II KA 215/13

Sygn. akt II Ka 215/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Kozaczuk Protokolant: sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. sprawy T. Ż. obwinionego o wykroczenie z art. 107 §1 i 4 kks na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego Urząd Celny w S. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt II W 1232/12 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę obwinionego T. Ż. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II Ka 215/13 U Z A S A D N I E I E T. Ż. został obwiniony o to, że dopuścił, przynajmniej w okresie od dnia 12.08.2011 r. do dnia 8.10.2011 r. do urządzania i prowadzenia gier na automatach w lokalu (...) , (...)-(...) M. , ul. (...) /B, przy wykorzystaniu 8 sztuk automatów, wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych Dz. U. z 2009 r,. nr 21, poz. 1540 ) co stanowi naruszenie przepisów art. 2 ust. 3-5, art. 3, art. 6 ust.1, art. 14 ust.1 ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych Dz. U. z 2009 r. nr 21, poz. 1540), tj. o czyn z art. 107 § 1 i 4 kks Wyrokiem z dnia 13 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim oskarżonego T. Ż. uniewinnił od zarzucanego mu czynu; kosztu procesu przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł Urząd Celny w S. . Wyrokowi zarzucił błędną wykładnię znamienia określonego w art. 107 § 1 i 4 kks , co w konsekwencji wpłynęło na błędne ustalenie, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu, gdyż ten czyn nie wypełniał znamion czynu zabronionego. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania. Na rozprawę odwoławczą strony nie stawiły się będąc o jej terminie zawiadomione prawidłowo. Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje. Apelacja oskarżyciela i wniosek w niej zawarty o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jako uzasadniona na uwzględnienie zasługuje. Nie przesądzając kwestii ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, stwierdzić należy, iż na tym etapie postępowania zaskarżony wyrok musiał zostać uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, bowiem sąd w sposób nieprzekonywujący uzasadnił podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia, co wyklucza możliwość merytorycznej kontroli wyroku w postępowaniu odwoławczym. W przedmiotowej sprawie ocena zebranych dowodów, jak i ustalony na ich podstawie stan faktyczny nie nasuwa żadnej wątpliwości. Tych fragmentów rozstrzygnięcia nie kwestionuje również sam skarżący tak, że nie ma potrzeby odnoszenia się do tych kwestii. Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii czysto prawnych, a mianowicie, czy opisane we wniosku o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności oraz ustalonym przez sąd rejonowy stanie faktycznym zachowanie T. Ż. stanowi wykroczenie skarbowe z art. 107§1 i 4 k.k.s. . Zdaniem sądu I instancji, nie można było przypisać T. Ż. winy, bowiem przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 21, poz. 1540), nie zostały uchwalone w przewidzianej przez prawo unijne formie. Z takim stanowiskiem sądu rejonowego nie sposób się jednak zgodzić. Stwierdzić jednocześnie należy, iż problem sposobu uchwalenia przepisów ustawy o grach hazardowych , a co za tym idzie możliwości orzekania w oparciu o nie w sprawach o czyny zabronione, był już przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego w Siedlcach działającego również jako sąd odwoławczy. W sprawie IIKz 75/13 (dotyczącej sprawy IIK 1416/12 również Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim), Sąd Okręgowy w Siedlcach wyraził pogląd prawny, iż przepisy, do których odwołuje się obecnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim, nie są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Sąd Okręgowy w Siedlcach w tym składzie orzekającym, ten pogląd prawny również podziela w całości. W związku z powyższym nie ma potrzeby powtarzania po raz kolejny rozważań odnoszących się kwestii sposobu uchwalania przepisów ustawy o grach hazardowych i zakresu jej obowiązywania, wystarczającym jest odesłanie do uzasadnienia wcześniejszego rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie IIKz 75/13. W tej sytuacji oczywistym jest, iż wobec dokonania przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wadliwej oceny prawnej obowiązujących przepisów, zaskarżony wyrok musiał zostać uchylony a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd meriti przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości. Następnie sąd dokona prawidłowej oceny dowodów i ich subsumcji pod odpowiednie przepisy karne, wyda wyrok, a zajęte przez siebie stanowisko uzasadni zgodnie z obowiązującymi przepisami, o ile oczywiście zajdzie taka potrzeba. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.