II K 882/15
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Toruniu wydał wyrok łączny, łącząc kary pozbawienia wolności z dwóch prawomocnych wyroków skazujących i umarzając postępowanie w pozostałym zakresie.
Sąd Rejonowy w Toruniu rozpoznał sprawę skazanego I. J. w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Po analizie wcześniejszych skazań, sąd połączył kary pozbawienia wolności z dwóch wyroków (z lat 2003 i 2014), orzekając karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Postępowanie w zakresie połączenia kar z sześciu starszych wyroków zostało umorzone z powodu niespełnienia przesłanek prawnych do ich połączenia. Sąd zaliczył skazanemu na poczet kary łącznej okres odbywania kary.
Sąd Rejonowy w Toruniu, II Wydział Karny, rozpoznał sprawę skazanego I. J. w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Skazany był wcześniej prawomocnie skazany wielokrotnie za różne przestępstwa, w tym z lat 1985, 1989, 1991, 1992, 1994, 1998, 2003 i 2014. Sąd Okręgowy w Toruniu postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w zakresie połączenia niektórych kar i stwierdził swoją niewłaściwość, przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu w Toruniu. Sąd Rejonowy w Toruniu, działając jako właściwy, rozpoznał wniosek o wydanie wyroku łącznego. Zgodnie z art. 569 § 1 kpk, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji. Sąd uznał, że przesłanki do wydania wyroku łącznego zostały spełnione odnośnie czynów objętych wyrokami Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 października 2003 r. (sygn. akt II K 509/03) i z dnia 19 sierpnia 2014 r. (sygn. akt II K 322/03), ponieważ oba przestępstwa zostały popełnione przed datą wydania pierwszego z tych wyroków. W miejsce tych kar orzeczono karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Postępowanie w zakresie połączenia kar z sześciu starszych wyroków (z lat 1985, 1989, 1991, 1992, 1994, 1998) zostało umorzone na podstawie art. 572 kpk, ponieważ nie istniały warunki do połączenia tych wyroków zgodnie z art. 85 kk (przestępstwa popełnione po wydaniu pierwszego wyroku). W pozostałym zakresie wyroki podlegające połączeniu podlegają odrębnemu wykonaniu. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności od dnia 26 maja 2014 r. do dnia 9 października 2015 r. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej kwotę 144 zł plus VAT tytułem kosztów obrony udzielonej z urzędu. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa. Sąd uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, wskazując na kryteria łączenia kar, analizę okoliczności mających wpływ na wymiar kary łącznej, a także na fakt, że skazany nie powrócił z przepustki, co podważa jego zapewnienia o chęci zmiany życia. Zastosowano częściowo zasadę absorpcji z przewagą kumulacji.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko w odniesieniu do dwóch wyroków skazujących z lat 2003 i 2014. W pozostałym zakresie postępowanie o objęcie wyrokiem łącznym zostało umorzone.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że warunki orzeczenia kary łącznej (art. 85 kk) zostały spełnione jedynie dla przestępstw popełnionych przed wydaniem pierwszego z łączonych wyroków (z 2003 r.). Dla starszych wyroków przesłanki te nie zostały spełnione, ponieważ kolejne przestępstwa były popełniane po wydaniu poprzednich wyroków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok łączny
Strona wygrywająca
skazany I. J. (w zakresie orzeczenia kary łącznej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. J. (1) | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (9)
Główne
kpk art. 569 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kk art. 85
Kodeks karny
kk art. 86 § § 1
Kodeks karny
Dz. U. z 2015r. poz. 396 art. 19
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych ustaw
Przepisów rozdziału IX ustawy o karze łącznej nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia tej ustawy.
Pomocnicze
kpk art. 572
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 577
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 17 § ust. 1
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spełnienie przesłanek do orzeczenia kary łącznej dla części wyroków. Zastosowanie przepisów przejściowych dotyczących zmiany ustawy o karze łącznej.
Odrzucone argumenty
Niespełnienie przesłanek do połączenia wszystkich wyroków skazujących w jeden wyrok łączny.
Godne uwagi sformułowania
nie można tracić także z pola widzenia tego, że skazany od lat osiemdziesiątych notorycznie wchodził w konflikt z prawem, regularnie odbywając kary pozbawienia wolności. Trudno zatem poważnie traktować zapewnienia skazanego co do chęci zmiany życia na zgodne z prawem. Z tego powodu, sąd zdecydował się zastosować częściowo zasadę absorpcji z przewagą jednak kumulacji.
Skład orzekający
Joanna Becińska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyroków łącznych, w szczególności stosowanie przepisów przejściowych oraz kryteriów łączenia kar."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wielu wcześniejszych skazań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy wyroku łącznego, co jest istotne dla praktyki prawniczej w sprawach karnych. Analiza przesłanek do połączenia kar i stosowania przepisów przejściowych jest wartościowa dla prawników.
“Jak połączyć wiele wyroków skazujących? Sąd Rejonowy w Toruniu wyjaśnia zasady wyroku łącznego.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 882/15 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Joanna Becińska Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Rybińska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Radosława Mync po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016. sprawy: skazanego I. J. (1) urodz. (...) w R. syna J. i T. z domu S. skazanego prawomocnymi wyrokami : 1. Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 10 października 1985 r. w sprawie II K 671/85 za przestępstwo z art. 215 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk i art. 58 dkk popełnione w okresie od 1 lutego 1985r. do 22 marca 1985r. na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w kwocie 100.000 złotych; 2. Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 25 października 1989r. w sprawie II K 709/89 za przestępstwo z art. 203 § 2 dkk , art. 208 dkk w zw. z art. 10 § 2 dkk , art. 58 dkk i art. 60 § 1 dkk popełnione w okresie od maja do 19 czerwca 1989 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności praz grzywnę w kwocie 150.000 złotych; 3. Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 24 października 1991r. sygn. akt II K 1010/91 za przestępstwo z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk i art. 36 § 2 i 3 dkk popełnione w okresie od 5 do 16 lipca 1991 roku na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w kwocie 1.500.000 złotych; 4. Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 lutego 1992r. sygn. akt II K 1416/91 za przestępstwo z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk popełnione w okresie od 26 czerwca 1991r. do 14 listopada 1991r. na karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 800.000 złotych; 5. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 1994r. sygn. akt IV K 276/94 za przestępstwo z art. 256 § 1 dkk popełnione w dniu 22 stycznia 1994r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; 6. Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 lipca 1998r. sygn. akt II K 185/98 za przestępstwo z art. 203 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk popełnione w dniu 2 maja 1998r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, postanowieniem Sadu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 maja 1999r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; 7. Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 października 2003r. sygn. akt II K 509/03 za przestępstwo z art. 13 § 2 kk w zw. z art. 286 § 11 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 10 maja 1999r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 279 § 1 kk , 13 § 1 kk w z.w z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 12 kk popełnione w dniu 18 czerwca 1999r. na karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, wymierzono skazanemu karę łączną w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 8. Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 sierpnia 2014r. sygn. akt II K 322/03 za przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione dniu 14 września 2001r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; orzeka: I. na podstawie art. 569 § 1 kpk , 85 kk , 86 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy- Kodeks karny oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 396) w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w stosunku do skazanego I. J. (1) na mocy wyroków Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie II K 509/03 i II K 322/03 orzeka karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie o objęcie wyrokiem łącznym skazań w sprawach opisanych w pkt od 1 do 6 części wstępnej wyroku; III. w pozostałym zakresie wyroki podlegające połączeniu podlegają odrębnemu wykonaniu; IV. na podstawie art. 577 kpk zalicza skazanemu na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt I wyroku okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 503/03 SR w Toruniu od dnia 26 maja 2014r. do dnia 9.10.2015r. V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. K. kwotę 144 (sto czterdzieści cztery) zł plus VAT tytułem kosztów obrony udzielonej z urzędu; VI. kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciąża Skarb Państwa. akt II K 882/15 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Toruniu postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015r. w sprawie II K 53/15 umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w stosunku I. J. (1) w zakresie połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach Sądu Wojewódzkiego w Toruniu z dnia 14 lipca 1982r. II K 38/82 oraz w sprawie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 10 września 1982r. II K 452/82; oraz w zakresie połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawie Sądu Wojewódzkiego w Toruniu II K 38/82 z karami orzeczonymi w sprawach Sądu Rejonowego w Toruniu o sygn. II K 671/85, II K 709/89, II K 1416/91, II K 509/03 i II K 322/03, Sadu Rejonowego we Włocławku II K 1010/91, Sadu Rejonowego w Bydgoszczy IV K 276/94 i Sądu Rejonowego e Chełmży II K 185/98. Tym samym postanowieniem Sąd Okręgowy w Toruniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał Sądowi Rejonowemu w Toruniu jako właściwemu miejscowo ii rzeczono do wydania wyroku łącznego w sprawach Sądu Rejonowego w Toruniu o sygnaturach II K 671/85, II K 709/98, II K 1416/91, II K 509/03, II K 322/03, Sadu Rejonowego we Włocławku II K 1010/91, Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV K 276/94, Sądu Rejonowego w Chełmnie II K 185/98. (dowód: postanowienie k. 67- 71) I. J. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 10 października 1985 r. w sprawie II K 671/85 za przestępstwo z art. 215 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk i art. 58 dkk popełnione w okresie od 1 lutego 1985r. do 22 marca 1985r. na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w kwocie 100.000 złotych. Po raz kolejny I. J. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 25 października 1989r. w sprawie II K 709/89 za przestępstwo z art. 203 § 2 dkk , art. 208 dkk w zw. z art. 10 § 2 dkk , art. 58 dkk i art. 60 § 1 dkk popełnione w okresie od maja do 19 czerwca 1989 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności praz grzywnę w kwocie 150.000 złotych. (dowód: wyrok k. 40-41) Wyrokiem Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 24 października 1991r. sygn. akt II K 1010/91 I. J. (1) został skazany za przestępstwo z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk i art. 36 § 2 i 3 dkk popełnione w okresie od 5 do 16 lipca 1991 roku na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w kwocie 1.500.000 złotych. (dowód: wyrok k. 100-101) Oprócz powyższych wyroków I. J. (1) został skazany także wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 lutego 1992r. sygn. akt II K 1416/91 za przestępstwo z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk popełnione w okresie od 26 czerwca 1991r. do 14 listopada 1991r. na karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 800.000 złotych. (dowód: wyrok k. 48-50) I. J. (1) został skazany także wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 1994r. sygn. akt IV K 276/94 za przestępstwo z art. 256 § 1 dkk popełnione w dniu 22 stycznia 1994r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. (dowód: wyrok k. 30) I. J. (1) został ponownie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 lipca 1998r. sygn. akt II K 185/98 za przestępstwo z art. 203 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk popełnione w dniu 2 maja 1998r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, postanowieniem Sadu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 maja 1999r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. (dowód: wyrok k. 25-26) Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 października 2003r. sygn. akt II K 509/03 I. J. (1) został skazany za przestępstwo z art. 13 § 2 kk w zw. z art. 286 § 11 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 10 maja 1999r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 279 § 1 kk , 13 § 1 kk w z.w z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk w zw. z art. 12 kk popełnione w dniu 18 czerwca 1999r. na karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, wymierzono skazanemu karę łączną w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. (dowód: wyrok k.51-53) Ostatnim z rozpatrywanych wyroków- wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 sierpnia 2014r. sygn. akt II K 322/03 I. J. (1) został skazany za przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione dniu 14 września 2001r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. (dowód: wyrok k. 96 ) Zgodnie z treścią art. 569 § 1 kpk właściwym do wydania wyroku łącznego jest Sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, w sytuacji gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Ze względu na to, że ostatni wyrok skazujący w I instancji wydał Sąd Rejonowy w Toruniu w dniu 19 sierpnia 2014r. r. właściwym do orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego będzie właśnie ten Sąd. Warunki orzeczenia kary łącznej przewiduje art. 85 kk zgodnie, z którym orzeczenie kary łącznej może nastąpić wówczas, kiedy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. W powyższej sprawie Sąd zdecydował, że przesłanki do wydania wyroku łącznego zostały spełnione odnośnie czynów objętych wyrokami Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawach: o sygn. akt II K 509/03 i II K 322/03 , gdyż wszystkie te przestępstwa zostały popełnione przed datą wydania pierwszego wyroku, a mianowicie przed dniem 8 października 2003 (wyrok w sprawie II K 509/03). Ostatnie przestępstwo zostało popełnione w dniu 14 września 2001r. (wyrok w sprawie II K 322/03). Natomiast odnośnie do wyroków Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawach: II K 671/85, II K 709/98, II K 1416/91, oraz wyroku Sądu Rejonowego we Włocławku II K 1010/91 i wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV K 276/94 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie II K 185/98 postępowanie w kwestii wyroku łącznego zostało umorzone, albowiem nie istniały warunki do połączenia tych wyroków- z uwagi na niespełnienie warunków o których mowa w art. 85 kk . Pierwszy wyrok w sprawie SR w Toruniu II K 671/85 został wydany w dniu 10.10.1985r., zaś przestępstwo za które I. J. został skazany kolejnym wyrokiem II K 709/89 zostało przez niego popełnione w dniu 25.10.1989r. Po raz kolejny I. J. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 24.10.1991r. sygn.. akt II K 1010/91, zaś kolejne przestępstwo za które wymieniony został skazany następnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II K 1416/91 zostało popełnione w okresie od 26 czerwca 1991r. do 14 listopada 1991r. Połączeniu z tych samych powodów nie podlegały kary orzeczone dwoma kolejnymi wyrokami- Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV K 276/94 i Sądu Rejonowego w Chełmnie II K 185/98. Kryteria łączenia kar w wyroku łącznym określa art. 86 kk . Zgodnie z tym przepisem Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. W niniejszej sprawie kara łączna pozbawienia wolności mogła być orzeczona, w granicach 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności przy zastosowaniu pełnej absorpcji (tj. od najwyższej z jednostkowych kar wymierzonych) do ich sumy tj. 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wydając wyrok łączny może wymierzyć karę łączną stosując zasadę pełnej absorpcji jak i zasadę pełnej kumulacji biorąc dodatkowo pod uwagę „ czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto(…) czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków, przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej [Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 września 2006 r. sygn. akt II AKa 244/06]. Sąd szczegółowo analizował wiele okoliczności mających wpływ na wymiar kary łącznej. Podkreślić w tym miejscu należy, że w czasie orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego skazany nie przebywał w Zakładzie Karnym albowiem nie powrócił s przepustki z której korzystał w okresie od dnia 9.10.2015r. do dnia 11.10.2015r. w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 509/03 od dnia 26 maja 2014r. Nie można tracić także z pola widzenia tego, że skazany od lat osiemdziesiątych notorycznie wchodził w konflikt z prawem, regularnie odbywając kary pozbawienia wolności. W swoim wniosku o wydanie wyroku łącznego skazany zapewniał, że ma obecnie 52 lata i inaczej myśli, chce normalnie żyć i pracować. Jednocześnie jak skorzystał z przepustki udzielonej mu w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 509/03, to z niej nie wrócił. Trudno zatem poważnie traktować zapewnienia skazanego co do chęci zmiany życia na zgodne z prawem. Wola szybszego zakończenia odbywania kary pozbawienia wolności zdaje się towarzyszyć większości, jak nie wszystkim odbywającym karę pozbawienia wolności, jednakże nie upoważnia ona do samodzielnego podejmowania decyzji o zakończeniu odbywania kary. Możliwym jest, że skazany nie wracając z przepustki, po raz kolejny złamał prawo. W tym zakresie jednak musi przesądzić sąd. Z drugiej strony należy zauważyć, że istnieją krótkie odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi czynami które z kolei przemawiają za istnieniem ścisłego związku pomiędzy przestępstwami. Z tego powodu, sąd zdecydował się zastosować częściowo zasadę absorpcji z przewagą jednak kumulacji. Zatem ostatecznie wymierzona została skazanemu I. J. (1) kara łączna w wysokości 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd orzekł także, że pozostałe orzeczenia zawarte w łączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu. Po myśli art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej sąd zaliczył skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 503/03 SR w Toruniu od dnia 26 maja 2014r. do dnia 9.10.2015r. Na podstawie § 2 ust. 3 i § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądzono od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu – na rzecz adw. M. K. kwotę 144,- zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, Prawidłowości ustaleń sądu we wskazanym powyżej zakresie nie może deprecjonować fakt, iż z dniem 1 lipca 2015r. nastąpiła zmiana regulacji dotyczącej m.in. wyroków łącznych. Należy bowiem wskazać, iż w myśl art. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r ( Dz. U. z 2015 r., poz.396 ) o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych ustaw przepisów rozdziału IX ustawy o karze łącznej, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy , chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia tej ustawy. Oznacza to, iż w przypadku skazanego nie stosuje się przepisów o karze łącznej obowiązujących od dnia 1 lipca 2015 r. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( tekst jednolity Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz.223 ze zm.) uznając, iż uiszczenie stosownych kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa byłoby dla oskarżonego nadmiernym obciążeniem
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę