Orzeczenie · 2026-03-31

II KA 153/25

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Miejsce
Siedlce
Data
2026-03-31
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
art. 300 kkukrywanie majątkuapelacjaprawo karnepostępowanie karnesąd okręgowysąd rejonowykoszty sądoweprawo do obrony

Sąd Okręgowy w Siedlcach, w składzie orzekającym z przewodniczącym sędzią Pawłem Mądrym, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego V. Z. (2) od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 29 października 2024 r. (sygn. akt II K 776/21), którym oskarżony został skazany z art. 300 § 2 Kodeksu karnego. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów, art. 8 § 2 k.p.k. poprzez niezastosowanie prawomocnego wyroku sądu cywilnego, art. 374 § 1 k.p.k. i art. 193 § 1 k.p.k. dotyczące naruszenia prawa do obrony), błędu w ustaleniach faktycznych (m.in. błędne ustalenie ukrycia majątku wbrew wyrokowi sądu cywilnego, błędne ustalenie świadomości oskarżonego co do mocy wyroku zaocznego) oraz obrazy prawa materialnego (art. 300 § 2 k.k. poprzez błędną wykładnię, art. 28 § 1 k.k. poprzez niezastosowanie). Sąd Okręgowy nie podzielił żadnego z zarzutów. W odniesieniu do zarzutów procesowych, sąd uznał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, a argumenty oskarżonego dotyczące jego przekonania o niezgodności z prawem wyroku zaocznego nie były usprawiedliwione. Sąd podkreślił, że oskarżony powinien poddać się egzekucji i podjąć przewidziane prawem działania przeciwegzekucyjne. Odnosząc się do zarzutów dotyczących prawa materialnego, sąd stwierdził, że przepis art. 300 § 2 k.k. obejmuje swoim zakresem udaremnienie wykonania orzeczenia poprzez ukrycie składników majątku, nawet jeśli nie są one formalnie własnością dłużnika w momencie egzekucji, a jedynie pozostają w jego posiadaniu. Sąd uznał również, że nie zaszły okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 28 § 1 k.k. (usprawiedliwiony błąd), gdyż oskarżony działał umyślnie. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Jednocześnie, ze względu na trudną sytuację majątkową oskarżonego, sąd zwolnił go od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja art. 300 § 2 k.k. w kontekście posiadania rzeczy ruchomej i kwestionowania tytułu wykonawczego; kwestie prawa do obrony w przypadku stanu zdrowia oskarżonego.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z egzekucją i wcześniejszymi postępowaniami cywilnymi. Ocena stanu zdrowia oskarżonego była indywidualna.

Zagadnienia prawne (3)

Czy odmowa wydania pojazdów komornikowi na podstawie tytułu wykonawczego, w sytuacji gdy oskarżony kwestionuje własność tych pojazdów i zgodność z prawem wyroku zaocznego, stanowi przestępstwo ukrywania majątku z art. 300 § 2 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, odmowa wydania pojazdów komornikowi na podstawie tytułu wykonawczego, nawet przy kwestionowaniu przez oskarżonego własności i zgodności z prawem wyroku, stanowi przestępstwo ukrywania majątku z art. 300 § 2 k.k., ponieważ oskarżony działał umyślnie, mając władztwo nad rzeczą ruchomą i odmawiając jej wydania w celu udaremnienia zaspokojenia wierzyciela.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony działał umyślnie, odmawiając wydania pojazdów komornikowi na podstawie tytułu wykonawczego. Podkreślono, że władztwo nad rzeczą ruchomą jest aktywem majątkowym, a odmowa wydania komornikowi w celu udaremnienia zaspokojenia wierzyciela wypełnia znamiona czynu z art. 300 § 2 k.k. Argumenty oskarżonego o błędnym przekonaniu co do własności i niezgodności z prawem wyroku zaocznego uznano za nieprzekonujące i nieuzasadniające zastosowania art. 28 § 1 k.k.

Czy naruszenie prawa do obrony oskarżonego, wynikające z prowadzenia rozprawy pod jego nieobecność z powodu stanu zdrowia, skutkuje nieważnością postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w tym przypadku nie doszło do naruszenia prawa do obrony skutkującego nieważnością postępowania, ponieważ sąd pierwszej instancji wielokrotnie odraczał terminy rozpraw, a decyzja o prowadzeniu postępowania dowodowego pod nieobecność oskarżonego i jego obrońcy została podjęta zgodnie z przepisami (art. 374 § 1 k.p.k. w zw. z art. 378a § 1 k.p.k.), a obrońca nie wykazał obrazy tych przepisów ani naruszenia prawa do obrony.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd pierwszej instancji uwzględniał wnioski obrońcy o odroczenie rozprawy. Decyzja o prowadzeniu postępowania pod nieobecność oskarżonego została podjęta zgodnie z prawem, a obrońca nie wykazał, aby naruszyło to prawo do obrony. Dodatkowo, obrońca nie stawił się na jeden z terminów rozprawy bez usprawiedliwienia.

Czy sąd odwoławczy powinien dopuścić dowód z opinii biegłego neurologa na okoliczność stanu zdrowia oskarżonego, jeśli wcześniej przeprowadzono kompleksową opinię sądowo-lekarską?

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego neurologa został oddalony, ponieważ obrońca nie uzasadnił przekonująco, że po wydaniu pierwszej opinii zaistniały nowe okoliczności wymagające ponownego sięgania po wiedzę specjalistyczną.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zdolność oskarżonego do udziału w rozprawie została już ustalona w kompleksowej opinii sądowo-lekarskiej. Obrońca nie przedstawił przekonujących argumentów wskazujących na potrzebę przeprowadzenia kolejnej opinii.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
V. Z. (2)osoba_fizycznaoskarżony
S. B.osoba_fizycznawierzyciel

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 300 § § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 8 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 374 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 28 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Argumentacja sądu pierwszej instancji dotycząca oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego i dowodów z dokumentów. • Stwierdzenie, że oskarżony działał umyślnie, a jego przekonanie o niezgodności z prawem wyroku zaocznego nie było usprawiedliwione. • Wykładnia art. 300 § 2 k.k. obejmująca władztwo nad rzeczą ruchomą jako składnik majątku. • Brak podstaw do zastosowania art. 28 § 1 k.k. (usprawiedliwiony błąd). • Prawidłowość prowadzenia postępowania dowodowego pod nieobecność oskarżonego ze względu na stan zdrowia, zgodnie z przepisami k.p.k.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 8 § 2 k.p.k., art. 374 § 1 k.p.k., art. 193 § 1 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych (błędne ustalenie ukrycia majątku, błędne ustalenie świadomości oskarżonego). • Obraza przepisów prawa materialnego (art. 300 § 2 k.k., art. 28 § 1 k.k.). • Naruszenie prawa do obrony oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

okolicznością usprawiedliwiającą odmowę wydania samochodów nie było wewnętrzne przekonanie oskarżonego co do niezgodności z prawem wyroku zaocznego • powinien poddać się egzekucji i podjąć przewidziane prawem działanie przeciwegzekucyjne • nie sposób przecież rekonstruować zamiaru sprawcy na podstawie dokumentów, które zostały wytworzone po zakończeniu przez sprawcę przestępnego działania • władztwo nad rzeczą ruchomą jest także aktywem wchodzącym w skład majątku • nie popełnia przestępstwa, kto pozostaje w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego

Skład orzekający

Paweł Mądry

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 300 § 2 k.k. w kontekście posiadania rzeczy ruchomej i kwestionowania tytułu wykonawczego; kwestie prawa do obrony w przypadku stanu zdrowia oskarżonego."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z egzekucją i wcześniejszymi postępowaniami cywilnymi. Ocena stanu zdrowia oskarżonego była indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na interpretację przepisów dotyczących ukrywania majątku i prawa do obrony, ale może być zbyt techniczna dla szerszej publiczności.

Czy kwestionowanie wyroku zaocznego usprawiedliwia ukrywanie majątku? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst