II K 918/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd skazał oskarżoną za znęcanie się nad kotem poprzez zaniedbanie opieki weterynaryjnej, orzekając karę ograniczenia wolności.
Oskarżona A.C. została oskarżona o znęcanie się nad swoim kotem w okresie od stycznia do maja 2018 roku, poprzez niezapewnienie mu odpowiedniej opieki weterynaryjnej i doprowadzenie do cierpienia. Stan zwierzęcia, obejmujący zaniedbaną sierść, rany, przerost pazurów i problemy ze słuchem, został ujawniony przez matkę oskarżonej. Sąd uznał oskarżoną za winną, opierając się na zeznaniach świadków i dokumentacji medycznej zwierzęcia, odrzucając linię obrony oskarżonej jako niespójną. Wymierzono karę 6 miesięcy ograniczenia wolności.
Sąd rozpatrzył sprawę przeciwko oskarżonej A.C., która miała znęcać się nad swoim kotem rasy brytyjskiej długowłosej w okresie od stycznia do 18 maja 2018 roku. Zaniedbania obejmowały brak odpowiedniej opieki weterynaryjnej, co skutkowało postępującymi zmianami chorobowymi, takimi jak zakołtuniona sierść, podrażniona skóra z ranami, przerost pazurów wrastających w opuszki oraz świerzbowiec uszny. Stan zwierzęcia został ujawniony przez matkę oskarżonej, która zabrała kota do weterynarza. Oskarżona nie przyznała się do winy, kwestionując rasę i wiek kota oraz stan jego zdrowia i higieny. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków N.P. i W.S.(1), karcie informacyjnej wizyty weterynaryjnej, płycie CD, protokołach oględzin, materiale poglądowym oraz kserokopii książeczki zdrowia kota. Sąd uznał zeznania świadka W.S.(1) za wiarygodne, podkreślając jego obiektywizm. Odnosząc się do zeznań matki oskarżonej, sąd stwierdził, że mimo konfliktu, utrzymywała ona kontakt z córką, co podważało argument oskarżonej o celowym pomówieniu. Wyjaśnienia oskarżonej uznano za niespójne i stanowiące linię obrony. Sąd odrzucił również zeznania innych świadków, w tym męża oskarżonej, jako potencjalnie stronnicze lub sprzeczne z innymi dowodami. Na podstawie zgromadzonych dowodów, sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia przestępstwa z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt. Wymierzono karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania pracy w wymiarze 30 godzin miesięcznie, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k., w tym społeczną szkodliwość czynu, stopień winy oraz cele wychowawcze i zapobiegawcze. Dodatkowo orzeczono obligatoryjną nawiązkę w kwocie 1000 zł. Z uwagi na sytuację finansową oskarżonej, zwolniono ją z kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie zaniedbanie stanowi znęcanie się nad zwierzęciem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że utrzymywanie zwierzęcia w stanie nieleczonej choroby, z widocznymi zmianami chorobowymi i brakiem opieki weterynaryjnej, wyczerpuje znamiona przestępstwa znęcania się, nawet jeśli nie było intencji zadawania bólu, a jedynie rażące zaniedbanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
oskarżyciel
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. C. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| N. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| W. S. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| W. S. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
| A. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. C. | osoba_fizyczna | świadek |
| G. T. | osoba_fizyczna | świadek |
| A. A. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. G. | osoba_fizyczna | świadek |
| A. N. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. P. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (3)
Główne
u.o.z. art. 35 § 1
Ustawa o ochronie zwierząt
Zaniedbanie zapewnienia zwierzęciu prawidłowej opieki weterynaryjnej, prowadzące do cierpienia i utraty zdrowia, stanowi znęcanie się nad zwierzęciem.
Pomocnicze
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Podstawa do orzeczenia kary ograniczenia wolności.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy sędziowskiego wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania świadków N.P. i W.S.(1) korelują ze sobą i są wiarygodne. Świadek W.S.(1) jest osobą obcą dla oskarżonej, co potwierdza jego obiektywizm. Wyjaśnienia oskarżonej są niespójne i stanowią linię obrony. Stan zwierzęcia potwierdzony dokumentacją medyczną i zdjęciami. Zaniedbanie opieki weterynaryjnej prowadzi do cierpienia zwierzęcia.
Odrzucone argumenty
Oskarżona kwestionowała rasę i wiek kota. Oskarżona twierdziła, że kot był zadbany i nie miał kołtunów. Oskarżona sugerowała pomówienie ze strony matki. Zeznania męża oskarżonej były sprzeczne z innymi dowodami.
Godne uwagi sformułowania
utrzymując kota w stanie nieleczonej choroby, nie zapewniła mu prawidłowej opieki weterynaryjnej przez co naraziła w/w zwierzę na cierpienie i utratę zdrowia wyczerpała zmamiona przestępstwa z art. 35 ust 1 a ustawy o ochronie zwierząt wyjaśnienia oskarżonej są niekonsekwentne stanowią dozwoloną prawem linię obrony
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących znęcania się nad zwierzętami poprzez zaniedbanie oraz zasady wymiaru kary w takich sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i gatunku zwierzęcia (kot).
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zaniedbania zwierząt domowych i pokazuje, jakie konsekwencje prawne może to nieść. Jest to temat budzący emocje i zainteresowanie szerszej publiczności.
“Zaniedbała kota, sąd skazał ją na 6 miesięcy ograniczenia wolności. Czy to wystarczająca kara za cierpienie zwierzęcia?”
Dane finansowe
nawiązka: 1000 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn.akt II K 918/18 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny Oskarżona A. C. mieszkała w B. przy ul. (...) gdzie posiadała dwa koty oraz psa . W okresie od stycznia 2018 roku do 18 maja 2018 roku sprawując opiekę nad kotem rasy brytyjskiej długowłosej w wieku około 10 lat o imieniu (...) oskarżona widząc postępujące zmiany chorobowe, objawiające się zakołtunioną okrywą włosową, podrażnioną, zaczerwienioną skórą i ranami, przerostem pazurów wrastających w opuszki palców, świerzbowcem usznym, utrzymując kota w stanie nieleczonej choroby, nie zapewniła mu prawidłowej opieki weterynaryjnej przez co naraziła w/w zwierzę na cierpienie i utratę zdrowia . Widząc w jakim stanie jest zwierzę , w dniu 18 maja 2018 roku matka oskarżonej N. P. zabrała kota i odwiozła do weterynarza . Dowód : karta informacyjna wizyty weterynaryjnej k. 3 , płyta CD k. 9 , 46protokół oględzin k. 17-18 ,38-39, materiał poglądowy k. 19-23 , 40-45 kserokopia książeczki zdrowia kota k. 132-134 , zeznania świadka N. P. k. 26-27 , 136-137, zeznania świadka W. S. (1) k. 137 Oskarżona nie przyznała się do popełnienia czynu , wskazując , iż kot oskarżonej ,jest kotem perskim i jest w wieku 14 lat . W toku postępowania przygotowawczego oskarżona przyznała , iż widziała zakołtunioną sierść wskazując iż kot nie lubił się czesać, a oskarżona nie chciała na siłę wyrywać sierści , nie zaobserwowała aby kot drapał się , nadmiernie miauczał , nie miał też przerośniętych pazurów . W toku postępowania sądowego oskarżona podniosła , iż jej kot był piękny , owłosiony i zadbany zaś poprzednio zeznała, iż były kołtuny , bowiem kołtuny powstawały ale kot je wylizywał . Oskarżona A. C. posiada wyksztalcenie podstawowe , jest osobą bezrobotna , na utrzymaniu męża , posiada jedno dziecko , nie karana , nie leczona psychiatrycznie , zdrowa fizycznie . Dowód : zapytanie o udzielenie informacji k. 120 , wyjaśnienia oskarżonej k. 135 dane osobowe k. 62 Sąd zważył co następuje Sprawstwo i wina oskarżonej w świetle materiału zebranego w sprawie wątpliwości nie budzi . Ustalenia w sprawie Sąd czynił w oparciu o zeznania świadka N. P. , W. S. (1) . Istotna przy czynieniu ustaleń była karta informacyjna wizyty weterynaryjnej , płyta CD , protokoły oględzin , materiał poglądowy , kserokopia książeczki zdrowia kota . Czyniąc ustalenia w oparciu o relację świadków N. P. , W. S. (1) Sąd nie tracił z pola widzenia , iż relacje te korelują ze sobą . Przy czym świadek W. S. (1) jest osobą obcą dla oskarżonej, a zatem niezainteresowany w kreowaniu niekorzystnego dla A. C. obrazu zdarzeń . Co istotne również przy ocenie wiarygodności relacji N. P. , która według oskarżonej z uwagi na konflikt pomawia ją , Sąd nie tracił z pola widzenia , iż mimo złych od wielu lat relacji -jak wskazuje oskarżona - matka oskarżonej przychodziła do niej do domu , utrzymywały kontakt , to z kolei stoi w sprzeczności z linią obrony oskarżonej podniesionej zresztą dopiero na etapie postępowania sądowego . Sąd nie kwestionuje , iż pomiędzy oskarżoną a matka były chłodne relacje , (aktualnie pozostają w konflikcie w związku ze sprawą ) ale wcześniej relacje nie były na tyle złe jak przedstawia to oskarżona . Stąd nie sposób budować wniosku , iż w sprawie doszło do pomówienia , że świadek zawiózł innego kota niż kota oskarżonej . Przy czym wyjaśnienia oskarżonej w ocenie Sądu są niekonsekwentne . W toku postępowania przygotowawczego oskarżona przyznała , iż widziała zakołtunioną sierść wskazując , iż kot nie lubił się czesać , a oskarżona nie chciała na siłę wyrywać sierści. W toku postępowania sądowego oskarżona podniosła zaś , iż jej kot był piękny i zadbany , kołtuny powstawały ale kot je wylizywał . Przyjmując ,za wiarygodne relacje świadków wskazanych powyżej Sąd odmówił wiarygodności niekonsekwentnym wyjaśnieniom oskarżonej , przyjmując , iż stanowią dozwoloną prawem linię obrony. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga , iż rozbieżności w ocenie rasy kota - co podnosi oskarżona , wynikać mogą z wcześniejszej błędnej oceny przy zakładaniu książeczki zdrowia kota . Jak wskazał bowiem słuchany w charakterze świadka W. S. (2) , te dwie rasy podobne są do siebie i można pomylić je . Odnosząc się do relacji szeregu świadków słuchanych w toku postępowania sądowego odnośnie stanu zdrowia oraz wyglądu kota tj. A. S. , M. C. , G. T. , A. A. , M. G. , A. N. , M. K. , M. P. , Sąd wskazuje , iż świadkowie mogli nie zaobserwować problemów stwierdzonych później u zwierzęcia wobec faktu , iż ich wizyty były rzadkie , wobec braku poczynienia w tym okresie obserwacji kota pod kątem stanu zdrowia i stanu higieny . Świadek M. C. - mąż oskarżonej w ocenie Sądu zainteresowany jest korzystnym rozstrzygnięciem dla oskarżonej , dlatego też sąd odmówił waloru wiarygodności jego relacji , tym bardziej iż relacja świadka stoi w sprzeczności z wyjaśnieniami samej oskarżonej . Jak wskazał bowiem świadek kot był regularnie czesany , nie miał kołtunów . W tym zakresie odmienną relację złożyła oskarżona . Jeszcze raz Sąd akcentuje , iż istotna przy czynieniu ustaleń jest relacja świadka W. S. (1) , w oparciu o którą Sąd budował ustalenia w zakresie czasokresu, w którym oskarżona mogła zaobserwować problemy zdrowotne u zwierzęcia , stanu zdrowia kota oraz stanu jego higieny . To pozwoliło na uznanie , iż swoim zachowaniem oskarżona wyczerpała zmamiona przestępstwa z art. 35 ust 1 a ustawy o ochronie zwierząt . W okresie od stycznia 2018 roku do 18 maja 2018 roku sprawując opiekę nad kotem w zakresie dbałości o stan zdrowia oraz higienę poprzez zaniechanie znęcała się nad zwierzęciem. Widząc postępujące zmiany chorobowe, objawiające się zakołtunioną okrywą włosową, podrażnioną, zaczerwienioną skórą i ranami, przerostem pazurów wrastających w opuszki palców, świerzbowcem usznym, utrzymując kota w stanie nieleczonej choroby, nie zapewniła mu prawidłowej opieki weterynaryjnej przez co naraziła kota na cierpienie i utratę zdrowia . Rozważając w zakresie rodzaju represji karnej, którą w przypadku A. C. należałoby zastosować - Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzą podstawy do orzeczenia wobec niej przy zastosowaniu art. 37 a kk kary 6 miesięcy ograniczenia wolności w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym .Wymierzając karę w powyższym wymiarze Sąd miał na uwadze dyrektywy sędziowskiego wymiaru kary zawarte w dyspozycji art. 53 kk . Baczył bowiem by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu z drugiej zaś strony by spełniła swoje cele wychowawcze, zapobiegawcze wobec oskarżonej, a nadto swoje cele w zakresie prewencji ogólnej . Wymierzona kary adekwatna jest do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości oraz spełnia cele jakie stawia karze art. 53 kk Sąd wziął pod uwagę okoliczności sprawy, okres w jakim do popełnienia czynu doszło , w jakim utrzymywała kota w stanie nieleczonej choroby oraz zakres zmian chorobowych stwierdzonych u zwierzęcia . Z drugiej strony na wymiar kary wpływ miała niekaralność oskarżonej . Stąd uznać należy, iż kara we wskazanym wymiarze adekwatna jest do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu , pozwoli na zrozumienie błędnego postępowania i uniknięcia w przyszłości podobnych czynów. .Jednocześnie Sąd orzekł obligatoryjną nawiązkę w kwocie tysiąca złotych przyjmując , iż w tej wysokości spełni swoje cele w zakresie prewencyjnego oddziaływania oraz orzekł obligatoryjny przepadek . Z uwagi na sytuację finansową oskarżonej , zwolnił ją od ponoszenia kosztów .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI