II KA 147/23

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego L. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 1415/21, którym oskarżony został skazany z art. 87 § 1 kks w zb. z art. 90 § 1 kks w zb. z art. 69 § 3 kks w zb. z art. 69a § 1 kks w zb. z art. 89 § 1 kks w zb. z art. 94 § 2 kks w zw. z art. 7 kks w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks. Obrońca zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, wnosząc o potraktowanie czynów jako współukaranych następczych w stosunku do przestępstwa z innego postępowania (sygn. akt II K 286/19), oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do kwalifikacji prawnej, sąd podkreślił, że konstrukcja czynu współukaranego jest pozaustawowa i wymaga analizy konkretnej sprawy, w tym integralnego powiązania czynów, porównania społecznej szkodliwości oraz tożsamości przedmiotu zamachu i pokrzywdzonego. Sąd stwierdził, że poświadczenie nieprawdy w fakturach VAT i posłużenie się nierzetelnymi dokumentami nie stanowiło koniecznego elementu popełnienia zarzucanego czynu w sprawie II K 286/19 i miało odrębny, wysoki stopień społecznej szkodliwości, godząc w inne dobra prawne. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności kary, wskazując, że wymierzony rok i sześć miesięcy pozbawienia wolności mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, a sąd pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił stopień szkodliwości czynu, karalność oskarżonego oraz jego sposób działania. Okoliczności takie jak zły stan zdrowia czy problemy z przedsiębiorstwem uznano za relewantne jedynie w postępowaniu wykonawczym. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający