II K 895/23

Sąd Rejonowy w LegionowieLegionowo2023-11-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzicielskimNiskarejonowy
alimentyobowiązek alimentacyjnyuchylanie się od obowiązkuprzestępstwokodeks karnyograniczenie wolnościpraca społecznadziecko

Sąd Rejonowy w Legionowie skazał K.D. za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec córki, wymierzając karę 6 miesięcy ograniczenia wolności.

Oskarżony K.D. został uznany za winnego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D. w kilku okresach między 2018 a 2023 rokiem. Sąd Rejonowy w Legionowie, rozpoznając sprawę w trybie ciągłości przestępstw, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne. Dodatkowo zobowiązano go do łożenia na utrzymanie córki i zwolniono od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Legionowie rozpoznał sprawę przeciwko K.D., oskarżonemu o uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D. Obowiązek ten został określony wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w wysokości 600 zł miesięcznie. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku, w warunkach ciągu przestępstw, za co wymierzono mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu 20 godzin nieodpłatnej pracy na cele społeczne miesięcznie. Sąd zobowiązał również oskarżonego do wykonywania obowiązku alimentacyjnego i zwolnił go od kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku, w warunkach ciągu przestępstw.

Uzasadnienie

Sąd analizował okresy uchylania się od obowiązku alimentacyjnego i stwierdził, że czyny te wyczerpują dyspozycję art. 209 § 1 k.k. w obowiązującym wówczas brzmieniu, a ich popełnienie w różnych okresach kwalifikuje się jako ciąg przestępstw.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Prokuratura/Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. D.osoba_fizycznaoskarżony
J. D.osoba_fizycznapokrzywdzona/uprawniona

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. W orzeczeniu zastosowano brzmienie obowiązujące do 30.09.2023 r.

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący ciągu przestępstw.

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Zasada intertemporalna, stosowanie ustawy względniejszej.

k.k. art. 34 § 3

Kodeks karny

Przepis dotyczący wykonywania kary ograniczenia wolności i zobowiązań.

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący zobowiązań nakładanych na sprawcę.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący zwolnienia od kosztów sądowych.

u.o.p.k. art. 17 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Przepis dotyczący opłat w sprawach karnych.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czynami tymi zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw kara 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym

Skład orzekający

Karolina Świderska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 209 § 1 k.k. w kontekście uchylania się od alimentów, kwalifikacja czynu jako ciągu przestępstw, wymiar kary ograniczenia wolności."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i brzmienia przepisów obowiązującego do 30.09.2023 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu uchylania się od alimentów, ale rozstrzygnięcie jest standardowe dla tego typu przestępstw. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego obrotu spraw.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 895/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 27 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Karolina Świderska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Kinga Grzywacz pod nieobecność Prokuratora po rozpoznaniu 23 listopada 2023 roku na rozprawie sprawy K. D. syna K. i M. z domu G. , urodzonego (...) w M. oskarżonego o to, że w okresie od dnia 13.10.2011 roku do dnia 23.06.2023 roku w L. i w W. woj. (...) , uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej J. D. określonego Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 14.12.2011 roku sygn. akt III RC 317/11 w wysokości 600 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń miesięcznych, narażając uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k. ; orzeka: w ramach zarzuconego czynu uznaje oskarżonego K. D. za winnego tego, że: w okresie od 10 stycznia 2018 roku do 13 listopada 2018 roku w L. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D. , określnego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z 14 grudnia 2011 roku, sygn. akt III RC 317/11 w wysokości 600 złotych miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. ; w okresie od 21 marca 2019 roku do 30 września 2020 roku w L. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D. , określnego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z 14 grudnia 2011 roku, sygn. akt III RC 317/11 w wysokości 600 złotych miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. ; w okresie od 1 stycznia 2021 roku do 21 kwietnia 2021 roku w L. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D. , określnego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z 14 grudnia 2011 roku, sygn. akt III RC 317/11 w wysokości 600 złotych miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. ; w okresie od 1 czerwca 2021 roku do 15 marca 2023 roku w L. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki J. D. , określnego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z 14 grudnia 2011 roku, sygn. akt III RC 317/11 w wysokości 600 złotych miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. ; i przyjmując, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw, na podstawie art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu K. D. karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie córki J. D. ; na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego K. D. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI