II K 91/20

Sąd Rejonowy w SzczytnieSzczytno2020-11-17
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniarejonowy
naruszenie miru domowegoart. 193 k.k.zgoda właścicielawdarcie sięnieprawomocne wejścieuniewinnieniepostępowanie karne

Sąd uniewinnił oskarżonych od zarzutu naruszenia miru domowego, uznając, że wejście do domu odbyło się za zgodą właścicielki lub na zaproszenie osoby, która miała taką zgodę.

Dwóch oskarżonych zostało uniewinnionych od zarzutu naruszenia miru domowego (art. 193 k.k.) popełnionego w grudniu 2017 roku. Sąd ustalił, że jeden z oskarżonych wszedł do domu swojej byłej partnerki za jej zgodą, aby zabrać swoje rzeczy i się zatrzymać. Drugi oskarżony wszedł do domu na zaproszenie pierwszego, wiedząc, że ten ma zgodę właścicielki. Sąd uznał, że w tych okolicznościach nie doszło do "wdarcia się" do cudzego domu wbrew woli uprawnionego, co jest znamieniem przestępstwa.

Sąd Rejonowy w Szczytnie rozpoznał sprawę przeciwko M. Ż. i W. P., oskarżonym o naruszenie miru domowego (art. 193 k.k.). Zarzucono im, że w grudniu 2017 roku, po wyłamaniu zamknięcia drzwi, wdarli się do budynku należącego do H. P. (1). Sąd, analizując zebrane dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonych i zeznania pokrzywdzonej, doszedł do wniosku, że oskarżeni nie popełnili przypisanego im przestępstwa. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że pokrzywdzona H. P. (1) udzieliła swojemu byłemu partnerowi, W. P., zgody na wejście do jej domu w celu zabrania pozostawionych tam rzeczy oraz na zatrzymanie się. W. P. wszedł do domu na podstawie tej zgody. Następnie zaprosił do środka swojego znajomego, M. Ż., informując go o posiadanej zgodzie właścicielki. Sąd podkreślił, że M. Ż. działał w przekonaniu o legalności swojego wejścia. Ponadto, sąd zwrócił uwagę na fakt, że pokrzywdzona nie miała pretensji do M. Ż. za wejście do jej domu. W sytuacji, gdy pokrzywdzona nakazała W. P. opuszczenie domu, ten natychmiast to uczynił, przepraszając. Wobec braku znamion przestępstwa naruszenia miru domowego, Sąd Rejonowy uniewinnił obu oskarżonych od zarzucanych im czynów, a kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli wejście odbyło się za zgodą właściciela lub na zaproszenie osoby, która miała taką zgodę i działała w przekonaniu o jej legalności, a właściciel nie wyraził sprzeciwu wobec obecności tej osoby.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe dla znamion przestępstwa naruszenia miru domowego jest "wdarcie się" do obiektu wbrew woli uprawnionego. W tej sprawie jeden z oskarżonych wszedł za zgodą właścicielki, a drugi na jego zaproszenie, mając świadomość tej zgody. Właścicielka nie wyraziła sprzeciwu wobec obecności drugiego oskarżonego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

M. Ż., W. P.

Strony

NazwaTypRola
M. Ż.osoba_fizycznaoskarżony
W. P.osoba_fizycznaoskarżony
H. P. (1)osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 193

Kodeks karny

Przestępstwo naruszenia miru domowego polega na wdarciu się do cudzego mieszkania, lokalu lub innego pomieszczenia albo nieopuszczeniu go pomimo żądania osoby uprawnionej. "Wdarcie się" oznacza wejście wbrew wyraźnie wyrażonej woli uprawnionego. Kluczowa jest wola sprawcy naruszenia. Ochrona obejmuje bezprawne wejście lub nieopuszczenie obiektu. Znamiona realizuje sprawca, któremu nie przysługuje prawo dostępu do obiektu. "Nieopuszczenie" to dalsze przebywanie mimo żądania opuszczenia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa prawna obciążenia Skarbu Państwa kosztami procesu w przypadku uniewinnienia oskarżonych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony W. P. wszedł do domu za zgodą pokrzywdzonej. Oskarżony M. Ż. wszedł do domu na zaproszenie W. P., który poinformował go o posiadanej zgodzie właścicielki. Brak zamiaru naruszenia miru domowego przez oskarżonych. Pokrzywdzona nie miała pretensji do M. Ż.

Godne uwagi sformułowania

Decydujący jest więc nie techniczny sposób przeniknięcia do sfery chronionej mirem domowym, lecz wola sprawcy jego naruszenia. Znamiona przestępstwa określonego w art. 193 k.k. może zrealizować jedynie sprawca, któremu nie przysługuje - na mocy obowiązujących przepisów lub istniejących między stronami relacji bądź umów - prawo dostępu do obiektu będącego mieniem "cudzym" w stosunku do niego. W tych okolicznościach w ocenie Sądu nie może być w żadnej mierze mowy o wdarciu się W. P. do domu pokrzywdzonej.

Skład orzekający

Andrzej Janowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"wdarcia się\" w kontekście naruszenia miru domowego, gdy wejście następuje za zgodą właściciela lub na zaproszenie osoby posiadającej taką zgodę."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej, gdzie kluczowa jest zgoda właściciela i brak sprzeciwu wobec obecności osób trzecich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne ustalenie stanu faktycznego i zamiaru sprawcy w kontekście przestępstw, gdzie kluczowe jest naruszenie woli pokrzywdzonego. Choć nie jest to przełomowe orzeczenie, pokazuje niuanse interpretacji prawa karnego.

Czy wejście do domu byłego partnera za jego zgodą to przestępstwo? Sąd wyjaśnia granice miru domowego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 91/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2020 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Janowski Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Werner bez udziału prokuratora po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10.09 i 17.11.2020 roku sprawy: 1. M. Ż. , syna S. i A. z d. N. , urodzonego (...) w O. oskarżonego o to, że: w dniu 22 grudnia 2017 roku w miejscowości K. , gmina R. , woj. (...)- (...) , wspólnie i w porozumieniu z W. P. , po uprzednim wyłamaniu zamknięcia drzwi wejściowych wdarł się do wnętrza budynku należącego do H. P. (1) , tj. o przestępstwo z art. 193 k.k. 2. W. P. , syna Z. i Z. z d. K. , urodzonego (...) w R. oskarżonego o to, że: w dniu 22 grudnia 2017 roku w miejscowości K. , gmina R. , woj. (...)- (...) , wspólnie i w porozumieniu z M. Ż. , po uprzednim wyłamaniu zamknięcia drzwi wejściowych wdarł się do wnętrza budynku należącego do H. P. (1) , tj. o przestępstwo z art. 193 k.k. I. oskarżonych M. Ż. i W. P. uniewinnia od zarzucanych im czynów; II. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 91/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 M. Ż. w dniu 22 grudnia 2017 roku w miejscowości K. , gmina R. , woj. (...)- (...) , wspólnie i w porozumieniu z W. P. , po uprzednim wyłamaniu zamknięcia drzwi wejściowych wdarł się do wnętrza budynku należącego do H. P. (1) , 2 W. P. w dniu 22 grudnia 2017 roku w miejscowości K. , gmina R. , woj. (...)- (...) , wspólnie i w porozumieniu z M. Ż. , po uprzednim wyłamaniu zamknięcia drzwi wejściowych wdarł się do wnętrza budynku należącego do H. P. (1) , Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. pokrzywdzona H. P. (1) jest właścicielką domu położonego w msc K. ; wymieniona w tym domu nie mieszka; w czasie zdarzenia wejście do domu zabezpieczone było niezamkniętą na kluczyk kłódką, która zawieszona była za pałąk na skoblu; zeznania pokrzywdzonej H. P. (1) 169v,5-6,44v 2. pokrzywdzona zezwoliła swemu byłemu partnerowi W. P. na wejście do swego domu pod jej nieobecność i zatrzymanie się tam; wymieniony mógł wejść do domu pokrzywdzonej, aby zabrać stamtąd swoje rzeczy; wyjaśnienia oskarżonego W. P. 160v zeznania pokrzywdzonej H. P. (1) 169v,5-6,44v 3. oskarżony W. P. w dniu 22 grudnia 2017 roku, korzystając z udzielonej mu przez pokrzywdzoną zgody, wszedł do domu należącego do wymienionej; wyjaśnienia oskarżonego W. P. 160v wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. 169v,41 4. tego dnia oskarżony W. P. zaprosił do domu pokrzywdzonej swych znajomych, w towarzystwie których tego dnia przebywał - oskarżonego M. Ż. i A. K. ; przed wejściem poinformował M. Ż. , że ma pozwolenie pokrzywdzonej na wejście do domu wyjaśnienia oskarżonego W. P. 160v wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. 169v,41 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 i 2 wyjaśnienia oskarżonego W. P. wyjaśnienia logiczne, spójne, potwierdzone zeznaniami pokrzywdzonej H. P. (1) wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. wyjaśniania logiczne, spójne, zbieżne z wyjaśnieniami W. P. zeznania pokrzywdzonej H. P. (1) zeznania jednoznaczne, logiczne, spójne, pokrzywdzona nie miała powodów, aby zeznawać nieprawdę 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie I. M. Ż. II. W. P. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Opisane w art. 193 k.k. przestępstwo naruszenia miru domowego polega na wdarciu się do cudzego mieszkania, lokalu lub innego pomieszczenia albo jego nieopuszczeniu pomimo żądania osoby uprawnionej. Wdarcie się oznacza wejście do cudzego obiektu wbrew wyraźnie wyrażonej woli uprawnionego. Decydujący jest więc nie techniczny sposób przeniknięcia do sfery chronionej mirem domowym, lecz wola sprawcy jego naruszenia. Ochrona miru domowego obejmuje jedynie bezprawne wejście do obiektu lub nieopuszczenie go. Znamiona przestępstwa określonego w art. 193 k.k. może zrealizować jedynie sprawca, któremu nie przysługuje - na mocy obowiązujących przepisów lub istniejących między stronami relacji bądź umów - prawo dostępu do obiektu będącego mieniem "cudzym" w stosunku do niego. Natomiast nieopuszczenie to dalsze przebywanie w obiekcie objętym ochroną miru domowego, mimo wyraźnego żądania opuszczenia go wyrażonego przez osobę uprawnioną. W sprawie bezspornym faktem jest, że w dniu 22 grudnia 2017 roku oskarżony W. P. i oskarżony M. Ż. weszli do położonego w msc K. domu należącego do H. P. (1) . Jednakże jak wynika z wyjaśnień W. P. oraz w pełni korespondujących z nimi zeznań pokrzywdzonej H. P. (2) , wymieniona udzieliła W. P. – swemu byłemu partnerowi – zgody na wejście do swojego domu pod jej nieobecność celu zabrania rzeczy, które oskarżony pozostawił wyjeżdżając do pracy, i na zatrzymanie się tam. Powyższe oznacza, że zachowanie oskarżonego W. P. polegające na wejściu do wnętrza budynku należącego do pokrzywdzonej w dniu 22 grudnia 2017 roku nie było wdarciem się do tego domu, a tym samym nie stanowiło naruszenia miru domowego. Z kolei jeśli chodzi o oskarżonego M. Ż. to, jak wynika z jego wyjaśnień korespondujących z wyjaśnieniami oskarżonego W. P. , wymieniony wszedł do domu należącego do pokrzywdzonej – co Sąd uwypukla – na zaproszenie W. P. , o którym wiedział, że był partnerem pokrzywdzonej, i który wcześniej poinformował go, że ta zezwoliła mu na wejście do swego domu. Z jego wyjaśnień wynika, że działał w przekonaniu, że W. P. miał przyzwolenie, aby wejść do tego domu i nie wszedłby do środka, gdyby wiedział, że H. P. (1) sobie tego nie życzy. Istotne dla oceny, że zachowanie tego oskarżonego nie było sprzeczne z prawem są słowa H. P. (1) (k.44v), że nie ma ona pretensji do M. Ż. za to, że wszedł do jej domu. W tych okolicznościach w ocenie Sądu nie może być w żadnej mierze mowy o wdarciu się W. P. do domu pokrzywdzonej. Nadto o postawie tego oskarżonego i braku jego intencji naruszenia miru domowego H. P. (1) świadczy to, że w momencie gdy pokrzywdzona zastała go w swoim domu i nakazała mu jego opuszczenie, wymieniony na to żądanie, przepraszając ją, natychmiast go opuścił. Stąd nie stwierdzając w zachowaniu oskarżonych znamion przestępstwa z art. 193 k.k. , Sąd uniewinnił obu od zarzucanych im czynów. 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II w związku z uniewinnieniem oskarżonych od zarzucanych im czynów stosownie do art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu Sąd obciążył Skarb Państwa. 6. 1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI