II Ka 182/22

Sygn. akt II Ka 182/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj w obecności oskarżyciela D. K. z KPP S. po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2022 r. sprawy T. R. obwinionego z art. 51§1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 8 marca 2022 r. sygn. akt II W 361/20 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 51§1 k.w. II. Kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. Robert Rafał Kwieciński Sygn. akt II Ka 182/22 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II W 361/20 Sąd Rejonowy w Słupcy uznał obwinionego T. R. za winnego tego, że w okresie od 11 czerwca 2022 r. do końca sierpnia 2020 r. w P. , ul. (...) będąc właścicielem obiektu (...) oraz osobą odpowiedzialną za ten obiekt odtwarzał głośną muzykę w porze dziennej oraz nocnej z nasileniem w weekendy, czym zakłócał spokój oraz spoczynek nocny okolicznym mieszkańcom, tj. J. D. , P. W. (1) , M. i H. P. oraz R. C. , to jest wykroczenia z art. 51§1 k.w. i za to na podstawie art. 51§1 k.w. w zw. z art. 24§1 i 3 k.w. wymierzył mu karę 1000 złotych grzywny. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego, który zarzucił: I. obrazę przepisów postępowania, mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 82 k.p.w. , poprzez: 1) pominięcie podczas wyrokowania dowodu z umów najmu terenu przedsiębiorcom posiadającym tzw. „foodtracki”, z których wynika fakt, że teren, na którym prowadzona jest (...) został przez obwinionego wynajęty właścicielom „fooftracków” oraz iż to oni prowadzili na tym terenie działalność gastronomiczną i są zarządcami terenu oraz iż to najemcy odpowiadają za zachowanie na (...) i w jej otoczeniu porządku i spokoju oraz za brak uciążliwości dla otoczenia (dźwięk, zapach, zachowanie klientów); 2) pominięcie podczas wyrokowania zeznań świadków – właścicieli „foodtracków” oraz osób pracujących w (...) (w szczególności K. G. , K. S. , K.. Winiarskiego), z których wynika fakt, że to pracownicy obiektów gastronomicznych odtwarzali muzykę w trakcie funkcjonowania kompleksu, a nie obwiniony; 3) pominięcie podczas wyrokowania faktu, iż w większośći sytuacji obwinionego bez wątpienia nie było w (...) ani w jej okolicy, w szczególności, iż w dniach 2-11 lipca 2020 r. przebywał z rodziną za granicą na wakacjach, 27 lipca 2020 r. zawoził dzieci na obóz konny do kotliny (...) , w dniach 14 i 17 sierpnia 2020 r. był w pracy w P. , a nawet gdy tam przebywał to nie on odpowiadał za odtwarzania muzyki; czego konsekwencją są błędne ustalenia faktyczne w zakresie jego odpowiedzialności za oddziaływanie funkcjonowania obiektu (...) na otoczenie oraz przypisanie mu zachowań składających się na czynność sprawczą wykroczenia z art. 51§1 k.w.; II. obrazę przepisów postępowania, mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. , poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, poprzez: 1) dowolne – sprzeczne z materiałem dowodowym – stwierdzenie, że oskarżony odtwarzał muzykę w obiekcie (...) w okresie objętym zarzutem i niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podstawy dowodowej tej tezy, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że T. R. ani razu nie odtwarzał muzyki w (...) ; 2) ocenę zeznań świadków: R. C. , J. D. , H. P. , M. P. , L. D. , M. W. , B. P. (1) , B. P. (2) , M. M. (2) , P. W. (2) , A. F. , R. P. jako wiarygodnych, podczas gdy ich twierdzenia są wewnętrznie sprzeczne, a także niezgodne ze zgromadzonym materiałem dowodowym (np. policja nie potwierdziła ich zgłoszeń, świadek A. F. sam przyznał, że (...) zagłuszał silnik radiowozu), a z uwagi na pozostałe działania tych osób uznać należy, że treść zeznań tych świadków była nakierowana na osiągnięcie określonego celu; 3) dowolne – niemające oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym – stwierdzenie, że muzyka odtwarzana w (...) była głośna; wynika bowiem jedynie z zeznań świadków – sąsiadów (które, jak wskazano nie mogą zostać ocenione jako wiarygodne) i z pominięcia przy ocenie tej okoliczności dowodów z zeznań osób przebywających na (...) , pracujących tam, a także faktu, iż Policja podczas interwencji nie stwierdzała naruszeń co wskazuje na ustalenia przeciwne do twierdzeń sąsiadów; 4) dowolne, nieznajdujące uzasadnienia w zasadach prawidłowego rozumowania, przypisanie T. R. odpowiedzialności za odtwarzanie muzyki na terenie (...) na tej podstawie, że osobiście podejmował interwencję w celu rozwiązania problemu na prośbę sąsiadów i nie odsyłał ich do najemców, podczas gdy te działania były jedynie wyrazem dobrej woli ze strony obwinionego i próbą polubownego rozwiązania sporu sąsiedzkiego, do których obwiniony nie był zobowiązany, ponieważ nie on puszczał muzykę, zazwyczaj przebywał poza obiektem, a nadto odpowiedzialność za (...) przejęli na siebie najemcy terenu – właściciele „foodtracków”; 5) ocenę zeznań Ł. K. (1) , A. N. , J. T. (1) jako nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia na tej podstawie, że nie mieszkają obok (...) , podczas gdy osoby te bywając na jej terenie są w stanie ocenić jaki charakter miało to miejsce i jak głośno tam było; sąd jednocześnie ocenił jako wiarygodne zeznania osób mieszkających w pobliżu, mimo że ich ocena oparta jest na takim samym – subiektywnym – kryterium, jak pozostałych świadków; nadto sąd ocenił zeznania J. J. i D. P. w tym zakresie jako niewiarygodne, a osoby te również bywały incydentalnie na terenie (...) i dokonały takiej samej oceny jak Ł. K. , A.. N. i J. T. co świadczy o niespójności uzasadnienia zaskarżonego wyroku, a ostatecznie przeprowadzeniu oceny dowodów w sposób niezgodny z zasadami prawidłowego rozumowania; czego konsekwencją są błędne ustalenia faktyczne, przejawiające się w stwierdzeniu, że muzyka była odtwarzana przez T. R. , on jest odpowiedzialny za prowadzenie obiektu oraz, że muzyka była głośna; powołując się na te zarzuty obrońca wniósł o 1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie: 2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Apelacja obrońcy obwianego okazała się zasadna, a to w szczególności w zakresie zarzutów opisanych w punktach I.1-3 i II.1, 4, co w konsekwencji doprowadzić musiało do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia obwinionego od zarzucanego mu czynu. Generalnie zgodzić należało się ze skarżącym, iż sąd meriti dopuścił się obrazy przepisów postępowania art. 410 k.p.k. i art. 7 k.p.k. , co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych, jakoby to obwiniony odtwarzał głośną muzykę, czym zakłócił spokój i spoczynek nocny okolicznych mieszkańców. Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, w tym zeznań oskarżycieli posiłkowych i przedłożonych przez nich wydruków wiadomości sms wynika, że muzyka odtwarzana była przez pracowników „foodtraków” i baru znajdującego się na terenie (...) . Świadek H. P. zeznała chociażby: „jak oni (obwiniony i jego żona-dop. sądu) wrócili z wakacji, to ja poszłam do nich i powiedziałam, czy są świadomi co tu się wyprawia” (VIDE: k. 127 akt). Świadek D. P. podał, że prowadził bar we wskazanym miejscu i umawiał dj-ów, opłacali ich najemcy foodtracków (VIDE: k. 166). Obwiniony nie tylko nie odtwarzał wiec muzyki, ale nie organizował też występów tzw. dj-jów. Nie zrealizował więc żadnego ze znamion strony przedmiotowej wykroczenia z art. 51§1 k.w., jak i znamion podżegania lub pomocnictwa do tego wykroczenia (§4 art. 51 k.w.). Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podał, że „odtwarzano głośno muzykę” (k. 287), bez konkretyzowania kto odtwarzał, bezosobowe określenie „odtwarzano”. Natomiast w punkcie 1 zaskarżonego orzeczenia przypisano odtwarzania muzyki obwinionemu. Apelujący trafnie zwrócił uwagę na ww. sprzeczność. Nie można sprawstwa i winy obwinionego wywodzić na tej podstawie, iż interweniował on u sprawców czynu z art. 51§1 k.w. – tych właśnie, którzy odtwarzali muzykę i wówczas była ona ściszana. Sąd odwoławczy podziela stanowisko obrońcy, iż działania te były wyrazem dobrej woli obwinionego, który nie chcąc odsyłać sąsiadów do pracowników foodtracków osobiście lub telefonicznie próbował się z nimi w tej sprawie kontaktować. Jednocześnie sąd okręgowy pragnie podkreślić, iż nie podziela tych zarzutów apelacyjnych, w których kwestionowano okoliczność, iż muzyka w (...) była odtwarzana głośno przez co zakłócano spokój. W tym zakresie apelacja stanowiła polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu rejonowego. Nie zmienia to jednak faktu, iż zachowania tego nie sposób przypisać obwinionemu T. R. . Sąd odwoławczy w pełni podziela zapatrywanie zawarte w uzasadnieniu apelacji, iż na podobnej zasadzie odpowiedzialnością mógłby być obciążony właściciel mieszkaniu, który wynajął lokal, a muzykę odtwarzali najemcy tej nieruchomości. Jest to oczywiście niesłuszne, podobnie jak i niesłusznie został skazany w niniejszej sprawie obwiniony. Sąd Okręgowy w oparciu o treść art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. zmienił więc zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 51§1 k.w. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 119§2 pkt 1 k.p.w. Robert Rafał Kwieciński