego o przestępstwo z art. 286§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 13.10.2015 r. sygn. akt II K 338/15 . 1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy. 2. Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. 3. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. B. kwotę 516,60 zł z tytułu nie opłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Karol Skocki Waldemar Cytrowski Anna Klimas UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z 13 października 2015r. w sprawie o sygn. akt II K 338/15 oskarżonego Ł. C. uznał winnym tego, że 27 listopada 2014 roku w nieustalonym miejscu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził T. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 1.270 złotych, poprzez wprowadzenia go w błąd w ten sposób, że zamieścił na portalu (...) .pl ogłoszenie z ofertą sprzedaży narzędzi, a następnie w drodze korespondencji e - mail wymienionej pokrzywdzonym ustalił warunki transakcji, tj. że sprzeda mu narzędzia w postaci wyrzynarki, wkrętarki, wyrzynarki typu: „ (...) H. ”, a także trzech wkrętarek marki M. za kwotę 1.270 złotych i następnie po dokonaniu przez pokrzywdzonego wpłaty wskazanej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...) narzędzia prześle mu przesyłka kurierską, nie mając zamiaru wywiązania się z warunków transakcji, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego Ł. C. obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego T. M. poprzez zapłatę kwoty 1 270,00 złotych. Apelację wniosła obrońca, która zarzuciła rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności poprzez brak jej warunkowego zawieszenia. W oparciu o ten zarzut wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie kary i wymierzenie oskarżonemu kary w najniższym wymiarze oraz warunkowe zawieszenie jej wykonania. Apelacja nie jest zasadna. Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów „współmierności” występuje często, przy czym zmiana w tym zakresie jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy kara jest tak rażąco wysoka lub niska, że nie może zostać utrzymana, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Dlatego, aby orzekane kary były odbierane jako sprawiedliwe sąd powinien kierować się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk , w szczególności w § 2 tego przepisu. Kara pozbawienia wolności może być uznana za rażąco niewspółmierną nie tylko z powodu jej wysokości, ale również z powodu orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jej wykonania bądź braku takiego rozstrzygnięcia. Warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności (czy też brak takiego orzeczenia) powoduje, że orzeczona kara pozbawienia wolności faktycznie staje się zupełnie innym rodzajem kary. Dlatego brak orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przy istnieniu przesłanek przemawiających za orzeczeniem kary wolnościowej trzeba zawsze traktować jako orzeczenie nadmiernie surowe. Taka sytuacja nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie. Sąd bowiem prawidłowo ustalił, że wobec oskarżonego nie zachodzi podstawowa merytoryczna przesłanka orzeczenia kary probacyjnej, tj. pozytywna prognoza resocjalizacyjna. Aczkolwiek oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, to jednak przed popełnieniem przypisanego mu przestępstwa był już wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym dwukrotnie na bezwzględne kary pozbawienia wolności. Kolejne zatem przestępne zachowanie i to wymierzone w to samo dobro prawne jakim jest mienie wskazuje, że oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków z uprzednio orzeczonych kar. Orzeczony natomiast wobec oskarżonego wymiar kary 8 miesięcy pozbawienia wolności oscyluje w dolnej granicy ustawowego zagrożenia za przypisane oskarżonemu przestępstwo. Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonego Sąd na podst. art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. O kosztach nie opłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł na podstawie § 17 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 4 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2015.1801). Karol Skocki Waldemar Cytrowski Anna Klimas
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę