II KA 319/22

Sąd Okręgowy w KoninieKonin2022-11-04
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
naruszenie nietykalności cielesnejart. 217 kkumyślnośćnieumyślnośćapelacjauniewinnieniesąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy w Koninie uniewinnił oskarżoną od zarzutu naruszenia nietykalności cielesnej, uznając, że czyn mógł być popełniony jedynie nieumyślnie, a przestępstwo to jest umyślne.

Sąd Okręgowy w Koninie rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie, który skazał K. J. za przestępstwo z art. 217 § 1 k.k. Sąd odwoławczy, uwzględniając zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił oskarżoną. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że oskarżona nie wypełniła znamion strony podmiotowej przestępstwa, gdyż nie można jej przypisać umyślności działania.

Sąd Okręgowy w Koninie, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Koninie i uniewinnił oskarżoną K. J. od popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 217 § 1 k.k. Sąd odwoławczy uznał częściowo za zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. W uzasadnieniu wskazano, że choć sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w zakresie strony przedmiotowej czynu (uderzenie pokrzywdzonego lusterkiem bocznym pojazdu), to pojawiły się wątpliwości co do strony podmiotowej. Sąd odwoławczy stwierdził, że nie można kategorycznie przypisać oskarżonej umyślności działania. Wskazano na nietrwałość lusterka, trudność manewru cofania oraz sposób obserwacji podczas cofania, które mogły wpłynąć na nieumyślne naruszenie nietykalności cielesnej. Ponieważ przestępstwo z art. 217 § 1 k.k. jest przestępstwem umyślnym, a oskarżonej można zarzucić jedynie nieumyślność (brak ostrożności), sąd orzekł o jej uniewinnieniu. Kosztami procesu obciążono oskarżyciela prywatnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie można przypisać oskarżonej umyślności działania. Oskarżonej można co najwyżej zarzucić nieumyślne naruszenie nietykalności cielesnej, jednakże przestępstwo to jest umyślne.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że mimo prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie strony przedmiotowej, wątpliwe jest przypisanie oskarżonej umyślności. Wskazano na nietrwałość lusterka, trudność manewru cofania oraz sposób obserwacji, które mogły prowadzić do nieumyślnego uderzenia. Ponieważ przestępstwo z art. 217 § 1 k.k. wymaga umyślności, a można mówić jedynie o nieumyślności, oskarżona nie wypełniła znamion strony podmiotowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i uniewinnienie

Strona wygrywająca

K. J.

Strony

NazwaTypRola
K. J.osoba_fizycznaoskarżona
pokrzywdzonyosoba_fizycznapokrzywdzony
oskarżyciel prywatnyinneoskarżyciel prywatny

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 217 § § 1

Kodeks karny

Przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej jest przestępstwem umyślnym, które może być popełnione w obu postaciach umyślności. Sprawca winien uświadamiać sobie wystąpienie wszystkich przesłanek dotyczących strony podmiotowej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 632 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w przypadku uniewinnienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak możliwości przypisania oskarżonej umyślności działania w kontekście uderzenia pokrzywdzonego lusterkiem bocznym pojazdu. Oskarżonej można co najwyżej zarzucić nieumyślność, a przestępstwo z art. 217 § 1 k.k. jest umyślne.

Godne uwagi sformułowania

nie można kategorycznie przypisać oskarżonej, że czyn zabroniony popełniła umyślnie wątpliwe jest, że bocznym prawem lusterkiem chciała naruszyć nietykalność cielesną pokrzywdzonego albo przewidując taką możliwość (...) godziła się na to przede wszystkim lusterko takie tylko nieznacznie (...) wystaje poza boczny obrys pojazdu przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej należy do kategorii tylko przestępstw umyślnych

Skład orzekający

Waldemar Cytrowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion strony podmiotowej przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej (art. 217 § 1 k.k.), zwłaszcza w kontekście nieumyślnego działania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z manewrem cofania pojazdem i uderzeniem lusterkiem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje niuanse w interpretacji umyślności w kontekście przestępstw, co jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem karnym.

Czy uderzenie lusterkiem podczas cofania to umyślne przestępstwo? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ka 319/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 4 listopada 2022 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Waldemar Cytrowski Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj po rozpoznaniu 4.11.2022 r. sprawy K. J. oskarżonej o przestępstwo z art. 217§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 19.07.2022 r. sygn. akt II K 1276/19 1. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżoną K. J. od popełnienia zarzucanego jej czynu, tj. przestępstwa z art. 217§1 kk . 2. Kosztami procesu obciąża oskarżyciela prywatnego. Waldemar Cytrowski B UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 319/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z 19.07.2022 r., sygn. akt II K 1276/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxx 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxx 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu X. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut - naruszenie art. 438 pkt 3 kpk ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - oskarżona wypełniła znamiona strony przedmiotowej, - oskarżona nie wypełniła znamion strony podmiotowej, Wniosek - o zmianę wyroku i uniewinnienie ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. - oskarżona nie wypełniła znamion strony podmiotowej 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Zwięźle o powodach utrzymania w mocy xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany - uniewinnienie Zwięźle o powodach zmiany. - sąd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie znamion strony przedmiotowej, - zachodzą natomiast wątpliwości w zakresie ustaleń dotyczących znamion strony podmiotowej, - w kontekście bowiem dokonanych prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie strony przedmiotowej, nie można kategorycznie przypisać oskarżonej, że czyn zabroniony popełniła umyślnie, - wątpliwe jest, że bocznym prawym lusterkiem chciała naruszyć nietykalność cielesną pokrzywdzonego albo przewidując taką możliwość (mając świadomość wysokiego stopnia prawdopodobieństwa , że podejmując określone działanie narusza w ten sposób nietykalność cielesną) godziła się na to, - przede wszystkim lusterko takie tylko nieznacznie, bo na około dwadzieścia lub dwadzieścia kilka centymetrów, wystaje poza boczny obrys pojazdu ( boczną karoserię), - lusterko takie jest na tyle nietrwałym elementem pojazdu, że po uderzeniu w przeszkodę mogło ulec uszkodzeniu, - oskarżona nadto wykonywała trudny manewr cofania, - mogła wykonywać ten manewr poprzez spoglądanie w luterka boczne oraz poprzez obrót głowy przez prawe ramie do tyłu (tak też wyjaśniła), - taki sposób obserwowania nie pozwalał na tak precyzyjną i celową jazdę samochodem, żeby krawędzią bocznego prawego lusterka trafić pokrzywdzonego w łokieć, - pokrzywdzony tylko wtedy mógł zostać uderzony w prawy łokieć, prawym bocznym lusterkiem gdy stał przodem do prawego boku pojazdu i w zasadzie prawie dotykał ciałem karoserii (nieznaczna odległość lusterka od karoserii), - z zeznań pokrzywdzonego wynika, że oskarżona najpierw ruszyła do przodu i po chwili zaczęła cofać i wtedy uderzyła go prawym lusterkiem w okolice prawego łokcia, - pokrzywdzony zeznał „ ja stałem po prawej stronie między przednimi a tylnymi drzwiami z boku samochodu, odpaliła samochód i wtedy z uwagi na to, że samochód był na biegu ruszyła do przodu i potem włączyła wsteczny, ruszyła i uderzyła mnie lusterkiem w prawy łokieć, w okolicach łokcia”, - pokrzywdzony wiedział, że aby wyjechać z posesji oskarżona musiała pojazd wycofać, a mimo tego nie odsunął się od toru cofania, - dlatego co najwyżej można zarzucić oskarżonej, że nieumyślnie naruszyła nietykalność cielesną pokrzywdzonego, tj. nie zachowała ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, - przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej należy do kategorii tylko przestępstw umyślnych, które może być popełnione w obu postaciach umyślności, - sprawca winien zatem uświadamiać sobie wystąpienie w realiach konkretnego stanu faktycznego wszystkich przesłanek dotyczących strony podmiotowej typu czynu zabronionego z art. 217 kk . 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 4.1. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 art. 632 pkt 1 kpk 7. PODPIS Waldemar Cytrowski 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wina 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI