II KA 153/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za włamanie, uznając współsprawstwo oskarżonego, który stał na czatach i sprzedał skradziony piecyk.
Sąd Okręgowy w Krośnie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. C., skazanego za włamanie z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, podzielając ustalenia Sądu Rejonowego co do współsprawstwa oskarżonego, który stał na czatach podczas włamania dokonywanego przez inną osobę, a następnie sprzedał skradziony piecyk. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.
Sąd Okręgowy w Krośnie, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego M. C., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 22 stycznia 2020 roku, sygn. akt II K 86/18, skazujący oskarżonego za przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania, w tym art. 5 § 2 k.p.k. (naruszenie zasady in dubio pro reo) oraz art. 7 k.p.k. (dowolną ocenę dowodów), co miało skutkować błędem w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie powziął wątpliwości, które rozstrzygnąłby na niekorzyść oskarżonego, a ocena dowodów nie nosiła znamion dowolności. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że oskarżony M. C. działał wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonując włamania do mieszkania pokrzywdzonej J. W. i kradzieży piecyka gazowego. Oskarżony przyznał, że stał na czatach podczas włamania, a następnie wspólnie z inną osobą sprzedał skradziony przedmiot. Ujawnienie śladów linii papilarnych oskarżonego w mieszkaniu oraz jego późniejsze działania związane ze sprzedażą elementów piecyka potwierdzały jego współsprawstwo. Sąd odwoławczy powołał się na utrwalone orzecznictwo dotyczące współsprawstwa osób stojących na czatach. Wobec powyższego, apelacja została uznana za bezzasadną, a wyrok utrzymano w mocy. Zasądzono również wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu i zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego z uwagi na jego trudną sytuację materialną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest niezasadny, ponieważ sąd pierwszej instancji nie powziął istotnych wątpliwości, które musiałby rozstrzygnąć na niekorzyść oskarżonego. Ustalenia faktyczne opierały się na ocenie dowodów, a nie na nierozstrzygniętych wątpliwościach.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podkreślił, że naruszenie zasady in dubio pro reo następuje tylko wtedy, gdy sąd powziął wątpliwości i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, lub gdy powinien był je powziąć. W sytuacji, gdy ustalenia zależą od oceny wiarygodności dowodów, nie można mówić o naruszeniu tej zasady.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. D. | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krośnie |
| M. S. | inne | obrońca oskarżonego z urzędu |
| J. W. | inne | pokrzywdzona |
| M. L. (1) | inne | współsprawca |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Nakaz rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Dla oceny naruszenia tej zasady miarodajne są wątpliwości sądu orzekającego, a nie strony procesowej.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów. Ocena dowodów nie może być dowolna, lecz musi uwzględniać zasady prawidłowego rozumowania i doświadczenia zawodowego.
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 619 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dz. U. z 2019 r., poz. 18 art. § 17 § ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenia Sądu I instancji oparte na prawidłowej ocenie dowodów. Potwierdzenie współsprawstwa oskarżonego na podstawie jego wyjaśnień, śladów daktyloskopijnych i późniejszych działań. Naruszenie zasady in dubio pro reo nie miało miejsca. Ocena dowodów przez Sąd I instancji nie była dowolna.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k.). Błąd w ustaleniach faktycznych. Oskarżony pełnił jedynie rolę obserwatora. Brak dowodów na obecność oskarżonego w mieszkaniu.
Godne uwagi sformułowania
dla oceny, czy został naruszony zakaz in dubio pro reo, nie są miarodajne wątpliwości strony procesowej, ale jedynie to, czy sąd orzekający wątpliwości takie powziął i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego albo to, czy w świetle realiów konkretnej sprawy wątpliwości takie powinien był powziąć. W wypadku bowiem, gdy ustalenia faktyczne zależne są od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, nie można mówić o naruszeniu reguły in dubio pro reo, albowiem jedną z podstawowych prerogatyw sądu orzekającego jest swobodna ocena dowodów. Sąd słusznie powołał się na pogląd Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu [...] co do współsprawstwa osoby stojącej na czatach przy dokonywaniu włamania.
Skład orzekający
Wiesław Ruszała
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo i swobodnej oceny dowodów w sprawach karnych; potwierdzenie współsprawstwa przy włamaniu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady interpretacji przepisów proceduralnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie zasad oceny dowodów i współsprawstwa w postępowaniu karnym, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Włamanie i kradzież: czy stanie na czatach to już współsprawstwo?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 153/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Krośnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Wiesław Ruszała Protokolant: Aleksandra Migacz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krośnie – A. D. po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2020 roku w Krośnie sprawy M. C. ( C. ) , syna P. i E. , ur. (...) w J. oskarżonego o przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 22 stycznia 2020 roku, sygn. akt II K 86/18 I. utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. , Kancelaria Adwokacka w J. , kwotę 516,60 zł ( pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy), obejmującą podatek VAT, tytułem nieuiszczonego wynagrodzenia obrońcy oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III. zwalnia oskarżonego M. C. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od uiszczenia opłaty za II instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 153/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II K 86/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty nie dotyczy 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty nie dotyczy 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu nie dotyczy 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu nie dotyczy 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 5 § 2 k.p.k. polegającej na braku rozstrzygnięcia niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego i uznaniu, iż oskarżony znajdował się w środku mieszkania pokrzywdzonej, z którego rzekomo miał wynieść piecyk gazowy, w sytuacji gdy żaden z dowodów na to nie wskazuje, a wyjaśnienia oskarżonego złożone w toku postępowania sądowego temu przeczą, jak również opinia biegłych z zakresu daktyloskopii tego faktu nie potwierdziła, a ponadto brak jest bezpośrednich świadków tego zdarzenia, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut ten jest nieuzasadniony bowiem treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wskazuje na to by Sąd I instancji powziął, w istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy kwestiach, wątpliwości, których nie zdołał usunąć i wątpliwości te rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonego. Podzielić natomiast należy, aktualny dla wyrażanego obecnie w przepisie art. 5 § 2 k.p.k. nakazu rozstrzygania na korzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości, pogląd, wyrażony w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2013 r.,sygn. akt II AKa 13/13 ( LEX nr 1281119 ), iż dla oceny, czy został naruszony zakaz in dubio pro reo , , nie są miarodajne wątpliwości strony procesowej, ale jedynie to, czy sąd orzekający wątpliwości takie powziął i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego albo to, czy w świetle realiów konkretnej sprawy wątpliwości takie powinien był powziąć. W wypadku bowiem, gdy ustalenia faktyczne zależne są od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, nie można mówić o naruszeniu reguły in dubio pro reo, albowiem jedną z podstawowych prerogatyw sądu orzekającego jest swobodna ocena dowodów. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Lp. Zarzut 2 Obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. przez dowolną, a nie swobodną ocenę zebranego materiału dowodowego, a przez to błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na: a) przyjęciu, że oskarżony M. C. działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą po uprzednim wyłamaniu podklamkowego zamka w drzwiach wejściowych przedostał się do wnętrza mieszkania przy ul. (...) skąd zabrał w celu przywłaszczenia piecyk gazowy marki E. -Term, podczas, gdy z wyjaśnień oskarżonego złożonych przed sądem, które korelują z opinią z badań daktyloskopijnych jednoznacznie wynika, że oskarżony nie dopuścił się przypisanego mu aktem oskarżenia czynu, gdyż nie znajdował się w środku mieszkania, b) przyjęciu że oskarżony M. C. i M. L. (1) wynieśli we dwóch piecyk gazowy, podczas gdy prawidłowa ocena wyjaśnień oskarżonego złożonych przed sądem przy uwzględnieniu swobodnej jej oceny zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia zawodowego, a także przy uwzględnieniu opinii daktyloskopijnej powinna prowadzić do wniosku, że to nie oskarżony był osobą, która wyniosła przedmiotowy piecyk, gdyż z zebranego materiału wynika, iż oskarżony nie był obecny w mieszkaniu pokrzywdzonej, c) uznanie za nieudowodnione, że oskarżony pełnił wyłącznie rolę obserwatora, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd powinien wyciągnąć odmienne wnioski, gdyż wyjaśnienia oskarżonego złożone w trakcie postępowania sądowego jednoznacznie wskazywały na wyłącznie bierną postawę oskarżonego w czasie wyważania drzwi i wynoszenia piecyka z mieszkania przez inną osobę. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Mając na uwadze wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym, w których przyznał on fakt zabrania z mieszkania pokrzywdzonej J. W. piecyka gazowego (...) ( potocznie określanego jako (...) ) i jego wyjaśnienia złożone przed Sądem, w których stwierdził, że w trakcie włamania dokonywanego przez M. L. (1) stał na czatach – miał stać przy drzwiach i sprawdzać czy ktoś nie idzie i oceniając te dowody łącznie oraz uwzględniając fakt ujawnienia śladów linii papilarnych oskarżonego w wielu miejscach na drzwiach wejściowych do mieszkania i przylegającej ścianie, a także mając na uwadze, że oskarżony dokonał rozebrania wyniesionego z tego mieszkania piecyka gazowego i wraz z M. L. sprzedał uzyskane z niego elementy mosiężne i miedziane w punkcie skupu złomu, wcześniej wyrzucając pozostałe resztki piecyka, zasadnie Sąd Orzekający odrzucił twierdzenia o wyłącznie biernej postawie oskarżonego w czasie wyważania drzwi i wynoszenia piecyka z mieszkania przez inną osobę, przyjmując dokonanie przez oskarżonego włamania wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. W tym zakresie Sąd słusznie powołał się na pogląd Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wyrażony w wyroku z dnia 31 maja 1993 r., sygn. II Akr 121/93, co do współsprawstwa osoby stojącej na czatach przy dokonywaniu włamania, zwłaszcza że pogląd ten ma oparcie także we wcześniejszych wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 1979 r., sygn. II Kr 189/79 i z dnia 27 grudnia 1987 r., sygn.. II Kr 412/87, w zakresie odnoszącym się do podobnych stanów faktycznych. Zauważyć przy tym należy, iż oskarżony przyznał dotykanie szafki wewnątrz mieszkania, a zeznania świadka Z. W. pozwalały wykluczyć, aby miało to miejsce w czasie rzekomej powtórnej obecności oskarżonego w tym mieszkaniu . 1 Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ustalenia Sądu I instancji, oparte zostały na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, którego ocenie nie sposób skutecznie zarzucić dowolności, sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, dawały Sądowi podstawy do przyjęcia, iż oskarżony we współdziałaniu z inną osobą dopuścił się przypisanego mu występku z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zasadnie w szczególności uznał Sąd I instancji, iż zachowanie oskarżonego , który przyznał iż stał na czatach gdy M. L. (1) dokonywał włamania do mieszkania pokrzywdzonej J. W. , a następnie dokonał rozebrania wyniesionego z tego mieszkania piecyka gazowego i wraz z M. L. sprzedał uzyskane z niego elementy mosiężne i miedziane w punkcie skupu złomu, stanowiło współdziałanie oskarżonego w dokonaniu tego przestępstwa. 2 Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek jest nieuzasadniony z powodów wskazanych wyżej w punkcie 1. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. nie dotyczy Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności nie dotyczy 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy całość orzeczenia Sądu I instancji Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Przyjęcie, iż ustalenia Sądu I instancji, oparte zostały na materiale dowodowym, którego ocenie nie sposób, wbrew apelacji, skutecznie zarzucić dowolności , sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, dawały podstawy do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się przypisanego mu występku włamania, z ustaleniem jednak współdziałania w tym z inną osobą, uzasadniały utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany nie dotyczy Zwięźle o powodach zmiany nie dotyczy 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia nie dotyczy 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia nie dotyczy 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia nie dotyczy 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia nie dotyczy 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania nie dotyczy 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na zasadzie art. 619 § 1 k.p.k. i § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego z urzędu adw. M. S. – Kancelaria Adwokacka w w J. kwotę 516,60 zł, obejmujące podatek VAT, tytułem nieuiszczonego wynagrodzenia obrońcy oskarżonego z urzędu w niniejszym postępowaniu. 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego, a w szczególności ustalony przez Sąd Orzekający brak jakichkolwiek dochodów i majątku oskarżonego spowodował, iż Sąd Odwoławczy na zasadzie art. 624 § 1 k.pk. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym od uiszczenia opłaty za II instancję , obciążając wydatkami postępowania Skarb Państwa. 7. PODPIS Sędzia SO Wiesław Ruszała 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do winy 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI