II KA 230/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Rzeszowie rozpoznał apelację obrońcy obwinionego E.W. od wyroku Sądu Rejonowego w Strzyżowie, który skazał go za wykroczenia z art. 86 § 1 kw (niezachowanie ostrożności przy wyprzedzaniu, zajechanie drogi autobusowi, spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym) oraz art. 51 § 1 kw (zakłócenie spokoju i porządku poprzez uderzenie kierowcy autobusu i krzyk). Sąd Rejonowy wymierzył karę grzywny w wysokości 1000 zł oraz zasądził koszty postępowania. Obrońca w apelacji zarzucił m.in. obrazę prawa materialnego (art. 51 § 1 kw), błędy w ocenie dowodów, naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 8 kpow, art. 410 kpk, art. 424 kpk, art. 371 kpk), rażącą niewspółmierność kary oraz nieprawidłowe zasądzenie kosztów. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Podkreślił, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne są zgodne z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu I instancji co do wyczerpania znamion wykroczenia z art. 86 § 1 kw, wskazując na realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a także co do zakłócenia porządku publicznego na podstawie art. 51 § 1 kw. Odnosząc się do zarzutów procesowych, Sąd Okręgowy stwierdził, że protokół rozprawy nie odnotowuje obecności nieprzesłuchanych świadków na sali, a nawet jeśli taka sytuacja miała miejsce, nie miała wpływu na treść wyroku. Sąd Okręgowy uznał wymierzoną karę grzywny za adekwatną do wagi czynu i jego społecznej szkodliwości, a także zasądzone koszty za uzasadnione. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, a na podstawie art. 109 § 2 kpow zwolnił obwinionego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja wykroczeń z art. 86 § 1 kw (zagrożenie w ruchu drogowym) i art. 51 § 1 kw (zakłócenie porządku), a także kwestie proceduralne związane z przesłuchaniem świadków i oceną dowodów w sprawach o wykroczenia.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi utrwalenie linii orzeczniczej w zakresie podstawowych wykroczeń.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zachowanie polegające na zajechanie drogi autobusowi podczas wyprzedzania, w wyniku czego kierowca musiał gwałtownie hamować, stanowi wykroczenie z art. 86 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie to wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw, ponieważ stanowiło niezachowanie szczególnych środków ostrożności podczas manewru wyprzedzania i spowodowało zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że manewr wyprzedzania autobusu, mający na celu jego zatrzymanie, w warunkach zimowych i przy istniejącym konflikcie między stronami, stanowił realne zagrożenie dla bezpieczeństwa pasażerów autobusu, w tym możliwość zderzenia lub przewrócenia pojazdu.
Czy uderzenie kierowcy autobusu w głowę i głośny krzyk stanowi wykroczenie z art. 51 § 1 kw (zakłócenie porządku)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie, niezależnie od ewentualnych innych kwalifikacji prawnych (np. naruszenia nietykalności cielesnej), stanowi samodzielne wykroczenie z art. 51 § 1 kw, jeśli w danych okolicznościach jest odbierane jako nienormalne i utrudniające powszechnie akceptowane zachowanie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zachowanie obwinionego, polegające na uderzeniu kierowcy i krzyku, było wystarczające do wypełnienia znamion wykroczenia z art. 51 § 1 kw, nie badając skutków w postaci obrażeń ciała, gdyż czyn ten stanowił odrębne naruszenie porządku publicznego.
Czy obecność nieprzesłuchanych świadków na sali rozpraw podczas zeznawania innych świadków stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sama obecność nieprzesłuchanego świadka na sali rozpraw nie stanowi bezwzględnej podstawy do uchylenia wyroku, o ile nie miało to wpływu na treść zeznań i ustalenia faktyczne. Taka sytuacja powinna być odnotowana w protokole.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że przepis art. 371 § 1 kpk ma zapobiegać oddziaływaniu zeznań, ale sama obecność nie jest przeszkodą, jeśli nie wpłynęła na treść zeznań. W tej sprawie stwierdzono, że zeznania świadków zawierały różnice, co świadczy o braku wzajemnego oddziaływania.
Czy kara grzywny w wysokości 1000 zł jest rażąco niewspółmierna do popełnionych wykroczeń, biorąc pod uwagę sytuację materialną obwinionego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara grzywny w wysokości 1000 zł nie jest rażąco niewspółmierna. Sąd Rejonowy uwzględnił przesłanki wymiaru kary, a wymierzona kara jest adekwatna do wagi czynu i jego społecznej szkodliwości.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że motywy wymiaru kary wskazane przez Sąd Rejonowy są wystarczające, a kara grzywny ma cele zapobiegawcze i wychowawcze. Nie podzielił argumentacji obrony o rażącej niewspółmierności kary, uznając ją za adekwatną do wagi czynu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| A. O. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (20)
Główne
k.w. art. 86 § § 1
Kodeks wykroczeń
Wykroczenie polegające na niezachowaniu szczególnych środków ostrożności podczas wykonywania manewru na drodze, skutkujące zagrożeniem bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zagrożenie może być sytuacyjne i nie musi być bezpośrednie, ale musi być realne i konkretne.
k.w. art. 51 § § 1
Kodeks wykroczeń
Wykroczenie polegające na zakłóceniu spokoju lub porządku publicznego. Obejmuje zachowania odbierane jako nienormalne w danym miejscu, czasie i okolicznościach, utrudniające powszechnie akceptowane zachowanie.
Pomocnicze
k.w. art. 9 § § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy stosowania przepisów o przestępstwach do wykroczeń.
kpow art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do zwolnienia obwinionego z kosztów postępowania odwoławczego.
kpk art. 627
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów sądowych od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa.
kpk art. 119
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów sądowych od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa.
kpow art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasada swobodnej oceny dowodów.
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
kpow art. 82 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Wymogi uzasadnienia orzeczenia.
kpk art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
kpow art. 81 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Wymogi uzasadnienia orzeczenia.
kpk art. 424
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
kpow art. 371 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Tryb przesłuchiwania świadków.
kpk art. 427 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa wniesienia apelacji.
kpk art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa utrzymania lub zmiany wyroku w postępowaniu odwoławczym.
kpk art. 449
Kodeks postępowania karnego
Podstawa orzekania przez sąd odwoławczy.
kpk art. 456
Kodeks postępowania karnego
Podstawa orzekania przez sąd odwoławczy.
kpow art. 118 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasądzenie kosztów sądowych.
k.w. art. 24 § § 3
Kodeks wykroczeń
Obowiązek zbadania dochodów sprawcy przy wymiarze grzywny.
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
Naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Wyczerpanie znamion wykroczenia z art. 86 § 1 kw przez zachowanie obwinionego. • Zakłócenie porządku publicznego jako samodzielne wykroczenie z art. 51 § 1 kw. • Kara grzywny jest adekwatna do popełnionych czynów. • Zasądzone koszty są uzasadnione.
Odrzucone argumenty
Obrazę przepisu prawa materialnego tj. art. 51 § 1 kw. • Obrazę przepisów postępowania (art. 8 kpow, art. 7 kpk, art. 82 § 1 kpow, art. 410 kpk) poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów. • Obrazę przepisów prawa procesowego (art. 81 § 1 kpow, art. 424 kpk) poprzez brak indywidualnego wskazania świadków i argumentacji. • Obrazę przepisów prawa procesowego (art. 81 § 1 kpow, art. 371 kpk) poprzez pozwolenie nieprzesłuchanym świadkom na przebywanie na sali rozpraw. • Rażącą niewspółmierność kary w stosunku do zarzuconych czynów. • Nieprawidłowe zasądzenie kosztów postępowania oraz wynagrodzenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie obwinionego wyczerpało znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw. • zachowanie obwinionego przybierając stan, o którym była mowa wyżej, w sposób samodzielny realizowało normę stypizowaną w art. 51 § 1 kw. • nie miała ona wpływu na treść wyroku. • wymierzona kara odpowiada kryminalnej zawartości czynu obwinionego oraz jego społecznej szkodliwości.
Skład orzekający
Mariusz Sztorc
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wykroczeń z art. 86 § 1 kw (zagrożenie w ruchu drogowym) i art. 51 § 1 kw (zakłócenie porządku), a także kwestie proceduralne związane z przesłuchaniem świadków i oceną dowodów w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi utrwalenie linii orzeczniczej w zakresie podstawowych wykroczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnych wykroczeń drogowych i zakłócania porządku, a apelacja podnosiła szereg zarzutów procesowych i materialnych, co czyni ją interesującą dla prawników zajmujących się prawem wykroczeń.
“Niebezpieczny manewr wyprzedzania i awantura na drodze – sąd drugiej instancji podtrzymuje wyrok.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.