II K 89/15

Sygn. akt II K 89/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Sandomierzu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Marcin Sobierajski Protokolant: sekr. sąd. Patrycja Kołodziej w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Sandomierzu Tomasza Zięby po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 23.11.2015 r. i 11.01.2016 r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Sandomierzu przeciwko: K. B. zd. K. c. S. i H. zd. G. ur. (...) w S. , oskarżonej o to, że: w dniu 14.11.2012 r. w miejscowości O. , gmina S. , woj. (...) , działając w celu udaremnienia wykonania tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. , Prezydenta Miasta S. i (...) Oddział w K. Inspektorat w O. uszczupliła zaspokojenie swoich w/w wierzycieli w ten sposób, że zbyła maszynę offsetową Dominat A. (...) o wartości 18.450,00 zł zajętą i oznaczoną oznakami zajęcia w dniu 21.08.2012 r. przez poborcę skarbowego, która to maszyna została pozostawiona pod jej dozorem, tj. o czyn z art. 300 § 2 k.k. I. uznaje oskarżoną K. B. za winną popełnienia czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia stanowiącego występek z art. 300 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 300 § 2 k.k. zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza oskarżonej karę grzywny w rozmiarze 100 (stu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, III. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, IV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. kwoty 18.450,00 (osiemnaście tysięcy czterysta pięćdziesiąt 00/100) złotych, V. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa. POUCZENIE 1. W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty doręczenia strona może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony , wymienionego podmiotu od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. 2. Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu / oskarżonej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego / oskarżonej powinien również wskazywać oskarżonego / oskarżoną, którego / której dotyczy § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. 3. 3 ( art. 119 k.p.k. i art. 422 § 1 i 2 k.p.k. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k. ). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana ( art. 126 § 1 k.p.k. ). 2. Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom podmiotowi określonemu w art. 416 , przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji tj. Sądu Okręgowego w Kielcach ( art. 444 § 1 k.p.k. ). 3. Termin zawity do wniesienia apelacji wynosi 14 (czternaście) dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem ( art. 122 § 2 k.p.k. i art. 445 § 1 k.p.k. ). 4. Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok tj. Sądu Rejonowego w Sandomierzu ( art. 428 § 1 k.p.k. ). 5. Oskarżony / oskarżona ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy ( art. 6 k.p.k. i art. 83 § 1 k.p.k. ), a s trona inna niż oskarżony / oskarżona może ustanowić pełnomocnika ( art. 87 § 1 k.p.k. ). Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego / oskarżoną pozbawionego / pozbawioną wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba ( art. 83 § 1 k.p.k. ). 6. Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika wykłada strona, która go ustanowiła ( art. 620 k.p.k. ). 7. Oskarżony / oskarżona może złożyć wniosek o wyznaczenie obrońcy w celu sporządzenia apelacji. Wnioskujący może zostać obciążony kosztami wyznaczenia takiego obrońcy ( art. 444 § 2 i 3 k.p.k. ). 8. Obrońca z urzędu wyznaczany jest z listy obrońców lub jest pozbawiony wolności ( art. 81a § 1 k.p.k. 9. Wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy rozpoznaje niezwłocznie. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego podjęcia obrony / reprezentacji, prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, telefonicznie lub w inny sposób stosownie do okoliczności, powiadamia stronę oraz obrońcę o wyznaczeniu obrońcy z urzędu ( art. 81a § 2 i 3 k.p.k. ) 10. Strona może mieć jednocześnie nie więcej niż trzech obrońców ( art. 77 k.p.k. ). 11. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku ( art. 447 § 1 k.p.k. ). 12. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych ( art. 447 § 2 k.p.k. ). 13. Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego ( art. 447 § 3 k.p.k. ). 14. 3 W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia ( art. 447 § 4 k.p.k. ). 15. Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu ( art. 447 § 5 k.p.k. ). 16. Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy ( art. 429 § 1 k.p.k. ). 17. Jeżeli oskarżony / oskarżona jest nieletni / nieletnia lub ubezwłasnowolniony / ubezwłasnowolniona, jego / jej przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony / oskarżona pozostaje, może podejmować na jego / jej korzyść wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę ( art. 76 k.p.k. ). Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później.