II Ka 151/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego w sprawie o uszkodzenie mienia i kradzież, uwzględniając recydywę oskarżonego.
Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, który skazał go za uszkodzenie mienia i kradzież w warunkach recydywy. Apelacja zarzucała rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne, podkreślając wielokrotną karalność oskarżonego i fakt, że wymierzone kary były nieznacznie surowsze niż współoskarżonym, którzy nie byli karani. Utrzymano wyrok w mocy, zasądzono koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy w Siedlcach, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 20 maja 2024 r. rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 16 listopada 2023 r. (sygn. akt II K 1137/22). Oskarżony został skazany za przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. (uszkodzenie mienia) w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 278 § 1 k.k. (kradzież) w zw. z art. 64 § 1 k.k., co oznacza popełnienie czynów w warunkach recydywy. Apelacja obrońcy skupiała się na zarzucie rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. W uzasadnieniu wskazano, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił okoliczności obciążające i łagodzące. Podkreślono, że oskarżony P. M. był wielokrotnie karany (13 razy), w tym za przestępstwa podobne, i odbywał kary pozbawienia wolności, co uzasadniało orzeczenie kar w warunkach recydywy. Sąd odwoławczy zauważył, że kary wymierzone P. M. były nieznacznie tylko surowsze niż współoskarżonym, którzy nie mieli wcześniejszej karalności. Argument o przyznaniu się oskarżonego do winy został uznany za osłabiony, gdyż przyznanie nastąpiło po wyjaśnieniach współoskarżonych i częściowo nagraniach z monitoringu, a sam oskarżony później odmawiał składania wyjaśnień. Wniosek o zmianę wyroku i orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania został oddalony, zwłaszcza że wobec recydywy nie było to możliwe na podstawie art. 69 § 1 k.k. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Zasądzono również koszty obrony z urzędu od Skarbu Państwa na rzecz adwokata oraz zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego z uwagi na jego sytuację majątkową.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna. Sąd Okręgowy uznał, że wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, uwzględniając wielokrotną karalność oskarżonego i fakt popełnienia przestępstw w warunkach recydywy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że oskarżony był wielokrotnie karany za przestępstwa podobne, odbywał kary pozbawienia wolności i odpowiadał w warunkach recydywy. Wymierzone kary były nieznacznie surowsze niż współoskarżonym, którzy nie byli karani. Przyznanie się do winy nie miało decydującego znaczenia łagodzącego ze względu na okoliczności jego złożenia i późniejszą postawę oskarżonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie wyroku w mocy
Strona wygrywająca
Oskarżyciel publiczny (Skarb Państwa)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. M. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztów |
| adw. D. M. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| Jakub Pogorzelski | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wielokrotna karalność oskarżonego i popełnienie przestępstw w warunkach recydywy uzasadniają orzeczenie kar nieznacznie surowszych niż współoskarżonym. Przyznanie się do winy nie miało decydującego znaczenia łagodzącego ze względu na okoliczności jego złożenia i późniejszą postawę oskarżonego. Orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem wykonania jest niedopuszczalne w przypadku recydywy.
Odrzucone argumenty
Kara orzeczona wobec oskarżonego jest rażąco niewspółmierna. Sąd pierwszej instancji nie nadał wystarczającej rangi okolicznościom łagodzącym. Współoskarżonym wymierzono kary proporcjonalnie łagodniejsze, co świadczy o braku spójności wyroku. Wniosek o zmianę wyroku i orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Godne uwagi sformułowania
"W tej sytuacji wymierzenie P. M. kar nieznacznie tylko surowszych niż współoskarżonym, którzy prawnie nie byli dotąd karani za przestępstwa (i nieznacznie tylko wykraczające ponad ustawowe minimum), może razić, ale zdecydowanie nie surowością." "Całkowicie niezasadny był wniosek o orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podczas gdy w świetle wcześniejszej karalności na kary pozbawienia wolności (i odpowiadanie w warunkach recydywy) wobec treści art. 69 § 1 kk rozstrzygnięcie takie nie było możliwe."
Skład orzekający
Karol Troć
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących recydywy (art. 64 k.k.) i jej wpływu na wymiar kary, a także dopuszczalność warunkowego zawieszenia kary w takich przypadkach (art. 69 § 1 k.k.)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji oskarżonego, jednak zasady prawne dotyczące recydywy są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o recydywie i konsekwencje wielokrotnej karalności dla wymiaru kary. Jest to typowa sprawa apelacyjna w sprawach karnych, ale z ciekawym uzasadnieniem dotyczącym oceny postawy oskarżonego i porównania kar z innymi współoskarżonymi.
“Recydywa i jej konsekwencje: Sąd Okręgowy wyjaśnia, dlaczego kara nie była rażąco niewspółmierna.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 151/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Troć Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale prokuratora Jakuba Pogorzelskiego po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2024 r. sprawy P. M. (1) oskarżonego z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 16 listopada 2023 r. sygn. akt II K 1137/22 I. w zaskarżonej części utrzymuje wyrok w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. M. 840 złotych (w tym VAT) za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, jego wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 151/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 16 listopada 2023 r. sygn. akt II K 1137/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego P. M. (1) kary pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W ocenie Sądu Okręgowego zarzut apelacji obrońcy oskarżonego P. M. (1) absolutnie nie może być uznany za uzasadniony. Skarżąca z jednej strony usiłowała wykazać, że Sąd nie wziął pod uwagę lub nie nadał wystarczającej rangi okolicznościom łagodzącym, jakie w przypadku tego oskarżonego wystąpiły (nie kwestionując ustalonych okoliczności obciążających), jak również podnosiła, iż współoskarżonym wymierzono kary jednostkowe i łączną proporcjonalnie łagodniejsze i wyrokowi brak w zakresie wymiaru kar wewnętrznej spójności. Tymczasem jako owa niedoceniona okoliczność łagodząca wskazana w apelacji została jedynie postawa oskarżonego, który przyznawał się do zarzutów i nie umniejszał swej roli w zdarzeniach, a i to w apelacji przyznano, że Sąd meriti okoliczność tę przy wymiarze kary za czyn z pkt III aktu oskarżenia uwzględnił. Wbrew zarzutowi, Sąd uwzględnił tę okoliczność również przy wymiarze kary za czyn z pkt I, o czym świadczy zapis na k. 408, w pełni analogiczny jak na k. 409. Nie można więc uznać, że Sąd okoliczność tę pominął (nawet przy braku takiego zapisu co do czynu z pkt I, uwzględnienie treści wyjaśnień oskarżonego w całości wskazywałoby na ich uwzględnienie także w części). Dodatkowo zauważyć należy, że wszyscy oskarżeni przyznawali się do zarzutów, a przyznanie się P. M. (1) było poprzedzone wyjaśnieniami współoskarżonych, którzy opisali swoją i jego rolę w zdarzeniach, nadto po części zdarzenia były utrwalone na nagraniach monitoringu, wobec czego przyznanie się P. M. nieznacznie tylko przyczyniło się do możliwości poczynienia ustaleń faktycznych. Dodatkowo apelacja milczy na temat tego choćby, że owo przyznanie się było poprzedzone wprawdzie krótkotrwałymi, ale jednak poszukiwaniami i zatrzymaniem P. M. , nadto jego wyjaśnienia po części polegały na niepamięci i odmowie odpowiedzi, zaś na rozprawę główną zażyczył sobie doprowadzenia tylko po to, by odmówić składania wyjaśnień i nie złożyć żadnych wniosków. Nie sposób też podzielić argumentu o braku proporcji wymierzonych kar względem wszystkich oskarżonych. Skarżąca nie kwestionuje, ale przemilcza fakt, że spośród oskarżonych tylko P. M. był karany, i to nie raz, a trzynaście razy, w zdecydowanej większości za przestępstwa przeciwko mieniu, a więc przestępstwa podobne, odbywał za nie kary pozbawienia wolności, a w sprawie niniejszej odpowiadał w warunkach recydywy. W tej sytuacji wymierzenie P. M. kar nieznacznie tylko surowszych niż współoskarżonym, którzy prawnie nie byli dotąd karani za przestępstwa (i nieznacznie tylko wykraczające ponad ustawowe minimum), może razić, ale zdecydowanie nie surowością. Sąd Rejonowy w pełni trafnie przyjął i omówił ustalone okoliczności, mające wpływ na wymiar kar, nie pominął w tym zakresie żadnych istotnych okoliczności, zwłaszcza podniesionych w środku zaskarżenia. Nie można więc było uznać, że kary jednostkowe i łączna, wymierzone P. M. , są surowe i to jeszcze w stopniu rażącym. Wniosek O zmianę zaskarżonego i wymierzenie oskarżonemu za czyn I kary dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności, za czyn II kary sześciu miesięcy pozbawienia wolności i orzeczenie kary łącznej w rozmiarze roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Niezasadność zarzutów skutkowała nietrafnością wniosku o jakąkolwiek zmianę wyroku, w szczególności poprzez uniewinnienie oskarżonego. Całkowicie niezasadny był wniosek o orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podczas gdy w świetle wcześniejszej karalności na kary pozbawienia wolności (i odpowiadanie w warunkach recydywy) wobec treści art. 69 § 1 kk rozstrzygnięcie takie nie było możliwe. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Całość wyroku, tak w części zaskarżonej, jak i w pozostałej, podlegającej ocenie z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Bezzasadność apelacji i brak okoliczności, podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Zgodnie z treścią art. 636 § 1 kpk w razie nieuwzględnienia apelacji, wniesionej wyłącznie przez oskarżonego (jego obrońcę), koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi skarżący. Sąd uznał jednak, że na tle sytuacji majątkowej oskarżonego, jego możliwości finansowych w tym w związku z charakterem orzeczonej wobec niego kary, zasadnym będzie zwolnienie go na podstawie art. 624 § 1 kpk od obowiązku ich uiszczenia jako nadmiernie dolegliwego. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie o karze 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI