II KA 31/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Rzeszowie utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2014 r. (sygn. akt X K 311/14), którym J. C. został uznany winnym popełnienia dwóch przestępstw: jazdy samochodem w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 kk) oraz obietnicy udzielenia korzyści majątkowej funkcjonariuszom Policji w związku z pełnioną funkcją, w celu skłonienia ich do naruszenia przepisów prawa (art. 229 § 3 kk). Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając m.in. naruszenie przepisów postępowania karnego, błędy w ustaleniu stanu faktycznego dotyczące czynu z art. 229 § 3 kk, wadliwość uzasadnienia oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary za czyn z art. 178a § 1 kk, w tym zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Odnosząc się do zarzutów dotyczących czynu z art. 229 § 3 kk, sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał właściwej subsumpcji zachowania oskarżonego pod normę prawną. Podkreślono, że wypowiedź oskarżonego była jasna i zrozumiała dla funkcjonariuszy, a obietnica korzyści majątkowej była wyraźna. Sąd odrzucił również zarzut wadliwości uzasadnienia, wskazując na jego klarowność i zgodność z wymogami prawa. W kwestii zarzutu rażącej niewspółmierności środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, sąd odwoławczy przyznał, że orzeczony okres 3 lat jest surowy, jednak uzasadniony. Wskazano na wysokie stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego, które graniczyło z dawką niebezpieczną dla życia, a także na fakt, że oskarżony, jako kierowca zawodowy, powinien wykazywać się większą wyobraźnią i poczuciem obowiązku. Sąd odrzucił postulat wyłączenia określonych kategorii pojazdów spod zakazu, uznając to za formę uprzywilejowania. Na koniec, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, wynikającą z niemożności świadczenia pracy zarobkowej w charakterze kierowcy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa z art. 229 § 3 kk (próba przekupstwa policjanta) oraz ocena współmierności środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów w przypadku jazdy w stanie nietrzeźwości z bardzo wysokim stężeniem alkoholu.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne wytyczne dotyczące oceny środków karnych i znamion przestępstw.
Zagadnienia prawne (3)
Czy obietnica udzielenia korzyści majątkowej funkcjonariuszowi policji w celu skłonienia go do odstąpienia od zatrzymania prawa jazdy, gdy kierowca był nietrzeźwy, stanowi przestępstwo z art. 229 § 3 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, obietnica udzielenia korzyści majątkowej w zamian za odstąpienie od czynności służbowych, w tym od zatrzymania prawa jazdy, stanowi przestępstwo z art. 229 § 3 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wypowiedź oskarżonego była jasna i zrozumiała, a obietnica korzyści majątkowej w zamian za odstąpienie od zatrzymania prawa jazdy, do którego policjant był zobowiązany na mocy przepisów, wypełnia znamiona czynu zabronionego.
Czy orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat za jazdę w stanie nietrzeźwości jest rażąco niewspółmierny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczony środek karny nie jest rażąco niewspółmierny, mimo że jest surowy.
Uzasadnienie
Sąd wziął pod uwagę wysokie stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego, fakt, że był on kierowcą zawodowym i powinien wykazywać się większą wyobraźnią, a także to, że prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości stanowiło znaczne zagrożenie. Odrzucono argumentację o trudnej sytuacji rodzinnej jako podstawę do złagodzenia środka karnego.
Czy uzasadnienie wyroku Sądu I instancji spełnia wymogi formalne i merytoryczne, w szczególności w zakresie oceny zeznań świadka M. M. i subsumpcji zachowania oskarżonego?
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie wyroku Sądu I instancji jest prawidłowe i nie zawiera uchybień, które mogłyby wpłynąć na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy odrzucił zarzut naruszenia art. 424 kpk, wskazując, że pisemne motywy zaskarżonego wyroku są wolne od braków, a ocena zeznań świadka i subsumpcja zachowania oskarżonego zostały dokonane prawidłowo.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Okręgowa w Rzeszowie | organ_państwowy | prokurator |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pokrzywdzony |
Przepisy (22)
Główne
k.k. art. 229 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 42 § § 2
Kodeks karny
Środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
k.k. art. 69 § § 1 i § 2
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.k. art. 63 § § 2
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet kary.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej.
k.p.k. art. 457 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku w razie uznania apelacji za bezzasadną.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek oparcia rozstrzygnięcia na całokształcie materiału dowodowego.
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Względna przyczyna odwoławcza - naruszenie przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Względna przyczyna odwoławcza - rażąca niewspółmierność kary.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów sądowych.
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
p.r.d. art. 135
Prawo o ruchu drogowym
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Stosowanie przepisów k.p.k. do postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i prawnego czynu z art. 229 § 3 kk. • Wysokie stężenie alkoholu we krwi oskarżonego jako przesłanka orzeczenia surowego środka karnego. • Oskarżony jako kierowca zawodowy powinien wykazywać się wyższą wyobraźnią i poczuciem obowiązku. • Brak podstaw do wyłączenia określonych kategorii pojazdów spod zakazu prowadzenia.
Odrzucone argumenty
Błędy w ustaleniu stanu faktycznego czynu z art. 229 § 3 kk. • Wadliwość uzasadnienia wyroku Sądu I instancji. • Rażąca niewspółmierność orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów. • Możliwość orzeczenia łagodniejszego środka karnego ze względu na sytuację rodzinną oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
apelacja nosi cechy bezzasadności i to w stopniu określonym w art. 457 § 2 kpk • pozbawione słuszności okazały się zarzuty, których intencją było wykazanie wadliwości w sposobie procedowania Sądu Rejonowego • pisemne motywy zaskarżonego wyroku wolne są od jakichkolwiek braków • wypowiedź oskarżonego nie odznaczała się złożonością, ani też stopniem skomplikowania, który utrudniałby policjantom właściwe odkodowanie intencji J. C. • wypowiedź oskarżonego jest mocno osadzona w kontekście sytuacyjnym i wpisuje się w jego oczekiwania • im większe jest to spodziewane zagrożenie, tym dłuższy winien być okres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów • wyjątkowo duży rozmiar stężenia alkoholu w organizmie J. C. (sześciokrotnie przekraczający wartość przyjętą dla stanu nietrzeźwości), który był tego rodzaju, że graniczył wręcz z dawką decydującą o zagrożeniu dla zdrowia a nawet życia ludzkiego • J. C. jako kierowca zawodowy, posiadający uprawnienia do prowadzenia samochodów ciężarowych, w tym także zespołów pojazdów tego rodzaju, winien być postrzegany i traktowany jako ponadprzeciętny, tudzież niestandardowy uczestnik ruchu drogowego • orzeczony wobec niego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze trzech lat spowoduje negatywne skutki dla członków jego najbliższej rodziny. W kontekście właściwego doboru środka reakcji prawnokarnej (...) okoliczność ta nie ma wszak pierwszorzędnego znaczenia.
Skład orzekający
Tomasz Wojciechowski
przewodniczący-sprawozdawca
Marta Krajewska - Drozd
sędzia
Mariusz Sztorc
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa z art. 229 § 3 kk (próba przekupstwa policjanta) oraz ocena współmierności środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów w przypadku jazdy w stanie nietrzeźwości z bardzo wysokim stężeniem alkoholu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne wytyczne dotyczące oceny środków karnych i znamion przestępstw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy dwóch istotnych przestępstw: jazdy po alkoholu i próby przekupstwa funkcjonariusza. Pokazuje, jak sąd ocenia te czyny i środki karne, co jest ważne dla prawników i osób zainteresowanych prawem karnym.
“Jazda po alkoholu i próba przekupstwa policjanta – sąd nie miał litości dla kierowcy.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.