II KA 12/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy obwinionego G.P., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 9 listopada 2022 r. (sygn. akt II W 407/22). Obwiniony został uznany za winnego popełnienia dwóch wykroczeń: kierowania pojazdem bez posiadanych uprawnień (art. 94 § 1 kw) oraz spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez niedostosowanie prędkości do warunków, co skutkowało zjechaniem na przeciwległy pas ruchu, wypadnięciem z drogi i dachowaniem pojazdu (art. 86 § 1 kw w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym). Sąd Rejonowy wymierzył G.P. karę grzywny w wysokości 1500 zł, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy oraz zasądził koszty postępowania. Obrońca w apelacji zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę przepisów postępowania karnego (m.in. art. 8 kpw, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że nie udowodniono, iż G.P. był kierowcą pojazdu w chwili zdarzenia. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za bezzasadne. Podkreślono, że apelacja skupiała się wyłącznie na kwestionowaniu sprawstwa obwinionego, nie podnosząc argumentów dotyczących współmierności kary. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, a wątpliwości co do sprawstwa nie zaistniały. Wskazano na zeznania świadków (Ł.B. i A.S.) oraz fakt zgłoszenia się obwinionego do świadka A.S. i zapłaty za szkody, jako dowody potwierdzające winę. Sąd Okręgowy nie stwierdził zaistnienia bezwzględnych przesłanek odwoławczych i na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Orzeczono również o kosztach postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe i stosowania zasady in dubio pro reo.
Sprawa rutynowa, dotycząca typowego wykroczenia drogowego i standardowej procedury odwoławczej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy ustalenie sprawstwa obwinionego jako kierowcy pojazdu w momencie zdarzenia drogowego było prawidłowe i oparte na wystarczających dowodach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ustalenie sprawstwa było prawidłowe i oparte na wyczerpującej ocenie dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i późniejsze zgłoszenie się obwinionego, co jednoznacznie wskazywało na jego sprawstwo. Wątpliwości co do winy nie zaistniały.
Czy w sprawie zaistniały niedające się usunąć wątpliwości co do sprawstwa obwinionego, które powinny zostać rozstrzygnięte na jego korzyść zgodnie z zasadą in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie zaistniały niedające się usunąć wątpliwości co do sprawstwa obwinionego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że materiał dowodowy był wystarczający do jednoznacznego ustalenia sprawstwa obwinionego, a zarzut naruszenia art. 5 § 2 kpk był bezzasadny, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego podnoszenia zarzutu naruszenia art. 7 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (19)
Główne
k.w. art. 94 § § 1
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 86 § § 1
Kodeks wykroczeń
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
u.p.r.d. art. 19 § ust. 1
Ustawa – Prawo o ruchu drogowym
k.w. art. 86 § § 3
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 9 § § 2
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 2 § § 1
Kodeks wykroczeń
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 8
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 82 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
R.MS. z 22.12.2017 art. 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Jednoznaczne ustalenie sprawstwa obwinionego na podstawie zeznań świadków i innych dowodów. • Bezzasadność zarzutów apelacji dotyczących naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych. • Brak istnienia niedających się usunąć wątpliwości co do winy obwinionego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji dotyczące naruszenia art. 8 kpw, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 82 § 1 kpw w zw. z art. 410 kpk. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przyjęciu, że G.P. kierował pojazdem. • Twierdzenie, że świadek Ł.B. nie widział, jak obwiniony kierował pojazdem.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja obrońcy obwinionego jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie. • Skarżący w uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego nie wyodrębnił osobnych jednostek redakcyjnych omawiających 2 osobno sformułowane zarzuty, co prowadziło do wnioskowania, że mnogość przytoczonych przepisów KPK [...] nie wymagało aż tak rozbudowanego petitum, zbliżonego objętością do samego uzasadnienia, co zaburzało proporcje apelacji i wcale nie potęgowało jej zasadności. • Warunkiem skutecznego zarzutu naruszenia zasady in dubio pro reo jest wykazanie, że pomimo rozstrzygania na podstawie kompletnej i prawidłowo ocenionej podstawy dowodowej nadal, w kategoriach obiektywnych, istnieje stan niedających się usunąć wątpliwości. • Tymczasem apelujący w tej sprawie nie wystrzegł się tego podręcznikowego błędu. • To, że Ł. B. wymijająco zeznawał na rozprawie w fazie postępowania jurysdykcyjnego nie powodowało, że jego zeznania z postępowania wyjaśniającego przestały istnieć. • Krytyka odwoławcza, aby była skuteczna, musi wykazać usterki rozumowania zaskarżonego orzeczenia. Jeśli tego nie czyni, a ogranicza się do zapewnienia, że badane zdarzenia miały inny przebieg, nie można oczekiwać, że krytyka ta zostanie uwzględniona.
Skład orzekający
Grażyna Jaszczuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe i stosowania zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Sprawa rutynowa, dotycząca typowego wykroczenia drogowego i standardowej procedury odwoławczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia drogowego i rutynowej procedury odwoławczej. Argumentacja apelacji jest analizowana pod kątem błędów proceduralnych, a nie merytorycznych kwestii prawnych.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.