II Ka 194/22

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego M. B., skazanego przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 4 kk). Apelacja prokuratora zarzucała rażącą niewspółmierność orzeczonego środka karnego (zakazu prowadzenia pojazdów) w postaci 3 lat, wnioskując o jego podwyższenie do 5 lat bez wyłączenia pojazdów kategorii T. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za częściowo zasadny. Stwierdził, że choć Sąd Rejonowy uwzględnił okoliczności łagodzące, to orzeczony okres zakazu był rażąco łagodny, nie odpowiadając dyrektywom wymiaru kary. Podkreślono naganność czynu, wysokie stężenie alkoholu (1,58 mg/l, sześciokrotność progu nietrzeźwości) oraz sposób jego popełnienia (spożywanie alkoholu w trakcie dnia i natychmiastowe wsiadanie za kierownicę, zakończenie jazdy w rzece). Sąd Okręgowy zmienił wyrok, orzekając zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, z wyłączeniem pojazdów kategorii T, akceptując tym samym rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w tym zakresie. Uzasadniono to specyfiką prowadzenia gospodarstwa rolnego przez oskarżonego i potrzebą korzystania z maszyn rolniczych. Apelacja obrońcy oskarżonego kwestionowała kwalifikację prawną czynu (art. 178a § 1 kk) oraz naruszenia przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 438 pkt 1 i 2 kpk, art. 438 pkt 3 kpk). Obrońca argumentował, że oskarżony nie kierował pojazdem w ruchu lądowym w rozumieniu ustawy, a ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego były błędne i oparte na wybiórczej ocenie dowodów. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za bezzasadne. Podkreślono, że pojęcie 'ruchu lądowego' obejmuje również miejsca dostępne dla powszechnego użytku, a teren, po którym poruszał się oskarżony, miał status drogi dojazdowej ogólnodostępnej. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia zasady in dubio pro reo ani błędów w ocenie dowodów przez Sąd Rejonowy, uznając wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym za bardziej wiarygodne niż te złożone później. Wskazano na spójność zeznań świadków z wersją oskarżonego z postępowania przygotowawczego. Ostatecznie, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w pozostałej części, a koszty sądowe za postępowanie odwoławcze zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 320 zł.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający