II K 905/16

Sygn. akt II K 905/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Tczewie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Rafał Gorgolewski Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Gelińska Przy udziale prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniu 15.12.2016 r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Tczewie przeciwko: (...) , synowi S. i J. z domu L. , urodzonemu (...) w C. oskarżonemu o to, że: 1. w dniu 06 września 2016 roku w T. na ulicy (...) w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...) , znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając w I badaniu 0,90 mg/l, w II badaniu 1,10 mg/l i w III badaniu 1,05 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując się tym samym do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie II Wydział Karny z dnia 01 października 2015 roku w sprawie o sygn. II K 494/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, będąc uprzednio prawomocnie skazanym powyższym wyrokiem za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości za przestępstwo z art. 178a § 1 kk ; tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 2. w dniu 24 września 2016 roku w T. na ul. (...) kierował samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...) , nie stosując się tym samym do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie II Wydział Karny z dnia 01 października 2015 roku w sprawie o sygn. II K 494/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; tj. o przestępstwo z art. 244 k.k. I. Oskarżonego M. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1 . oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to, przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. , na mocy art. 178a § 4 k.k. skazuje go na karę roku pozbawienia wolności; II. Na mocy art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; III. Na mocy art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 /dziesięciu tysięcy/ złotych IV. Oskarżonego M. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 . oskarżenia, stanowiącego występek z art. 244 k.k. i za to, na mocy art. 244 k.k. skazuje go na karę 3 /trzech/ miesięcy pozbawienia wolności; V. Na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. łączy wymierzone punktach I. oraz IV. jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzeka M. G. karę łączną roku pozbawienia wolności; VI. Na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. oraz art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t. j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 70 /siedemdziesiąt/ złotych tytułem wydatków oraz 180 /sto osiemdziesiąt/ złotych tytułem opłaty. Sygn. akt II K 905/16 UZASADNIENIE Na podstawie art. 424 § 3 k.p.k. uzasadnienie ograniczono do wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięć: Sąd Rejonowy w Tczewie uznał M. G. za winnego tego, że: I. w dniu 06 września 2016 roku w T. na ulicy (...) w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...) , znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając w I badaniu 0,90 mg/l, w II badaniu 1,10 mg/l i w III badaniu 1,05 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując się tym samym do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie II Wydział Karny z dnia 01 października 2015 roku w sprawie o sygn. II K 494/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, będąc uprzednio prawomocnie skazanym powyższym wyrokiem za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. - tj. przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. II. w dniu 24 września 2016 roku w T. na ul. (...) kierował samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...) , nie stosując się tym samym do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie II Wydział Karny z dnia 01 października 2015 roku w sprawie o sygn. II K 494/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat - tj. przestępstwa z art. 244 k.k. Z uwagi na fakt, iż wyrok wydany został w trybie konsensualnym (tj. na podstawie wniosku oskarżonego zaaprobowanego przez prokuratora), prawidłowość powyższych ustaleń faktycznych nie może być kwestionowana, zgodnie z dyspozycją art. 447 § 5 k.p.k. Przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. sankcjonowane jest karą pozbawienia wolności od 3 /trzech/ miesięcy do 5 /pięciu/ lat. Występek z art. 244 k.k. sankcjonowany jest karą pozbawienia wolności od miesiąca do 3 /trzech/ lat. Na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. Sąd musiał orzec karę łączną w wymiarze od najwyższej z kar jednostkowych do ich sumy. Zgodnie z dyspozycją art. 42 § 3 k.k. , wobec sprawców występku z art. 178a § 4 k.k. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd był zobligowany do orzeczenia środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - w kwocie od 10.000 /dziesięciu tysięcy/ do 60.000 /sześćdziesięciu tysięcy/ złotych. Z uwagi na skazanie M. G. - na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. oraz art. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych - powinien on ponieść koszty postępowania karnego, w tym opłatę. Na poczet zasądzonych wydatków w kwocie 70 /siedemdziesięciu/ złotych złożyły się: koszty dochodzenia (50 zł) oraz zryczałtowana opłata za doręczenia w postępowaniu sądowym (20 zł). Kwota 180 /sto osiemdziesiąt/ złotych opłaty wynika zaś z wysokości orzeczonej kary pozbawienia wolności ( art. 2 ust. 1 pkt 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych . Z uwagi na fakt, iż Sąd wymierzył kary i środki karne zgodnie z wnioskiem oskarżonego, który zgodził się również na poniesienie kosztów procesu, rozstrzygnięcia te nie mogą być kwestionowane zgodnie z zakazem zawartym w art. 447 § 5 k.p.k.