II KA 117/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odwoławczy uchylił wyrok skazujący za wykroczenia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że czyny oskarżonych powinny być zakwalifikowane jako przestępstwo kradzieży z uwagi na łączną wartość skradzionego mienia i popełnienie czynów w krótkich odstępach czasu.
Sąd Rejonowy w Koninie skazał oskarżonych A. B. i K. M. za wykroczenia kradzieży. Prokurator wniósł apelację na niekorzyść oskarżonych, zarzucając obrazę prawa materialnego, w tym art. 12 § 2 k.k., wskazując, że czyny te powinny być zakwalifikowane jako jedno przestępstwo kradzieży z uwagi na łączną wartość skradzionego mienia (ponad 1200 zł) i popełnienie ich w krótkich odstępach czasu. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, stwierdzając, że sąd rejonowy winien przyjąć kwalifikację prawną z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k.
Sąd Okręgowy w rozpoznawanej sprawie II KA 117/24 rozpatrywał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonych A. B. i K. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 25 stycznia 2024 r. (sygn. akt II K 235/23). Sąd pierwszej instancji skazał oskarżonych za wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., podczas gdy prokurator zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 12 § 2 k.k., poprzez jego niezastosowanie. Zdaniem apelującego, czyny popełnione przez oskarżonych – kradzież artykułów spożywczych i przemysłowych ze sklepów w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, o łącznej wartości 1.296,19 zł – powinny być zakwalifikowane jako jedno przestępstwo kradzieży z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji prokuratora, uznając zarzut za zasadny. Podkreślono, że art. 12 § 2 k.k. znajduje zastosowanie, gdy sprawca w krótkich odstępach czasu popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu, a łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. Sąd odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie przesłanki te zostały spełnione. W związku z tym, że sąd pierwszej instancji błędnie zakwalifikował czyny jako wykroczenia, a sąd odwoławczy nie może skazać za przestępstwo po raz pierwszy w drugiej instancji (art. 454 § 1 k.p.k.), wyrok został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koninie. Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie związany zapatrywaniem prawnym sądu odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli sprawca popełnił co najmniej dwa umyślne wykroczenia przeciwko mieniu, łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo, a wykroczenia były jednorodne i popełnione w krótkich odstępach czasu lub w podobny sposób.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że czyny oskarżonych, polegające na kradzieży ze sklepów w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, o łącznej wartości przekraczającej próg przestępstwa, spełniają przesłanki z art. 12 § 2 k.k., co uzasadnia kwalifikację jako jedno przestępstwo kradzieży, a nie odrębne wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 12 § § 2
Kodeks karny
Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy sprawca w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej albo takiej samej sposobności lub w podobny sposób popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu, jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. Nie wymaga z góry powziętego zamiaru.
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa kradzieży.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji dotycząca obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakaz orzekania przez sąd odwoławczy na niekorzyść oskarżonego za przestępstwo, jeśli sąd pierwszej instancji błędnie uznał czyn za wykroczenie. W takiej sytuacji sąd odwoławczy uchyla wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
k.p.w. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Wskazuje na odpowiednie stosowanie przepisów k.p.k. do postępowania apelacyjnego w sprawach o wykroczenia.
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Przepis dotyczący wykroczenia kradzieży.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez Sąd I instancji przepisu prawa materialnego, tj. art. 12 § 2 k.k., poprzez jego niezastosowanie i błędną kwalifikację czynów jako wykroczeń zamiast przestępstwa. Łączna wartość skradzionego mienia (1.296,19 zł) uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo kradzieży. Oskarżeni działali w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, spełniając przesłanki z art. 12 § 2 k.k.
Godne uwagi sformułowania
przesłanką zastosowania przepisu art. 12 § 2 k.k. nie jest z góry powzięty zamiar nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie taka sytuacja ma miejsce nie ulega wątpliwości, że sąd I instancji winien przyjąć kwalifikację prawną dokonanych przez oskarżonych czynów z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. rolą reguły z art. 454 § 1 k.p.k. jest ograniczenie możliwości merytorycznego orzekania przez sąd odwoławczy, w celu właściwego zabezpieczenia prawa oskarżonego do obrony oraz konsekwentnego przeprowadzenia idei dwuinstancyjności postępowania przy orzekaniu na niekorzyść oskarżonego.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 12 § 2 k.k. w kontekście kumulacji wykroczeń przeciwko mieniu w przestępstwo kradzieży, a także procedury odwoławczej w przypadku błędnej kwalifikacji prawnej czynu przez sąd pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kumulacji wykroczeń przeciwko mieniu i zastosowania art. 12 § 2 k.k. oraz procedury odwoławczej zgodnie z art. 454 § 1 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawną dotyczącą kumulacji wykroczeń w przestępstwo oraz procedury odwoławczej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy drobne kradzieże mogą stać się przestępstwem? Sąd wyjaśnia zastosowanie art. 12 § 2 k.k.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 117/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 25 stycznia 2024r., sygn. akt II K 235/23 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ Zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Rażące naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 12 § 2 k.k. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że czyny zarzucone A. B. i K. M. stanowią odrębne wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., orzeczenie wobec oskarżonych kar na podstawie kodeksu wykroczeń , podczas gdy w/w oskarżeni działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, popełnili dwa umyślne wykroczenia przeciwko mieniu, a łączna wartość skradzionego mienia uzasadnia ich odpowiedzialność za przestępstwo. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wniesiona przez oskarżyciela publicznego apelacja okazała się uzasadniona, a podniesione w niej zarzuty musiały doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Koninie. Trafny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu prawa materialnego, tj. art. 12 § 2 k.k. , a decyzja Sądu Rejonowego co do skazania oskarżonych jedynie za wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. jest chybiona. Zgodnie z treścią art. 12 § 2 k.k. odpowiada jak za jeden czyn zabroniony wyczerpujący znamiona przestępstwa ten, kto w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej albo takiej samej sposobności lub w podobny sposób popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu, jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. Podkreślić w tym miejscu należy, że przesłanką zastosowania przepisu art. 12 § 2 k.k. nie jest z góry powzięty zamiar. Konieczne jest natomiast, aby sprawca dopuścił się co najmniej dwóch umyślnych wykroczeń skierowanych przeciwko mieniu, przy czym łączna wartość tego mienia musi uzasadniać odpowiedzialność za przestępstwo. Nadto konieczne jest aby wykroczenia te były jednorodne, a sprawca musi wykorzystywać tę samą lub taką samą sposobność bądź też musi działać w podobny sposób. Konieczne jest również, aby pomiędzy poszczególnymi zachowaniami zachodziły krótkie odstępy czasu. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie taka sytuacja ma miejsce. A. B. i K. M. w dniu 24 stycznia 2023r. wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży artykułów spożywczych i przemysłowych ze sklepów (...) oraz D. . Oskarżeni działali w ten sam sposób, a między poszczególnymi kradzieżami upłynął krótki odstęp czasu. Wartość skradzionych przez oskarżonych produktów w sklepie (...) wyniosła 745,25 zł, natomiast wartość skradzionych przez oskarżonych produktów w sklepie (...) wyniosła 550,94 zł. Łączna wartość skradzionych produktów w sklepach (...) wyniosła zatem 1.296,19 zł, co uzasadnia przyjęcie odpowiedzialności jak za przestępstwo kradzieży. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że sąd I instancji winien przyjąć kwalifikację prawną dokonanych przez oskarżonych czynów z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. Wniosek Oskarżyciel publiczny wniósł o: - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Apelacja okazała się zasadna, a wobec spełnienia przesłanek z art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. zasadny był także wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku wobec oskarżonych i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia W przedmiotowej sprawie od wyroku skazującego za wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. została wniesiona apelacja na niekorzyść oskarżonych, domagająca się ich skazania za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. W ocenie sądu odwoławczego konieczne jest zatem zastosowanie rozwiązania o charakterze gwarancyjnym, zgodnie z którym należy odpowiednio zastosować art. 454 § 1 k.p.k. ( art. 109 § 2 k.p.w. ). Rolą reguły z art. 454 § 1 k.p.k. jest ograniczenie możliwości merytorycznego orzekania przez sąd odwoławczy, w celu właściwego zabezpieczenia prawa oskarżonego do obrony oraz konsekwentnego przeprowadzenia idei dwuinstancyjności postępowania przy orzekaniu na niekorzyść oskarżonego. Użyte przepisie art. 454 § 1 k.p.k. słowo "skazać" odnosi się bowiem do odpowiedzialności karnej za przestępstwo (a nie za wykroczenie), a art. 454 § 1 k.p.k. wprowadza zakaz skazania za przestępstwo po raz pierwszy w drugiej instancji. Tym samym sąd odwoławczy nie może skazać za przestępstwo, gdy sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że czyn stanowi wykroczenie. W takiej sytuacji sąd odwoławczy powinien uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Skoro zatem sąd odwoławczy uznał, że zachodzą podstawy do skazania oskarżonych za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. należało wyrok uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien pamiętać o tym, że jest związany zapatrywaniami prawnymi wyrażonymi przez sąd wyższego rzędu. 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1PODPIS Karol Skocki 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wina oskarżonych 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI