II K 959/23
Podsumowanie
Sąd Rejonowy skazał kierownika parkingu za przywłaszczenie ponad 132 tys. zł z automatów parkingowych, orzekając karę ograniczenia wolności i nakazując naprawienie szkody.
Oskarżony M. K., kierownik parkingów, został uznany za winnego przywłaszczenia ponad 132 tys. zł pochodzących z automatów parkingowych. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia skazał go na karę jednego roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Dodatkowo, zasądzono od oskarżonego pełne odszkodowanie na rzecz pokrzywdzonej spółki.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie rozpoznał sprawę M. K., oskarżonego o przywłaszczenie mienia w postaci pieniędzy z automatów parkingowych. Oskarżony, będąc kierownikiem parkingów, miał dostęp do sejfów z utargami i w okresie od listopada 2022 r. do maja 2023 r. systematycznie wyjmował gotówkę. Łączna kwota przywłaszczona wyniosła 132.752,77 zł. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk, kwalifikując jego działanie jako przywłaszczenie powierzonego mienia. Wymierzono mu karę jednego roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Na poczet kary zaliczono okres zatrzymania. Sąd, na podstawie art. 46 § 1 kk, zasądził od oskarżonego pełne odszkodowanie na rzecz pokrzywdzonej spółki w wysokości 132.752,77 zł. Zasądzono również koszty postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Działanie oskarżonego wyczerpuje znamiona występku z art. 284 § 2 kk, ponieważ przywłaszczył on powierzone mu mienie, które znalazło się w jego legalnym, niebezprawnym posiadaniu, a nie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że kluczowa różnica między kradzieżą a przywłaszczeniem polega na sposobie wejścia w posiadanie rzeczy. Przywłaszczenie dotyczy rzeczy, które sprawca już legalnie posiadał (np. powierzone mu przez pracodawcę), podczas gdy kradzież polega na zabraniu rzeczy z cudzego posiadania. W tym przypadku oskarżony miał dostęp do sejfów z utargami jako kierownik parkingu, co uzasadnia kwalifikację jako przywłaszczenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (13)
Główne
kk art. 284 § 2
Kodeks karny
Przywłaszczenie powierzonej rzeczy ruchomej (w tym pieniądza), która znalazła się w legalnym, niebezprawnym posiadaniu sprawcy.
Pomocnicze
kk art. 278 § 1
Kodeks karny
kk art. 12 § 1
Kodeks karny
kk art. 37a § 1
Kodeks karny
kk art. 57b
Kodeks karny
kk art. 34 § 1 i § 1a
Kodeks karny
kk art. 35 § 1
Kodeks karny
kk art. 4 § 1
Kodeks karny
kk art. 46 § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.
kk art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary ograniczenia wolności.
kpk art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 627
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 2 § 1 pkt 3 i art. 2 ust. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwalifikacja czynu jako przywłaszczenia (art. 284 § 2 kk) zamiast kradzieży (art. 278 § 1 kk) ze względu na legalne wejście w posiadanie pieniędzy. Traktowanie wielokrotnych przywłaszczeń jako czynu ciągłego (art. 12 § 1 kk). Zasądzenie pełnego odszkodowania na rzecz pokrzywdzonego.
Godne uwagi sformułowania
w przeciwieństwie do kradzieży sprawca przywłaszczenia nie zabiera cudzego mienia ruchomego w celu przywłaszczenia, lecz bezprawnie rozporządza cudzą rzeczą ruchomą, która znalazła się w jego legalnym, niebezprawnym posiadaniu Do znamion przestępstwa z art. 284 § 2 kk nie należy bowiem zabór rzeczy ruchomej, lecz włączenie do majątku sprawcy legalnie posiadanej cudzej rzeczy, powierzonej przez jej właściciela lub posiadacza Posiadanie rzeczy przez przywłaszczającego przed dokonaniem przywłaszczenia odróżnia przestępstwo przywłaszczenia od przestępstwa kradzieży.
Skład orzekający
Justyna Koska-Janusz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Rozróżnienie między kradzieżą a przywłaszczeniem w kontekście powierzonego mienia, stosowanie art. 12 § 1 kk do czynów ciągłych w postaci przywłaszczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kierownika parkingu i przywłaszczenia gotówki z automatów; ogólne zasady dotyczące przywłaszczenia i czynu ciągłego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących przywłaszczenia i czynu ciągłego, z konkretnym przykładem kradzieży pieniędzy z automatów parkingowych przez pracownika.
“Kierownik parkingu przywłaszczył ponad 132 tys. zł z automatów. Jaka kara go spotkała?”
Dane finansowe
WPS: 132 752,77 PLN
naprawienie szkody: 132 752,77 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 959/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2023 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Justyna Koska-Janusz Protokolant: Aneta Cegiełka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2023 roku w W. sprawy M. K. , syna K. i B. z domu S. , urodzonego (...) w W. , oskarżonego o to, że: I. w okresie od dnia 1 marca 2023 roku do dnia 23 maja 2023 r. w W. , przy ulicy (...) , w (...) , dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy znajdujących się w automatach parkingowych o łącznej wartości 50.609,17 zł na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. , tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk ; II. w okresie od dnia 1 marca 2023 roku do dnia 23 maja 2023 r. w W. , przy ulicy (...) , w (...) , dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy znajdujących się w automatach parkingowych o łącznej wartości 22.966,00 zł na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. , tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk III. w okresie od dnia 1 marca 2023 roku do dnia 23 maja 2023 r. w W. , przy ulicy (...) , w Centrum handlowym (...) , dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy znajdujących się w automatach o łącznej wartości 50.976,60 zł na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. , tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk ; IV. w okresie od dnia l marca 2023 roku do dnia 23 maja 2023 r. w P. , przy ulicy (...) , w Centrum Handlowym (...) , dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy znajdujących się w automatach parkingowych o łącznej wartości 8.201,00 zł na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. , tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk ; orzeka I. oskarżonego M. K. w granicach oskarżenia z pkt I, II, III i IV uznaje za winnego tego, że w okresie od listopada 2022 roku do dnia 23 maja 2023 roku w W. i P. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc kierownikiem parkingów odpowiedzialnym za należyte przechowywanie środków pieniężnych pochodzących z wpłat dokonywanych w automatach parkingowych, przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci pieniędzy w łącznej kwocie w wysokości 132.752,77 zł w ten sposób, że, z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w (...) w W. przywłaszczył kwotę 50.609,17 zł, z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w (...) w W. przywłaszczył kwotę 22.966,00 zł, z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w Centrum handlowym (...) w W. przywłaszczył kwotę 50.976,60 zł oraz z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w Centrum Handlowym (...) w P. przywłaszczył kwotę 8.201,00 zł, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. , czyn ten kwalifikuje jako występek z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i na tej podstawie skazuje go, a na podstawie art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk w zw. z art. 57b kk w zw. z art. 34 § 1 i § 1a kk w zw. z art. 35 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 46 § 1 kk zasądza od oskarżonego M. K. na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. kwotę 132.752,77 zł (sto trzydzieści dwa tysiące siedemset pięćdziesiąt dwa złote 77/100) tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości; III. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności zalicza okres jego zatrzymania w dniu 14 czerwca 2023 roku od godz. 11:15 do godz. 15:15; IV. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 2 ust. 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 40,00 zł (czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty. sędzia Justyna Koska-Janusz UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 959/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. K. w okresie od listopada 2022 roku do dnia 23 maja 2023 roku w W. i P. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc kierownikiem parkingów odpowiedzialnym za należyte przechowywanie środków pieniężnych pochodzących z wpłat dokonywanych w automatach parkingowych, przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci pieniędzy w łącznej kwocie w wysokości 132.752,77 zł w ten sposób, że, z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w (...) w W. przywłaszczył kwotę 50.609,17 zł, z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w (...) w W. przywłaszczył kwotę 22.966,00 zł, z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w Centrum handlowym (...) w W. przywłaszczył kwotę 50.976,60 zł oraz z utargu z kas automatycznych zlokalizowanych na parkingu przy ulicy (...) w Centrum Handlowym (...) w P. przywłaszczył kwotę 8.201,00 zł, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. , czyn ten kwalifikuje jako występek z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. K. został zatrudniony na podstawie umowy o pracę, zawartej w dniu 14 grudnia 2020 r. z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. , na czas nieokreślony na stanowisku kierownika parkingu. Jako miejsce wykonywania pracy wskazano parkingi: N. (...) P. i (...) . W zakresie swoich obowiązków miał nadzorowanie czterech parkingów zlokalizowanych w W. przy ulicy (...) w (...) , przy ulicy (...) w (...) i przy ulicy (...) w Centrum handlowym (...) , a ponadto przy ulicy (...) w Centrum Handlowym (...) w P. . Jako kierownik parkingów był upoważniony do posiadania kluczy do sejfów, znajdujących się w wyżej wskazanych lokalizacjach, gdzie przechowywane były środki pieniężne pochodzące z utargów z kas automatycznych do czasu ich odbioru przez konwój. Do tego momentu informacja o wysokości zgromadzonych w ten sposób środków była raportowana do księgowości, które nie monitorowała ewentualnej wpłaty tych środków na rachunek bankowy Spółki. Mając dostęp do sejfów M. K. począwszy od listopada 2022 roku do czasu jego nieobecności spowodowanej chorobą, tj. do dnia 23 maja 2023 roku stopniowo wyjmował przechowywaną tam gotówkę. Po przeprowadzeniu inwentaryzacji stwierdzono następujące braki środków pieniężnych: - na parkingu przy ulicy (...) w (...) w W. 50.609,17 zł, - na parkingu przy ulicy (...) w (...) w W. 22.966,00 zł, - na parkingu przy ulicy (...) w Centrum handlowym (...) w W. 50.976,60 zł, - na parkingu przy ulicy (...) w Centrum Handlowym (...) w P. 8.201,00 zł. Łączna suma niedoboru wyniosła 132.752,77 zł. wyjaśnienia M. K. 73 zeznania T. Z. 2, 73-74 umowa o pracę 5 protokół zdawczo-odbiorczy 4 raporty kasowe i protokoły z inwentaryzacji 6, 8-20 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia M. K. Depozycje oskarżonego, przyznającego się do popełnienia czynu polegającego na wyjmowaniu środków pieniężnych z sejfów, gdzie przechowywana była gotówka z utargów na parkingach, były w pełni wiarygodne, znajdujące oparcie w dokumentach sporządzonych przez pokrzywdzonego, jak też w pełni korespondowały z zeznaniami T. Z. . zeznania T. Z. Zeznania świadka, reprezentującego pokrzywdzoną Spółkę, były logiczne, rzeczowe i spójne z dowodami z dokumentów prywatnych odzwierciedlających zatrudnienie M. K. oraz wysokość debetu powstałego w wyniku jego działania. umowa o pracę Dokument prywatny, nie budzący wątpliwości co do treści w nim zawartych raporty kasowe i protokoły z inwentaryzacji Dokumenty prywatne, nie budzące wątpliwości co do rzetelności zawartych w nich danych. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem I M. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Działaniem swoim oskarżony, któremu w ramach zawartej umowy o pracę przekazano klucze do sejfów, gdzie były gromadzone i przechowywane środki pieniężne, polegającym na sukcesywnym wybieraniu z tych sejfów gotówki, wyczerpał znamiona występku z art. 284 § 2 kk . Odpowiedzialność na tej podstawie ponosi bowiem sprawca, który przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. W myśl art. 115 § 9 kk rzeczą ruchomą jest m.in. pieniądz polski. Dokonując oceny prawno-karnej działania podjętego przez oskarżonego należy podkreślić, że znajdował się on w sytuacji, w której był on w niebezprawnym posiadaniu rzeczy, które następnie przywłaszczył. Ten element odróżnia przywłaszczenie od kradzieży. Stanowisko judykatury i doktryny jest w tym względzie utrwalone. Warto w tym miejscu odwołać się do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2006 r. (sygn. akt IV KK 376/05), w którym wyrażony został pogląd, iż „ w przeciwieństwie do kradzieży sprawca przywłaszczenia nie zabiera cudzego mienia ruchomego w celu przywłaszczenia, lecz bezprawnie rozporządza cudzą rzeczą ruchomą, która znalazła się w jego legalnym, niebezprawnym posiadaniu ”. W przypadku zaś oskarżonego uznać należało, iż dopuścił się on kwalifikowanej postaci tego przywłaszczenia, albowiem jego działanie odnosiło się do rzeczy mu powierzonych przez pracodawcę. Do znamion przestępstwa z art. 284 § 2 kk nie należy bowiem zabór rzeczy ruchomej, lecz włączenie do majątku sprawcy legalnie posiadanej cudzej rzeczy, powierzonej przez jej właściciela lub posiadacza (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2004 roku sygn. akt II KK 344/03) Konkludując posiadanie rzeczy przez przywłaszczającego przed dokonaniem przywłaszczenia odróżnia przestępstwo przywłaszczenia od przestępstwa kradzieży. Stąd też konieczna była zmiana kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. W przypadku przywłaszczenia nie dochodzi bowiem do zaboru rzeczy, a więc do bezprawnego wyjęcia jej spod władztwa pokrzywdzonego i objęcia we władanie przez sprawcę. Różnica między przestępstwem kradzieży z art. 278 § 1 kk a przestępstwem przywłaszczenia z art. 284 § 1 bądź § 2 kk polega na tym, że sprawca kradzieży zabiera z posiadania innej osoby cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczenia, natomiast sprawca przestępstwa przywłaszczenia bądź sprzeniewierzenia ( § 2 art. 284 kk ) przywłaszcza sobie taką rzecz, która znalazła się w jego legalnym, nie bezprawnym, posiadaniu. Zważywszy zaś, że na ten proceder „wybierania” pieniędzy z sejfu składało się szereg zachowań podjętych w krótkich odstępach ze z góry powziętym zamiarem, konieczne stało się także ujęcie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 12 § 1 kk . Dla realizacji jednoczynowej koncepcji czynu ciągłego z art. 12 § 1 k.k. wystarczający jest bowiem ogólny zarys wykonywania czynności składających się na wielość zachowań, które sprawca obejmuje z góry powziętym zamiarem (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. akt III KK 486/22). ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. K. I I Na podstawie art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk w zw. z art. 57b kk w zw. z art. 34 § 1 i § 1a kk w zw. z art. 35 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzona została oskarżonemu kara 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu, jak również wyrażenie skruchy. Powyższe przemawiało także za wyborem rodzaju orzeczonej wobec oskarżonego kary i zastosowaniu kary o charakterze nieizolacyjnym. Kara taka jest nieuchronna, ale jednocześnie pozwala na pozostawanie przez sprawcę aktywnym zawodowo, co w dalszej kolejności przekłada się na jego możliwości spełnienia obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Natomiast jako okoliczność obostrzającą wymiar orzeczonej kary Sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego oraz duży rozmiar szkody, którą swym czynem wyrządził. Określając zaś wymiar miesięczny czasu pracy, Sąd baczył, aby pozwalał on oskarżonemu na jednoczesne wykonywanie pracy zarobkowej i realizowanie obowiązków wynikających z orzeczonej kary. M. K. II I Na podstawie art. 46 § 1 kk zasądzono od oskarżonego M. K. na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. (...) w W. kwotę 132.752,77 zł (sto trzydzieści dwa tysiące siedemset pięćdziesiąt dwa złote 77/100) tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. K. III I Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności zaliczony został okres jego zatrzymania w dniu 14 czerwca 2023 roku od godz. 11:15 do godz. 15:15. 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 2 ust. 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 40,00 zł (czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty, albowiem nie zachodziły żadne okoliczności, które nakazywałyby uznać, że pokrycie tych należności w jakiejkolwiek mierze zagrażałoby zaspokojeniu przez oskarżonego jego podstawowych potrzeb życiowych. 7. Podpis sędzia Justyna Koska-Janusz
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę