II K 941/14

Sąd Rejonowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2014-10-28
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniarejonowy
wyrok łącznykradzieżkara pozbawienia wolnościkara ograniczenia wolnościkara łącznazbieg przestępstwresocjalizacjakoszty postępowania

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze połączył kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczone wobec Z.S. za liczne kradzieże, wymierzając karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze rozpoznał sprawę o wydanie wyroku łącznego wobec Z.S., który był wielokrotnie skazywany za kradzieże. Sąd połączył kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności z wcześniejszych wyroków, wymierzając karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności. Postępowanie umorzono w odniesieniu do niektórych wyroków, które nie podlegały połączeniu lub były już objęte wcześniejszym wyrokiem łącznym, który stracił moc. Skazanego zwolniono z kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wydał wyrok łączny w sprawie Z.S., który był wielokrotnie karany za przestępstwa kradzieży (art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k., art. 91 § 1 k.k.). Sąd połączył kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczone w sprawach II K 95/13, II K 465/13 oraz II K 507/13, wymierzając karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono okresy zatrzymania i równoważnik pracy na cele społeczne. Postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umorzono w odniesieniu do wyroków z dnia 13 marca 2009 roku (VII K 1473/08) oraz z dnia 16 października 2013 roku (II K 507/13), a także kary grzywny orzeczonej w sprawie II K 465/13, ponieważ nie podlegały one połączeniu lub były już objęte wcześniejszym wyrokiem łącznym, który stracił moc. Sąd stwierdził, że wyroki podlegające połączeniu, w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym, ulegają osobnemu wykonaniu. Z uwagi na trudną sytuację materialną skazanego, zwolniono go z zapłaty kosztów postępowania. Sąd uzasadnił wymiar kary łącznej uwzględniając bliskie podobieństwo występków, zbieżność czasową czynów, ale także niepoprawność skazanego i brak postępów w resocjalizacji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd umorzył postępowanie w odniesieniu do wyroków, które nie podlegały połączeniu lub były już objęte wcześniejszym wyrokiem łącznym, który stracił moc. Wyroki podlegające połączeniu, w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym, ulegają osobnemu wykonaniu.

Uzasadnienie

Sąd analizował, które z wcześniejszych skazań Z.S. podlegają połączeniu w nowym wyroku łącznym, biorąc pod uwagę, że poprzedni wyrok łączny stracił moc z powodu kolejnych skazań. Zastosowano art. 575 § 2 k.p.k. oraz art. 572 k.p.k. do umorzenia postępowania w odniesieniu do kar i czynów, które nie mogły być objęte nowym wyrokiem łącznym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok łączny

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów postępowania)

Strony

NazwaTypRola
Z. S.osoba_fizycznaskazany
Prokuratura Rejonowa w Jeleniej Górzeorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Podstawa do łączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności.

k.k. art. 91 § 2

Kodeks karny

Podstawa do łączenia kar orzeczonych za zbiegające się przestępstwa.

k.k. art. 87

Kodeks karny

Określa zasady łączenia kar, w tym obliczanie sumy kar jednostkowych.

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zaliczenia okresu zatrzymania i pracy na cele społeczne na poczet kary łącznej.

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do umorzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.

k.p.k. art. 576 § 1

Kodeks postępowania karnego

Stwierdza, że wyroki podlegające połączeniu, w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym, ulegają osobnemu wykonaniu.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zwolnienia skazanego od zapłaty kosztów postępowania.

Pomocnicze

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

Przepis określający czyn zabroniony (kradzież).

k.k. art. 278 § 3

Kodeks karny

Przepis określający typ kwalifikowany kradzieży.

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

Przepis określający usiłowanie popełnienia przestępstwa.

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

Określa zasady łączenia kar za zbiegające się przestępstwa.

k.p.k. art. 575 § 2

Kodeks postępowania karnego

Określa skutki wydania nowego wyroku łącznego dla poprzedniego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konieczność wydania nowego wyroku łącznego obejmującego całość karalności skazanego po utracie mocy poprzedniego wyroku łącznego. Potrzeba orzeczenia surowszej kary łącznej wobec sprawcy zdemoralizowanego i niepodatnego na dotychczasowe środki resocjalizacyjne.

Godne uwagi sformułowania

Jest więc sprawcą zdemoralizowanym, odpornym na stosowane dotąd środki oddziaływania, wobec którego konieczne jest orzeczenie możliwie jak najsurowszej kary łącznej. Dotąd nie doszło do żadnych postępów w jego resocjalizacji.

Skład orzekający

Jarosław Staszkiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wydawania wyroków łącznych, w tym skutki utraty mocy poprzedniego wyroku łącznego oraz zasady wymiaru kary łącznej wobec sprawców zdemoralizowanych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji utraty mocy wyroku łącznego i kumulacji przestępstw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy wyroku łącznego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje, jak sąd radzi sobie z kumulacją przestępstw i kar, zwłaszcza w przypadku recydywistów.

Wyrok łączny: jak sąd połączył kary za liczne kradzieże i wymierzył nową karę.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt II K 941/14 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2014 roku Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Jarosław Staszkiewicz Protokolant: Anna Walter przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Mariusza Rybaka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 X 2014 roku sprawy: Z. S. , syna J. i K. z d. M. , urodzonego w dniu (...) w J. , skazanego: 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 III 2009 roku w sprawie VII K 1473/08 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k. , popełniony w dniu 30 X 2008 roku, na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności; 2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 IV 2013 roku w sprawie II K 95/13 za czyny z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , popełnione w dniach 27 X i 19 XI 2012 roku, na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie orzeczono również przepadek dowodu rzeczowego oraz obowiązek naprawienia szkody; 3. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 VI 2013 roku w sprawie II K 465/13 za czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , popełnione w dniach 29 XII 2012 roku i 7 I 2013 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny; 4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16 X 2013 roku w sprawie II K 507/13, za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k. , popełniony w dniu 13 II 2013 roku, na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, gdzie orzeczono również obowiązek naprawienia szkody; 5. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 8 I 2014 roku w sprawie II K 1489/13, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 15 IV 2014 roku w sprawie VI Ka 122/14, za czyn z art. 278 § 1 k.k. , popełniony w dniu 12 IX 2013 roku, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. I. na podstawie art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. oraz art. 87 k.k. , łączy kary pozbawienia wolności oraz karę ograniczenia wolności, wymierzone skazanemu Z. S. wyrokami opisanymi w punktach 2-4 części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 577 k.p.k. , na poczet orzeczonej wobec skazanego łącznej kary pozbawienia wolności zalicza dni 19 i 20 XI 2012 roku oraz 29 XII 2012 roku i 13 I 2013 roku, a także 105 godzin pracy na cele społeczne, równoważne 79 ( siedemdziesięciu dziewięciu ) dniom pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 572 k.p.k. , umarza postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do wyroków, opisanych w punktach 1 i 5 części wstępnej wyroku oraz kary grzywny, orzeczonej w wyroku, opisanym w punkcie 3 części wstępnej; IV. na podstawie art. 576 § 1 k.k. stwierdza, iż wyroki podlegające połączeniu w zakresie, w jakim nie zostały objęte wyrokiem łącznym, ulegają osobnemu wykonaniu; V. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. , zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Sygnatura akt II K 941/14 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 13 marca 2009 roku w sprawie VII K 1473/08, za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k. , popełniony 30 października 2008 roku, skazano Z. S. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności. ( dowód: odpis wyroku k. 22 akt sprawy II K 507/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze ) Z. S. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 24 kwietnia 2013 roku, w sprawie II K 95/13, za czyny z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , popełnione w dniach 27 października i 19 listopada 2012 roku, skazano na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczono tam również wobec niego przepadek przedmiotów i obowiązek naprawienia szkody. ( dowód: wyrok k.102 akt sprawy II K 95/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, postanowienie k. 123 akt sprawy II K 95/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze ) W dniu 6 czerwca 2013 roku, w sprawie II K 465/13, Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze skazał Z. S. za czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , popełnione w dniach 29 grudnia 2012 roku i 7 stycznia 2013 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny. ( dowód: wyrok k. 90 akt sprawy II K 465/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, postanowienie k. 100 akt sprawy II K 465/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze ) W sprawie II K 507/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w dniu 16 października 2013 roku, wydano wyrok skazujący Z. S. za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k. , popełniony13 lutego 2013 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczono również wobec niego obowiązek naprawienia szkody. ( dowód: wyrok k. 58 akt sprawy II K 507/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze ) W sprawie II K 1489/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, w dniu 8 stycznia 2014 roku wyrokiem, który zmieniono wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 15 kwietnia 2014 roku w sprawie VI Ka 122/14, skazano Z. S. za czyn z art. 278 § 1 k.k. , popełniony 12 września 2013 roku, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. ( dowód: odpisy wyroków k. 12 i 13 ) Poza wspomnianymi wyrokami, Z. S. nie karano za przestępstwa. ( dowód: dane o karalności k. 9-10 ) Do czynienia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd wykorzystał dowody z dokumentów w postaci: oryginałów i odpisów orzeczeń, wydawanych w sprawach przeciwko skazanemu, jak również danych o jego karalności. Zostały one sporządzone przez uprawnione podmioty, w przewidzianej prawem formie. Strony nie kwestionowały ich rzetelności w toku postępowania. Uprzednio przeciwko skazanemu, w sprawie II K 705/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, wydano wyrok łączny. Obejmował on jednak jedynie trzy skazania – w sprawach VII K 1473/08, II K 95/13 i II K 465/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Nadto w dwóch ostatnich sprawach wykonywano wówczas wobec skazanego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. W obu przypadkach następnie zarządzono wykonanie tych kar, a ponadto przeciwko Z. S. wydano dwa kolejne wyroki skazujące za przestępstwa – w sprawach II K 465/13 i II K 1489/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Oznaczało to, iż zgodnie z art. 575 § 2 k.p.k. poprzednio wydany wyrok łączny stracił moc, a orzekaniem w sprawie należało objąć całość dotychczasowej karalności Z. S. , aby na nowo ustalić zakres ewentualnie występujących zbiegów przestępstw i warunki do orzeczenia kary łącznej. W niniejszej sprawie pierwszy wyrok skazujący wobec Z. S. wydano 13 marca 2009 roku. Przed tą datą nie popełnił on przestępstw, których dotyczyłyby rozstrzygnięcia w innych sprawach. Występek, do którego odnosił się wyrok w sprawie VII K 1473/08 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, nie pozostawał zatem w zbiegu z innymi czynami skazanego. W tym zakresie należało więc umorzyć postępowanie, na podstawie art. 572 k.p.k. Kolejnym skazaniem Z. S. było orzeczenie w sprawie II K 95/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, wydane 24 kwietnia 2013 roku. Przed tym dniem popełnił on nadto występki, których dotyczyły wyroki w sprawach II K 465/13 i II K 507/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Przestępstwa te pozostawały więc w zbiegu, o którym mowa w art. 85 k.k. Wymierzono za nie kary pozbawienia wolności i karę ograniczenia wolności, a wiec kary podlegające łączeniu, zgodnie z art. 87 k.k. W tym zakresie zaistniały zatem warunki do orzeczenia kary łącznej. Nie dotyczy to jednak kary grzywny, wymierzonej w sprawie II K 465/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Nie podlegała ona łączeniu z innymi karami, orzeczonymi za występki należące do opisanego zbiegu. W odniesieniu do niej należało umorzyć postępowanie, na podstawie art. 572 k.p.k. Już po 24 kwietnia 2013 roku, bo w dniu 12 września 2013 roku, popełnione zostało przestępstwo, za które skazano Z. S. w sprawie II K 1489/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Nie pozostawało ono zatem w zbiegu z żadnym innym czynem skazanego. W tym zakresie konieczne było zatem umorzenie postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, na podstawie art. 572 k.p.k. Przy wymiarze kary łącznej dla skazanego Sąd miał na uwadze bliskie podobieństwo występków Z. S. – wypełniały one znamiona z art. 278 § 1 k.k. z art. 278 § 3 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. lub z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. – oraz przeciętną zbieżność czasową – popełniono je w okresie od 27 października 2012 roku do 13 lutego 2013 roku. Wzięto jednak pod uwagę również niepoprawność skazanego – po wydaniu dwóch wyroków, w których wymierzono mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania – w sprawach II K 95/13 i II K 465/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze – popełnił on kolejne przestępstwo tego samego rodzaju, czyniąc to nadto jedynie kilka miesięcy po poprzednich skazaniach, w dniu 12 września 2013 roku. Jest więc sprawcą zdemoralizowanym, odpornym na stosowane dotąd środki oddziaływania, wobec którego konieczne jest orzeczenie możliwie jak najsurowszej kary łącznej. Dotąd nie doszło do żadnych postępów w jego resocjalizacji. Granicami kary łącznej w niniejszej sprawie były – 10 miesięcy ( najwyższa z kar jednostkowych ) oraz rok i 7 miesięcy pozbawienia wolności ( suma kar jednostkowych, obliczona stosownie do reguły z art. 87 k.k. ). Za odpowiednią do powołanych okoliczności uznano, biorąc pod uwagę zbieżność czasową i przedmiotową czynów, lecz także brak dotychczas jakiejkolwiek resocjalizacji Z. S. , karę roku i miesiąca pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono okresy zatrzymania w sprawach jednostkowych, w dniach 19 i 20 listopada oraz 29 grudnia 2012 roku, a także 13 stycznia 2013 roku, jak również 79 dni pozbawienia wolności, stanowiące równoważnik 105 godzin pracy na cele społeczne, wykonanych przez skazanego w sprawie II K 507/13 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. stwierdzono, że wyroki podlegające połączeniu, w zakresie, w jakim nie zostały objęte wyrokiem łącznym, ulegają osobnemu wykonaniu – dotyczy to orzeczonych tam wobec skazanego środków karnych. Nie ustalono, aby skazany miał możliwości uiszczenia kosztów postępowania bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Stąd, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. , zwolniono go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI