II Ka 214/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego N. P., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 15 stycznia 2026 r. (sygn. akt II K 333/25), którym oskarżony został skazany na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania, w tym naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów (art. 4, 7, 410 k.p.k.) oraz nierozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.). Kwestionowano sposób pouczenia oskarżonego o prawie do odmowy składania zeznań jako osoby najbliższej oraz ocenę jego wyjaśnień i zeznań świadka N. W. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Stwierdzono, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał trafnej oceny dowodów. Podkreślono, że oskarżony, posiadając wykształcenie średnie i prowadząc działalność gospodarczą, miał wystarczającą świadomość prawną, aby skorzystać z przysługujących mu praw, czego jednak nie uczynił, celowo ukrywając relacje z N. W. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, uznając go za wtórny do zarzutów proceduralnych. W konsekwencji, wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących składania fałszywych zeznań, praw oskarżonego i oceny dowodów w kontekście relacji osobistych świadka i oskarżonego.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście konkretnych zarzutów apelacyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy pouczenie oskarżonego o prawach procesowych przez funkcjonariusza policji podczas przesłuchania było wystarczające, jeśli funkcjonariusz nie pamięta szczegółów i nie wyjaśnił znaczenia pojęć takich jak 'osoba najbliższa'?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pouczenie było wystarczające, ponieważ oskarżony posiadał wykształcenie średnie i prowadził działalność gospodarczą, co pozwalało mu na zrozumienie swoich praw i skorzystanie z nich, czego jednak nie uczynił.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony, jako osoba z odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem życiowym, powinien był być świadomy przysługujących mu praw, w tym prawa do odmowy składania zeznań, i nie ujawnił ich w toku przesłuchania, celowo ukrywając relacje z N. W.
Czy relacja intymna między oskarżonym a świadkiem może być podstawą do uznania tej osoby za 'osobę najbliższą' w rozumieniu przepisów o prawie do odmowy składania zeznań?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sama relacja intymna, spotkania czy plany na przyszłość nie są tożsame z pojęciem 'wspólnego pożycia' wymaganego do uznania relacji za podstawę odmowy składania zeznań.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że więzi intymne, spotkania czy plany na przyszłość między oskarżonym a N. W. nie stanowiły podstawy do uznania jej za 'osobę najbliższą' w rozumieniu przepisów, a tym samym nie dawały podstaw do odmowy składania zeznań.
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, przyjmując winę oskarżonego pomimo braku świadomości przysługującego mu prawa do odmowy składania zeznań wobec osoby najbliższej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, a zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zarzuty apelacji za niezasadne, stwierdzając, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie dopuścił się błędów w ustaleniach faktycznych, a oskarżony miał świadomość swoich praw, których nie wykorzystał.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| N. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztowa |
Przepisy (17)
Główne
k.p.k. art. 233 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 16 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 183 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 191 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 182
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 185
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Oskarżony posiadał wystarczającą świadomość prawną, aby skorzystać z przysługujących mu praw. • Relacja intymna nie jest tożsama ze wspólnym pożyciem wymaganym do uznania za osobę najbliższą. • Zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania są niezasadne.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 4, 7, 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.). • Niewłaściwe pouczenie oskarżonego o prawie do odmowy składania zeznań. • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.).
Godne uwagi sformułowania
Oskarżony posiada wykształcenie średnie, prowadzi działalność gospodarczą, więc jego stan świadomości prawnej pozwalał mu na wskazanie funkcjonariuszowi policji ewentualnych okoliczności pozwalających realizację praw procesowych. • Przedstawione przez skarżącego relacje intymne, spotkania czy plany na przyszłość nie mogą być tożsame z pojęciem wspólnego pożycia. • Naruszenie reguły z art. 5 § 2 k.p.k. ma miejsce jedynie wówczas, gdy sąd orzekający poweźmie wątpliwości co do istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności i nie mogąc wątpliwości tych usunąć, rozstrzyga je na niekorzyść oskarżonego.
Skład orzekający
Karol Troć
przewodniczący
Agata Kowalska
sędzia
Agnieszka Karłowicz
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących składania fałszywych zeznań, praw oskarżonego i oceny dowodów w kontekście relacji osobistych świadka i oskarżonego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście konkretnych zarzutów apelacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania karnego - praw oskarżonego i świadka oraz oceny dowodów. Choć nie zawiera nietypowych faktów, stanowi przykład rutynowej interpretacji przepisów przez sąd odwoławczy.
“Czy intymna relacja chroni przed odpowiedzialnością za fałszywe zeznania? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.