II KA 133/24

Sąd OkręgowySłupca
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskaokręgowy
podrabianie podpisówoszustwowyłudzenie pożyczkiapelacjaprawo karneustalenia faktyczneocena dowodówprawo do obrony

Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, uznając apelację obrony za bezzasadną w zakresie zarzutów dotyczących obrazy prawa materialnego, przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych.

Apelacja obrońcy oskarżonej K. G. zarzucała m.in. obrazę prawa materialnego (art. 287 § 1 k.k., art. 46 § 1 k.k.), naruszenie przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. w zw. z art. 196 § 3 k.p.k., art. 201 k.p.k.) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne, podkreślając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonej, która podrabiała podpisy i wyłudziła środki pieniężne. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, która została warunkowo zawieszona.

Sąd Okręgowy w Słupcy rozpoznawał apelację obrońcy oskarżonej K. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. akt II K 243/22. Obrońca zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonej, podnosząc zarzuty obrazy prawa materialnego (art. 287 § 1 k.k., art. 46 § 1 k.k.), naruszenia przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. w zw. z art. 196 § 3 k.p.k., art. 201 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Wnioskował o uchylenie wyroku. Sąd odwoławczy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdził, że zarzut obrazy prawa materialnego był chybiony, gdyż sąd rejonowy prawidłowo ustalił, iż oskarżona podrabiała podpisy, zawarła umowę pożyczki i wyłudziła środki. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych również nie został uwzględniony, gdyż sąd pierwszej instancji dokonał precyzyjnej analizy dowodów, a ustalenia faktyczne są logiczne i zgodne z zasadami racjonalnego rozumowania. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do podważenia oceny dowodów, w tym opinii biegłego z dziedziny grafologii, ani do przeprowadzenia konfrontacji świadka M. Ś., która przebywa za granicą. Kara pozbawienia wolności orzeczona wobec oskarżonej została warunkowo zawieszona, a kara grzywny uwzględniała jej sytuację majątkową. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał wyrok sądu pierwszej instancji w mocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, apelacja obrony okazała się bezzasadna.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonej, dokonał trafnej oceny dowodów (w tym opinii biegłego grafologa) i nie naruszył przepisów postępowania. Zarzuty apelacji były polemiką z ustaleniami sądu lub nie znajdowały uzasadnienia w materiale dowodowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
K. G.osoba_fizycznaoskarżona
M. Ś.osoba_fizycznaświadek
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (13)

Pomocnicze

k.k. art. 287 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 196 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

Zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego, przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do odczytania protokołu przesłuchania świadka przebywającego za granicą.

k.p.k. art. 172

Kodeks postępowania karnego

Konfrontacja świadka z oskarżonym jest fakultatywna.

k.p.k. art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 454 § § 1

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa orzekania o kosztach postępowania odwoławczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonej. Sąd pierwszej instancji dokonał trafnej oceny dowodów, w tym opinii biegłego grafologa. Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na treść orzeczenia. Kara orzeczona wobec oskarżonej nie jest rażąco niewspółmierna.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa materialnego (art. 287 § 1 k.k., art. 46 § 1 k.k.). Naruszenie przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. w zw. z art. 196 § 3 k.p.k., art. 201 k.p.k.) poprzez zaniechanie przesłuchania świadka M. Ś. i nieuwzględnienie wniosku o powołanie innego biegłego. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Rażąca niewspółmierność kary.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja wywiedzione w niniejszej sprawie okazały się bezzasadne. Zarzut obrazy prawa materialnego okazał się całkowicie chybiony. Zarzut ten nie może ograniczać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, ale musi wynikać bądź to z niepełności postępowania dowodowego, bądź też przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. Sąd pierwszej instancji dokonał w sposób precyzyjny analizy dowodów, a następnie dokładnie – w sposób logiczny i zgodny z zasadami racjonalnego rozumowania – wyjaśnił w jakim zakresie i dlaczego uwzględnił wartość poszczególnych z nich. Sąd odwoławczy nie doszukał się żadnych błędów logicznych, braków lub wad w omawianej opinii. Kara pozbawinia wolności oscyluje bowiem wokół najżniższego ustawowego zagrożenia, ponadto jej wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres próby lat 3.

Skład orzekający

Robert Rafał Kwieciński

inny

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o oszustwo i podrabianie dokumentów."

Ograniczenia: Sprawa o charakterze indywidualnym, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa oszustwa i podrabiania dokumentów, a rozstrzygnięcie sądu odwoławczego opiera się na standardowej analizie dowodów i przepisów proceduralnych.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 133/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. akt II K 243/22. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. naruszenia prawa materialnego, tj. art. 287§1 k.k. oraz art. 46§1 k.k. poprzez ich błędne zastosowanie i obciążenie oskarżonej obowiązekiem naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego, podczas gdy to nie oskarżona podpisywała i kolejno przedkładała w agencji (...) S.A. uowę pożyczki, 2. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 196§3 k.p.k. oraz art. 201 k.p.k. poprzez zaniechanie przesłuchania świadka M. Ś. oraz nie uwzględnienie wniosku o powołanie innego biegłego z dziedziny grafologii, podczas gdy zaniechanie czynności skonfrontowania zeznań wiadka M. Ś. z wyjaśnieniami oskarżonej, jak również uznanie opinii biegłego z dziedziny grafologii za rzetelną i niewadliwą, mimo wad opisanych w uzasadnieniu apelacji, doprowadziło do naruszenia prawa do obrony oskarżonej, 3. błędu w utalenaich faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, a mających istotny wpływ na treść wydanego wyroku poprzez ustalenie, że: - to oskarżona przedłożyła w agencji (...) S.A. w S. podrobione przez siebie dokumenty, - to oskarżona podrobiła dwa podpisy M. Ś. na umowie pożyczki, - oskarżona działała w celu uzyskania pożyczki dla siebie i że to on z tejże pożyczki skorzystała, 4. rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności w stosunku do stopnia zawienienia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja wywiedzione w niniejszej sprawie okazały się bezzasadne. Zarzut obrazy prawa materialnego okazał się całkowicie chybiony, ponieważ sąd rejonowy ustalił, iż to oskarżona podrabiałą podpisy M. Ś. pod umową pożyczki zawarła tę umową i pobrała (wyłudziła) środki pieniężne przyznane na podstawie przedmiotwej umowy. Zarzut ten mógł więc jedyne sprowadząć się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, a w tej formie podniesiony został w punkcie 3 petitum apelacji. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych tylko wtedy jest słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może ograniczać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, ale musi wynikać bądź to z niepełności postępowania dowodowego, bądź też przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. O takim przekroczeniu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych nie jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy, nie stanowi efektu rozważenia wszystkich okoliczności – zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla oskarżonego, nie jest logicznie ani wyczerpująco uargumentowane w uzasadnieniu wyroku, bądź też narusza wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Tymczasem sąd pierwszej instancji dokonał w sposób precyzyjny analizy dowodów, a następnie dokładnie – w sposób logiczny i zgodny z zasadami racjonalnego rozumowania – wyjaśnił w jakim zakresie i dlaczego uwzględnił wartość poszczególnych z nich. Sąd odwoławczy nie znalazł powodów uzasadniających podważenie toku rozumowania i ustaleń sądu rejonowego. Efektem prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego i właściwej oceny dowodów był należycie ustalony stan faktyczny. Świadek M. Ś. zostałą przesłuchana podczas postępowania przygotowawczego na terytorium Wielkiej Brytanii, a Sąd Rejonowy był uparwniony do odczytania protokołu tego przesłuchania na podstawie art. 391§1 k.p.k. , ponieważ świadek ta przebywa za granicą i termin jej powrotu do kraju nie jest znany. Ponadto sąd I instancji właściwie ocenił treść opinii biegłego z dziedziny kryminalistycznych badań dokumentów, pisma, podpisów oraz odbitek pieczątek mgr L. W. . Biegły ten posiadał bowiem – wbrew wywodą apelacji – bogaty i z całą pewnością wystarczający materiał porównawczy dla wydania jasnej i kategorycznej opinii. Ponadto opinia ta jest obszerna, zawiera drobiazgową argumentację, a przy tym potiwerdza i koresponduje z treścią zeznań świadka M. Ś. . Sąd odwoławczy nie doszukał się żadnych błędów logicznych, braków lub wad w omawianej opinii. Przeprowadzenie konfrontacji ww. świadka oskarżonymi było natomiast niemożliwe ze wskazanej już wcześniej przyczny, ponadto czynność ta jest fakultatywna, nie ma obowiązku jej przeprowadania ( art. 172 k.p.k. ). Z uwagi na powyższe, niezasadne były zarzuty obrazy przepisów postępwoania oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Także orzeczona wobec oskarżónej K. G. kara nie może być uznana za rażąco niewspółmiernie surowa. Kara pozbawinia wolności oscyluje bowiem wokół najżniższego ustawowego zagrożenia, ponadto jej wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres próby lat 3, jedyną dolegliwością wynikającą ze skazania będzie natomiast orzeczona kara grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych po 10 złotych jedna stawka. O. tę karę sąd rejonowy uwzględnił sytuację majątkową oskarżonej, uznając, iż przedmiotowa kara w powołanej wysokości pozsotaje w zasięgu możliwości finansowych oskarżonej. Wniosek uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutów zawartych w apelacji tym samym niezasadny był także wniosek apelacyjny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sprawstwo i wina oskarżonej oraz orzaeczone kary i środek kompensacyjny. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Orzeczenie sądu meriti w zakresie winy, jak i kary było trafne, a tym samym sąd odwołaczyw nie podzielił zarzutów i wniosku apelacyjnego. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 O kosztach postępowania sąd odwoławczy orzekł stosownie do art. 636 § 1 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych . 7. PODPIS Robert Rafał Kwieciński 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wina, sprawstwo, kara 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☐ Zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI