II Ka 17/19

Sygn. akt II Ka 17/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz przy udziale prokuratora Iwony Filimoniuk po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. sprawy M. L. oskarżonego z art. 190a§1kk w zw. z art. 31 § 2kk na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 31 października 2018 r. sygn. akt II K 617/18 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz J. L. 840 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. P. B. w S. 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych tytułem opłaty za II instancję oraz 536,60 złotych wydatków za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 17/19 UZASADNIENIE Uzasadnienie w zakresie kosztów postępowania zawartych w treści wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 6 lutego 2019 roku. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2019 roku Sąd Okręgowy nie uwzględnił apelacji obrońcy oskarżonego M. L. i utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 października 2018 roku, sygn. akt II K 617/18, którym postępowanie karne zostało warunkowo umorzone na okres próby lat dwóch. W orzeczeniu Sądu Okręgowego zawarte także zostało rozstrzygnięcie o kosztach sądowych poprzez zasądzenie od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 100 zł tytułem opłaty oraz 536 zł wydatków za postępowanie odwoławcze. W zakresie rozstrzygnięcia o opłacie podstawę prawną stanowi art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych . Pierwszy z przepisów przewiduje opłatę 100 zł w razie wydania orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania, natomiast kolejny przewiduje opłatę w takiej samej wysokości w razie nieuwzględnienia apelacji wniesionej na korzyść oskarżonego, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Natomiast na wydatki postępowania odwoławczego składają się wynagrodzenie za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym ( art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze , §17 ust. 2 pkt 4, §1 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w zakresie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej przez adwokata z urzędu), na co składa się kwota 516,60 zł – w tym 96,60 zł podatku VAT oraz 20 zł zryczałtowanych wydatków postępowania ( §1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym ). Podstawą do obciążenia oskarżonego tak ustalonymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze stanowi art. 636§1 kpk , który stanowi, że w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego wniesionego wyłącznie przez oskarżonego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy. W przedmiotowej sprawie Sąd odwoławczy nie uwzględnił apelacji wniesionej przez obrońcę, tak więc przytoczony wyżej przepis znalazł zastosowanie. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych, co przewiduje art. 624§1 kpk . Przepis ten stanowi, że sąd może zwolnić oskarżonego w całości lub części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również gdy przemawiają za tym względy słuszności. Nie można uznać, iż opisana wyżej sytuacja ma zastosowanie w odniesieniu do M. L. . Oskarżony otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 1800 zł, osiąga ponadto dodatkowe dochody z pracy dorywczej. W tej sytuacji uznać należy, że jest w stanie ponieść zasądzone koszty postępowania odwoławczego, pomimo ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Wskazane wyżej względy zadecydowały również o utrzymaniu przez Sąd Okręgowy orzeczenia Sądu Rejonowego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu za I instancję. Wyrokiem Sądu Okręgowego zasądzone zostały także na rzecz oskarżycielki posiłkowej poniesione przez nią koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, których wysokość ustalona została w oparciu o §11 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk i w zw. z art. 634 kpk , które to przepisy nie przewidują możliwości zwolnienia oskarżonego o ponoszenia tych kosztów (analogiczne stosowanie art. 624§1 kpk jest wyłączone). Z tych względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w części wyroku rozstrzygającym o kosztach procesu.