II KA 320/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Krośnie, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 roku, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lesku, który skazał D. K. za oszustwo z art. 286 § 1 k.k. na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony doprowadził M. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3.250 zł, wprowadzając ją w błąd co do możliwości wywiązania się z transakcji sprzedaży trzech telefonów komórkowych poza systemem Allegro. Obrońca oskarżonego złożył apelację, zarzucając obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 k.p.k.) poprzez błędną ocenę dowodów i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a także naruszenie art. 424 k.p.k. poprzez sprzeczności w uzasadnieniu. Dodatkowo, z ostrożności procesowej, zarzucono rażącą niewspółmierność kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.), wskazując na okoliczności osobiste oskarżonego i jego dobrą opinię w zakładzie karnym. Sąd Okręgowy uznał apelację za gołosłowną polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu pierwszej instancji. Podkreślono, że ocena dowodów była wszechstronna i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, a zarzuty obrony nie wykazały konkretnych uchybień. Sąd odrzucił argumenty dotyczące wątpliwości, wskazując, że art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości sądu, a nie obrony. Kara 9 miesięcy pozbawienia wolności została uznana za współmierną, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej karalności oskarżonego i nieskuteczności kar w zawieszeniu. Opinia z zakładu karnego potwierdziła, że resocjalizacja w izolacji przebiega prawidłowo, co uzasadnia karę bezwzględną. Wobec braku podstaw do uwzględnienia apelacji, sąd utrzymał wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o oszustwo, stosowanie zasady in dubio pro reo, ocena rażącej niewspółmierności kary.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w sprawie o oszustwo.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i czy wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego (zasada in dubio pro reo)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a wątpliwości nie istniały w stopniu uzasadniającym stosowanie zasady in dubio pro reo.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów przez sąd rejonowy była wszechstronna, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym. Dowody obiektywne przeczyły wyjaśnieniom oskarżonego i jego matki. Brak było podstaw do stosowania zasady in dubio pro reo, gdyż sąd nie miał nierozstrzygniętych wątpliwości.
Czy orzeczona kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest współmierna, biorąc pod uwagę wcześniejszą karalność oskarżonego i nieskuteczność kar w zawieszeniu. Opinia z zakładu karnego wskazuje na prawidłowy przebieg resocjalizacji w izolacji, co uzasadnia karę bezwzględną.
Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji zawierało sprzeczności utrudniające kontrolę odwoławczą?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 424 k.p.k. nie został uwzględniony.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy nie odniósł się bezpośrednio do tego zarzutu, ale poprzez ogólne stwierdzenie o prawidłowości ustaleń i oceny dowodów, pośrednio odrzucił ten argument.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Zbigniew Pankowski | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krośnie |
| A. S. (1) | osoba_fizyczna | świadk |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 53 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 117 § § 2a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2, 3 i 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 456
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Brak nierozstrzygniętych wątpliwości uzasadniających stosowanie zasady in dubio pro reo. • Kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest współmierna do popełnionego czynu i okoliczności. • Nieskuteczność kar w zawieszeniu wobec oskarżonego w przeszłości. • Pozytywna prognoza resocjalizacji w warunkach izolacji penitencjarnej.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 k.p.k.) poprzez błędną ocenę dowodów. • Obraza art. 424 k.p.k. poprzez sprzeczności w uzasadnieniu. • Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności. • Potrzeba uwzględnienia okoliczności osobistych oskarżonego i jego dobrej opinii w zakładzie karnym.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie. Stanowi ona gołosłowną polemikę z trafnie dobranymi argumentami Sądu Rejonowego oraz jest wyrazem odmiennego, ale niczym nie popartego poglądu na zebrane dowody i wymiar kary. • Ocena materiału dowodowego nie wykazuje błędów logicznych, ani braków i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, opisanej w art. 7 k.p.k. • art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości obrony i skazanych co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd. • Rażąca niewspółmierność kary zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można przyjąć, iż zachodziłyby wyraźne różnice pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, którą należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej.
Skład orzekający
Arkadiusz Trojanowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o oszustwo, stosowanie zasady in dubio pro reo, ocena rażącej niewspółmierności kary."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w sprawie o oszustwo.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego oszustwa internetowego i procedury odwoławczej, z naciskiem na ocenę dowodów i wymiar kary. Jest to interesujące dla prawników procesowych i karnistów.
“Sąd Okręgowy potwierdza: Gołosłowna apelacja nie obroniła oszusta. Kluczowa ocena dowodów.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.