II K 943/15

Sygn. akt II K 943/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Magdalena Buczyńska w obecności oskarżyciela : Prokuratora Ewy Urmana – Brzosko po rozpoznaniu dnia 07 września 2016 r. , 10 października 2016 r. , 23 listopada 2016 r., 18 stycznia 2017 r. , 15 marca 2017 r. i 31 maja 2017 r. na rozprawie w Legionowie sprawy : B. K. (1) , córki S. i H. z d. J. , ur. (...) w W. oskarżonej o to, że : w dniu 08 lutego 2012 r. w Prokuraturze Rejonowej w L. woj. (...) w toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 przeciwko S. M. i M. O. (1) , podejrzanym o czyn z art. 178a § 1 k.k. , po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za zeznawanie nieprawdy lub zatajenie prawdy , złożyła fałszywe zeznania twierdząc , że w nocy z 4 na 5 stycznia 2012 r. nie wyczuła od wyżej wymienionych alkoholu , dodając , że wyczułaby od nich alkohol gdyby wypili , oraz że wymienieni poruszali się „normalnie” , nie zataczali się mówili „normalnie” , nie bełkotali , podczas gdy obecni na miejscu zatrzymania świadkowie złożyli w tym zakresie całkowicie odmienne zeznania , a S. M. i M. O. (1) znajdowali się w stanie nietrzeźwości , co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu to jest o czyn z art. 233 § 1 k.k. 1. Oskarżoną B. K. (1) uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazuje ją na karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności; 2. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej B. K. (1) kary pozbawienia wolności na okres próby 2 ( dwóch ) lat; 3. Na podstawie art. 72 § 1 pkt. 1 k.k. zobowiązuje oskarżoną B. K. (1) do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby ; 4. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądza od oskarżonej B. K. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 330 zł ( trzysta trzydzieści złotych ) w tym opłatę w kwocie 180 zł ( sto osiemdziesiąt złotych ). Sygn. akt II K 943/15 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 04 stycznia 2012 roku funkcjonariusze Wydziału Ruchu Drogowego Komendy (...) Policji, w składzie mł. asp. A. L. i sierż. A. J. w miejscowości N. woj. (...) na ul. (...) około godz. 21:00 zatrzymali do kontroli drogowej samochód marki S. (...) o nr rej. (...) . Powodem zatrzymania tego samochodu był fakt iż samochód ten poruszał się od prawej do lewej krawędzi jezdni. Po zatrzymaniu tego marki S. (...) o nr rej. (...) okazało się iż kierowca tego samochodu był S. M. , od którego wyczuwalna była silna woń alkoholu oraz mówił bełkotliwie. A. L. poprosił S. M. o opuszczenie pojazdu i podejście do radiowozu celem wykonania badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. S. M. miał problemu z wyjściem samochodu marki S. (...) o nr rej. (...) , a po wyjściu z niego zataczał się i nie mógł utrzymać równowagi. W tym samym czasie przed samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) zatrzymał się samochód marki M. (...) o nr rej. (...) , którym kierował M. O. (1) . M. O. (1) po opuszczeniu swojego samochodu od razu ruszył w kierunku policjantów przeprowadzających kontrolę drogową samochodu marki S. (...) o nr rej. (...) , mówiąc – „co wy k. robicie jestem dla Was jak ojciec”. Ponieważ również od M. O. (1) wyczuwalna była silna woń alkoholu, miał on bełkotliwą mowę oraz zataczał się, to A. J. poprosił go o podejście do radiowozu i poddanie się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wobec faktu iż kontroli poddawano dwóch kierowców, funkcjonariusze policji zwrócili się o pomoc do kierownika Sekcji Kontroli Ruchu Drogowego V Wydziału Ruchu Drogowego (...) kom. M. S. , który około godz. 21:05 na miejsce zdarzenia wysłał patrol policji w składzie – mł. sierż. A. R. oraz sierż. W. M. . S. M. podczas badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na Alkometrze, w jego trakcie odmówił kontynuowania badania . Natomiast M. O. (1) odmówił podaniu się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na Alkometrze. W czasie trwania tej kontroli drogowej , zarówno M. O. (1) jak i S. M. , przekonywali policjantów, aby odstąpili od czynności służbowych, utrudniali ich przebieg, powołując się przy tym na „szerokie znajomości z miejscowymi policjantami” oraz na zajmowane przez nich stanowiska w strukturach administracji samorządowej – S. M. był Wójtem Gminy N. , zaś M. P. Rady Gminy N. . Wobec konieczności przewiezienia obydwu oskarżonych do KPP w L. celem pobrania od nich próbki krwi do dalszych badań, M. S. zlecił mł. asp. P. K. (1) oraz mł. asp. H. J. udzielenie pomocy w/w funkcjonariuszom policji , żeby przypilnowali samochody należące do oskarżonych, do czasu ich przekazania uprawnionej osobie. S. M. podczas trwania tej kontroli drogowej zadzwonił do oskarżonej B. S. Gminy w N. aby ta przyjechała na miejsce kontroli by odebrać samochód marki S. (...) o nr rej. (...) –będący własnością Urzędu Gminy w N. oraz samochód marki M. (...) o nr rej. (...) będący własnością M. O. (1) . Około godz. 21:30 na miejsce kontroli na prośbę funkcjonariuszy przeprowadzających ta kontrole przyjechał kom M. S. i st. asp. B. P. , aby bezpośrednio na miejscu nadzorować przebieg przedmiotowej kontroli. Oskarżona B. K. (1) przybyła na miejsce kontroli drogowej około godziny 21.15.-21-20 . Następnie oskarżona B. K. (1) podeszła do radiowozu w którym z tyłu siedział S. M. i po wypełnieniu przez policjanta A. L. oświadczenia o odbiorze pojazdu podpisała to oświadczenie . Następnie A. L. zapytał S. M. kto ma kluczyki do tego samochodu . S. M. powiedział że on i przekazał kluczy samochodu marki S. (...) o nr rej. (...) temu policjantowi . Następnie ten A. L. przekazał te kluczyki i dokumenty tego samochodu oskarżonej B. K. (1) . S. M. przez otwarte okno powiedział oskarżonej B. K. (1) gdzie ma odstawić ten samochód . Na miejsce kontroli drogowej w rozmowie z mł. asp. A. L. oskarżona B. K. (1) stwierdziła „ że w końcu się doigrali” mając na myśli iż S. M. i M. O. (1) prowadzili samochody w stanie nietrzeźwości Oskarżona B. K. (1) następnie odjechała samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) do miejsca zamieszkania S. M. na osiedle (...) przy ul. (...) w N. , zgodnie z poleceniem S. M. . Gdy oskarżona B. K. (1) zostawiła samochód marki S. (...) o nr rej. (...) pod domem S. M. przy ul. (...) zadzwoniła do zastępcy W. Gminy N. A. S. , aby ta zawiozała ją z powrotem na miejsce kontroli drogowej po odbiór samochodu M. O. (1) . Następnie obie pojechały na miejsce kontroli drogowej , za nimi przyjechała jeszcze żona S. M. . Gdy przyjechały na miejsce tej kontroli radiowóz w którym znajdował się S. M. już odjechał . Następnie oskarżona B. K. (1) podeszła do radiowozu w którym znajdował się M. O. (1) i wypełniła podane jej przez policjanta A. R. oświadczenie o odbiorze samochodu marki M. (...) i odebrała od tego policjanta dokumenty i kluczyki. Następnie oskarżona B. K. (1) odbyła krótka rozmowę ze znajdującym się w radiowozie M. O. (1) który powiedział jej gdzie ma odstawić jego samochód . Tak więc oskarżona B. K. (1) miała na miejscu kontroli bezpośredni kontakt ze S. (...) i M. O. (1) i mogła się zorientować że są oni w stanie nietrzeźwości , gdyż z nimi bezpośrednio rozmawiał . Następnie A. R. oraz W. M. przewieźli M. O. (1) do KPP w L. , zaś S. M. był przewożony przez A. L. i A. J. . Do KPP w L. przyjechali także asp. M. G. (kierownik ogniwa w (...) ) oraz asp. M. W. (kierownik ogniwa (...) ), którzy przywieźli ze sobą pakiety do pobierania krwi o numerach WA 11- (...) oraz WA 11- (...) . Z kolei w zestawach tych były fiolki z numerami seryjnymi LOT: (...) (z szarym korkiem, termin ważności 31.12.2012r.), (...) (z czerwonym korkiem, termin ważności 30.11.2012r.) oraz (...) (z czerwonym korkiem, termin ważności 31.10.2012r.) Po około dwugodzinnym oczekiwaniu do KPP w L. przyjechała karetka pogotowia w której znajdowali się między innymi pielęgniarka W. A. i lekarz J. M. . Około godz. 23.45 pielęgniarka W. A. pobrała krew od S. M. , po wcześniejszym przebadaniu S. M. przez lekarza J. M. . Krew została pobrana do pakietu nr WA 11- (...) . Po wykonaniu tej czynności okazało się, że załoga pogotowia dostała pilne wezwanie do chorego pacjenta. Dlatego M. O. (1) został przewieziony przez A. L. oraz A. J. do ZOZ w L. przy ul. (...) . Towarzyszyli im także M. G. oraz M. W. . Tam, po przebadaniu oskarżonego przez lekarza L. B. , o godz. 00:35 została pobrana od niego krew przez pielęgniarkę E. Ł. (1) , do pakietu nr (...) . Po dokonaniu tych badań zarówno S. M. , jak i M. O. (1) zadzwonili do oskarżonej B. K. (2) by ta odebrała ich z KPP w L. . Po sporządzeniu dokumentacji przez policjantów w dniu 05 stycznia 2012 r. S. M. został zwolniony o godz. 01:40, natomiast M. O. (1) o godz. 02:10. Po zwolnieniu z KPP w L. S. M. udał się na parking przed KPP w L. przy ul. (...) gdzie w samochodzie czekała na niego oskarżona B. K. (1) . Siedząc w samochodzie oczekiwali aż M. O. (1) opuści budynek KPP w L. . Następnie oskarżona B. K. (1) odwiązał M. O. (1) do jego miejsc zamieszkania w miejscowości Z. i S. M. do jego miejsca zamieszkania w N. i wróciła do domu . Tym samym oskarżona B. K. (1) znajdując się przez tak długi okres czasu w samochodzie razem ze S. M. i M. O. (1) musiała się zorientować iż w dalszym ciągu znajdują się oni w stanie nietrzeźwości . Ponieważ przedmiotowa kontrola drogowa M. O. (1) i S. M. obyła się w N. , to w dniu 05 stycznia 2012r. około godz. 6:00 , zgodnie z właściwością miejscową, całą dokumentację łącznie z w/w pakietami została przekazana oficerowi dyżurnemu KP w N. . Z kolei dyżurny około godz. 8:00 przekazał tę dokumentację oraz pakiety komendantami KP w N. podkom. G. N. , który około godz. 12:00, na polecenie komendanta KPP w L. , przewiózł pakiety z powrotem do KPP w L. . Tam pakiety znajdowały się do 10.01.2012 r., ponieważ dopiero tego dnia przekazano jej do (...) w W. , celem przeprowadzenia badań. Z opinii (...) w W. wynika iż w obu próbkach stwierdzono zwartość alkoholu etylowego i we krwi M. O. (1) było to 0,26 ‰, a we krwi S. M. było to 0,20 ‰.. W trakcie badań z zakresu ustalenia profilu genetycznego z w/w próbek krwi, a następnie po porównaniu z profilem oskarżonych, biegły sądowy P. K. (2) ustalił, że materiał genetyczny z próbki nr 1 ( (...) fiolka A i B) z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością pochodzi od M. O. (1) , zaś próbka nr 2 ( (...) fiolka A i B) z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością pochodzi od S. M. . W dniu 19.06.2012 r. przeprowadzono oględziny obu w/w pakietów i wówczas okazało się, że znajdują się tam fiolki o numerach LOT: (...) (z szarym korkiem, termin ważności 31.03.2012r.) oraz (...) (z czerwonym korkiem, data ważności 31.03.2012r.) i jednocześnie brak było fiolek o numerach (...) , (...) , (...) . Natomiast fiolki z w/w numerami powinny znajdować się w pakietach zakupionych przez (...) w W. z numerami od (...) do (...) . Tym samym badania (...) nie zostały przeprowadzone na próbkach krwi, które zostały pobrane od S. M. bezpośrednio po zdarzeniu w obecności policjantów (...) . W trakcie śledztwa prowadzonego w sprawie sygn. akt 3 Ds. 28/12 prokuratorowi nie udało się ustalić, kiedy i przez kogo zostały zniszczone próbki krwi pobrane w nocy z 04 na 05.01.2012 r. od M. O. (1) oraz S. M. . Jednak krew znajdująca się w przebadanych próbkach została pobrana od S. M. i M. O. (1) już po zwolnieniu ich z KPP w L. w godzinach przedpołudniowych ( przed godziną 12.00 ) w dniu 05 stycznia 2012 r. . W dniu 08 lutego 2012 r. oskarżona B. K. (1) została przesłuchana w charakterze świadka na okoliczności przebiegu zdarzenia z nocy z 04 na 05 stycznia 2012 r. w Prokuraturze Rejonowej w L. woj. (...) w toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 przeciwko S. M. i M. O. (1) podejrzanym o czyn z art. 178a § 1 k.k. po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za zeznawanie nieprawdy lub zatajenie prawdy . Oskarżona B. K. (1) złożyła fałszywe zeznania twierdząc , że w nocy z 04 na 05 stycznia 2012 r. nie wyczuła od wyżej wymienionych alkoholu , dodając , że wyczułaby od nich alkohol gdyby wypili , oraz że wymienieni poruszali się „normalnie” , nie zataczali się mówili „normalnie” , nie bełkotali. Zeznania o takiej treści oskarżona B. K. (1) złożyła mimo faktu iż w dniu 04 stycznia 2012 r. podczas kontroli drogowej w miejscowości N. ,a następnie w dniu 05 stycznia 2012 r. po opuszczeniu przez S. M. i M. O. (1) budynku KPP w L. miała bezpośredni kontakt z S. M. i M. O. (1) i musiała się zorientować że znajdują się oni pod wpływem alkoholu . Oskarżona B. K. (1) po zwolnieniu S. M. z KPP w L. przebywała w nim samochodzie około godziny zaś z M. O. (1) około 30 minut . Oskarżona B. K. (1) czekała bowiem w samochodzie ze S. M. aż budynek KPP w L. opuści M. O. (1) a następnie odwiozła ich do ich miejsc zamieszkania . Ponadto z opinii (...) w W. wynika iż w obu próbkach stwierdzono zwartość alkoholu etylowego i we krwi M. O. (1) było to 0,26 ‰, a we krwi S. M. było to 0,20 ‰ , zaś przebadana krew została pobrana od nich w godzinach przedpołudniowych ( przed godziną 12.00 ) w dniu 05 stycznia 2012 r. . Tym samym niewątpliwym jest iż w momencie gdy oskarżona B. K. (1) odbierała S. M. i M. O. (1) w dniu 5 stycznia 2012 r. z KPP w L. w dalszym ciągu znajdowali się oni pod znaczymy wpływem alkoholu . Oskarżona B. K. (3) złożyła natomiast w tym zakresie fałszywe zeznania by uwiarygodnić linie obrony przyjęta przez S. W. Gminy N. który był jej bezpośrednim przełożonym ( B. K. (1) pełniła bowiem funkcje S. Gminy w N. ) oraz M. O. (1) który pełnił funkcje P. Rady Gminy N. w toczącym się przeciwko nim postępowaniu przygotowawczym o czyn z art. 178a § 1 k.k. prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w L. w sprawie sygn. akt 3 Ds 12/12. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. II Wydział Karny z dnia 10 września 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 S. M. i M. O. (1) zostali skazani za czyny z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 04 stycznia 2012 r. . Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01grudnia 2014 roku. Oskarżona B. K. (1) ma ukończone 61 lata, jest mężatka , nie ma nikogo na utrzymaniu , jest zatrudniona w Urzędzie Gminy N. na stanowisku S. Gminy i uzyskuje dochód w wysokości 6770 zł , nie była karana ( k. 213 ) , nie była leczona psychiatrycznie ani odwykowo . Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień : oskarżonej B. K. (1) ( k. 403- 405 zb. A i k. 46 - 48 ) , zeznań świadków : S. M. ( k. 252-254 , k. 390-392 zb. C i k. 62-64 ) , M. O. (1) ( k. 250-251 , k. 363-365 zb. C i k. 108-110 ), A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , B. P. ( k. 79-80, k. 246-247 , k. 305-307 zb. C oraz k. 107 ) , M. S. ( k. 77-79 , k. 243-245 , k. 311-314 zb. C oraz k. 107-108 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) , A. J. ( k. 61-63 , k. 231-232 , k. 265-267 , k. 347-352 zb. C oraz k. 153-154 ) , P. K. (1) ( k. 63-64 , k. 240-243 , k. 357-359 zb. C oraz k. 154-155 ) , W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) , E. Ł. (2) ( k. 17-19 akt II K 1239/12 oraz k. 201-202 ) , W. A. ( k. 40-41 i k. 73-75 ze zbioru materiałów dołączonego na żądnie obrońcy oraz k. 200-201 ) , J. M. ( k. 37-39 i k. 80-82 ze zbioru materiałów dołączonego na żądnie obrońcy oraz k. 199-200 ) , zarządzenia wraz z kserokopią materiałów z akt sprawy II K 1239/12 - tj. notatki urzędowej , oświadczenia o przekazaniu pojazdu, oświadczenia B. K. (1) ( k. 221 – 227 , k. 238-239 zbioru A ) , danych osobo-poznawczych ( k. 181 zbioru A ) , danych o karalności ( k. 372 zbioru A ), informacji o dochodach z systemu teleinformatycznego ( k. 411-412 zbioru A ) i karty karnej ( k. 213 ) oraz dokumentów z aktach sprawy II K 1239/12 : sprawozdania z przeprowadzonego badania zawartości alkoholu etylowego w płynach ustrojowych u S. M. ( k. 60 ) , protokołu pobrania krwi od S. M. ( k. 61) , sprawozdania z przeprowadzonych badań zawartości alkoholu etylowego w płynach ustrojowych u M. O. (1) ( k. 62 ) , protokołu pobrania krwi u M. O. (1) ( k. 63 ) , opinii z zakresu powtórnego badania krwi u M. O. (1) ( k. 131-134 ) , opinii powtórnego badania krwi u S. M. ( k. 138-141) , prawomocnego wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 10.09.2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 ( k. 537-538 ) , uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 10.09.2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 ( k. 542 – 556 ) , wyroku Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01.12.2014 roku ( k. 667 ) , uzasadnienia Wyroku Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01.12.2014 roku ( k. 672-684 ) . Oskarżona B. K. (1) stanęła pod zarzutem , iż : w dniu 08 lutego 2012 r. w Prokuraturze Rejonowej w L. woj. (...) w toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 przeciwko S. M. i M. O. (1) , podejrzanym o czyn z art. 178a § 1 k.k. , po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za zeznawanie nieprawdy lub zatajenie prawdy , złożyła fałszywe zeznania twierdząc , że w nocy z 4 na 5 stycznia 2012 r. nie wyczuła od wyżej wymienionych alkoholu , dodając , że wyczułaby od nich alkohol gdyby wypili , oraz że wymienieni poruszali się „normalnie” , nie zataczali się mówili „normalnie” , nie bełkotali , podczas gdy obecni na miejscu zatrzymania świadkowie złożyli w tym zakresie całkowicie odmienne zeznania , a S. M. i M. O. (1) znajdowali się w stanie nietrzeźwości , co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu to jest popełnienia czynu z art. 233 § 1 k.k. . Oskarżona B. K. (1) w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzuconego jej czynu ( k. 403 zb. A i k. 46 ) . Oskarżona B. K. (1) wyjaśniła iż w dniu 04 stycznia 2012 r. otrzymała telefon od W. Gminy N. S. M. by przyjechała na ul. (...) w miejscowości N. by odebrać samochód marki S. (...) o nr rej. (...) –będący własnością Urzędu Gminy w N. który użytkował S. M. . S. M. nie poinformował ją jednak dlaczego ma odebrać ten samochód. Gdy przyjechała na miejsce zobaczyła iż S. M. i M. O. (1) zostali zatrzymani do kontroli drogowej i obaj znajdowali się w radiowozach policyjnych. Po rozmowie z policjantem przeprowadzającym tą kontrolę drogową oświadczyła iż odbierze zarówno samochód S. jak i samochód marki M. (...) którym kierował M. O. (1) . Z dalszych wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) wynika iż podeszła do radiowozu w którym z tyłu siedział S. M. i po wypełnieniu przez policjanta oświadczenia o odbiorze pojazdu podpisała to oświadczenie . Następnie policjant zapytał S. M. przez otwarte okno radiowozu kto ma kluczyki . S. M. powiedział że on i przekazał kluczy i dokumenty samochodu marki S. (...) temu policjantowi . Następnie ten policjant przekazał te kluczyki oskarżonej B. K. (1) . Oskarżona B. K. (1) wskazała iż podczas tej kontroli nie rozmawiała bezpośrednio ze S. M. . Z dalszych wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) wynika iż następnie odjechała samochodem S. (...) do miejsca zamieszkania S. M. na osiedle (...) w N. . Gdy zostawiła ten samochód pod domem S. M. przy ul. (...) zadzwoniła do zastępcy W. Gminy N. pani A. S. , aby ta zawiozła ją z powrotem na miejsce kontroli drogowej po odbiór samochodu M. O. (1) . Następnie obie pojechały na miejsce kontroli drogowej , za nimi przyjechała jeszcze żona S. M. . Gdy przyjechali na miejsce tej kontroli radiowóz w którym znajdował się S. M. już odjechał . Następnie podeszła do radiowozu w którym znajdował się M. O. (1) i wypełniła podane jej przez innego policjanta oświadczenie o odbiorze samochodu marki M. (...) i odebrała od tego policjanta dokumenty i kluczyki . Oskarżona B. K. (3) wskazała iż wtedy nie rozmawiała z M. O. (1) , słyszała jednak jak rozmawia on w radiowozie z policjantami . Z dalszych wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) wynika że gdy już wróciła do domu około godz. 23.00 zadzwonił do niej ponownie S. M. by zabrała go z budynku KPP w L. . Po przyjeździe na miejsce około 2 godziny oczekiwała aż S. M. opuści budynek KPP w L. . Następnie jeszcze razem ze S. M. przez 30 minut w jej samochodzie czekali aż budynek KPP w L. opuści M. O. (1) . Po czym zawiozła M. O. (1) do jego miejsca zamieszkania w miejscowości Z. a S. M. do jego miejsca zamieszkania w miejscowości N. . Oskarżona B. K. (1) wskazała iż wtedy w zasadzie nie rozmawiała ze S. M. i M. O. (1) i nie wyczuła od nich woni alkoholu. Ponadto z wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) wynika że faktycznie powiedziała iż „ z racji wieloletniego zasiadania w komisji rozwiązywania problemów alkoholowych ma czuły nos i na pewno wyczuła by gdyby panowie M. i O. byli nietrzeźwi” ( k. 403- 405 zb. A i k. 46 – 48 ). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej B. K. (1) odnośnie faktu iż w dniu 04 stycznia 2012 r. po telefonie od S. M. przyjechała na miejsce kontroli drogowej S. M. i M. O. (2) w N. przy ul. (...) a następnie odbierała od policjantów przeprowadzających tą kontrolę drogową samochody : marki S. (...) o nr rej. (...) –będący własnością Urzędu Gminy w N. który użytkował S. M. oraz M. (...) o nr rej. (...) będący własnością M. O. (1) . Na wiarę zasługuje również ta część wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) z której wynika iż gdy już wróciła do domu około godz. 23.00 zadzwonił do niej ponownie S. M. by zabrała go z budynku KPP w L. . Po przyjeździe na miejsce około 2 godziny oczekiwała aż S. M. opuści budynek KPP w L. . Następnie jeszcze razem ze S. M. przez 30 minut w jej samochodzie czekali aż budynek KPP w L. opuści M. O. (1) . Po czym zawiozła M. O. (1) do jego miejsca zamieszkania w miejscowości Z. a S. M. do jego miejsca zamieszkania w miejscowości N. . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej B. K. (1) są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków : S. M. ( k. 252-254 , k. 390-392 zb. C i k. 62-64 ) , M. O. (1) ( k. 250-251 , k. 363-365 zb. C i k. 108-110 ), A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , B. P. ( k. 79-80, k. 246-247 , k. 305-307 zb. C oraz k. 107 ) , M. S. ( k. 77-79 , k. 243-245 , k. 311-314 zb. C oraz k. 107-108 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) , A. J. ( k. 61-63 , k. 231-232 , k. 265-267 , k. 347-352 zb. C oraz k. 153-154 ) , P. K. (1) ( k. 63-64 , k. 240-243 , k. 357-359 zb. C oraz k. 154-155 ) i W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentami w postaci : notatki urzędowej , oświadczenia o przekazaniu pojazdu, oświadczenia B. K. (1) ( k. 221 – 227 , k. 238-239 zbioru A ). Sąd nie dał w pozostałym zakresie wiary wyjaśnieniom oskarżonej B. K. (1) zwłaszcza co do faktu iż na miejscu kontroli drogowej w dniu 04 stycznia 2012 r. w N. przy ul. (...) nie rozmawiała bezpośrednio ze S. M. i M. O. (1) podczas przekazywania jej ich samochodów przez policjantów przeprowadzających tą kontrolę drogową , dlatego nie mogła stwierdzić czy są pod wpływem alkoholu , zaś je stwierdzenia iż w jej ocenie nie można było stwierdzić iż S. M. znajdowali się pod wpływem alkoholu odnosiło się tylko do S. M. gdyż M. O. (1) nawet nie widziała na miejscu kontroli . Na wiarę nie zasługuje również ta część wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) w której wskazała iż podczas oczekiwania razem ze S. M. w jej samochodzie na parkingu obok budynku KPP w L. na M. O. (1) i później gdy odwoziła S. M. i M. O. (1) do ich miejsca zamieszkania w zasadzie z nimi nie rozmawiała i nie była w stanie stwierdzić iż są pod wpływem alkoholu .W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej B. K. (1) są niejasne , nielogiczne , wewnętrznie sprzeczne i nakierowane na uniknięcie odpowiedzialności za popełnione przez nią czyn. Na wstępie należy wskazać iż oskarżona B. K. (1) stanęła pod zarzutem iż w dniu 08 lutego 2012 r. w Prokuraturze Rejonowej w L. woj. (...) w toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 przeciwko S. M. i M. O. (1) , podejrzanym o czyn z art. 178a § 1 k.k. , po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za zeznawanie nieprawdy lub zatajenie prawdy , złożyła fałszywe zeznania twierdząc , że w nocy z 4 na 5 stycznia 2012 r. nie wyczuła od wyżej wymienionych alkoholu , dodając , że wyczułaby od nich alkohol gdyby wypili , oraz że wymienieni poruszali się „normalnie” , nie zataczali się mówili „normalnie” , nie bełkotali , podczas gdy obecni na miejscu zatrzymania świadkowie złożyli w tym zakresie całkowicie odmienne zeznania. Należy zauważyć iż skoro jak twierdzi oskarżona B. K. (1) w swoich wyjaśnieniach na miejscu kontroli drogowej w dniu 04 stycznia 2012 r. w N. przy ul. (...) nie rozmawiała bezpośrednio z M. O. (1) i S. M. , zaś M. O. (1) nawet nie widziała to nie miała możliwości wtedy poczynić jakichkolwiek obserwacji odnośnie faktu czy osoby te znajdują się w stanie nietrzeźwości czy też nie . Natomiast w swoich zeznaniach złożonych w dniu 08 lutego 2012 r. w Prokuraturze Rejonowej w L. woj. (...) w toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 przeciwko S. M. i M. O. (1) , podejrzanym o czyn z art. 178a § 1 k.k. oskarżona B. K. (1) kategorycznie stwierdziła na podstawie swoich obserwacji iż w jej ocenie S. M. i M. O. (1) byli trzeźwi . Na fakt ten zwrócił również oceniając zeznania świadka B. K. (1) Sąd Okręgowy W. VI Wydział Karny Odwoławczy w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego W. sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01.12.2014 roku ( k. 672-684 ). Należy jednak stwierdzić iż z zeznań świadków : A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) i W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) – policjantów przeprowadzających czynności na miejscu tej kontroli drogowej w dniu 04 stycznia 2012 r. wynika iż po przybycie na miejsce kontroli drogowej oskarżona B. K. (1) , która miała odebrać samochody S. M. i M. O. (1) miała bezpośredni kontakt zarówno ze S. M. i M. O. (1) i krótko z obydwoma rozmawiała , gdy ci znajdowali się w radiowozach policyjnych . Fakt ten wynika wprost z zeznań świadka A. R. złożonymi na rozprawie przed Sądem który wskazał iż oskarżona B. K. (1) na pewno rozmawiał zarówno ze S. M. jak i z M. O. (1) odnośnie faktu gdzie ma odstawić ich samochody ( k. 150-151 ). Ponadto w swoich zeznaniach świadek M. O. (1) stwierdził iż oskarżona B. K. (1) na miejscu kontroli drogowej rozmawiała ze S. M. , nie pamięta jednak czy rozmawiała również z nim ( k. 250-251 , k. 363-365 zb. C i k. 108-110 ). Należy stwierdzić iż twierdzenia oskarżonej B. K. (1) iż na miejscy kontroli nie rozmawiała ani z S. M. ani z M. O. (1) wobec faktu iż to ona miała zająć się ich samochodami jest nielogiczne . Oskarżona B. K. (1) musiała bowiem ustalić w rozmowie ze S. M. gdzie odstawić samochód marki S. (...) o nr rej. (...) –będący własnością Urzędu Gminy w N. który użytkował S. M. – do miejsca zamieszkania S. M. czy tez na parking UG N. . Oskarżona B. K. (1) musiała również ustalić w rozmowie z M. O. (1) gdzie odstawić jego samochód marki M. (...) o nr rej. (...) , wobec faktu iż M. O. (3) jest właścicielem kilu nieruchomości w których jednocześnie mieszka ( po jego zwolnieniu z KPP w L. oskarżona odwiozła go do jego hotelu w miejscowości Z. ) . Fakt ten potwierdza wersje zdarzeń opisana między innymi przez świadka A. R. . Dodatkowo należy stwierdzić iż po sporządzeniu dokumentacji przez policjantów w dniu 05 stycznia 2012 r. S. M. został zwolniony o godz. 01:40, natomiast M. O. (1) o godz. 02:10.. Po zwolnieniu z KPP w L. S. M. udał się na parking przed KPP w L. przy ul. (...) do samochodu w którym znajdowała się oskarżona i wspólnie oczekiwali na M. O. (1) przez około 30 minut . Niewątpliwym jest iż podczas tego oczekiwania oskarżona B. K. (1) musiała się zorientować iż S. M. jest nietrzeźwy . Oskarżona B. K. (1) musiała się również zorientować iż z w stanie nietrzeźwości znajdował się również M. O. (1) gdy odwoziła go do jego hotelu w miejscowości Z. . Należy wskazać iż w swoich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym oskarżona B. K. (1) wskazała iż „ z racji wieloletniego zasiadania w komisji rozwiązywania problemów alkoholowych ma czuły nos i na pewno wyczuła by gdyby panowie M. i O. byli nietrzeźwi” ( k. 403- 405 zb. A ). Podnieść należy iż z zeznań świadka E. Ł. (2) – pielęgniarki która w nocy z 4 na 5 stycznia 2012 r. pobierała krew na zawartość alkoholu od M. O. (1) wynika wyczuwalna była od niego woń alkoholu ( k. 17-19 akt II K 1239/12 oraz k. 201-202 ). Dodatkowo należy wskazać iż zeznań świadków A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , B. P. ( k. 79-80, k. 246-247 , k. 305-307 zb. C oraz k. 107 ) , M. S. ( k. 77-79 , k. 243-245 , k. 311-314 zb. C oraz k. 107-108 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) , A. J. ( k. 61-63 , k. 231-232 , k. 265-267 , k. 347-352 zb. C oraz k. 153-154 ) , P. K. (1) ( k. 63-64 , k. 240-243 , k. 357-359 zb. C oraz k. 154-155 ) i W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) wynika kategorycznie iż zachowanie S. M. i M. O. (1) na miejscu kontroli drogowej i w budynku KPP w L. oraz fakt i wyczuwalna był od nich woń alkoholu nie pozostawiało żadnej wątpliwości co do faktu iż byli oni nietrzeźwi . Oskarżona B. K. (1) była jedynym świadkiem który twierdził kategorycznie iż osoby te były trzeźwe . Należy również wskazać iż w trakcie śledztwa prowadzonego w sprawie sygn. akt 3 Ds. 28/12 prokuratorowi nie udało się ustalić, kiedy i przez kogo zostały zniszczone próbki krwi pobrane w nocy z 04 na 05.01.2012r. od M. O. (1) oraz S. M. . Jednak krew znajdująca się w przebadanych próbkach została pobrana od S. M. i M. O. (1) już po zwolnieniu ich z KPP w L. w godzinach przedpołudniowych ( przed godziną 12.00 ) w dniu 05 stycznia 2012 r. . Fakt ten wynika z dokumentów z aktach sprawy II K 1239/12 : sprawozdania z przeprowadzonego badania zawartości alkoholu etylowego w płynach ustrojowych u S. M. ( k. 60 ) , protokołu pobrania krwi od S. M. ( k. 61) , sprawozdania z przeprowadzonych badań zawartości alkoholu etylowego w płynach ustrojowych u M. O. (1) ( k. 62 ) , protokołu pobrania krwi u M. O. (1) ( k. 63 ) , opinii z zakresu powtórnego badania krwi u M. O. (1) ( k. 131-134 ) , opinii powtórnego badania krwi u S. M. ( k. 138-141) , prawomocnego wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 10.09.2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 ( k. 537-538 ) , uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 10.09.2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 ( k. 542 – 556 ) , wyroku Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01.12.2014 roku ( k. 667 ) , uzasadnienia Wyroku Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01.12.2014 roku ( k. 672-684 ). Tym samym niewątpliwym jest gdy w L. w dniu 05 stycznia 2012 r. o godz. 01:40 S. M. , zaś M. O. (1) o godz. 02:10. opuścili budynek KPP L. byli w stanie nietrzeźwości , zaś oskarżona B. K. (2) mając wtedy bezpośredni kontakt z S. M. przez okres ok. 1 godziny i z M. O. (4) przez okres ok. 30 minut musiała o tym wiedzieć . Należy wskazać iż oskarżona B. K. (1) swoje zeznania w charakterze świadka składała w dniu 08 lutego 2012 r. a więc po ponad miesiącu po tym zdarzeniu gdy jeszcze nie był znany wynik badań krwi S. M. i M. O. (1) , a te zeznania świadka B. K. (1) ściśle korespondują z linią obrony przyjęta w tym postępowaniu przez S. M. i M. O. (1) . Należy wskazać iż wtedy oskarżona B. K. (1) pełniła funkcję Sekretarz Gminy N. , S. M. był Wójtem Gminy N. zaś M. P. Rady Gminy N. co było powodem iż oskarżona B. K. (1) złożyła fałszywe zeznania postępowaniu przygotowawczym sygn. akt 3 Ds 12/12 w co do okoliczności mających zasadnicze znaczenie dla wyjaśnienia tej sprawy . Dodatkowo należy stwierdzić iż prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. II Wydział Karny z dnia 10 września 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 S. M. i M. O. (1) zostali skazani za czyny z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 04 stycznia 2012 r. . Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01grudnia 2014 roku. Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonej B. K. (1) w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: S. M. , M. O. (1) , A. L. , B. P. , M. S. , A. R. , H. J. , A. J. , P. K. (1) , W. M. , E. Ł. (2) , W. A. i J. M. jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym. Świadek S. W. Gminy N. w swoich zeznaniach opisał co pamięta z przebiegu jego kontroli drogowej w dniu 04 stycznia 2012 r. w miejscowości N. na ul. (...) . Z zeznań świadka S. M. wynika iż podczas tej kontroli drogowej zadzwonił do oskarżonej B. K. (1) by ta odebrała samochód marki S. (...) którym kierował . Świadek S. M. wskazał iż nie jest pewien czy na miejscu kontroli drogowej rozmawiał z oskarżoną B. K. (1) , ale raczej nie . Z dalszych zeznań świadka S. M. wynika iż po tym jak w KPP w L. pobrano mu krew na zawartość alkoholu ponownie zadzwonił do B. K. (1) by ta przyjechała po niego do KPP w L. . Po wyjściu z KPP w L. przez około 30 minut czekał razem z oskarżoną B. K. (1) w jej samochodzie aż budynek KPP w L. opuści M. O. (1) . Następnie oskarżona B. K. (1) odwiozła go i M. O. (1) do ich miejsc zamieszkania. Ponadto świadek S. M. przyznał iż został skazany prawomocnym wyrokiem za czyn z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 04 stycznia 2012 r. ( k. 252-254 , k. 390-392 zb. C i k. 62-64 ) . Świadek M. O. (1) ówczesny – przewodniczący Rady Gminy N. w swoich zeznaniach opisał co pamięta z przebiegu jego kontroli drogowej w dniu 04 stycznia 2012 r. w miejscowości N. na ul. (...) . Z zeznań świadka M. O. (1) wynika iż podczas tej kontroli drogowej widział jak oskarżona B. K. (1) podchodzi do radiowozu w którym siedział S. M. i z nim rozmawia . Następnie oskarżona B. K. (1) odjechała samochodem marki S. (...) . Po odstawieniu tego samochodu oskarżona B. K. (1) ponownie przyjechała na miejsce kontroli drogowej by odebrać jego samochód . Jednak wtedy raczej nie rozmawiał z oskarżoną. Gdy był w KPP w L. zadzwonił do oskarżonej B. K. (1) by ta odwiozła go z KPP w L. do domu . Po wyjściu z KPP w L. wsidł do samochodu oskarżonej B. K. (1) w którym już siedział S. M. . Następnie oskarżona B. K. (1) odwiozła go i S. M. do ich miejsc zamieszkania. Ponadto świadek M. O. (1) przyznał iż został skazany prawomocnym wyrokiem za czyn z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 04 stycznia 2017 r. ( k. 250-251 , k. 363-365 zb. C i k. 108-110 ) . Z zeznań świadków A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , B. P. ( k. 79-80, k. 246-247 , k. 305-307 zb. C oraz k. 107 ) , M. S. ( k. 77-79 , k. 243-245 , k. 311-314 zb. C oraz k. 107-108 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) , A. J. ( k. 61-63 , k. 231-232 , k. 265-267 , k. 347-352 zb. C oraz k. 153-154 ) , P. K. (1) ( k. 63- 64 , k. 240-243 , k. 357-359 zb. C oraz k. 154-155 ) i W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) – policjantów którzy uczestniczyli w czynnościach związanych z kontrolą drogową S. M. i M. O. (1) w N. przy ul. (...) oraz w dalszych czynnościach związanych z tą kontrolą drogową wykonywanych w budynku KPP w L. wynika jaki był przebieg tych czynności i powodu zatrzymania do kontroli drogowej S. M. a następnie M. O. (1) . Z zeznań tych świadków wynika kategorycznie iż S. M. i M. O. (1) znajdowali się pod znaczonym wpływem alkoholu o czym świadczyła ich bełkotliwa mowa , fakt iż wyraźnie się zataczali się, mieli zachwianą równowagę oraz wyczuwalny był od nich zapach alkoholu . Ponadto z zeznań świadków : A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) i W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) wynika iż po przybyciu na miejsce kontroli drogowej oskarżona B. K. (1) , która miała odebrać samochody S. M. i M. O. (1) miała z nimi bezpośredni kontakt i krótko z nimi rozmawiała , gdy ci znajdowali się w radiowozach policyjnych . Fakt ten wynika wprost z zeznań świadka A. R. który wskazał iż oskarżona B. K. (1) na pewno rozmawiał zarówno ze S. M. jak i z M. O. (1) odnośnie faktu gdzie ma odstawić ich samochody ( k. 150-151 ) . Należy wskazać iż z zeznań świadka M. O. (1) wynika iż na miejscu kontroli drogowej oskarżona B. K. (1) rozmawiał ze S. M. gdy ten znajdował się w radiowozie . Z zeznań świadka E. Ł. (2) – pielęgniarki która w nocy z 04 na 05 stycznia 2012 r. pobierała krew na zawartość alkoholu od M. O. (1) wynika jak wyglądała ta czynność . Z zeznań tego świadka wynika kategorycznie iż od M. O. (1) wyczuwalna była woń alkoholu ( k. 17-19 akt II K 1239/12 oraz k. 201-202 ). Z zeznań świadka W. A. – pielęgniarki która w dniu 04 stycznia 2012 r. w budynku KPP w L. pobierała krew na zawartość alkoholu od S. M. wynika jak wyglądała ta czynność . Z zeznań tego świadka wynika podczas tej czynności S. M. nic do niej nie mówi , a ona się stara nie obwąchiwać osób od których pobiera krew ( k. 40-41 i k. 73-75 ze zbioru materiałów dołączonego na żądnie obrońcy oraz k. 200-201 ). Natomiast z zeznań świadka J. M. – lekarza który w dniu 04 stycznia 2012 r. w budynku KPP w L. przeprowadzał badanie S. M. przed pobieraniem mu krwi na zawartość alkoholu przez W. A. wynika jak wyglądało to badanie . Z zeznań świadka J. M. wynika jakimi kryteriami posługuje się celem oceny czy osoba znajduje się pod znacznym wpływem alkoholu i dlaczego wtedy uznał iż S. M. nie znajdował się pod znaczymy wpływem alkoholu ( k. 37-39 i k. 80-82 ze zbioru materiałów dołączonego na żądnie obrońcy ) . W swoich zeznaniach na rozprawie przed Sądem w dniu 15 marca 2017 r. świadek J. M. szczegółowo wyjaśnił na czym opiera swoje obserwacje dotyczące ustalenia czy dana osoba znajduje się pod znacznym wpływem alkoholu i jak definiuje ten stan . Świadek J. M. kategorycznie stwierdził iż nie jest w stanie stwierdzić czy ktoś znajduje się pod mniejszym wpływem alkoholu i nie zachowuje się w sposób wcześniej przez niego opisany odnosząc to do badania S. M. w dniu 04 stycznia 2012 r. ( k. 199-200 ). Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzenia, w zakresie których sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 233 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 15 kwietnia 2016 r. stanowi iż, karze pozbawienia wolności do lat 3 podlega kto składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Zgodnie z treścią tego przepisu dopuszcza się fałszywych zeznań ten, kto składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Zabronione zachowanie może więc mieć formę działania polegającego na świadomym składaniu zeznań nieprawdziwych albo zaniechania , które polega na powstrzymaniu się od podania znanych zeznającemu okoliczności stwierdzających prawdę. Nie należy tego mylić z bezpodstawnym uchyleniem się od złożenia zeznań, które nie jest równoznaczne z zatajeniem prawdy .Treści zawarte w fałszywych zeznaniach muszą być obiektywnie niezgodne z prawdą, jak również subiektywnie nieprawdziwe. Jest to więc przestępstwo, które można popełnić jedynie umyślnie - w formie zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego, tzn. że sprawca musi chcieć zeznać nieprawdę lub zataić prawdę albo przewidywać taką możliwość i z tym się godzić. Nieświadome mówienie nieprawdy, chociażby sprawca mógł błędu uniknąć, jak też działanie lekkomyślne nie wypełniają podmiotowych znamion przestępstwa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia z 15 stycznia 1999 r., II KKN 129/97, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 9). Przestępstwa fałszywych zeznań można dopuścić się jedynie w postępowaniu sądowym albo w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy. Drugim warunkiem przedmiotowym jest, aby przyjmujący zeznania, działając w zakresie swych uprawnień, uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania albo odebrał od niego przyrzeczenie ( art. 233 § 2 ). Kompetencję do przyjmowania zeznań regulują odpowiednie przepisy procesowe, które określają kogo można przesłuchiwać pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania oraz tryb przesłuchania (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 1999 r., I KZP 22/99, OSNKW 1999, nr 9-10, poz. 51). ( za Komentarz do art. 233 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV.) . Przestępstwo z art. 233 § 1 k.k. jest więc przestępstwem indywidualnym, o określonym kręgu podmiotów. Sprawcą tego przestępstwa może być tylko osoba występująca w charakterze świadka. W powyższej sprawie niewątpliwym jest iż swoim zachowaniem oskarżona B. K. (1) wypełnił znamiona czynu z art. 233 § 1 k.k. . Oskarżona B. K. (1) w dniu 08 lutego 2012 r. w Prokuraturze Rejonowej w L. woj. (...) w toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 przeciwko S. M. i M. O. (1) , podejrzanym o czyn z art. 178a § 1 k.k. , po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za zeznawanie nieprawdy lub zatajenie prawdy , złożyła fałszywe zeznania twierdząc , że w nocy z 04 na 05 stycznia 2012 r. nie wyczuła od wyżej wymienionych alkoholu , dodając , że wyczułaby od nich alkohol gdyby wypili , oraz że wymienieni poruszali się „normalnie” , nie zataczali się mówili „normalnie” , nie bełkotali , podczas gdy obecni na miejscu zatrzymania świadkowie złożyli w tym zakresie całkowicie odmienne zeznania .Należy wskazać iż prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. II Wydział Karny z dnia 10 września 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 1239/12 S. M. i M. O. (1) zostali skazani za czyny z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 04 stycznia 2012 r. . Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego W. VI Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VI Ka 1430/13 z dnia 01grudnia 2014 roku. Oskarżona B. K. (1) świadomie składała fałszywe zeznania toku postępowania przygotowawczego sygn. akt 3 Ds 12/12 w zakresie wyżej opisanym , które miały na celu uwiarygodnienie linii obrony przyjętej przez S. M. i M. O. (1) w tym postępowaniu . Oskarżona B. K. (1) mimo iż miała bezpośredni kontakt z S. M. i M. O. (1) na miejscu kontroli drogowej w dniu 04 stycznia 2012 r. w miejscowości N. przy ul. (...) , a następnie w dniu 05 stycznia 2012 r. po tym jak osoby te zostały zwolnione z KPP w L. kategorycznie twierdziła iż w jej ocenie S. M. i M. O. (1) byli trzeźwi . Zeznania te pozostają w rażącej sprzeczności z zeznaniami świadków : A. L. ( k. 64-66 , 229-230, 261-264 , 298-301 zb. C oraz 105-107 ) , B. P. ( k. 79-80, k. 246-247 , k. 305-307 zb. C oraz k. 107 ) , M. S. ( k. 77-79 , k. 243-245 , k. 311-314 zb. C oraz k. 107-108 ) , A. R. ( k. 68-69 , k. 233-234 , k. 333-336 zb. C oraz k. 150-151 ) , H. J. ( k. 75-76 k. 248-249 , k. 340-343 zb. C oraz 152-153 ) , A. J. ( k. 61-63 , k. 231-232 , k. 265-267 , k. 347-352 zb. C oraz k. 153-154 ) , P. K. (1) ( k. 63-64 , k. 240-243 , k. 357-359 zb. C oraz k. 154-155 ) i W. M. ( k. 8-9 , k. 10-13 , k. 22-24 , k. 33-34 akt II Ko 481-17 ) którzy kategorycznie stwierdzili iż zachowanie S. M. i M. O. (1) na miejscu kontroli drogowej i w budynku KPP w L. oraz fakt iż wyczuwalna był od nich woń alkoholu jednoznacznie świadczyło ot tym że są w stanie nietrzeźwości . Ponadto z zeznań świadka E. Ł. (2) wynika kategorycznie że podczas pobierania przez nią krwi od M. O. (1) wyczuwalna była woń alkoholu ( k. 17-19 akt II K 1239/12 oraz k. 201-202 ) . Natomiast świadek W. A. nie była w stanie stwierdzić czy podczas pobierania przez nią krwi od S. M. wyczuwalna była woń alkoholu gdyż nie rozmawiała z nim i starła się go nie wąchać ( k. 40-41 i k. 73-75 ze zbioru materiałów dołączonego na żądnie obrońcy oraz k. 200-201 ) . Natomiast świadek J. M. w swoich zeznaniach złożonych na rozprawie przed Sądem w dniu w dniu 15 marca 2017 r. kategorycznie stwierdził iż nie jest w stanie stwierdzić czy ktoś znajduje się pod mniejszym wpływem alkoholu odnosząc to do badania S. M. w dniu 04 stycznia 2012 r. ( k. 199-200 ). Należy wskazać iż oskarżona B. K. (1) składając zeznania w charterze świadka w tym postępowaniu przygotowawczym pełniła funkcję S. Gminy N. , zaś S. M. był W. Gminy N. , a M. P. Rady Gminy N. co było powodem iż oskarżona B. K. (1) złożyła fałszywe zeznania postępowaniu przygotowawczym sygn. akt 3 Ds 12/12 co do okoliczności mających zasadnicze znaczenie dla wyjaśnienia tej sprawy , uwiarygodniając linie obrony przedstawioną przez S. M. i M. O. (1) iż nie kierowali oni w dniu 04 stycznia 2012 r. pojazdami mechanicznymi będąc w stanie nietrzeźwości . Tak więc oskarżona B. K. (1) popełniła to przestępstwo z art. 233 § 1 k.k. umyślnie - w formie zamiaru bezpośredniego chcąc zeznać nieprawdę . Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonej B. K. (1) odnośnie popełnienia przez nią czynu z art. 233 § 1 k.k. nie budzą wątpliwości . Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżoną B. K. (1) czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżoną dobra oraz okoliczności działania oskarżonej . Oskarżona B. K. (1) naruszyła dobro chronione prawem jakim jest ochrona wymiaru sprawiedliwości . Jako okoliczność łagodząca wobec oskarżonej B. K. (1) Sąd uznał fakt iż nie była ona dotychczas karana ( k . 213 ) . Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonej B. K. (1) za czyn z art. 233 § 1 k.k. w na podstawie art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności . Orzeczona wobec oskarżonej B. K. (1) kara 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności spełniają wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winny spełnić wobec oskarżonej funkcję wychowawczą i powstrzymać ją w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy . Sąd wymierzoną oskarżonej B. K. (1) karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności wobec faktu iż nie była ona dotychczas karna ( k. 213 ) i została orzeczona kara nie przekraczająca 1 roku pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 2 lat na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez nią występku. Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżona B. K. (1) będzie respektował porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte. Na podstawie art. 72 § 1 pkt. 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną B. K. (1) do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby . Orzeczenie tego obowiązku spełnia wobec oskarżonej B. K. (1) cele zarówno wychowawcze jak i zapobiegnie popełnieniu przez nią podobnych przestępstw w przyszłości. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) Sąd zasądził od oskarżonej B. K. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 330 zł ( trzysta trzydzieści złotych ) w tym opłatę w kwocie 180 zł ( sto osiemdziesiąt złotych ). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.