Orzeczenie · 2015-10-28

II K 999/14

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2015-10-28
SAOSKarneochrona zwierzątŚredniaokręgowy
ochrona zwierzątznęcanierecydywaustalenia faktycznepostępowanie odwoławczedozór elektronicznypraca za granicąkwalifikacja prawna

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelacje od wyroku Sądu Rejonowego w Pile, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego P. D. za winnego przestępstwa z ustawy o ochronie zwierząt, wymierzając mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zakaz prowadzenia działalności związanej z opieką nad zwierzętami oraz nawiązkę. Apelacje wnieśli oskarżony, jego obrońca oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego. Sąd Okręgowy uznał apelacje oskarżonego i jego obrońcy za częściowo zasadne, co uczyniło bezprzedmiotowym odniesienie się do apelacji oskarżyciela posiłkowego. Kluczowe dla uchylenia wyroku były dwie okoliczności podniesione przez obronę: odbywanie przez oskarżonego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na przełomie lat 2012-2013 oraz podjęcie przez niego pracy za granicą wiosną 2013 r. Sąd wskazał, że ustalenia Sądu I instancji dotyczące uszkodzenia pierwszego oka psa w grudniu 2012 r. lub styczniu 2013 r. były niewystarczająco precyzyjne, gdyż oskarżony odbywał karę w systemie dozoru elektronicznego do 18 stycznia 2013 r. Podobnie, ustalenia dotyczące uszkodzenia drugiego oka psa wiosną 2013 r. były zbyt ogólne, nie uwzględniając faktu zatrudnienia oskarżonego w Holandii od 11 kwietnia do 24 maja 2013 r. Sąd Okręgowy podkreślił konieczność ponownego przesłuchania świadków i doprecyzowania tych ustaleń. Ponadto, sąd zwrócił uwagę na potrzebę oceny motywów J. M. (konkubiny oskarżonego) do złożenia zawiadomienia o przestępstwie po długim czasie oraz brak podjęcia przez nią leczenia dla psa. Sąd wskazał również na problematyczność kwalifikacji czynu z art. 64 § 1 kk (recydywa), argumentując, że znęcanie się nad zwierzęciem niekoniecznie musi być traktowane jako przestępstwo podobne do znęcania się nad człowiekiem, chyba że towarzyszy mu cel wywarcia presji na właściciela. Z uwagi na zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego (art. 434 § 1 kpk), sąd nie mógł uzupełnić materiału dowodowego w tym zakresie. W związku z powyższym, Sąd Okręgowy uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, wskazując na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w tym przesłuchania świadków i dopuszczenia dowodu z opinii biegłego weterynarza.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących recydywy (art. 64 § 1 kk) w kontekście przestępstw przeciwko zwierzętom; znaczenie precyzyjnych ustaleń faktycznych w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście alibi (dozór elektroniczny, praca za granicą).

Ograniczenia stosowania

Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, co oznacza, że ostateczne rozstrzygnięcie co do winy i kary nie zapadło. Interpretacja recydywy jest specyficzna dla tego przypadku i może wymagać dalszego rozwoju orzecznictwa.

Zagadnienia prawne (3)

Czy ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji dotyczące czasu popełnienia przestępstwa znęcania się nad zwierzęciem są wystarczająco precyzyjne, biorąc pod uwagę odbywanie przez oskarżonego kary w systemie dozoru elektronicznego oraz jego zatrudnienie za granicą?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ustalenia są niewystarczająco precyzyjne i wymagają doprecyzowania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że okres odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego oraz praca za granicą uniemożliwiały oskarżonemu popełnienie zarzucanych czynów w podanym przez Sąd Rejonowy czasie. Konieczne jest ponowne przesłuchanie świadków i doprecyzowanie dat.

Czy czyn z art. 35 ust. 1a i 2 ustawy o ochronie zwierząt może być uznany za przestępstwo podobne do przestępstwa z art. 207 § 1 kk (znęcanie się nad osobą) w rozumieniu art. 64 § 1 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Może być uznany tylko w sytuacji, gdy akty znęcania się nad zwierzęciem miały na celu nie tylko udręczenie zwierzęcia, ale również wywarcie presji na właściciela.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy błędnie zakwalifikował czyn oskarżonego jako popełniony w warunkach recydywy specjalnej podstawowej, gdyż nie wykazał, aby znęcanie się nad zwierzęciem miało na celu wywarcie presji na właścicielkę. Taka motywacja nie została oskarżonemu przypisana.

Czy sąd odwoławczy może uzupełnić materiał dowodowy w celu doprecyzowania ustaleń faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli miałoby to nastąpić na niekorzyść oskarżonego, a apelacja dotyczyła tylko kary.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie ustalenia sprawstwa byłoby równoznaczne z prowadzeniem postępowania dowodowego co do istoty sprawy, co jest niedopuszczalne w postępowaniu odwoławczym (art. 452 § 1 kpk). Ponadto, zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego (art. 434 § 1 kpk) uniemożliwił uzupełnienie dowodów w celu ustalenia recydywy, gdyż apelacja oskarżyciela posiłkowego dotyczyła tylko kary.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
P. D.osoba_fizycznaoskarżony
Fundacja na Rzecz (...)instytucjaoskarżyciel posiłkowy
J. M.osoba_fizycznapokrzywdzona/świadk
M. M.osoba_fizycznaświadk
D. M.osoba_fizycznaświadk
M. D.osoba_fizycznaświadk

Przepisy (10)

Główne

u.o.zw. art. 35 § ust. 1a i 2

Ustawa o ochronie zwierząt

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.p.k. art. 452 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Niedopuszczalność prowadzenia postępowania dowodowego co do istoty sprawy w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 115 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 207 § § 1

Kodeks karny

u.o.zw. art. 1

Ustawa o ochronie zwierząt

k.p.k. art. 434 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego.

k.p.k. art. 442 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewystarczająco precyzyjne ustalenia Sądu I instancji co do okresu popełnienia przestępstwa, w szczególności w kontekście odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego i pracy za granicą. • Błędna kwalifikacja prawna czynu jako popełnionego w warunkach recydywy specjalnej podstawowej (art. 64 § 1 kk) z uwagi na brak wykazania celu wywierania presji na właściciela zwierzęcia.

Odrzucone argumenty

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w zakresie zaostrzenia kary (stała się bezprzedmiotowa po uchyleniu wyroku).

Godne uwagi sformułowania

ustalenia Sądu I instancji w przedmiocie uszkodzenie pierwszego oka psa należącego do J. M. (2) były niewystarczająco precyzyjne • nie sposób sobie wyobrazić przypisania oskarżonemu sprawstwa w zakresie tego zachowania • kwalifikowanie jego zachowania jako popełnionego w warunkach recydywy specjalnej podstawowej stanowiło obrazę art. 64 § 1 kk • materiał dowodowy niniejszej sprawy winien być uzupełniony w zakresie przekraczającym kognicję Sądu Odwoławczego

Skład orzekający

Małgorzata Winkler - Galicka

przewodniczący

Ewa Taberska

sędzia

Dariusz Śliwiński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących recydywy (art. 64 § 1 kk) w kontekście przestępstw przeciwko zwierzętom; znaczenie precyzyjnych ustaleń faktycznych w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście alibi (dozór elektroniczny, praca za granicą)."

Ograniczenia: Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, co oznacza, że ostateczne rozstrzygnięcie co do winy i kary nie zapadło. Interpretacja recydywy jest specyficzna dla tego przypadku i może wymagać dalszego rozwoju orzecznictwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ochrony zwierząt i błędów proceduralnych w postępowaniu karnym, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym i dla obrońców praw zwierząt. Wątek recydywy i alibi jest ciekawy z perspektywy procesowej.

Błędy w ustaleniach faktycznych i recydywa: Sąd Okręgowy uchyla wyrok w sprawie o znęcanie nad psem.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst