II K 956/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Legionowie uniewinnił oskarżonego od zarzutu korzystania z niedozwolonego oprogramowania do odbioru płatnej telewizji cyfrowej z uwagi na brak wystarczających dowodów.
Oskarżony A.Z. został oskarżony o używanie komputera ze specjalistycznym oprogramowaniem do korzystania z płatnej telewizji cyfrowej z nielegalnego źródła. Sąd Rejonowy w Legionowie, po analizie dowodów, w tym opinii biegłego informatyka, ustalił, że na laptopie oskarżonego nie znaleziono śladów takiego oprogramowania, a także nie stwierdzono posiadania innych niezbędnych urządzeń do odbioru sygnału satelitarnego. W związku z brakiem wystarczających dowodów winy, sąd uniewinnił oskarżonego, a koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
Sprawa dotyczyła oskarżonego A.Z., któremu zarzucono popełnienie czynu z art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym. Oskarżonemu zarzucono, że w lipcu 2011 roku w Legionowie używał na własne potrzeby komputera ze specjalistycznym oprogramowaniem do korzystania z usług chronionych bez upoważnienia usługodawcy, będąc odbiorcą sygnału z nielegalnego źródła płatnej kodowanej telewizji cyfrowej. Sąd Rejonowy w Legionowie, po przeprowadzeniu rozprawy, ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym oskarżony nie posiadał urządzeń do odbioru sygnału satelitarnego, a na jego laptopie nie znaleziono śladów specjalistycznego oprogramowania. Płatność 30 zł dokonana przez oskarżonego nie mogła zostać jednoznacznie powiązana z zarzucanym czynem. Sąd oparł się na wyjaśnieniach oskarżonego, zeznaniach świadków oraz opinii biegłego informatyka, które nie potwierdziły winy oskarżonego. W związku z brakiem wystarczających dowodów, sąd na podstawie art. 5 § 2 k.p.k. rozstrzygnął wątpliwości na korzyść oskarżonego i go uniewinnił. Koszty postępowania obciążyły Skarb Państwa na podstawie art. 632 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli brak jest wystarczających dowodów na posiadanie niezbędnych urządzeń i oprogramowania oraz na faktyczne korzystanie z niedozwolonego sygnału.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak jest dowodów na zainstalowanie specjalistycznego oprogramowania na komputerze oskarżonego oraz na posiadanie przez niego urządzeń niezbędnych do odbioru sygnału satelitarnego. Płatność 30 zł nie mogła zostać jednoznacznie powiązana z zarzucanym czynem. Wobec braku pewności co do winy, sąd zastosował zasadę in dubio pro reo.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
A. Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Anna Krysińska | organ_państwowy | oskarżyciel |
| Stowarzyszenie (...) | instytucja | pokrzywdzony |
| K. Z. | osoba_fizyczna | współsprawca (domniemany) |
| B. Z. | osoba_fizyczna | współsprawca (domniemany) |
| J. Z. | osoba_fizyczna | świadek |
| J. K. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (4)
Główne
u.o.n.u.ś.d.e. art. 7 § ust. 2
Ustawa o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym
Karze grzywny podlega sprawca, który używa urządzenia niedozwolonego wyłącznie na własne potrzeby.
Pomocnicze
u.o.n.u.ś.d.e. art. 7 § ust. 1
Ustawa o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posiada lub używa urządzenie niedozwolone, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
k.p.k. art. 632
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania ponosi Skarb Państwa w przypadku uniewinnienia oskarżonego.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Niewyjaśnione okoliczności budzące wątpliwość co do winy oskarżonego rozstrzyga się na jego korzyść.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodów na zainstalowanie specjalistycznego oprogramowania na laptopie oskarżonego. Brak dowodów na posiadanie przez oskarżonego urządzeń niezbędnych do odbioru sygnału satelitarnego. Nie można jednoznacznie powiązać płatności 30 zł z zarzucanym czynem. Zastosowanie zasady in dubio pro reo.
Godne uwagi sformułowania
nie można jednak ustalić z jakiego tytułu została dokonana ta wpłata nie znaleziono żadnych śladów ( artefaktów) potwierdzających fakt , że w 2011 roku było na nim zainstalowane specjalistyczne oprogramowanie rozstrzygnął wszelkie wątpliwości których nie usunięto w postępowaniu dowodowym na podstawie art. 5 § 2 k.p.k. na korzyść oskarżonego
Skład orzekający
Tomasz Kosiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Konieczność udowodnienia wszystkich znamion czynu zabronionego, w tym posiadania odpowiednich urządzeń i oprogramowania, przy korzystaniu z nielegalnego dostępu do usług."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku dowodów w tej konkretnej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ilustruje, jak ważne jest udowodnienie wszystkich elementów czynu zabronionego, nawet w sprawach dotyczących nowych technologii. Jest to jednak rutynowe zastosowanie zasady in dubio pro reo.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 956/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Marta Czapska i Justyna Pokrzywnicka w obecności oskarżyciela : Prokuratora Anny Krysińskiej po rozpoznaniu dnia 15 czerwca 2015 r. i 12 sierpnia 2015 r. na rozprawie w Legionowie sprawy: A. Z. , syna T. i T. z d. N. , ur. (...) w P. , oskarżonego o to, że : w lipcu 2011 roku w L. , woj. (...) używał na własne potrzeby urządzenie niedozwolone w postaci komputera z zainstalowanym specjalistycznym oprogramowaniem służącym do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy , będąc biorca sygnału z nielegalnego źródła płatnej kodowanej telewizji cyfrowej , znajdującego się w msc. K. ( woj. (...) ) udostępnionego przez braci K. i B. Z. (1) wpłacając im tytułem udostepnienia sygnału kwotę 30 złotych , na szkodę pokrzywdzonych reprezentowanych przez Stowarzyszenie (...) w W. tj. o czyn z art. 7 ust 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym ( Dz. U. z 2002, Nr 126 poz. 1068 z poźn. zm. ) 1. Oskarżonego A. Z. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu ; 2. Na podstawie art. 632 k.p.k. koszty postępowania ponosi Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 956/14 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony A. Z. w lipcu 2011 r. mieszkał w L. przy ul. (...) woj. (...) . W swoim mieszkaniu oskarżony A. Z. nie posiadał żadnych urządzeń potrzebnych do odbioru sygnału satelitarnego . Oskarżony A. Z. nie używał w tym okresie na własne potrzeby urządzenia niedozwolonego w postaci komputera z zainstalowanym specjalistycznym oprogramowaniem służącym do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy i nie był biorca sygnału z nielegalnego źródła płatnej kodowanej telewizji cyfrowej , znajdującego się w msc. K. ( woj. (...) ) udostępnionego przez braci K. i B. Z. (1) . Oskarżony A. Z. w dniu 13 lipca 2011 r. wpłacił za pomocą systemu (...) kwotę 30 zł na konto J. Z. (1) ( k. 196-212 ), nie można jednak ustalić z jakiego tytułu została dokonana ta wpłata . Z opinii biegłego sądowego z zakresu informatyki i teleinformatyki wynika iż na dysku twardym laptopa T. należącego od oskarżonego A. Z. nie znaleziono żadnych śladów ( artefaktów) potwierdzających fakt , że w 2011 roku było na nim zainstalowane specjalistyczne oprogramowanie do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy ( k. 298-304 ). A. Z. , ma ukończone 41 lat, jest żonaty , ma na utrzymaniu 2 dzieci , pracuje i uzyskuje dochód 4200 zł miesięcznie , nie był karany ( k. 270 ) , nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo. Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień oskarżonego A. Z. ( k. 288, k. 295 i k. 333) , zeznań świadków : J. Z. (1) ( k. 43 i k. 346 ) , J. K. ( k. 23 i k. 345- 346 ) , B. Z. (1) ( k. 262-262v , k. 168v-269 i k. 346 ) i K. Z. ( k. 247-250 , k. 266v-267 i k. 346 ), protokołu przeszukania ( k. 2-21 ) , pisma Stowarzyszenia (...) ( k. 25-35 ) , historii transakcji ( k. 37-41 ) ,opinii biegłego ( k. 47-164 ) , pisma z P. P. ( k. 196-212 ) , pisma z (...) sp. z o. o. z płytą CD ( k. 213-216 ) , karty karnej ( k. 270) , protokół zatrzymania rzeczy ( k. 296-297 ) ,opinia biegłego ( k. 298-304 ). A. Z. stanął pod zarzutem , iż : w lipcu 2011 roku w L. , woj. (...) używał na własne potrzeby urządzenie niedozwolone w postaci komputera z zainstalowanym specjalistycznym oprogramowaniem służącym do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy , będąc biorca sygnału z nielegalnego źródła płatnej kodowanej telewizji cyfrowej , znajdującego się w msc. K. ( woj. (...) ) udostępnionego przez braci K. i B. Z. (1) wpłacając im tytułem udostepnienia sygnału kwotę 30 złotych , na szkodę pokrzywdzonych reprezentowanych przez Stowarzyszenie (...) w W. tj. popełnienia czynu z art. 7 ust 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym ( Dz. U. z 2002, Nr 126 poz. 1068 z poźn. zm. ). Oskarżony A. Z. w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 288, k. 295 i k. 333) . Oskarżony A. Z. wyjaśnił że nigdy nie posiadał żadnego urządzenia do odbioru telewizji satelitarnej ani nie miał założonej telewizji kablowej . W lipcu 2011 r. nie dokonał żadnej płatności za dostęp do telewizji kodowanej . Oskarżony A. Z. podniósł w lipcu 2011 r. korzystał z laptopa który został zabezpieczony u niego w mieszkaniu . Wskazał iż płatność w kwocie 30 zł za pośrednictwem sytemu (...) mógł dokonać za jakiś zakup na portalu internetowym (...) lub ktoś ze znajomych poprosił go by dokonał taką płatność ( k. 288, k. 295 i k. 333) . Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego A. Z. jako jasnym dokładnym i logicznym oraz korespondującym z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie , zwłaszcza zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków: J. Z. (1) ( k. 43 i k. 346 ) oraz J. K. ( k. 23 i k. 345-346 ) w zakresie jakim Sąd dał wiarę w zeznania tych świadków oraz opinią biegłego sądowego z zakresu informatyki i teleinformatyki ( k. 298-304 ) . Z zeznań świadka J. Z. (1) wynika iż mogła być sytuacja że oskarżony kupił coś od niej na portalu A. i wpłacił pieniądze za pomocą systemu (...) . Świadek J. Z. (2) podniosła iż w 2011 r. na portalu A. sprzedawała telefony, ciuchy, być może była taka sytuacja że ona coś kupił od oskarżonego i oskarżony zwracał jej pieniądze ( k. 346 ) . Natomiast z zeznań świadka J. K. wynika iż biorca sharingu internetowego może odbierać sygnału przy wykorzystaniu różnych urządzeń, jednak na pewno potrzebny jest sygnał satelitarny i dekoder, który może być w postaci samodzielnego urządzenia lub karty komputerowej włożonej do komputera stacjonarnego bądź też podłączonego do komputera przez wejście USB . Potrzebne jest również odpowiednie oprogramowanie, które jest skonfigurowane do łączenia się z serwerem dawcy sharingu internetowego. Świadek J. K. wskazał iż do bycia biorąca sharingu internetowego potrzebny jest sygnał satelitarny oraz urządzenie zewnętrzne podłączone do laptopa. Jeśli laptop nie ma podłączenia do sygnału satelitarnego nie ma możliwości odebrania takich programów ( k. 345 ) . Natomiast z opinii biegłego sądowego z zakresu informatyki i teleinformatyki wynika iż na dysku twardym laptopa T. należącego od oskarżonego nie znaleziono żadnych śladów ( artefaktów) potwierdzających fakt , że w 2011 roku było na nim zainstalowane specjalistyczne oprogramowanie do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy ( k. 298- 304 ). Należy wskazać iż w mieszkaniu oskarżonego nie ujawniono żadnych urządzeń potrzebnych do odbioru sygnału satelitarnego , zaś na dysku twardym jego laptopa nie było nigdy zainstalowane oprogramowanie do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy. Wyżej wskazane fakty potwierdzają prawdziwość wyjaśnień oskarżonego A. Z. . Sąd dał w całości wiarę zeznaniom świadków: J. Z. (1) ( k. 43 i k. 346 ) , J. K. ( k. 23 i k. 345-346 ) , B. Z. (1) ( k. 262-262v , k. 168v-269 i k. 346 ) i K. Z. ( k. 247-250 , k. 266v-267 i k. 346 ) jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego . Z zeznań świadka z zeznań świadka J. Z. (1) wynika iż jest dziewczyną K. Z. i za pośrednictwem jej konta w banku były wpłacane dla niego pieniądze. Świadek wskazał iż K. Z. znał login i hasło do jej konta zaś nazwiska osób które wpłacały pieniądze dla K. na jej konto za pośrednictwem systemu (...) nic jej nie mówią ( k. 43 ) . Dodatkowo na rozprawie przed Sądem świadek J. Z. (3) wskazała iż mogła być sytuacja że oskarżony kupił coś od niej na portalu A. i wpłacił pieniądze za pomocą (...) . W 2011 r. na portalu A. sprzedawała telefony, ciuchy i być może ona coś kupiła od oskarżonego a oskarżony zwracał jej pieniądze ( k. 346 ) . Z zeznań świadka J. K. wynika w jakich okolicznościach został ujawniony fakt sharingu internetowego w miejscowości K. ul. (...) ( k. 23 ) . Świadek J. K. w swoich zeznaniach złożonych na rozprawie przed Sądem dodatkowo wskazał jakie urządzenia konieczne są do korzystania z sharingu internetowego . Z zeznań tego świadka wynika iż biorca sharingu internetowego może odbierać sygnału przy wykorzystaniu różnych urządzeń, jednak na pewno potrzebny jest sygnał satelitarny i dekoder , który może być w postaci samodzielnego urządzenia lub karty komputerowej. Potrzebne jest też odpowiednie oprogramowanie, które jest skonfigurowane do łączenia się dawcą sharingu internetowego . Świadek J. K. wskazał również że jeżeli laptop nie ma podłączenia do sygnału satelitarnego nie ma możliwości odebrania takich programów ( k. 345-346 ). Z zeznań świadków B. Z. (1) ( k. 262-262v , k. 168v-269 i k. 346 ) i K. Z. ( k. 247-250 , k. 266v-267 i k. 346 ) wynika w jakich okolicznościach podjęli oni decyzję o zajęciu się sharingu internetowym . Świadkowie ci opisali jak wyglądało świadczenie przez nich nielegalnych usług w zakresie sharingu internetowego w miejscowości K. przy ul. (...) . Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie. Natomiast świadek B. Z. (2) – żona oskarżonego A. Z. na podstawie art. 182 k.p.k. odmówiła składania zeznań ( k. 333 ) . Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej biegłego sądowego z zakresu informatyki i teleinformatyki A. W. jako jasnej , logicznej i fachowej . Biegły w sposób logiczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyciągnął prawidłowe wnioski które zostały zawarte w opinii pisemnej . Z opinii biegłego wynika iż na dysku twardym laptopa T. należącego od oskarżonego A. Z. nie znaleziono żadnych śladów ( artefaktów) potwierdzających fakt , że w 2011 roku było na nim zainstalowane specjalistyczne oprogramowanie do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy ( k. 298-304 ). Jeżeli chodzi o drugą opinię biegłego z zakresu informatyki ( k. 47-164 ) to dotyczy ona przedmiotów zabezpieczonych w toku przeszukania posesji w miejscowości K. ul. (...) w której mieszkali B. Z. (1) i K. Z. . Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , które zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 7 ust 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym ( Dz. U. z 2002, Nr 126 poz. 1068 z poźn. zm. ) stanowi , iż karze grzywny podlega Jeżeli sprawca używa urządzenia niedozwolonego wyłącznie na własne potrzeby. Natomiast z treści art. 7 ust 1 ustawy z dnia 05 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym ( Dz. U. z 2002, Nr 126 poz. 1068 z poźn. zm. ) wynika iż kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posiada lub używa urządzenie niedozwolone, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Jeżeli chodzi o czyn zarzucony oskarżonemu A. Z. nie można stwierdzić iż popełnił on czyn z art. 7 ust 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym ( Dz. U. z 2002, Nr 126 poz. 1068 z poźn. zm. ). Należy wskazać iż z zeznań świadka J. K. wynika wprost jakie urządzenia powinien posiadać biorca sygnału by korzystać z sharingu internetowego ( k. 345 ) . Podczas przeszukania w mieszkaniu oskarżonego A. Z. ujawniono tylko laptop marki T. na którego dysku twardym nie znaleziono żadnych śladów potwierdzających fakt , że w 2011 roku było na nim zainstalowane specjalistyczne oprogramowanie do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy ( k. 298-304 ). Nie ujawniono żadnych innych urządzeń służących do obioru sygnału satelitarnego koniecznych by korzystać z sharingu internetowego ( k. 296-297 ). Dodatkowo świadek J. Z. (1) wskazała iż mogła być sytuacja że oskarżony kupił coś od niej na portalu A. i wpłacił kwotę 30 zł za pomocą (...) ( k. 346 ) . Tym samym w powyższej sprawie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można stwierdzić iż oskarżony A. Z. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 7 ust 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym ( Dz. U. z 2002, Nr 126 poz. 1068 z poźn. zm. ) . Dlatego Sąd rozstrzygnął wszelkie wątpliwości których nie usunięto w postępowaniu dowodowym na podstawie art. 5 § 2 k.p.k. na korzyść oskarżonego A. Z. i uniewinnił go od popełnienia zarzucanego mu czynu . Na podstawie art. 632 k.p.k. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI