II AKA 114/21

Sąd Apelacyjny w GdańskuGdańsk2021-06-17
SAOSKarnewyroki łączoneŚredniaapelacyjny
kara łącznawyrok łącznyapelacja karnakara pozbawienia wolnościsąd apelacyjnysąd okręgowykodeks karny

Sąd Apelacyjny obniżył karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wobec skazanego A.O. z powodu błędu w ustaleniu dolnej granicy kary, utrzymując w mocy pozostałe rozstrzygnięcia.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał apelację obrońcy skazanego A.O. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie o wydanie wyroku łącznego. Głównym zarzutem była rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny uznał apelację częściowo za zasadną, obniżając karę łączną pozbawienia wolności do 4 lat i 6 miesięcy z powodu błędu w ustaleniu dolnej granicy kary przez sąd pierwszej instancji. Pozostałe rozstrzygnięcia, w tym kara łączna grzywny, zostały utrzymane w mocy. Skazanego zwolniono od kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku, rozpoznając apelację obrońcy skazanego A.O. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2021 r. (sygn. akt IV K 140/20), zmienił zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny obniżył orzeczoną karę łączną do 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Uzasadnienie wskazuje, że apelacja obrońcy dotycząca rażącej niewspółmierności kary łącznej została uznana częściowo za zasadną. Sąd odwoławczy stwierdził błąd w ustaleniu przez Sąd Okręgowy dolnej granicy kary łącznej pozbawienia wolności, która powinna wynosić 2 lata i 4 miesiące, a nie 4 lata i 6 miesięcy, jak błędnie przyjął sąd pierwszej instancji, nie uwzględniając uchylonego już art. 86 § 4 k.k. Sąd Apelacyjny podkreślił, że zasada asperacji, zastosowana przez sąd pierwszej instancji, była prawidłowa, a argumenty dotyczące dobrej opinii skazanego nie uzasadniały zastosowania zasady absorpcji. Kara łączna grzywny została utrzymana w mocy, uznając ją za współmierną. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części i zwolnił skazanego od wydatków postępowania odwoławczego na rzecz Skarb Państwa, ze względu na częściowe uwzględnienie apelacji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd odwoławczy może obniżyć karę łączną pozbawienia wolności, jeśli stwierdzi błąd w ustaleniu jej dolnej granicy przez sąd pierwszej instancji, nawet jeśli inne aspekty wymiaru kary były prawidłowe.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji błędnie ustalił dolną granicę kary łącznej pozbawienia wolności, nie uwzględniając uchylonego przepisu dotyczącego minimalnego wymiaru kary. Mimo że zasada asperacji została zastosowana prawidłowo, błąd w ustaleniu granic kary uzasadnia jej obniżenie przez sąd odwoławczy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

A. O.

Strony

NazwaTypRola
A. O.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary.

Pomocnicze

k.p.k. art. 626 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 86 § 4

Kodeks karny

Przepis uchylony 24 czerwca 2020 r., ale miał wpływ na ustalenie dolnej granicy kary łącznej w tej sprawie.

k.k. art. 85a

Kodeks karny

Cele zapobiegawcze i wychowawcze kary łącznej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błąd sądu pierwszej instancji w ustaleniu dolnej granicy kary łącznej pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Zastosowanie zasady absorpcji zamiast asperacji przy wymiarze kary łącznej, oparte na dobrej opinii skazanego.

Godne uwagi sformułowania

kara łączna pozbawienia wolności obniża do 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy dolnym progiem kary łącznej jaka mogła zostać orzeczona w przedmiotowej sprawie jest kara w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności Sąd odwoławczy uznał, że brak jest podstaw do ingerencji w orzeczoną wobec oskarżonego karę łączną grzywny.

Skład orzekający

Andrzej Czarnota

przewodniczący

Wojciech Andruszkiewicz

sędzia

Dorota Rostankowska

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymiaru kary łącznej, w szczególności błędu w ustaleniu jej dolnej granicy i wpływu uchylonych przepisów na orzecznictwo."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której doszło do błędu w ustaleniu dolnej granicy kary łącznej przez sąd pierwszej instancji, z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w danym czasie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na szczegółową analizę wymiaru kary łącznej i błędu proceduralnego sądu pierwszej instancji.

Błąd w kodeksie karnym obniżył karę łączną. Sąd Apelacyjny koryguje orzeczenie.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 114/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2021 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Andrzej Czarnota Sędziowie: SA Wojciech Andruszkiewicz SA Dorota Rostankowska (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Joanna Tomaszewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Gdańsku Przemysława Strzeleckiego po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2021 r. sprawy A. O. , s. R. , ur. (...) w G. o wydanie wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt IV K 140/20 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności obniża do 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy; II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części; III. zwalnia skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 114/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 19 stycznia 2021r. w sprawie IV K 140/20 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Skazany Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty A. O. Sąd odwoławczy nie przeprowadzał dowodów 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Skazany Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty A. O. Sąd odwoławczy nie przeprowadzał dowodów 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Sąd odwoławczy nie przeprowadzał dowodów Sąd odwoławczy nie przeprowadzał dowodów 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Sąd odwoławczy nie przeprowadzał dowodów Sąd odwoławczy nie przeprowadzał dowodów 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp Zarzut Rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności oraz kary łącznej grzywny polegająca na orzeczeniu kary przy zastosowaniu zasady asperacji zamiast zasady absorpcji. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Postulat skarżącego o obniżenie kary łącznej pozbawienia wolności okazał się trafny ale z powodów innych niż wskazane w wywiedzionej apelacji. Podkreślana bowiem przez skarżącego znakomita opinia o skazanym z zakładu karnego sama w sobie nie może skutkować uznaniem, że karę łączną wobec skazanego należy wymierzyć na zasadzie absorbcji. Sąd I instancji miał w polu widzenia tę okoliczność (str. 4 uzasadnienia wyroku); dostrzegł jednak również i inne mające wpływ na wymiar kary łącznej, tj. cele zapobiegawcze i wychowawcze o jakich mowa w art.85a kk , rodzaj przypisanych oskarżonemu przestępstw oraz związek czasowy między nimi (str.8 uzasadnienia wyroku). Sprzeciwiają się one – w ocenie Sądu Apelacyjnego - orzeczeniu kary łącznej na zasadzie absorbcji. Skarżący nie zakwestionował trafności wywodu Sądu Okręgowego w tym zakresie, co zwalnia Sąd odwoławczy od szerszych rozważań. Wystarczającym będzie odwołanie się w tym miejscu do stanowiska zaprezentowanego przez Sąd I instancji. W ocenie Sądu odwoławczego, Sąd Okręgowy prawidłowo zatem przy orzekaniu kary łącznej pozbawienia wolności zastosował zasadę asperacji, nie zaś absorbcji. Rzecz jednak w tym, że orzekając w przedmiocie kary łącznej w sposób błędny określił granice w jakich mógł karę tę orzec. Wskazał bowiem, że kara łączna pozbawienia wolności mogła kształtować się od 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 7 lat pozbawienia wolności. Tymczasem, dolna granica tej kary to 2 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności. Wynika to z faktu, że w dacie orzekania przez Sąd I instancji nie funkcjonował w systemie Kodeksu karnego art.86 § 4 kk (uchylony 24 czerwca 2020r.). Z tego względu dolnym progiem kary łącznej jaka mogła zostać orzeczona w przedmiotowej sprawie jest kara w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności (jedna z kar jednostkowych orzeczonych w sprawie IV K 253/11 Sądu Okręgowego w Gdańsku). Biorąc zatem pod uwagę granice w jakich Sąd mógł orzekać, Sąd odwoławczy uznał, że karą spełniającą ustawowe dyrektywy wymiaru kary łącznej będzie kara 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że brak jest podstaw do ingerencji w orzeczoną wobec oskarżonego karę łączną grzywny. Wymierzona bowiem przez Sąd I instancji w pełni spełnia sądowe dyrektywy wymiaru kary łącznej. Nie sposób również uznać aby wymierzona w zaskarżonym orzeczeniu kara łączna grzywny 370 stawek dziennych po 20 zł. jedna stawka cechowała się rażącą surowością w stosunku do postulowanej przez skarżącego grzywny 300 stawek dziennych po 20 zł. jedna stawka; nawet mając na względzie to, że dolny jej próg w przedmiotowej sprawie to 250 stawek dziennych, nie zaś 300, jak ustalił Sąd Okręgowy. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec A. O. kary czterech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 20 zł każda. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jak w części dotyczącej zarzutów apelacyjnych. 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Jak w części dotyczącej zarzutów apelacyjnych. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Jak w części dotyczącej zarzutów apelacyjnych. 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Wyrok w zakresie nieobjętym zmianą. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Brak podstaw do zmiany. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1Wymiar kary łącznej pozbawienia wolności Zwięźle o powodach zmiany Jak w rubryce 3. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Nie dotyczy ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Nie dotyczy 4.1. Nie dotyczy ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Nie dotyczy 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Nie dotyczy 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Na mocy art.626 § 1 kpk i art.624 § 1 kpk Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciążył Skarb Państwa. Uznał bowiem, że przemawiają za tym względy słuszności, skoro apelacja wywiedziona na jego korzyść okazała się częściowo skuteczna. 1PODPISY 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1. Podmiot wnoszący apelację Obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wymiar kary łącznej 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI