Orzeczenie · 2015-11-18

II KA 320/15

Sąd
Sąd Okręgowy w Krośnie
Miejsce
Krosno
Data
2015-11-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwoart. 286 k.k.apelacjaocena dowodówkara pozbawienia wolnościpostępowanie karnesąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy w Krośnie, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 roku, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lesku, który skazał D. K. za oszustwo z art. 286 § 1 k.k. na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony doprowadził M. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3.250 zł, wprowadzając ją w błąd co do możliwości wywiązania się z transakcji sprzedaży trzech telefonów komórkowych poza systemem Allegro. Obrońca oskarżonego złożył apelację, zarzucając obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 k.p.k.) poprzez błędną ocenę dowodów i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a także naruszenie art. 424 k.p.k. poprzez sprzeczności w uzasadnieniu. Dodatkowo, z ostrożności procesowej, zarzucono rażącą niewspółmierność kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.), wskazując na okoliczności osobiste oskarżonego i jego dobrą opinię w zakładzie karnym. Sąd Okręgowy uznał apelację za gołosłowną polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu pierwszej instancji. Podkreślono, że ocena dowodów była wszechstronna i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, a zarzuty obrony nie wykazały konkretnych uchybień. Sąd odrzucił argumenty dotyczące wątpliwości, wskazując, że art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości sądu, a nie obrony. Kara 9 miesięcy pozbawienia wolności została uznana za współmierną, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej karalności oskarżonego i nieskuteczności kar w zawieszeniu. Opinia z zakładu karnego potwierdziła, że resocjalizacja w izolacji przebiega prawidłowo, co uzasadnia karę bezwzględną. Wobec braku podstaw do uwzględnienia apelacji, sąd utrzymał wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o oszustwo, stosowanie zasady in dubio pro reo, ocena rażącej niewspółmierności kary.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w sprawie o oszustwo.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i czy wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego (zasada in dubio pro reo)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a wątpliwości nie istniały w stopniu uzasadniającym stosowanie zasady in dubio pro reo.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów przez sąd rejonowy była wszechstronna, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym. Dowody obiektywne przeczyły wyjaśnieniom oskarżonego i jego matki. Brak było podstaw do stosowania zasady in dubio pro reo, gdyż sąd nie miał nierozstrzygniętych wątpliwości.

Czy orzeczona kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest współmierna, biorąc pod uwagę wcześniejszą karalność oskarżonego i nieskuteczność kar w zawieszeniu. Opinia z zakładu karnego wskazuje na prawidłowy przebieg resocjalizacji w izolacji, co uzasadnia karę bezwzględną.

Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji zawierało sprzeczności utrudniające kontrolę odwoławczą?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 424 k.p.k. nie został uwzględniony.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy nie odniósł się bezpośrednio do tego zarzutu, ale poprzez ogólne stwierdzenie o prawidłowości ustaleń i oceny dowodów, pośrednio odrzucił ten argument.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
D. K.osoba_fizycznaoskarżony
M. W.osoba_fizycznapokrzywdzona
Zbigniew Pankowskiosoba_fizycznaProkurator Prokuratury Okręgowej w Krośnie
A. S. (1)osoba_fizycznaświadk

Przepisy (16)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 427 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 53 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 117 § § 2a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2, 3 i 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 456

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Brak nierozstrzygniętych wątpliwości uzasadniających stosowanie zasady in dubio pro reo. • Kara 9 miesięcy pozbawienia wolności jest współmierna do popełnionego czynu i okoliczności. • Nieskuteczność kar w zawieszeniu wobec oskarżonego w przeszłości. • Pozytywna prognoza resocjalizacji w warunkach izolacji penitencjarnej.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 k.p.k.) poprzez błędną ocenę dowodów. • Obraza art. 424 k.p.k. poprzez sprzeczności w uzasadnieniu. • Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności. • Potrzeba uwzględnienia okoliczności osobistych oskarżonego i jego dobrej opinii w zakładzie karnym.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie. Stanowi ona gołosłowną polemikę z trafnie dobranymi argumentami Sądu Rejonowego oraz jest wyrazem odmiennego, ale niczym nie popartego poglądu na zebrane dowody i wymiar kary. • Ocena materiału dowodowego nie wykazuje błędów logicznych, ani braków i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, opisanej w art. 7 k.p.k. • art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości obrony i skazanych co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd. • Rażąca niewspółmierność kary zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można przyjąć, iż zachodziłyby wyraźne różnice pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, którą należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej.

Skład orzekający

Arkadiusz Trojanowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o oszustwo, stosowanie zasady in dubio pro reo, ocena rażącej niewspółmierności kary."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w sprawie o oszustwo.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowego oszustwa internetowego i procedury odwoławczej, z naciskiem na ocenę dowodów i wymiar kary. Jest to interesujące dla prawników procesowych i karnistów.

Sąd Okręgowy potwierdza: Gołosłowna apelacja nie obroniła oszusta. Kluczowa ocena dowodów.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst