II K 888/19

2020-11-19
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko porządkowi publicznemuNiskarejonowy
policjafunkcjonariusz publicznyznieważenienietykalność cielesnainterwencjakodeks karnygrzywna

Sąd skazał dwie kobiety za znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej policjantów podczas interwencji, wymierzając im kary grzywny.

Sąd Rejonowy w [Miasto] wydał wyrok skazujący E. C. za znieważenie policjanta (art. 226 § 1 k.k.) oraz E. B. za naruszenie jego nietykalności cielesnej (art. 222 § 1 k.k.). Do zdarzenia doszło podczas interwencji policji związanej z wyprowadzaniem psów bez smyczy. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków, nagraniu oraz częściowo wyjaśnieniach oskarżonych, odrzucając dowody przedstawione przez osoby bliskie oskarżonym. Obie oskarżone zostały ukarane grzywną, uwzględniając ich niekaralność i sytuację materialną.

Wyrok Sądu Rejonowego w [Miasto] dotyczy sprawy przeciwko E. C. i E. B., oskarżonym o znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariuszy Policji. Sąd ustalił, że E. C. znieważyła policjanta H. K. używając wulgarnych słów, a E. B. naruszyła nietykalność cielesną policjanta J. B. poprzez szarpanie i popychanie go podczas interwencji dotyczącej wyprowadzania psów bez smyczy. Ustalenia faktyczne oparto na zeznaniach pokrzywdzonych policjantów (H. K., J. B.), zeznaniach świadków (M. P., L. R.), nagraniu z miejsca zdarzenia oraz częściowo na wyjaśnieniach oskarżonych. Sąd uznał za niewiarygodne zeznania świadków M. C. i K. C., którzy są spokrewnieni z oskarżonymi, a także te części wyjaśnień oskarżonych, które zaprzeczały popełnieniu zarzucanych im czynów. Sąd zakwalifikował czyn E. C. z art. 226 § 1 k.k. (znieważenie funkcjonariusza publicznego) i czyn E. B. z art. 222 § 1 k.k. (naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego). Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę umyślność działania, stopień społecznej szkodliwości czynu, winę oraz właściwości osobiste oskarżonych, w tym ich niekaralność. E. C. została ukarana grzywną w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda, a E. B. grzywną w wysokości 150 stawek dziennych po 70 zł każda. Sąd zaliczył na poczet kar okres zatrzymania oskarżonych. Koszty procesu obciążają oskarżone, które mają stałe dochody i nie mają nikogo na utrzymaniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, użyte słowa ("kurwą, chujem, psem jebanym") są wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżenie funkcjonariusza publicznego podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że użyte przez oskarżoną słowa są wulgarne i obelżywe, a ich użycie wobec policjanta w trakcie interwencji wypełnia znamiona przestępstwa znieważenia funkcjonariusza publicznego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strony

NazwaTypRola
E. C.osoba_fizycznaoskarżona
E. B.osoba_fizycznaoskarżona
H. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
J. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. P.osoba_fizycznaświadek
L. R.osoba_fizycznaświadek
M. C.osoba_fizycznaświadek
K. C.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (3)

Główne

k.k. art. 226 § 1

Kodeks karny

Policjanci są funkcjonariuszami publicznymi. Znieważenie funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jest przestępstwem.

k.k. art. 222 § 1

Kodeks karny

Naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jest przestępstwem.

Pomocnicze

k.k. art. 115 § 13

Kodeks karny

Definicja funkcjonariusza publicznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania pokrzywdzonych funkcjonariuszy są wiarygodne, logiczne i rzeczowe. Nagranie z miejsca zdarzenia jednoznacznie potwierdza przebieg zdarzeń. Wyjaśnienia oskarżonych w części kwestionującej popełnienie czynów są nielogiczne i sprzeczne z innymi dowodami. Świadkowie spokrewnieni z oskarżonymi mają motyw, by zeznawać stronniczo.

Odrzucone argumenty

Oskarżone zaprzeczały popełnieniu zarzucanych im czynów. Świadkowie M. C. i K. C. zeznawali na korzyść oskarżonych.

Godne uwagi sformułowania

Policjanci są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 k.k. Są to wyrażenia wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżyć osobę, wobec której te słowa były wypowiadane. Oskarżona E. B. użyła przemocy fizycznej, poprzez szarpanie za odzież, łapanie za bark i odciąganie funkcjonariusza Policji J. B. Kara adekwatna, sprawiedliwa i zdolna właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa oraz wpłynąć wychowawczo na oskarżoną.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących znieważenia i naruszenia nietykalności funkcjonariuszy publicznych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przeciwko funkcjonariuszom publicznym, z rutynową oceną dowodów i wymiarem kary. Brak nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 listopada 2020 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 888/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. C. , E. B. Czyn z aktu oskarżenia, z przyjęciem, że miał miejsce w miejscowości K. , gmina W. . Czyn z aktu oskarżenia, z przyjęciem, że miał miejsce w miejscowości K. , gmina W. . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona E. C. znieważyła policjanta podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Oskarżona E. B. naruszyła nietykalność cielesną policjanta podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Zeznania H. K. , Zeznania J. B. , Zeznania M. P. , Zeznania L. R. , Nagranie, Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. C. , Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. B. , Protokół zatrzymania, Protokół użycia alkometru. k.19v,27v,215, k.22v,32v,203v-205,213v-215, k.28v,217, k.47v,234v-236, k.206, k.16,202v-203, k.79,203, k.2, k.4. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. C. , E. B. Czyn z aktu oskarżenia, z przyjęciem, że miał miejsce w miejscowości K. , gmina W. . Czyn z aktu oskarżenia, z przyjęciem, że miał miejsce w miejscowości K. , gmina W. . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżona E. C. nie znieważyła policjanta. Oskarżona E. B. nie naruszyła nietykalności cielesnej policjanta. Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. C. , Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. B. , Zeznania M. C. , Zeznania K. C. . k.16,202v-203, k.79,203, k.30v,217v-218, k.40v. 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania H. K. , Zeznania J. B. , Zeznania M. P. , Zeznania L. R. , Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. C. , Wiarygodna cześć wyjaśnień oskarżonej E. B. , Protokół zatrzymania (k.2), Protokół użycia alkometru (k.4), Nagranie (k.206), Protokół badania lekarskiego (k.207-209) Sąd dał wiarę zeznaniom H. K. , gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach J. B. (k.22v,32v,203v-205,213v-215), M. P. (k.28v,217), L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Należy zwrócić uwagę, że pokrzywdzony jest osobą obcą dla oskarżonych, nie miał z nimi wcześniej konfliktów, w dniu zdarzenia pełnił obowiązki służbowe i byłoby nielogicznym, by miał podawać nieprawdziwe informacje, na niekorzyść oskarżonych. Sąd dał wiarę zeznaniom J. B. , gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach H. K. , M. P. (k.28v,217), L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Należy zwrócić uwagę, że pokrzywdzony jest osobą obcą dla oskarżonych, nie miał z nimi wcześniej konfliktów, w dniu zdarzenia pełnił obowiązki służbowe i byłoby nielogicznym, by miał podawać nieprawdziwe informacje, na niekorzyść oskarżonych. Zeznania M. P. zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach J. B. , H. K. , L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Zeznania L. R. zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach J. B. , H. K. , M. P. oraz nagraniu (k.206). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej E. C. w części, w której podała, że została zatrzymana gdy wyprowadzała ze współoskarżoną psy, policjanci zarzucali im wyprowadzanie psów bez smyczy, kwestionowała ich zarzuty i została zatrzymana. Ta część wyjaśnień nie budzi wątpliwości, gdyż znajduje potwierdzenie w zeznaniach H. K. (k.19v,27v,217), J. B. (k.22v,32v,203v-205,213v-215), M. P. (k.28v,217), L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej E. B. w części, w której podała, że została zatrzymana gdy wyprowadzała ze współoskarżoną psy, policjanci zarzucali im wyprowadzanie psów bez smyczy, kwestionowała ich zarzuty, a E. C. została zatrzymana. Ta część wyjaśnień nie budzi wątpliwości, gdyż znajduje potwierdzenie w zeznaniach H. K. (k.19v,27v,217), J. B. (k.22v,32v,203v-205,213v-215), M. P. (k.28v,217), L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Wskazane obok dokumenty w postaci: protokołu zatrzymania (k.2) i protokół użycia alkometru (k.4) zostały uznane za podstawę ustalenia stanu faktycznego, gdyż zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, ich autentyczność nie budzi wątpliwości i nie były kwestionowane przez strony. Nie budzi wątpliwości autentyczność nagrania złożonego przez oskarżoną E. B. (k.206,218), zostało ono zatem uznane za podstawę ustalenia stanu faktycznego. Należy zwrócić uwagę, że z nagrania jednoznacznie wynika, że oskarżona E. C. wyzywała policjantów słowami wulgarnymi, a oskarżona E. B. popychała i szarpała J. B. . Protokół badania oskarżonego E. C. nie budzi wątpliwości, ale należy zwrócić uwagę, że stwierdzone przez lekarza obrażenia ciała oskarżonej są powierzchowne i mogły powstać w sytuacji, gdy szarpała się, wyrywała i stosowała opór, by nie umieszczono jej w radiowozie. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. C. , Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonej E. B. , Zeznania M. C. , Zeznania K. C. . Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej E. C. w części, w której podała, że nie wyzywała H. K. . Ta część wyjaśnień oskarżonej jest nielogiczna i pozostaje w sprzeczności z zeznaniami J. B. , H. K. , M. P. , L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia oskarżonej, że została złapana za rękę, gdy przechodziła obok policjanta jest nielogiczne. Gdyby oskarżona nie znieważyła policjanta, ten nie miałby powodu do zatrzymywania jej. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej E. B. w części, w której podała, że nie naruszyła nietykalności cielesnej J. B. . Ta część wyjaśnień oskarżonej jest nielogiczna i pozostaje w sprzeczności z zeznaniami J. B. , H. K. , M. P. , L. R. (k.47v,234v-236) oraz nagraniu (k.206). Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia oskarżonej, że nie użyła przemocy wobec policjanta jest nielogiczne i przeczy temu nagranie złożone przez oskarżoną, na którym widać, że szarpała pokrzywdzonego za ubranie i ręce (k.206). Zeznania M. C. (k.30v,217v-218) nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z treścią zeznań J. B. , H. K. , M. P. , L. R. oraz nagraniem (k.206). Świadek jest bratem oskarżonej E. C. i miał powód, by próbować pomóc oskarżonym uniknąć odpowiedzialności karnej. Zeznania K. C. (k.40v) nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z treścią zeznań J. B. , H. K. , M. P. , L. R. oraz nagraniem (k.206). Świadek jest matką oskarżonej E. C. i miała powód, by próbować pomóc oskarżonym uniknąć odpowiedzialności karnej. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. II. E. C. E. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Policjanci są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 k.k. , a podczas zdarzenia pełnili czynności służbowe. Oskarżona E. C. nie była zadowolona z przebiegu interwencji, w tym zwłaszcza zatrzymania podczas spaceru z psami, kwestionowała konieczność trzymania psów na smyczach, nie chciała przyjąć do wiadomości, że funkcjonariusze Policji wykonywali swoje obowiązki służbowe, a trzymanie psów na smyczy było w tamtej sytuacji obligatoryjne. Oskarżona powiedziała do funkcjonariusza Policji H. K. , że był „kurwą, chujem, psem jebanym” (k.19v). Są to wyrażenia wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżyć osobę, wobec której te słowa były wypowiadane. Nie może zatem budzić wątpliwości, że oskarżona dopuściła się występku określonego w art. 226 § 1 k.k. Oskarżona E. B. nie zgadzała się na zatrzymanie siostrzenicy E. C. , nie chciała by została przewieziona na Komisariat Policji, nie przyjmowała do wiadomości, że zatrzymana miała być wkrótce zwolniona. Gdy argumenty słowne nie przyniosły rezultatu, oskarżona E. B. użyła przemocy fizycznej, poprzez szarpanie za odzież, łapanie za bark i odciąganie funkcjonariusza Policji J. B. . Stało się to niewątpliwie podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Przypisany jej czyn należy zatem zakwalifikować jako przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. C. E. B. I. II. I. II. Okoliczności obciążające: - działanie umyślne, z zamiarem znieważenia policjanta, - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonej, Okoliczność łagodząca: - niekaralność oskarżonej (k.228). Oskarżona E. C. ma prawie 35 lat, jest panną, nie ma nikogo na utrzymaniu, zdobyła wykształcenie średnie, zarabia około 2.000 złotych (oświadczenie z k. 202), nie była karana (k.228). Uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, warunki i właściwości osobiste oskarżonej, Sąd uznał, że karą adekwatną, sprawiedliwą i zdolną właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa oraz wpłynąć wychowawczo na oskarżoną powinna być kara 100 stawek dziennych grzywny. Oskarżona otrzymuje około 2.000 złotych wynagrodzenia, nie ma nikogo na utrzymaniu, stąd wysokość jednej stawki grzywny została ustalona na kwotę 20 złotych. Okoliczności obciążające: - działanie umyślne, z zamiarem naruszenia nietykalności cielesnej policjanta, - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonej, Okoliczność łagodząca: - niekaralność oskarżonej (k.229). Oskarżona E. B. ma 69 lat, jest panną, nie ma nikogo na utrzymaniu, zdobyła wykształcenie wyższe, zarabia około 7.000 złotych (oświadczenie z k. 202v,78), nie była karana (k.229). Uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, warunki i właściwości osobiste oskarżonej, Sąd uznał, że karą adekwatną, sprawiedliwą i zdolną właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa oraz wpłynąć wychowawczo na oskarżoną powinna być kara 150 stawek dziennych grzywny. Oskarżona otrzymuje około 7.000 złotych wynagrodzenia, nie ma nikogo na utrzymaniu, stąd wysokość jednej stawki grzywny została ustalona na kwotę 70 złotych. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. C. III. I. Zaliczenie okresu zatrzymania kary na poczet kary jest obligatoryjne. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Oskarżone mają stałe dochody (oświadczenia z k. 202) i nie mają nikogo na utrzymaniu. Mogą zatem uiścić koszty sądowe, bez narażenia się na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. 1.1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI