II K 924/23

Sygnatura akt II K 924/23 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2024 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant: Sekretarz sądowy Ewelina Pasławska-Janiec Prokurator Prokuratury Rejonowej w Nysie A. Z. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2024 roku sprawy karnej W. F. ( F. ) s. J. i K. z domu F. ur. (...) w Z. skazanego: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z 13 stycznia 2021 r., sygn. akt II K 5/20, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. popełnione w okresie od 25 listopada 2018 r. do 12 grudnia 2018 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. i 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w okresie od grudnia 2018 r. do 11 marca 2019 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione 26 lutego 2019 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i 275 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 11 marca 2019 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 31 marca 2019 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności – z orzeczeniem kary łącznej roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z 15 lutego 2021 r., sygn. akt II K 342/20, za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. popełnione 6-7 maja 2019 r. na karę roku pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. popełnione 7 maja 2019 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wonności – z orzeczeniem kary łącznej roku i 4 miesięcy lat pozbawienia wolności, 1. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w miejsce kar wskazanych w punktach I i II części wstępnej wyroku orzeka wobec skazanego W. F. karę łączną 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach wskazanych w pkt I i II części wstępnej wyroku pozostawia do odrębnego wykonania, 3. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że orzeczenie niniejsze uprawomocniło się dnia 14 maja 2024r . i jest wykonalne. N. , dnia 13 czerwca 2024 r. Sędzia Sądu Rejonowego B. M. Na oryginale właściwe podpisy za zgodność st. sekr. sąd. E. C. UZASADNIENIE W wyniku postępowania przeprowadzonego na rozprawie sąd ustalił następujący stan faktyczny. Postępowaniem o wydanie wyroku łącznego objęto skazania, które uprawomocniły się przed 1 października 2023 r., kiedy to weszła w życie nowelizacja przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego : 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z 13 stycznia 2021 r., sygn. akt II K 5/20, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. popełnione w okresie od 25 listopada 2018 r. do 12 grudnia 2018 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. i 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w okresie od grudnia 2018 r. do 11 marca 2019 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione 26 lutego 2019 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i 275 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 11 marca 2019 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 31 marca 2019 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności – z orzeczeniem kary łącznej roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z 15 lutego 2021 r., sygn. akt II K 342/20, za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. popełnione 6-7 maja 2019 r. na karę roku pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. popełnione 7 maja 2019 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wonności – z orzeczeniem kary łącznej roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. / dowód : wyroki; dane o karalności/ W związku z niestawieniem się celem odbycia wskazanych kar, skazany poszukiwany jest listami gończymi. / dowód : dane o karalności/ Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Na podstawie przepisu art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy – nie przekraczając jednak w przypadku kary pozbawienia wolności 20 lat. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. W niniejszej sprawie zachodziły warunki do wydania wyroku łącznego w odniesieniu do skazań wyrokami Sądu Rejonowego w Kłodzku z 13 stycznia 2021 r., sygn. akt II K 5/20 oraz Sądu Rejonowego w Nysie z 15 lutego 2021 r., sygn. akt II K 342/20, gdyż przestępstwa nimi objęte pozostawały w zbiegu realnym, tzn. zostały popełnione nim zapadł pierwszy nieprawomocny wyrok ich dotyczący, tj. wydany przez Sąd Rejonowy w Kłodzku 13 stycznia 2021 r., a wymierzono za nie kary podlegające łączeniu. Mając na uwadze powyższe oraz ustalony w sprawie stan faktyczny sąd stwierdził, iż najwyższą z kar jednostkowych wymierzonych skazanemu, a podlegających łączeniu była kara roku pozbawienia wolności (wyrok Sądu Rejonowego w Nysie z 15 lutego 2021 r., sygn. akt II K 342/20). Z kolei suma cząstkowych kar pozbawienia wolności wymierzonych za poszczególne przestępstwa wynosiła 4 lata i 6 miesięcy. Przy tym sąd miał na uwadze kary łączne orzeczone wcześniej w wyrokach jednostkowych w wymiarze roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zauważyć należy, iż instytucja wyroku łącznego ze swojej istoty nie stanowi premii dla skazanego, aczkolwiek co do zasady nie powinna też pogarszać jego sytuacji. Tym niemniej postawa skazanego po wydaniu wobec niego wyroków, w tym krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw i wynikająca stąd prognoza kryminologiczna powinna mieć wpływ na wymiar kary orzeczonej wyrokiem łącznym. Wymiar kary w oparciu o absorpcję (pochłanianie) może mieć miejsce w tych wypadkach, w których z pozostających w zbiegu przestępstw jedno wyraźnie dominuje w ocenie całości zdarzenia. Z kolei zasada kumulacji (prostego sumowania kar) również nie będzie miała częstego zastosowania, gdyż stanowi dolegliwość, która z reguły będzie przekraczać potrzeby resocjalizacyjne. Pomiędzy tymi skrajnymi stanowiskami możliwe jest orzeczenie kary z uwzględnieniem metody asperacji. W niniejszej sprawie w ocenie sądu choć zachodziła zbieżność dóbr chronionych naruszonych przestępstwami przypisanymi skazanemu w obu wyrokach, gdyż były to przestępstwa przeciwko mieniu i przeciwko wiarygodności dokumentów, to jednak nie zachodziła zbieżność czasowa, gdyż występki objęte drugim z wyroków popełnione zostały w kilka miesięcy po wcześniejszych czynach przypisanych skazanemu. Nadto postawa skazanego, który ukrywając się, uchyla się przed odbyciem wymierzonych kar pozbawienia wolności wskazywała, że nie zachodzi w stosunku do niego pozytywna prognoza kryminologiczna. Przy czym jak wspomniano sąd miał na uwadze wymiar już wcześniej orzeczonych kar łącznych bacząc, by kara łączna nie przekroczyła wcześniejszej dolegliwości. Dlatego też sąd miarkując karę łączną nie zastosował ani zasady kumulacji ani absorpcji, lecz zasadę asperacji. Pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach podlegających łączeniu pozostawiono do odrębnego wykonania. Sąd uznał, iż uiszczenie przez skazanego kosztów sądowych byłoby nadmiernym obciążeniem i dlatego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił go w całości od ich zapłaty na rzecz Skarbu Państwa.