II K 86/15

Sygn. akt II K 86/15 V Ds. 28/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2016r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Staszak (spr.) Sędzia: SSR del. do SO Aneta Jarmołowicz Ławnicy: Katarzyna Preis - Jacykowska Mariusz Piasta Gracjan Pawlak Protokolant: st. sekr. sąd. Arkadiusz Musialski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Arkadiusza Roćko po rozpoznaniu w dniach: 07.08.2015r., 10.08.2015r., 17.08.2015r., 24.08.2015r., 28.08.2015r., 31.08.2015r., 10.09.2015r., 17.09.2015r., 21.10.2015r., 16.11.2015r., 21.12.2015r., 26.02.2016r., 20.06.2016r., 16.08.2016r., 08.09.2016r. sprawy: M. W. (1) s. Z. i E. z d. C. , ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 24 do 25 listopada 2012r., na terenie Niemiec, w R. , w mieszkaniu przy ul. (...) , działając z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia I. P. (1) , będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 2 k.k. , dokonał jego zabójstwa w ten sposób, że zadał przy użycia noża, jedenaście ran kłutych; dwie w klatkę piersiową oraz dziewięć w plecy i okolice lędźwi, powodując u wymienionego m.in. przecięcie osierdzia, serca, lewego, dolnego płata płuc, śledziony, przepony po lewej stronie oraz liczne rany żeber, będące bezpośrednią przyczyną jego zgonu tj. o czyn z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk II. w dniu 3 kwietnia 2013r., w godzinach popołudniowych, w G. przy ul. (...) , w pomieszczeniach zakładu rzemieślniczego, działając z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia J. G. (1) , będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 2 k.k. , dokonał jego zabójstwa w ten sposób, że udał się pod wyżej wskazany adres, gdzie po wejściu do wnętrza uderzył J. G. (1) narzędziem tępokrawędzistym kilkakrotnie w głowę i różne części ciała, dusił założonym na szyje kablem, uciskał kolanami na klatkę piersiową, powodując u wymienionego, liczne obrażenia głowy w postaci ran szarpanych i tłuczonych, obrażenia okolic szyi, wielomiejscowe obrażenia klatki piersiowej, z licznymi złamaniami żeber, pęknięciem ściany aorty oraz tamponady serca, będące bezpośrednią przyczyną jego zgonu, następnie przeciągnął wymienionego do pomieszczenia gospodarczego, gdzie dokonał ukrycia jego ciała pod warstwą odzieży, po czym splądrował pomieszczenie, zabrał klucze do mieszkania przy ul. (...) w G. , należącego J. G. (1) , udał się tam, skąd zabrał w celu przywłaszczenia wieżę audio, zegarek marki „ A. ”, telefon komórkowy marki M. (...) , a także wyroby ze złota w postaci sygnetu z czarnym okiem, obrączki oraz łańcuszka, o łącznej wartości nie mniejszej niż 4000 zł tj. o czyn z art. 148 §2 pkt.2 kk w zb. z art. 280 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 64 §2 kk . I. oskarżonego M. W. (1) uznaje za winnego tego ,że w okresie od 24 do 25 listopada 2012 r. na terenie Niemiec w R. w mieszkaniu przy ul. (...) działając z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia I. P. (1) , będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 par. 2 kk za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 09.02.2005 r. sygn. akt IX K 899/03 za czyn z art. 280 par. 1 kk w zw.z art. 64 § 2 kk na karę 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 28.03.2006 do 31.08.2010 , w ciągu 5 lat od odbycia tej kary popełnił ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu - w nieustalonych bliżej okolicznościach dokonał jego zabójstwa w ten sposób ,że zadał przy użyciu nieustalonego narzędzia jedenaście ran kłutych : dwie w klatkę piersiową oraz dziewięć w plecy i okolice lędźwi , powodując u wymienionego m. in. przecięcie osierdzia , serca , lewego dolnego płata płuc , śledziony , przepony po lewej stronie oraz liczne rany żeber , przy czym dwie rany w klatkę piersiową były bezpośrednią przyczyną zgonu , tj. czynu z art. 148 §1 kk w zw. z art. 64 §2 kk i za to na podstawie art. 148 §1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierza mu karę 25 ( dwudziestu pięciu ) lat pozbawienia wolności II. oskarżonego M. W. (1) uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt II części wstępnej wyroku III.na podstawie art. 63 §1 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 13.10.2014 do dnia 04.02.2016 r. i od 12.03.2016 do dnia 08.09.2016 r. , przyjmując ,że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. D. kwotę 6.346,80 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu V. na podstawie art.624§1 kpk zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i obciąża nimi Skarb Państwa. Mariusz Piasta SSR del. do SO Aneta Jarmołowicz SSO Dorota Staszak Gracjan Pawlak Katarzyna Preis - Jacykowska II K 86/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W piątek 07.12.2012 r. w domu przy ul. (...) w dzielnicy W. w R. znaleziono zwłoki mężczyzny I. P. (1) urodzonego (...) w miejscowości H. , która obecnie leży na terenie Polski , pokrzywdzony był obywatelstwa niemieckiego. Nastąpiło to na skutek telefonu jego bratanicy E. M. na policję z informacją ,że nie może dodzwonić się do wujka i martwi się o niego z uwagi na jego słaby stan zdrowia. Po otworzeniu drzwi przez pogotowie ślusarskie znaleziono ciało pokrzywdzonego leżące na brzuchu w pokoju dziennym na rozłożonej podwójnej kanapie , uderzał silny odór zgnilizny . Zwłoki były nagie , przykryte dwoma kocami. Zwłoki znajdowały się w stanie zaawansowanego rozkładu , naskórek zaczął się częściowo oddzielać, widoczne były liczne ślady kłute w obrębie pleców i klatki piersiowej .Drzwi wejściowe do mieszkania były zamknięte , w toku przeszukania nie odnaleziono klucza. Liczne drzwi od szafek, szaf w pokoju dziennym były otwarte , a duża część rzeczy leżała na podłodze , szuflada była wyrzucona z szafki, drzwi od innej szafki leżały na środku pokoju . Pokój sprawiał wrażenie przeszukanego i przetrzęsionego. W zlewie w kuchni znajdował się portfel , którego zawartość została tam wysypana . W kuchni leżał częściowo złożony materac dmuchany. Po uruchomieniu odtwarzacza DVD i telewizora włączył się film gejowski. Z szafek i mebli wyrzucono na podłogę dużą ilość filmów video i czasopism o tematyce gejowskiej przeważnie w języku polskim. Samochód osobowy należący do pokrzywdzonego m. (...) stał zaparkowany przed domem, klucze do niego leżały w kuchni. W mieszkaniu nie udało się odnaleźć narzędzia zbrodni. Mieszkanie było jednopokojowe z przedpokojem , łazienką i kuchnią. Rolety – żaluzje na oknach w łazience , kuchni , pokoju dziennym były opuszczone i zasłonięte , uniemożliwiając wgląd do wnętrza mieszkania. Na kanapie w pokoju dziennym znaleziono pościel z widocznymi śladami krwi. Na kanapie także są widoczne ślady krwi. Na ścianie nad kanapą na wysokości 50-60 cm stwierdzono lekkie , czerwone ślady na tapecie , przebiegały w kierunku ,z którego trysnęły - z góry do dołu w lewą stronę. Dowód : Zawiadomienie o przestępstwie k- 2733-2736 , 2737-2738 ( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Protokół oględzin miejsca przestępstwa k- 3206 3214 ( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Wniosek o badanie k- 3215-3220 ( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Segregator nr VI ze zdjęciami k- 24-77 i szkicem k- 18-19 w zw.z k-5791 Już w dniu 02.12.2012 r. sąsiadka I. P. (1) I. S. (1) zwróciła uwagę na to ,że w domu nieprzyjemnie pachnie. Dowód : zeznania świadka I. S. k- 3116-3119 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-552 I. P. (1) był widziany przez sąsiada G. R. (1) w dniu 23.11.2012 r. około godziny 18.30 , kiedy przyjechał swoim samochodem pod dom. Był wówczas w towarzystwie młodego mężczyzny. Około godziny 19.00 -21.00 G. R. (1) widział tego młodego mężczyznę jeszcze raz jak ten wspólnie z I. P. (1) niósł skrzynkę z jabłkami do domu ( w toku oględzin miejsca zbrodni w kuchni stwierdzono obecność skrzynki z jabłkami ) . Kiedy wrócił on do domu 27.11.2012 we wtorek , to samochód ten stał zaparkowany w innym miejscu - po drugiej stronie posesji. G. R. (1) wskazywał ,że nie jest w stanie rozpoznać tego młodego mężczyzny , bo nie przyjrzał mu się dokładnie , nie widział dokładnie jego twarzy. Po okazaniu mu tablicy poglądowej ze zdjęciami zeznał ,że nie jest do końca pewien , czy którąś z okazanych mu osób widział w towarzystwie I. P. (1) - podał, że przypomina sobie wąską twarz tak jak u osób na zdjęciach 2 i 4 i że mając na uwadze wrażenia ogólne , to mogła być to osoba nr 2 lub 4 ( nr 4 to oskarżony M. W. (1) ). Dowód : zeznania świadka G. R. (1) k- 2747-2751, 2752-2760( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052 Protokół okazania k- 3926-3929 wraz z tablicą poglądową k- 3866 w zw.z k- 5791 W dniu 23.11.2012 r. około godziny 21.00-21.30 G. H. widział pokrzywdzonego I. P. (1) w jego mieszkaniu na balkonie. Na jego prośbę I. P. (1) przeparkował swój samochód jeszcze tego samego wieczora , bo zagradzał on wjazd . Widział on przez okno swego mieszkania , jak to tego auta poszły dwie osoby i odjechały nim z zajmowanego miejsca . Ponadto w dniu 24.11.2012 około godziny 8.00-8.15 G. H. widział już przeparkowany samochód I. P. (1) . Dowód : zeznania świadka G. H. k- 2784-2787 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-5053 W skrzynce pocztowej pokrzywdzonego najstarsza znaleziona gazeta była z dnia 25.11.2012r. Dowód : raport k- 3132-3135 w zw.z k- 5791 W dniu 24.11.2012 r. I. P. (1) był w aptece około godziny 14.30. Dowód : raport k- 3149 w zw.z k- 5791 W kuchni mieszkania leżała karta z terminami wizyt u dentysty, termin wizyty przypadał na 27.11.2012 . W dokumentacji z gabinetu dentystycznego pod datą 27.11.2012 widnieje pieczątka o treści ,, nie pojawił się na wizycie ”. Dowód : protokół k- 3236 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5791 I. P. (1) wyjechał z Niemiec do Polski 06.11.2012 r. W tym dniu o godzinie 15.34 zaczął używać swojego polskiego numeru telefonu komórkowego + (...) na polską kartę operatora P. (...) . Dowód : pismo dot. telefonów k- 2805-2809 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5791 I. P. (1) wracał z Polski do Niemiec w dniu 23.11.2012 r. Ostatnią noc w Polsce spędził w miejscowości K. , gdzie się urodził - u A. P. (1) . Przed wyjazdem z Polski do Niemiec powiedział do A. P. (1) ,że ma po drodze odebrać mężczyznę w pobliżu granicy koło S. ,że ten mężczyzna ma do niego dojechać i że on ma go zabrać ze sobą do domu w Niemczech . Mówił ,że chce dokonać w swoim mieszkaniu jakieś prace przeróbkowe , postawić parawan czy coś takiego, by pokój przedzielić . Często tak robił ,że zabierał z Polski do Niemiec ze sobą ludzi , którzy mu pomagali w prowadzeniu gospodarstwa domowego , zawsze tym ludziom płacił , przeważnie byli to młodsi mężczyźni . I. P. (1) wyjechał od A. P. (1) około 7-8.00 rano , dzwonił do A. P. (1) już z drogi o godzinie 8.13 dnia 23.11.2012 r. podczas jazdy z K. do S. ze swojego polskiego numeru telefonu komórkowego o numerze + (...) , potem o 8.16. O godzinie 9.44-10.14 I. P. (1) dzwonił pod numer + (...) ( jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w S. ). Potem o godzinie 10.25 ponownie dzwonił pod ten numer (jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w S. ). O godzinie 10.34 po raz kolejny dzwonił on na numer + (...) (jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w M. ). O godzinie 11.54-12.24 dzwonił on do A. P. (1) (jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w P. ). O godzinie 12.37 dzwonił do H. brak danych (jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w N. ). W godzinach 13.04-16.14 wykonał 6 telefonów pod numer + (...) i wykonał jeden telefon do A. brak danych ( jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w G. ). W godzinach 17.15 -17.53 wykonał 3 telefony pod numer + (...) ( jego telefon logował się w stacji bazowej (...) w S. i to w tej samej części S. co numer (...) ).O godzinie 17:55:06 kończy się wszelka komunikacja polskiego numeru telefonu I. P. (1) na terytorium Polski. Dowód : zeznania świadka E. M. k- 2763-2768 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052 Zeznania świadka E. P. k- 2269-2774, 2776-2783 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-5053 Pismo dot. kontaktów telefonicznych k- 2805-2809 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5791 Częściowo zeznania świadka A. P. (1) k- 3374-3376,4781-4782 Częściowo zeznania świadka R. P. k- 3358-3359,4880-4882 Częściowo zeznania świadka J. P. (1) k- 3360-3361 w zw. z k- 505205053 Zeznania świadka M. D. k- 3384-3385 w zw.z k-5053 Zeznania świadka B. C. k-3386-3387 w zw.z k- 5053 Zeznania świadka T. T. k- 3381-3383, 5049 Kontakt między numerem telefonu (...) należącym do I. P. (1) a numerem telefonu (...) należącym do oskarżonego M. W. (1) stwierdzono po raz pierwszy w dniu 17.11.2012 r. , połączenie nawiązał I. P. (1) . Następnie do 23.11.2012 r. jest wyszczególnionych 25 połączeń lub prób połączeń między numerem pokrzywdzonego a tym numerem. Numer telefonu (...) należący do oskarżonego M. W. pojawia się następnie 23.11.2012 r. o godzinie 20.21 w danych stacji bazowej w R. obejmującej swym zasięgiem ul. (...) , kiedy dzwoni na polski numer telefonu (...) . Ostatni raz numer (...) jest rejestrowany w stacji bazowej obejmującej miejsca przestępstwa w dniu 25.11.2012 r. o godzinie 7.24 , kiedy dzwoni na polski numer telefonu (...) . Brak było zarejestrowanych danych w Polsce odnośnie właścicieli numerów (...) oraz (...) . Ostatnie użycie numeru (...) to 26.04.2013 , a ostatnie użycie numeru (...) to 25.11.2012 . Numer (...) logował się głównie na terenie G. , a w dniu 23.11.2012 r. zaczął się przemieszczać w kierunku S. ( by na koniec zarejestrować w tej samej części S. co numer pokrzywdzonego ) . Ostanie połączenie z polskimi współrzędnymi zarejestrowane zostało 23.11.2012 r. o godzinie 18.02 w położonej w pobliżu granicy miejscowości P. ( S. – P. ) . Dalsza komunikacja była już prowadzona z Niemiec ( wpisy Niemcy ) , dane tych stacji bazowych (...) nie zostały zarejestrowane . W dniu 25.11.2012 r. o godzinie 12.31 numer (...) został zarejestrowany ponownie na terenie Polski w miejscowości S. ( miejscowość nadgraniczna , przez którą prowadzi linia kolejowa do S. ) ,a w dniu następnym rejestrowany był znowu w G. Trasa logowania się tego numeru w wieżach przekaźnikowych wskazuje na podróż koleją z Niemiec z R. do Polski. Numer telefonu (...) ( E. S. (1) ) logował się wyłącznie na terenie G. Karta z numerem telefonu (...) w czasie popełnienia zabójstwa I. P. (1) znajdowała się w aparacie telefonicznym o nr (...) należącym do E. S. (1) , konkubiny oskarżonego M. W. (1) . Ten numer telefonu z tym numerem aparatu telefonicznego (...) został zarejestrowany przez wieżę przekaźnikową telefonii komórkowej w R. dzielnica W. obejmującej swym zasięgiem ul. (...) , gdzie doszło do zabójstwa. Ten sam aparat telefoniczny był w okresie od 14.11.2012 do 22.11.2012 r. używany 5 razy z kartą telefoniczną o numerze (...) . Ponadto numery telefonów (...) i (...) były w listopadzie 2012 r. używane z aparatem telefonicznym przypisanym do matki E. S. (1) . W szczególności w okresie 21.11.2012 -25.11.2012 aparat telefoniczny przypisany do matki E. S. (1) używany był z kartą telefoniczną o numerze (...) . W dniu 12.12.2012 r. inny numer telefonu (...) przypisany do E. S. (1) dzwonił na numer (...) . Oskarżony M. W. (1) korzystał z aparatów telefonicznych należących do E. S. (1) , zmieniał w nich karty . Dowód : raporty k- 3162-3163, 3198 ,3204-3205( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5791 Pismo dot. informacji o numerach telefonów k- 2803-2804 , 2810-2813, 2834-2835 ( tłumaczenie na język polski ), k- 1836 w zw.z k- 5791 Sprawozdanie z analizy połączeń k- 4316-4322,4683-4691 w zw. z k- 5791 Wydruk połączeń k- 4323-4329 w zw.z k- 5791 Płyty CD z wykazami połączeń k- 4315,4466a w zw.z k- 5051 Częściowo zeznania świadka E. S. (1) k- 3489-3491, 4698-4702 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. W. k- 2352-2354 Ustalono też ,że stacjonarny niemiecki numer (...) należący do J. B. oraz jego telefon komórkowy (...) kontaktowały się wielokrotnie w okresie 16-23.11.2012 r. z polskim numerem telefonu (...) , który w tym czasie był rejestrowany w okolicach G. J. B. zamieszczał w prasie polskiej ( gazeta (...) ) ogłoszenia w celu zawarcia znajomości z mężczyznami. W związku z tym zgłosił się do niego mężczyzna , któremu z uwagi na obietnicę przyjazdu przez niego z Polski do Niemiec przelewał pieniądze poprzez firmę (...) . W sms-ie z dnia 19.11.2012 r. J. B. podał temu mężczyźnie swój adres zamieszkania. W dokumentach bankowych J. B. znajdowały się 3 przelewy z datami 16.11.2012 , 20.11.2012 i 05.12.2012 na łączną sumę 280 euro wystawione na odbiorcę M. W. (1) . J. B. rozmawiał z tym mężczyzną przez telefon, mężczyzna ten mówił, że zatrzymał się u swojej siostry w G. , przedstawiał się on przez telefon jako K. , chociaż tak naprawdę nazywał się M. W. (1) . Również z tą kobietą z Polski J. B. ( lub jego znajoma ) rozmawiał przez telefon. Była to E. S. (1) , której oskarżony kazał się podać za jego siostrę. Dowód : zeznania świadka J. B. k- 3180-3195,2814-2822,2791-2802 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-5053 Zeznania świadka J. S. k- 2826-2833( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-5053 Pismo dot. analizy telefonu komórkowego k- 2823 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5791 Pismo dotyczące przelewów k- 2824-2825 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5791 Raport k- 3198 w zw.z k- 5791 Częściowo zeznania świadka E. S. (1) k- 3489-3491, 4698-4702 I. P. (1) wprowadził się do tego domu około półtora roku w wcześniej. Mieszkał sam. Nie utrzymywał kontaktów z sąsiadami. Często przyjmował odwiedziny młodych mężczyzn . Nie utrzymywał kontaktów z kobietami. Okna jego mieszkania były ciągle zasłonięte zasłonami ,w oknach miał też opuszczone żaluzje. Chorował na nowotwór , guz , który uciskał jego nerwy ,swędziało go ciało , dlatego często chodził rozebrany. Dowód : zeznania świadka I. S. k- 3116-3119 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5052-5053 Zeznania świadka W. W. k- 3120-3122 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5052-5053 Zeznania świadka G. R. (1) k- 2747-2750,2752-2760( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5052 Zeznania świadka E. M. k- 2763-2768( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5052 Zeznania świadka E. P. k- 2769-2774,2776-2783( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-5053 Zeznania świadka G. H. k- 2784-2787 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5052-5053 I. P. (1) posiadał kilka kont w różnych bankach , na podstawie analizy kont można było zaobserwować , że był on człowiekiem posługującym się gotówką. Na kontach posiadał : 45.427,09 euro ; 500,89 euro; 6.130,41 euro. Posiadał skrytkę bankową , ostatni raz korzystał z niej 05.11.2012 r. Dowód : pismo dot. finansów k- 3293-3294( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 W dniu 10.12.2012 przeprowadzono sekcję sądowo-lekarską i na zwłokach o oznakach zaawansowanego rozkładu stwierdzono po oględzinach zewnętrznych 11 ran kłutych: w tym w klatce piersiowej 2 rany o gładkich krawędziach . Pierwsza rana jest położna najdalej u góry, jej środek znajduje się około 137 cm od podeszwy stopy i 3,5 cm w lewo od przedniej linii środka ciała. Przebiega na długość około 3 cm , otwarta na około 1,1 cm , przebiega od lewej strony do prawej i tworzy kąt do linii poziomej około 45 stopni. Brak rzucających się w oczy zaschnięć skóry na obrzeżach rany, o ile jest to możliwe do ustalenia przy zaawansowanym rozkładzie ciała. Oba kąty ran zakończone względnie ostro. Za środkiem znajdującym się około 132 cm powyżej podeszwy stopy oraz 3 cm od przedniej linii środka ciała jest druga rana o gładkich krawędziach o długości około 2,3 cm otwarta na około 1, 3 cm. Ta rana również przebiega od lewej strony , z góry do prawej ,w dół , tworząc kąt w stosunku do linii poziomej o wartości około 20 do 30 stopni. Na plecach stwierdzono 9 ran o gładkich powierzchniach ( ponumerowano je od 3-11 ). Rana nr 3 znajduje się 133cm powyżej spodu stopy i 8cm na lewo od tylnej linii środka ciała . Przebiega prawie poziomo i ma długość około 2, 7 cm. Krawędzie są zabarwione nieznacznie na brązowo na szerokość około 1 mm. Oba kąty rany zakończone są względnie ostro. Skóra w tych okolicach nieznacznie zabarwiona jest na niebiesko. Środek rany nr 4 znajduje się 128 cm powyżej podeszwy stopy oraz 11 cm na lewo od tylnej linii środka ciała. Przebiega ukośnie ( o kącie około 45 stopni do linii poziomej ) od strony prawej u góry do środka w dół , ma długość około 1,9 cm , otwarta na ponad 0,5 cm . Oba kąty rany zakończono nieznacznie ostro. Krawędzie rany zabarwione na długość ponad 2 mm na brązowawo czarno. Brak zaschniętej skóry na krawędziach. Środek rany nr 5 znajduje się 126 cm powyżej podeszwy stopy oraz 9 cm na lewo od tylnej linii środka ciała. Jest położona w przedłużeniu opisanej wcześniej rany nr 4 , ma długość około 1,7 cm , jest otwarta na ponad 0,5 cm ( o kącie około 45 stopni do linii poziomej ) . Krawędzie rany z przebarwieniami w kolorze czarnym na obszarze szerokim od około 0,1 do 0,2 cm . Kąt rany wskazujący pośrodku w dół jest względnie ostry, kąt rany wskazujący w górę w lewa stronę w kształcie ogona jaskółki. Środek rany nr 6 znajduje się około 125,5 cm powyżej podeszwy stopy oraz 12 cm na lewo od tylnej linii środka ciała. Jest położona trochę poniżej i z boku rany nr 4 , ma długość około 1,9 cm, przebiega również na ukos od góry z lewej strony do środka w dół ( o kącie 45 stopni do linii poziomej ). Skóra położona poniżej iż boku przebarwiona na szerokości ponad 1 cm na kolor brązowawo-czarny. Skóra w okolicach rany nie wykazuje żadnych zaschnięć. Oba kąty rany względnie zaokrąglone. Rana otwarta na około ponad 0,6 cm. Środek rany nr 7 znajduje się około 121 cm powyżej podeszwy stopy oraz 14 cm na lewo od tylnej linii środka ciała, ma długość około 2,2 cm i nieznacznie wznosi się o lewej strony na dole ku środkowi w górę. Rana tworzy z linią poziomą kąt około 15 stopni. Otwiera się na ponad 0,7 cm. Skóra w bezpośredniej okolicy z boku po lewej stronie ma brązowawo - czarne przebarwienia mierzące około 2,1 cm. Nieznaczne , szerokie na około 0,2 cm , brązowe przebarwienia w okolicach krawędzi . Kąt rany wskazujący na prawo od linii środka ciała jest trochę ostry , kąt rany w kierunku na zewnątrz ciała jest trochę zaokrąglony. Środek rany nr 8 znajduje się około 116 cm powyżej podeszwy stopy oraz 19,5 cm na lewo od tylnej linii środka ciała . Jest najwyżej położona w grupie łącznie czterech ran o gładkich krawędziach , które są położone blisko siebie . Z wnętrza rany wydobywa się zaschnięta tkanka w kolorze czarnym , przez co krawędzie rany nie mogą zostać opisane dokładnie. Jest długa na około 2,1 cm , otwarta na około ponad 0,9 cm . Kąt rany wskazujący w prawo do linii środka ciała jest względnie ostry, kąt rany wskazujący na bok ciała jest zaokrąglony. Rana przebiega na ukos od lewej strony u dołu na prawo do góry i tworzy kąt z linią poziomą około 30 stopni. Bezpośrednio pod nią znajduje się rana nr 9 . Jej środek znajduje się około 115 cm powyżej podeszwy stopy oraz około 19,5 cm na lewo od tylnej linii środka ciała. Przebiega równolegle do rany opisanej powyżej i wykazuje się względnie ostrym kątem rany w stosunku do tylnej linii środka ciała oraz mniej ostry kąt rany stosunku do zewnętrznych krawędzi ciała. Rana ma długość około 2,2 cm i otwiera się na ponad 0,5 cm. Czarne przebarwienia na bezpośredniej krawędziach rany bez widocznych zaschnięć. Przebarwienia są szerokie na około 0,3 cm. Spływająca z niej oraz z ran 10,11 w dół czerwonawa ciecz. Środek rany nr 10 znajduje się około 113,5 cm powyżej podeszwy stopy oraz 17 cm na lewo od tylnej linii środka ciała. Wokół niej znajduje się jeszcze epiderma. Rana ma około 2 cm długości i wykazuje ostry kąt w stosunku do tylnej linii ciała i prawie kąt prosty w stosunku do zewnętrznych krawędzi ciała. Rana jest otwarta na ponad 0,5 cm i wykazuje przede wszystkim na dolnej krawędzi brązowawo- czarne przebarwienia ponad 0,5 cm ponad krawędź rany. Środek rany nr 11 znajduje się około 112,5 cm powyżej podstawy stopy oraz 19 cm na lewo od tylnej linii środka ciała. Przebiega ona tak jak opisane wcześniej rany na ukos od lewej strony u dołu do środka w górę i tworzy kąt z linią poziomą około 30 stopni. Tym samym rany nr 8 i 11 biegną prawie w tym samym kierunku. Oba kąty rany są ostre , prawie proste o długości krawędzi prawie 1mm. Rana o gładkich krawędziach ma długość 1,9 cm i otwiera się na ponad 0,5 cm. Krawędź rany bez widocznych zaschnięć. Wokół niej szerokie na 0,5 cm przebarwienia brązowawo- czarne . Cała strefa z ranami znajdująca się na plecach ma wysokość 20,5 cm i szerokość 31 cm. Po oględzinach wewnętrznych stwierdzono ponadto : odnośnie rany nr 3 ,że krawędzie rany są gładkie , niezakrwawione, w tkance tłuszczowej tkanki podskórnej rana ma około 2 cm. Kanał rany nie jest okrwawiony, część płuca wychodzi z rany mięśni międzyżebrowych , rana ta przebiega od zewnątrz z góry , z prawej strony na dół w kierunku płuca . Gładkokrawędziowe uszkodzenie mięśni międzyżebrowych , które jest szerokie na około 2 cm , kanał rany aż do przecięcia mięśni międzyżebrowych ma długość około 5 do 6 cm. Rany nr 4-7 wykazywały podczas preparowania tkanek tłuszczowych tkanki podskórnej niewielkie różowawe zabarwienia , które ma szerokość do 1,5 cm. Wprowadzona sonda we wszystkich czterech ranach kieruje się z góry od zewnątrz z lewej strony ku dołowi pośrodku w kierunku wewnątrz. Długość rany nr 7 w tkance tłuszczowej tkanki podskórnej jest trudna do zmierzenia , wynosi około od 2 do 2,6 cm. Rany nr 4 i 5 przechodzą przez mięśnie międzyżebrowe, przy czym przy ranie nr 5 zostało uszkodzone żebro ( można wyczuć kawałki kości ). Przy ranach nr 8-11 zakrwawienie tkanki tłuszczowej tkanki podskórnej jest silniejsze niż w mięśniach międzyżebrowych. Rany przebiegają razem w parach. Ze środkiem około 118 cm powyżej podstawy stopy znajduje się szerokie na 4 cm przedzielenie mięśni międzyżebrowych oraz ze środkiem znajdującym się około 114 cm powyżej podstawy stopy długie na 5,5 cm gładkokrawędziowe przedzielenie mięśni międzyżebrowych z utrzymującą się , szeroką na około 0,5 cm częścią z tkankami miękkimi , znajdującą się w okolicach środka. Odnośnie ran nr 1 i 2 po spreparowaniu skóry i tkanki tłuszczowej tkanki podskórnej widoczne są wyraźne , krwawe obszary przebarwień tkanki tłuszczowej tkanki podskórnej oraz mięśni klatki piersiowej w przedniej części tułowia korespondujące dom opisanych już gładko krawędziowych ran nr 1 i 2. Rana nr 1 znajduje się na wysokości mięśni klatki piersiowej , około 134 cm od podstawy stopy. Sonda daje się przesunąć na ponad 10 cm na prawo , w dół , w kierunku do środka. Rana nr 2 znajduje się w mięśniach klatki piersiowej , około 131 cm powyżej podstawy stopy. Sonda pozwala się prowadzić tutaj od prawej strony z zewnątrz, nieznacznie schodząc w lewą stronę, na dół , kierunku środka przez około 15 cm . Po spreparowaniu mięśni klatki piersiowej widoczne jest ,że oba przecięcia obszaru międzyżebrowego znajdują się w lewej, przedniej części linii środka ciała. Podczas preparowania ściany brzusznej nie zauważono krwawień. Mięśnie klatki piersiowej wykazują się niejednorodną strefą wysoką na około 25 cm oraz szeroką na około 30 cm przebarwień w kolorach od ciemnoczerwonego do czarnego. W prawek komorze klatki piersiowej znajdowało się około 200 ml zakrzepniętej krwi. Na lewym , dolnym płacie płuca znajdują się dwie gładkokrawędziowe rany o długości około 1,5 cm . Przepona po lewej stronie wykazuje łącznie pięć długich do 4 cm ran gładkokrawędziowych ,z prawej strony nie jest zraniona. W prawej komorze klatki piersiowej nie znajduje się krew. Płuca po obu stronach małe , o ile można to ocenić , z małą ilością krwi. Na osierdziu znajdują się łącznie trzy rany gładko krawędziowe. W osierdziu znajduje się około 50 ml zakrzepłej krwi, brak płynnej krwi. Na sercu są widoczne z przodu dwie rany gładkokrawędziowe. Brak widocznych śladów krwi w jamie brzusznej przy widocznej ranie gładko- krawędziowej śledziony. W lewym dolnym płacie płuca znajdują się dwie gładkokrawędziowe rany o długości 1,5 cm. Na prawym płucu nie stwierdzono ran. Wydaje się ,że w płucach znajduje się niewielka ilość krwi. Serce znajduje się w zranionym osierdziu. Na osierdziu widoczne są trzy gładkokrawędziowe rany o długości około 1,7 cm , 1,9 cm i 2,5 cm . Znajdują się one z przodu u góry. Na sercu widoczna jest jedna gładko krawędziowa rana o długości około 1 cm w obszarze prawej komory. Rana przechodzi przez całą ścianę komory. Około 2 cm na lewo od tej rany znajduje się kolejna rana gładko krawędziowa, która znajduje się w obrębie przegrody międzykomorowej. Serce zostało otwarte w tzw. kierunku przepływu krwi. W osierdziu znajduje się około 50 ml skrzepniętej krwi. Stwierdzono oznaki gwałtownego oddziaływania przemocą : dwie zakrwawione rany gładkokrawędziowe w przedniej części klatki piersiowej na wysokości około 132 cm oraz 137 cm powyżej podstawy stopy z gładko krawędziowym przecięciem osierdzia oraz serca. Skrzepnięta krew w osierdziu. Około 200 ml skrzepniętej krwi w prawej jamie serca. Cztery zakrwawione rany gładko krawędziowe na lewym boku od 112,5 do 116 cm powyżej podstawy stopy. Gładkokrawędziowe rany w międzyżebrzu, zranienie górnej krawędzi dziewiątego żebra lewego , dolnego płata płuc, przepony po lewej stronie oraz śledziony. Pięć niezakrwawionych ran gładko krawędziowych na plecach po obu stronach od 121 cm do 133 cm powyżej podstawy stopy . Gładkokrawędziowe rany szóstego międzyżebrza po prawej stronie , obok kręgosłupa. Organy wewnętrzne stosunkowo mało ukrwione. Pokrzywdzony I. P. (1) zmarł w sposób nienaturalny przez rany gładko krawędziowe serca oraz lewego płuca. Rany są typowe dla ran kłutych . Pokrzywdzonemu zadano łącznie 11 ran gładko krawędziowych , 2 w klatkę piersiową i 9 z tyłu względnie z boku po lewej stronie pleców. 6 ran jest zakrwawionych ( powstały za życia ) , a 5 nie jest zakrwawionych ( zostały zadane prawdopodobnie w fazie umierania albo po śmierci ). Zakrwawione rany znajdują się z przodu i na lewym boku . Wzorzec ran przemawia za tym ,że zostały zadane przez inną osobę. Dowód : protokół z sekcji zwłok k- 3227-3237 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k-5791 Opinia W. C. k- 3828 w zw.z k-5791 Zeznania biegłego W. C. k- 4808 Badania sądowo- toksykologiczne nie wykazały , by w okresie , kiedy nastąpiła śmierć , doszło do zatrucia pokrzywdzonego . Dowód : opinia sądowo- toksykologiczna k- 3238-3240 ( tłumaczenie na język polski ) w zw.z k- 5791 Ze znalezionych na miejscu zbrodni 2 niedopałków papierosów leżących pod kanapą w pokoju dziennym oraz przed drzwiami balkonowymi pobrano próbki DNA należące do mężczyzny innego niż ofiara. W śladach zebranych z kranów w kuchni i w łazience w mieszkaniu pokrzywdzonego ustalono oprócz DNA ofiary także DNA należące do mężczyzny innego niż ofiara pokrywające się ze śladami pochodzącymi od mężczyzny z 2 niedopałków papierosów . To samo dotyczy próbek z zamka pasa bezpieczeństwa pasażera obok kierowcy w samochodzie pokrzywdzonego . Na niebieskim podkoszulku zabrudzonym krwią pokrzywdzonego znalezionym przed szafą z ubraniami w pokoju dziennym pokrzywdzonego na ściągaczu przy dekolcie odkryto cechy kodu DNA tego samego nieznanego mężczyzny , który zostawił ślad na niedopałku papierosa znalezionego na miejscu zbrodni. W kuchni na suszarce obok zlewozmywaka znaleziono nóż czarnym trzonkiem , na którego rękojeści oraz na ostrzu znaleziono ślady mieszane , które zgadzają się z cechami pokrzywdzonego oraz z cechami osoby , która zostawiła ślad na niedopałku papierosa. Takie same ślady znaleziono także na innym nożu z brązowym trzonkiem na jego rękojeści ( nóż był na suszarce stojącej w kuchni obok zlewu ) , ponadto na gałce drążka skrzyni zmiany biegów oraz na kierownicy samochodu pokrzywdzonego. W kuchni znaleziono materac częściowo złożony , na jego 3 otworach wlotu powietrza – część na głowę , część środkowa , część na nogi - stwierdzono obecność śladów tego samego mężczyzny , który zostawił ślad na niedopałku papierosa. Również na zwłokach pokrzywdzonego znaleziono DNA ze śladu na niedopałku papierosa – na pośladkach , lewym udzie , prawym udzie , na prawej dłoni . Także stwierdzono ślad obcego DNA- tego samego mężczyzny , który zostawił ślad na niedopałku papierosa- w okolicach wiązania spodni od dresu znalezionych w mieszkaniu pokrzywdzonego przy jego zwłokach po lewej stronie. Materiał znajdujący się na wymazach pobranych od pokrzywdzonego – usta , odbyt , penis , skrawki paznokci z obu dłoni - wykazał sekwencję kodu DNA , która wskazuje na jednego mężczyznę i pokrywa się z sekwencją kodu DNA pokrzywdzonego. Dowód : raport k- 3163 , 3196, 3200 ( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Opinie DNA k- 3241-3249,3250-3267,3268-32693270-3279, k- 4255-4256 ( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Wniosek o badanie k- 3215-3220 ( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Stwierdzono zgodność profilu DNA oskarżonego M. W. (1) ze śladami DNA pozostawionymi w mieszkaniu I. P. (1) opisanymi powyżej jako pozostawione przez nieustalonego wówczas mężczyznę innego niż pokrzywdzony. Dowód : opinia DNA k- 3280-3284( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Formularz zgłoszeniowy danych analizy kodu DNA k- 3287-3288( tłumaczenie na język polski – oryginał w segregatorze ) w zw.z k- 5791 Protokół pobrania materiału porównawczego od oskarżonego k- 480 w zw.z k- 5791 Protokół z wyizolowania DNA k- 948 w zw. z k-5791 opinia z badań DNA ( polska ) k- 1179- 1205, 1837 w zw.z k-5791 Ze względu na brak charakterystycznych odcisków na skórze/twardówce ofiary oraz z uwagi na zaawansowane zmiany pośmiertne zwłok z pośmiertnym wysychaniem brzegów ran nie jest możliwe zidentyfikowanie lub faworyzowanie żadnego z przedstawionych noży jako narzędzia popełnienia zbrodni . Dowód : opinia z Zakładu Medycyny Sądowej w R. k- 4479-4481 w zw.z k- 5791 Oskarżony zajmował się pracami remontowymi . Dowód : częściowo zeznania świadka E. S. (1) k- 117,275-280,4698-4702 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. W. k- 404-405, 4630-4638, 4651-4656 Oskarżony wyjeżdżał do Niemiec pod koniec listopada 2012r. Dowód : częściowo zeznania świadka E. S. (1) k-3489-3491,4698-4702, 4302-4303, 4698-4702,5049 Oskarżony M. W. (1) w okresie od 24 do 25.11.2012 r. działając z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia I. P. (1) dokonał jego zabójstwa w nieustalonych bliżej okolicznościach. Dowód: suma powyższych dowodów poszlakowych Oskarżony wielokrotnie był karany sądownie . Nie był notowany policyjnie w Niemczech , nie był nigdy osadzony w AŚ/ ZK na terenie Niemiec . Dowód :informacja z KRK k- 5650 w zw.z k- 5791 pismo KWP w G. k- 517 w zw. z k- 5791 dokumentacja z pobytu w ZK k- 526-539 ( to samo k-582-594) w zw. z k- 5791 odpisy wyroków k- 2104-2122 , 2145-2156 , 2392 , 1344-1350, 1372-1373, 1381-1388, 1390, 1451-1463,1465, 1554-1558, 1570, 1648-1649, 1695-1696, 1709, 4454 , 4561-4562 w zw.z k- 5791 dane o odbyciu kary k- 4452 ( 4553 ) w zw. z k- 5791 Oskarżony był badany psychiatrycznie. W opinii z dnia 10.06.2013 r. biegli psychiatrzy W. S. i W. M. wskazali ,że nie stwierdzili ani obecnie ani tempore criminis u oskarżonego upośledzenia umysłowego , jego sprawność intelektualna mieści się w przedziale dolnej granicy normy na pograniczu upośledzenia umysłowego – jest to ociężałość intelektualna, dysponuje mniejszym niż przeciętnie zasobem słów i pojęć , ale prawidłowo ich używa. Ma przyswojony podstawowy zasób wiedzy ogólnej. Umie wnioskować , z trudnością uogólnia i bardzo trudno abstrahuje. Zna podstawowe normy pożycia społecznego , jest w stanie przewidywać odległe skutki podejmowanego przez siebie działania. Ociężałość intelektualna jest dolną granicą normy i nie jest upośledzeniem umysłowym i nie ma wpływu na poczytalność. Biegli nie stwierdzili tempore criminis ani obecnie cech choroby psychicznej. Tempore criminis miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Może brać udział w czynnościach sądowych , stawać przed sądem i odbywać orzeczoną karę pozbawienia wolności . Może przebywać w warunkach aresztu śledczego. Dowód : opinia psychiatryczna k- 913-926 w zw.z k- 5791 dokumentacja medyczna k- 927-946 , 439 , 876-895, 1030-1037 w zw.z k- 5791 zeznania biegłego W. S. k- 4807 zeznania biegłego W. M. k- 4807 W kolejnej opinii z dnia 19.05.2014 r. biegli psychiatrzy W. S. , W. M. oraz psycholog J. U. wskazali ,że wykluczają u oskarżonego upośledzenie umysłowe , sprawność intelektualna mieści się w normie – nieco poniżej przeciętnego poziomu , nie stwierdzili objawów choroby psychicznej , nie stwierdzono psychologicznych wskaźników zmian organicznych w obrębie CUN . Osobowość oskarżonego wykształcona jest nieprawidłowo - typu dyssocjalnego – dominują zaburzenia w zakresie adaptacji do życia społecznego oraz deficyt uczuciowości wyższej . Oskarżony nie stosuje się do obowiązujących norm społeczno –prawnych pomimo ich formalnej znajomości. Normy te nie są zintegrowane z systemem wartości i nie regulują zachowania oskarżonego. Uczuciowość wyższa nie została wykształcona. Swego postępowania nie poddaje refleksyjnemu osądowi , nie przejawia wyrzutów sumienia ani poczucia winy. Nie uczy się i nie koryguje swoich postaw , pomimo doświadczania negatywnych skutków ( był wielokrotnie karany sądownie ). Oskarżony ,dysponując sprawnym intelektem , skłonny jest do manipulowania swoim wizerunkiem w zależności od oczekiwanych korzyści , może dążyć do podporządkowania sobie innych ludzi i traktowania ich w sposób instrumentalny , między innymi wzbudzając współczucie czy zaufanie. W zakresie działań manipulacyjnych mieści się też symulowanie zaburzeń psychopatologicznych w celu uniknięcia odpowiedzialności za swoje czyny. Dowód : opinia psychiatryczno –psychologiczna k- 3395-3413 w zw.z k-5791 zeznania biegłego W. S. k- 4807 zeznania biegłego W. M. k- 4807 zeznania biegłej J. U. k- 4807 W kolejnej opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 29.09.2014 r. biegli psychiatrzy B. N. i T. M. zawnioskowali o obserwację psychiatryczną oskarżonego. Po przeprowadzonej obserwacji w opinii z dnia 01.06.2015 r. biegli psychiatrzy D. R. i A. Ś. wskazywali ,że nie stwierdzili u oskarżonego objawów choroby psychicznej w sensie psychozy ani upośledzenia umysłowego. Sprawność intelektualna mieści się w granicach normy, co dawniej nazywano ociężałością umysłową. Zatem oskarżony posiada wystarczająco sprawny intelekt , by znać i rozumieć podstawowe normy społeczno-prawne i moralne. W trakcie obserwacji oskarżony przyjmował postawę obronną - przybierał różne pozy , ale jego zachowania nie układały się w obraz kliniczny żadnej choroby psychicznej , dlatego biegli stwierdzili ,że opisane zachowania wskazywały na celowo przyjętą i podtrzymywaną postawę obronną. Zachowania oskarżonego to symulacje , głównym ich motywem jest próba uniknięcia odpowiedzialności karnej. Zachowania oskarżonego są demonstracyjne i teatralne , sztuczne i nieautentyczne, wyraźnie nieadekwatne zachowania nasilały się przy świadomości bycia obserwowanym i poddawanym badaniom. Takie symulacje jak w trakcie obserwacji przejawiał on także w trakcie pobytów w AŚ i ZK. Biegli rozpoznali u oskarżonego osobowość typu dyssocjalnego- niezdolność do przeżywania winy i przyjmowania odpowiedzialności za własne zachowania , nielicznie się z obowiązującymi normami społecznymi , brak zdolności do wyciągania wniosków z dotychczasowych doświadczeń życiowych, znacznie spłycenie uczuciowości wyższej ,w tym nieliczenie się z uczuciami i potrzebami innych osób , nasilony egocentryzm, skłonność do zachowań agresywnych. Przyjmowanie postawy obronnej w sytuacjach trudnych psychologicznie mieści się w obrazie osobowości nieprawidłowej. Biegli nie stwierdzili u oskarżonego uzależnienia od alkoholu lub/i substancji psychoaktywnych. Sposób działania sprawcy miał charakter postępowania kontrolowanego intelektualnie , przemyślanego i celowego. Zachowania oskarżonego mogły być czerpaniem korzyści materialnych i swoistym sposobem zarobkowania na życie. Tempore criminis oskarżony nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą warunki z art. 31 par. 1 i 2 kk . Poczytalność oskarżonego w toku postępowania nie budzi wątpliwości . Może on brać udział w postępowaniu , może odbywać karę pozbawienia wolności. Po przeprowadzonej obserwacji w opinii z dnia 29.05.2015 r. biegła psycholog I. K. (1) wskazała ,że sprawność intelektualna oskarżonego mieści się w normie. Trudności w zakresie realizowania ról społecznych uwarunkowane są zaburzeniami motywacji i osobowości oskarżonego a nie deficytem jego zdolności poznawczych. Oskarżony potrafi wypowiadać się w sposób zborny , logiczny , co wskazuje na brak zaburzeń zakresie pojmowania , myślenia logicznego , rozumienia sytuacji społecznych , nie ujawniono u niego deficytu w zakresie intelektu. Występuje u niego nawykowa tendencja do przyjmowania postaw obronnych ( symulacyjnych ) w czasie , gdy prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie. Zachowania te mają charakter celowy , instrumentalny i mają na celu uniemożliwienie oceny jego stanu zdrowia psychicznego , jak i utrudnić prowadzenie postępowania. W badaniu procesów myślenia nie ujawniły się wykładniki zaburzeń formalnych myślenia . Charakter skojarzeń konkretno-sytuacyjny , adekwatny , budowany w oparciu o doświadczenia i aktualną sytuację życiową badanego. Kryterium przypominania zgodne z rozumowaniem werbalnym i asocjacjami. Poprawnie wykonywał zadania wymagające zdolności do klasyfikowania i uogólniania oraz różnicowania cech istotnych od drugorzędnych . Przy rozwiązywaniu długiego szeregu zadań zdolność koncentracji i stałości sposobu myślenia zachowana. Nie ujawniono zmian organicznych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. U oskarżonego biegła psycholog stwierdziła istnienie zaburzeń w zakresie struktury i funkcji osobowości , o typie osobowości nieprawidłowej , dyssocjalnej. Sfera orientacyjno-poznawcza ukształtowana jest na poziomie wystarczającym do zachowania orientacji w otaczającym świecie. Daje mu ona możliwość rozumienia i przestrzegania ogólnie przyjętych zasad i norm społecznych jak i prawnych. Zachowana jest zdolność do przewidywania konsekwencji własnych działań, dokonywania wieloetapowego planowania własnego postępowania. W funkcjonowaniu poznawczym nie stwierdzono występowania czynników mogących zakłócić proces realizowania powziętych zamierzeń . Normy i nakazy społeczne nie zostały w toku procesu socjalizacji właściwie uwewnętrznione , stąd nie pełnią w sposób prawidłowy swojej funkcji regulującej i kontrolującej zachowanie oskarżonego. Oskarżony jest niezdolny do podporządkowania się normom społecznym, cechuje go niezdolność do przeżywania poczucia winy i korzystania z doświadczeń, uczuciowość wyższa spłycona , niedokształcona, oskarżonego cechuje egocentryzm i nastawienie na zaspokajanie potrzeb własnych często bez uwzględniania potrzeb innych. Ma obniżone poczucie odpowiedzialności za siebie i własne zachowanie i poczucie odpowiedzialności za inne osoby , cechuje go nieumiejętność nawiązywania głębszych związków emocjonalnych oraz tzw. deficyt lęku. Upośledzenie związków międzyludzkich i niski poziom lęku stanowią podłoże dla zachowań antyspołecznych. Sfera emocjonalno-popędowa wykazuje cechy zaburzeń w zakresie umiejętności odraczania zaspokajania potrzeb i popędów , nazywania , rozpoznawania i nadawania znaczenia doznawanym stanom emocjonalnym , trudność w modulowaniu reakcji emocjonalnych , stąd reakcje gwałtowne , niedostosowane do siły bodźca i sytuacji. Ulega on aktualnie przeżywanym emocjom , dokonuje interpretacji zgodnych z jego aktualnym stanem emocjonalnym .Może wówczas reagować impulsywnie , gwałtownie dążąc do rozładowania napięcia często bez uwzględnienia konsekwencji własnych działań. Oskarżony oddziela od siebie kwestię własnych działań przypisując je okolicznościom , w jakich się znajduje , bez przyjmowania za nie odpowiedzialności. Skłonny jest do reagowania w sposób impulsywny , sięgając przy tym po zachowania z repertuaru agresywnych. Jego umiejętność konstruktywnego radzenia sobie z trudnościami , konfliktami czy ograniczeniami są niewielkie , stąd w sytuacjach frustracji ulega reakcjom najbliższym swojej osobowości. Skłonny jest do manipulowania swoim obrazem, przyjmuje postawy , zachowania pod kątem oczekiwanych korzyści. W jego funkcjonowaniu wyraźnie ujawnia się skłonność do podporządkowywania sobie innych ludzi i traktowanie ich w sposób instrumentalny ( wzbudzanie w innych strachu , współczucia , podawanie o sobie informacji nieprawdziwych ).Działaniem manipulacyjnym jest też symulowanie zaburzeń natury psychicznej, aby uniknąć odpowiedzialności karnej za swoje czyny. Dotychczasowe czyny przestępcze ( uprzednie skazania ) miały charakter długotrwałego , wielokrotnie powtarzanego , złożonego działania , a ich naganność i karygodność badany rozumie i jest w stanie przewidzieć konsekwencje . Cechą charakterystyczną osobowości badanego jest skłonność do natychmiastowego zaspokajania wszelkich potrzeb - koresponduje to z problemami w zakresie kontroli popędów. Wszelkie niezaspokojone potrzeby rodzą frustrację, ta zaś nie jest dobrze tolerowana. Cechuje go wysokie natężenie cechy impulsywności , zaś niskie refleksyjności. Ze względu na swoją specyficzną konstrukcję osobowościową i emocjonalną oskarżony może reagować agresją .Zachowanie takie daje bowiem szybkie i pożądane rezultaty. Badany może działać agresywnie , ponieważ dopuszcza stosowanie agresji jako sposobu rozwiązywania konfliktów i regulowania stosunków z otoczeniem . Wzmożona agresywność zarówno werbalna jak i fizyczna jest typowa dla osób z osobowością nieprawidłową i dla samego oskarżonego. Dowód : opinia sądowo-psychiatryczna k- 3788- 3791 w zw.z k- 5791 Opinia sądowo-psychiatryczna i sądowo-psychologiczna k- 4394-4439 w zw.z k-5791 Zeznania biegłej B. N. k- 4843 Zeznania biegłego T. M. k- 4843 Zeznania biegłej D. R. k-4843 Zeznania biegłej A. Ś. k- 4843 Zeznania biegłej I. K. k- 4843 W wywiadzie środowiskowym nic nie ustalono. Sąsiedzi odmawiali kategorycznie udzielenia jakichkolwiek informacji na temat oskarżonego. Dowód : wywiad środowiskowy k- 3954 w zw.z k-5791 W opinii z zakładu karnego/ aresztu śledczego wskazano ,że zachowanie oskarżonego jest przeciętne. Był dwa razy karany dyscyplinarnie. Był raz nagradzany oraz korzystał z ulgi. Ze współosadzonymi prowadzi zgodny tryb życia , umieszczony był w celi jednoosobowej . Dba o ład i porządek w celi oraz o wygląd własny. Wobec przełożonych prezentuje postawy regulaminowe. Nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Dowód : opinia z ZK /AŚ k- 4391 w zw.z k-5791 Oskarżony był zakwalifikowany do kategorii osadzonych stwarzających poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu , wymagających osadzenia w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamkniętego. Dowód : pismo k- 4444 w zw. z k -5791 pismo z ZK o stanie zdrowia k- 4900 ( 4929 ) w zw.z k- 5791 Oskarżony M. W. to bezrobotny kawaler utrzymujący się z prac dorywczych , ojciec trójki małoletnich dzieci, z zawodu ślusarz, nie posiadający majątku. Przebywając na wolności utrzymywał się z prac dorywczych. Dowód : dane osobowe oskarżonego k- 4629, 4489 w zw.z k- 5791 Oskarżony w toku śledztwa nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt I aktu oskarżenia i w zakresie przedmiotowego czynu odmówił składania wyjaśnień ( k- 404-405, 408, 820-821,994-999, 116-117, 1152-1153,1295-1298, 1846-1848, 2352-2354, 3441-3442 ). Na rozprawie oskarżony również nie przyznał się do popełnienia przedmiotowego czynu i złożył wyjaśnienia ( k-4630-4638, 4651-4656 ). Sąd zważył , co następuje: W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu w pkt I wyroku nie budzi wątpliwości. Sąd dał w całości wiarę opiniom biegłych psychiatrów oraz psychologów oraz ich zeznaniom , gdyż opinie te spełniają wszelkie kryteria z art.201 kpk , są pełne , rzeczowe , jasne , pozbawione wewnętrznych sprzeczności. Strony nie zgłosiły do ich treści żadnych zastrzeżeń. Biegli w oparciu o swoją naukową wiedzę i posiadane wieloletnie doświadczenie zawodowe wskazali ,że u oskarżonego nie rozpoznali aktualnie ani w okresie krytycznym choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Tempore criminis miał on zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Również w czasie postępowania i obecnie poczytalność oskarżonego nie budzi wątpliwości . Aktualnie nie wymaga leczenia ani pobytu na oddziale psychiatrycznym. W obecnym stanie psychicznym może brać udział w postępowaniu karnym , czynnościach procesowych oraz odbywać ewentualnie orzeczoną karę pozbawienia wolności. Biegli jednoznacznie wskazali ,że sprawność poznawcza oskarżonego pozwala na odróżnienie czynów zabronionych. Jest w stanie przewidywać odległe skutki podejmowanych przez siebie działań. Biegli rozpoznali u oskarżonego osobowość typu dyssocjalnego .Na rozprawie biegli podtrzymali treść wydanych opinii . Ze wszystkich opinii wynika jednoznacznie, że oskarżony symuluje jedynie ( i to bardzo nieudolnie ) zaburzenia psychopatologiczne w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej za swoje czyny. Stąd taka a nie inna treść jego wyjaśnień i oświadczeń składanych w sprawie . Mając to wszystko na uwadze sąd uznał ,że oskarżony jest zdolny do przypisania mu winy. Winę oskarżonego sąd ustalił przede wszystkim na podstawie 3 grup dowodów poszlakowych : 1. zeznań świadka J. B. ,świadka J. S. - jego znajomej , częściowych zeznań świadka E. S. (1) , dokumentu w postaci przekazów pieniężnych k- 2825 , dokumentu w postaci analizy połączeń telefonicznych ; 2. zeznań świadków A. P. ( częściowo ) , J. P. ( częściowo ), R. P. ( częściowo ) , M. D. , B. C. , G. R. , G. H. , E. M. , E. P. , I. S. , W. W. ; 3. protokołu oględzin miejsca przestępstwa i zdjęć , protokołu z sekcji zwłok, opinii i zeznań biegłego W. C. , opinii z zakresu badania śladów DNA. Odnośnie pierwszej grupy dowodów poszlakowych -sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka J. B. . W ocenie sądu są one rzetelne , logiczne , odzwierciedlają proces odtwarzania zdarzeń w pamięci świadka .Nie pamiętał on wszystkiego od razu z uwagi na upływ czasu, ale stopniowo przypominał on sobie zdarzenia. Świadek ten w sposób nie pozostawiający wątpliwości powiązał osobę dzwoniącą do niego z numeru (...) z osobą M. W. (1) przedstawiającego się mu wówczas jako K. . Zeznania świadka mają potwierdzenie w treści sms k- 2823 oraz w treści dokumentu dotyczącego przekazów pieniężnych k- 2825, a także w treści wykazów połączeń telefonicznych. Świadek jest osobą w żaden sposób nie powiązaną ze sprawą , nie miał on żadnego interesu w tym , by podawać nieprawdę , nie ujawniła się w sprawie żadna okoliczność , która mogłaby podważyć jego wiarygodność. Zeznania tego świadka mają ponadto potwierdzenie w zeznaniach innego świadka J. S. , która słyszała od J. B. o jego kontaktach z mężczyzną z Polski , któremu wysyłał on pieniądze na przyjazd. Ponadto także świadek E. S. (1) potwierdziła takie kontakty , wskazując przy tym ,że oskarżony kazał jej się podawać za jego siostrę . Odnośnie drugiej grupy dowodów poszlakowych -sąd dał również wiarę zeznaniom świadków G. R. (1) , G. H. , E. M. , E. P. , , I. S. (1) , W. W. . Świadkowie ci opisywali tryb życia pokrzywdzonego , jego zwyczaje . W tym zakresie ich zeznania są zgodne i mają w sobie wzajemne potwierdzenie. Na podstawie zeznań tych świadków sąd ustalił ,że nie było niczym dziwnym ani nietypowym ,że pokrzywdzony gościł u siebie obcego młodszego mężczyznę , gdyż czynił to często. Choroba pokrzywdzonego tłumaczy też to, że był on bez ubrania. Ponadto zeznania dwóch świadków G. R. i G. H. wskazują, że przed zbrodnią I. P. (1) towarzyszył inny mężczyzna. Tylko jeden ze świadków - sąsiad G. R. (1) z bliska widział tego obcego młodego mężczyznę , który towarzyszył pokrzywdzonemu , a było to w dniu 23.11.2012 r. Świadek ten nie potrafił jednoznacznie rozpoznać tego mężczyzny , wskazał on na 2 zdjęcia , jedno z tych zdjęć było zdjęciem oskarżonego M. W. (1) ,zaś drugie osoby przybranej do oględzin nie związanej ze sprawą . Drugi świadek- G. H. również widział w dniu 23.11.2012 r. w godzinach wieczornych pokrzywdzonego w towarzystwie obcego mężczyzny , jednakże w ogóle nie potrafił o nim nic więcej zeznać, gdyż widział tego mężczyznę tylko z daleka , z okna swego mieszkania. Sąd częściowo dał wiarę zeznaniom świadków A. P. (1) , R. P. , J. P. (1) . Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków w zakresie dotyczącym tego , jak wyglądał ostatni czas spędzony przez I. P. (1) w Polsce w miejscowości K. przed samym jego powrotem do Niemiec w dniu 23.11.2012 r. Zeznania świadków w tym zakresie są zgodne , spójne , rzeczowe , pozbawione sprzeczności. Z zeznań wszystkich tych świadków , wynika ,że I. P. (1) planował zabrać ze sobą do domu w Niemczech jakiegoś mężczyznę , jednakże nie wiedzieli oni dokładnie , kto to miał być . Świadkowie nie pamiętali dokładnie dat , godzin , co jest naturalne , gdyż szczegóły takie zazwyczaj zacierają się w pamięci z uwagi na upływ czasu. Sąd ponadto zwrócił uwagę na to ,że wszyscy trzej świadkowie zgodnie podawali ,że I. P. (1) potrzebował kogoś do prac remontowo-przeróbkowych w mieszkaniu w Niemczech , gdyż chciał przedzielić pokój . Jak ustalił sąd w toku sprawy ( a było to bezsporne ) oskarżony M. W. (1) podejmował się często takich prac , dlatego również i ta okoliczność pasuje do jego osoby. Sąd odmówił dania wiary tylko w tym zakresie , w jakim świadkowie ci wskazywali, że miał to być mężczyzna polecony przez T. T. , jej znajomy. Sąd uczynił tak dlatego ,że świadek T. T. kategorycznie zaprzeczyła , by taka sytuacja miała mieć miejsce .Świadek ten od samego początku konsekwentnie zeznawał ,że w ogóle nie wiedział o tym, że I. P. (1) planował kogoś ze sobą zabrać do Niemiec tym razem. Nie było żadnych powodów , by świadkowi temu nie dać wiary . Nie miał on żadnego interesu w tym , by podawać nieprawdę .Poza tym , jak ustalił sąd na podstawie danych telefonicznych , I. P. (1) spotkał się w okolicach S. z osobą , która nadjechała od strony od G. , gdy tymczasem rodzinne strony T. T. to N. na P. . Poza tym jak ustalił sąd na podstawie analizy danych telefonicznych i zeznań świadka J. B. , przelewów pieniężnych , osobą , z którą spotkał się w okolicach S. I. P. (1) , był M. W. (1) - osoba nie powiązana w żaden sposób z T. T. . Również zeznania innego świadka - M. D. (2) – potwierdzają okoliczność ,że I. P. (1) planował zabrać kogoś ze sobą do Niemiec , również ona nie wiedziała , kto to miał być. Tak samo zeznania świadka B. C. (2) . A zatem zeznania świadków ze strony polskiej pokrywają się z tym , co widzieli świadkowie w Niemczech - że I. P. (1) dojechał do Niemiec do domu w towarzystwie mężczyzny w dniu 23.11.2012 r. Odnośnie trzeciej grupy dowodów poszlakowych - sąd ocenił również jako wiarygodne opinie sporządzone w sprawie z zakresu badań DNA , opinię i zeznania biegłego W. C. .Opinie te spełniają wszystkie kryteria z art. 201 kpk - są pełne , jasne , pozbawione sprzeczności. W związku z tym ,że w sprawie nie wystąpiła sytuacja podejrzenia, by czyn popełniły osoby spokrewnione np. bracia nie było potrzeby dokonywania dalszych badań DNA sugerowanych na k- 3282.Opinie pochodzą od osób posiadających odpowiednią wiedzę , doświadczenie zawodowe , postronnych , nie związanych z samym zdarzeniem ani z żadną ze stron , mają one walor obiektywizmu , są rzeczowe , spójne , logiczne. Również treść dokumentów wymienionych przy ustaleniach stanu faktycznego - w szczególności protokołu z sekcji zwłok , protokołu oględzin miejsca przestępstwa i zdjęć nie budziła żadnych zastrzeżeń, nic bowiem nie podważyło ich wartości dowodowej , ich legalności czy rzetelności . Są to dokumenty urzędowe , sporządzone w sposób profesjonalny w toku prowadzonego postępowania. Z dokumentów wynika ,że śmierć I. P. (1) była śmiercią nienaturalną, że doszło do gwałtownego oddziaływania przemocą na jego ciało, a wzorzec ran przemawia za tym ,że rany zostały zadane przez inną osobę niż pokrzywdzony. Dodatkowo sąd zważył w sprawie na to na to ,że oskarżony nie miał alibi na czas przedmiotowej zbrodni . Wnioskowane przez obronę dowody nie wykazały , by w czasie zabójstwa oskarżony był obecny na terenie G. ( dotyczy to dokumentów z k- 4865,4897-4898,4998, 4979,5130, 5315, zeznań świadka M. G. k- 5136 oraz akt II K 352/12 SR w Trzciance , z których dowód dopuszczono na k -4884 ). Z dowodów tych wynika ,że nie było rozprawy w Sądzie Rejonowym w Trzciance w dniach 24-25 listopada 2012 ; że oskarżony nie był z wizytą u rodziny w tych dniach ani w żadnej instytucji czy lombardzie. Co więcej ,świadek E. S. (1) wskazała w toku śledztwa ,że pod koniec listopada 2012 r. oskarżony wyjechał do Niemiec. Na rozprawie nie pamiętała ona już tej okoliczności , ale zeznania złożone w toku śledztwa podtrzymała ona. Wskazała też ona ,że oskarżony używał jej aparatów telefonicznych , zmieniając w nich karty telefoniczne ( wykluczyła ona też , by obywatele Ukrainy używali jej telefonu ) . Podtrzymała ona te twierdzenia na rozprawie. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka E. S. w tym zakresie , albowiem ma to potwierdzenie w pozostałych dowodach powyżej omówionych wskazujących na obecność oskarżonego w R. w mieszkaniu I. P. (1) w czasie zbrodni. Jej zeznania w wskazanym zakresie korelują z tymi dowodami. Także oskarżony przyznał ( k- 2353 verte ) ,że korzystał z aparatów telefonicznych E. S. (1) , zaś na pytanie czy zabrał jej telefon , jak jechał do Niemiec , odpowiedział ,że nie mówi, że nie mógł go wziąć, trudno mu się na ten temat wypowiedzieć . Nie potrafił on też odpowiedzieć na pytanie czy do telefonu E. S. wkładał swoje karty ( k- 2352 verte ).W ocenie sądu powyżej wskazane dowody wykazały ,że tak było. A zatem podnoszone przez oskarżonego na rozprawie twierdzenia dotyczące tego ,że w listopadzie 2012 roku był on w G. pozostały gołosłowne , a żadna wskazywana przez oskarżonego okoliczność w tej kwestii nie została potwierdzona. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie omawianego czynu ograniczyły się głównie do tego ,że nie był on w Niemczech i że sąd polski nie ma prawa rozpoznawać tej sprawy. Tymczasem ze strony niemieckiej został złożony wniosek o przejęcie ścigania karnego obywatela polskiego ( k- 2294 i dalej ) i zostało ono przejęte do dalszego prowadzenia przez Prokuraturę Okręgową w G. ( k- 2349 ) . Zgodnie z wyrokiem SA w Katowicach z dnia 07.02.2008 r. wydanego w sprawie II AKa 6/08 ( OSA 2009/9/8-18 ) ,,autonomiczność przeprowadzanych przez niemieckie służby czynności procesowych nie wyklucza jednak możliwości wykorzystania ich utrwalonych wyników w postaci protokołów i dokumentów w toczącym się na terenie Rzeczypospolitej postępowaniu. W takim wypadku , materiały udostępnione polskim organom wymiaru sprawiedliwości w ramach pomocy prawnej przewidzianej w art. 1 ust. 1 Europejskiej Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych , jeśli spełniają wymogi przewidziane w polskiej procedurze karnej, mogą zostać bezpośrednio wykorzystane jako materiał procesowy i podlegają ujawnieniu na zasadzie art. 389 par. 1 kpk oraz art. 393 par. 1 kpk .” Sąd nie dał wiary tym twierdzeniom oskarżonego ,że nie był on w Niemczech , albowiem przeczą temu ślady DNA oskarżonego znalezione na miejscu zbrodni. Oskarżony do tego w ogóle się nie odniósł i nie wytłumaczył , skąd zatem jego ślady DNA wzięły się na miejscu przestępstwa, w tym na ciele ofiary - w tym i na pośladkach , i na udach . Zdaniem sądu , wytłumaczenie tego w świetle wskazań wiedzy z zakresu badań genetycznych i doświadczenia życiowego jest tylko jedno – że oskarżony nie podawał prawdy . Na rozprawie oskarżony podał też wpierw ,że organy niemieckie miały jego dane , bo był tam kontrolowany w okresie kiedy miało być popełnione przestępstwo. Jest to niedorzeczne , bo przy kontroli nikt nie pobiera śladów DNA ( tym bardziej nie podrzuca ich na miejscu zbrodni ) . Poza tym w tych samych wyjaśnieniach oskarżony twierdził też ,że w czasie przedmiotowej zbrodni nie był w Niemczech ,że w roku 2012 w ogóle nie był w Niemczech , co jest wewnętrznie sprzeczne. A zatem mając na uwadze wszystkie trzy grupy dowodów poszlakowych, które układały się w jeden nieprzerwany łańcuch zdarzeń sąd na ich podstawie przypisał oskarżonemu M. W. winę w zakresie przedmiotowego czynu. W przedmiotowej sprawie , każda ze wskazanych powyżej poszlak rozważana oddzielnie , bez korelacji z pozostałymi , nie ma znaczenia decydującego . Taki sposób rozstrzygania jest właśnie istotą , niejako samym rdzeniem procesu poszlakowego ( z wyroku SN z dnia 22.03.2007 , II KK 68/06). Pomiędzy poszczególnymi dowodami poszlakowymi zachodził logiczny, wewnętrzny , obiektywny związek , a żadnego z ogniw łańcucha nie dało się wyeliminować dowodem przeciwnym. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego poszlaka to dowód niezupełny , okoliczność przemawiająca na niekorzyść oskarżonego , nie będąca jednak bezpośrednim dowodem jego winy. Dowodzenie oparte na poszlakach cechuje stopniowa - w miarę gromadzenia poszlak - przemiana prawdopodobieństwa w pewność. Pośredniość dowodu poszlakowego polega na tym ,że środki dowodowe wskazują na fakt główny za pośrednictwm faktów ubocznych- poszlak. W procesie opartym na dowodach poszlakowych trafność dokonanych ustaleń występuje dopiero wówczas , gdy ustaleni te nie mogą być podważone przez jakąkolwiek inną możliwą wersję zdarzenia. O zgodności ustaleń z rzeczywistym przebiegiem zdarzenia nie świadczy więc sama wielość poszlak , ale logiczne powiązanie całokształtu tych poszlak wykluczające realnie inne wersje danego zdzrzenia. W procesie poszlakowym łańcuch wiążących się ze sobą poszlak można uznać za zamknięty tylko wówczas, gdy każda z poszlak będąca ogniwem tego łańcucha ustalona została w sposób niebudzący wątpliwości i uniemożliwiający jakiekolwiek inne rozważania. O dowodzie z poszlak jkao pełnowartościowym dowodzie winy oskarżonego można więc mówić dopiero wówczas , gdy zespół ( łańcuch ) poszlak rozumianych jako udowodnione fakty uboczne prowadzi pośrednio do stwierdzenia jednej tylko wersji zdarzenia ( fakt główny ) , z której wynika , że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu . W sprawie poszlakowej zasada swobodnej oceny dowodów ma podwójne zastosowanie. Po pierwsze dotyczy ona oceny przeprowadzonych dowodów ( środków dowodowych ) i ustalenia na ich podstawie faktów stanowiących poszlaki. Nadto dotyczy również dalszego etapu, to jest stwierdzenia , czy ustalone już fakty ( poszlaki ) dają podstawę do poczynienia dalszych ustaleń , co do faktu głównego , tj. popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu ( z wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15.05.2013 r. , II AKa 130/13 ). W przedmotwej sprawie łańcuch poszlak był spójny i zamknięty.Sąd nie dopatrzył się żadnej luki w łańcuchu przesłanek i wniosków wskazujących na sprawstwo oskarżonego M. W. . Dlatego fakt główny sąd uznał za udowodniony.Po pierwsze każda z poszlak ( faktów ubocznych ) , z których wnioskował sąd o winie oskarżonego , została udowodniona w sposób nie budzący wątpliwości , co pozwala na ustalenia dotyczące faktu głównego. Sąd przeprowadził dokładną ocenę tych poszlak ,a także dowodów , które służyły do ich ustalenia. Po drugie stwierdzenie winy oskarżonego w procesie poszlakowym nastąpiło w sytuacji , gdy udowodnione poszlaki zazębiły się, tworząc zespół faktów , których ocena nie pozwala na przyjęcie innej wersji zdarzenia, wykluczającej winę oskarżonego czy choćby budzącej wątpliwości co do jego winy. Łańcucha poszlak nie tworzyły wszystkie ustalone w toku postępowania faktu uboczne , gdyż nie wszystkie miały znaczenie dla ustaleń dotyczących faktu głównego , natomiast w sprawie nie znajdowały się dowody pozwalające podważyć niekorzystną dla oskarżonego wersję zdarzeń. Zeznania świadków S. K. , P. K. , C. H. , S. K. , D. A. , D. K. , A. R. , D. S. (2) , H. K. , B. R. , L. K. , J. K. nie wnosiły nic istotnego do sprawy. Podobnie jak zeznania świadków M. P. , K. W. , K. W. , C. O. , C. H. , C. M. , R. A. , A. M. , A. W. , A. K. . Oskarżony swoim zachowaniem opisanym w pkt I części dyspozytywnej wyroku wyczerpał znamiona art. 148 par. 1 kk w zw. z art. 64 par. 2 kk . Wystąpił on przeciwko takiemu dobru prawnemu , jakim jest życie człowieka. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia . Jego zachowanie polegało na tym ,że w okresie od 24 do 25 listopada 2012 r. na terenie Niemiec w R. w mieszkaniu przy ul. (...) działając z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia I. P. (1) , w nieustalonych bliżej okolicznościach dokonał jego zabójstwa w ten sposób ,że zadał przy użyciu nieustalonego narzędzia jedenaście ran kłutych : dwie w klatkę piersiową oraz dziewięć w plecy i okolice lędźwi , powodując u wymienionego m. in. przecięcie osierdzia , serca , lewego dolnego płata płuc , śledziony , przepony po lewej stronie oraz liczne rany żeber , przy czym dwie rany w klatkę piersiową były bezpośrednią przyczyną zgonu. Oskarżony działał w warunkach recydywy wielokrotnej , albowiem będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 par. 2 kk za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 09.02.2005 r. sygn. akt IX K 899/03 za czyn z art. 280 par. 1 kk w zw.z art. 64 § 2 kk na karę 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 28.03.2006 do 31.08.2010 , w ciągu 5 lat od odbycia tej kary popełnił ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu. O istnieniu zamiaru zabójstwa w ogóle, a także o jego postaci można wnioskować przede wszystkim na podstawie dokładnej analizy przedmiotowej czynu. W orzecznictwie wskazuje się, że do okoliczności na podstawie których, należy poczynić ustalenia w zakres zamiaru sprawcy, zalicza się nie tylko godzenie w ważne dla życia ludzkiego organy, siłę ciosu, ich wielokrotność, rodzaj i rozmiary użytego narzędzia, głębokość i kierunek ran, rodzaj uszkodzeń ciała, stopień zagrożenia dla życia ludzkiego, lecz również stosunek sprawcy do pokrzywdzonego, jego właściwości i dotychczasowy tryb życia, zachowanie przed popełnieniem przestępstwa, a także pobudki, motywy oraz tło zdarzenia. Uzewnętrznione przejawy zachowania sprawcy pozwalają wnioskować o jego zamiarze ( II AKa 88/13 , wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi 2013.06.04,LEX nr 1331049 ). W realiach niniejszej sprawy strona wykonawcza czynu pozwala na odtworzenie zamiaru oskarżonego w chwili jego popełnienia i nie pozwala na rozpatrywanie go w kategoriach innych, niż zamiar bezpośredni pozbawienia życia. Oskarżony zadając 11 ciosów I. P. (1) , chciał jego śmierci. Świadczy o tym przede wszystkim użycie niebezpiecznego narzędzia- konkretnego narzędzia zbrodni nie ustalono , lecz mając na uwadze charakter ran – kłute i głębokość ran - można wnioskować, że było ono ostre, ostrokończyste. Oskarżony skierował swoje ciosy między innymi w klatkę piersiową pokrzywdzonego, a zatem w część ciała mieszczącą najważniejsze organy dla funkcjonowania organizmu ludzkiego. Do zdarzenia doszło w bliżej nieustalonych okolicznościach. Oskarżony swym zachowaniem spowodował u pokrzywdzonego aż 11 ran: dwie w klatkę piersiową oraz dziewięć w plecy i okolice lędźwi , powodując u wymienionego m. in. przecięcie osierdzia , serca , lewego dolnego płata płuc , śledziony , przepony po lewej stronie oraz liczne rany żeber , przy czym dwie rany w klatkę piersiową były bezpośrednią przyczyną zgonu. Oskarżony zadał 11 ciosów , ciosy spowodowały poważne uszkodzenia. Tak zadane ciosy trudno uznać za zmierzające jedynie do nastraszenia pokrzywdzonego. Były one wyrazem wyładowania agresji oskarżonego na pokrzywdzonym i zamiarem jego zabicia, a nie tylko spowodowania uszczerbku na zdrowiu. Trudno przyjąć, aby oskarżony - dorosły mężczyzna, nie cierpiący na żadne schorzenia psychiczne, o przeciętnym stopniu rozwoju umysłowego, nie był w stanie przewidzieć, że tak zadane ciosy mogą spowodować śmierć człowieka. Sposób działania sprawcy ( ugodzenie ostrym narzędziem ) i okolica ciała pokrzywdzonego ( klatka piersiowa ) narażały pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Biegli stwierdzili oznaki gwałtownego oddziaływania przemocą : dwie zakrwawione rany gładkokrawędziowe w przedniej części klatki piersiowej na wysokości około 132 cm oraz 137 cm powyżej podstawy stopy z gładko krawędziowym przecięciem osierdzia oraz serca. Skrzepnięta krew w osierdziu. Około 200 ml skrzepniętej krwi w prawej jamie serca. Cztery zakrwawione rany gładko krawędziowe na lewym boku od 112,5 do 116 cm powyżej podstawy stopy. Gładkokrawędziowe rany w międzyżebrzu, zranienie górnej krawędzi dziewiątego żebra lewego , dolnego płata płuc, przepony po lewej stronie oraz śledziony. Pięć niezakrwawionych ran gładko krawędziowych na plecach po obu stronach od 121 cm do 133 cm powyżej podstawy stopy . Gładkokrawędziowe rany szóstego międzyżebrza po prawej stronie , obok kręgosłupa. Organy wewnętrzne stosunkowo mało ukrwione. Pokrzywdzony I. P. (1) zmarł w sposób nienaturalny przez rany gładko krawędziowe serca oraz lewego płuca. Rany są typowe dla ran kłutych . Rany mają gładkie krawędzie , kąty ran są zakończone ostro, kanały ran są długie ( np. kanał rany nr 3 ma długość 5-6 cm ). Sprawca działał z dużą siłą - przy ranie nr 5 zostało uszkodzone żebro. Przy ustalaniu zamiaru sąd uwzględnił również fakt, iż zachowanie oskarżonego w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu było związane z jego cechami osobowości. Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, jest człowiekiem zdemoralizowanym , agresywnym. Cechą charakterystyczną osobowości badanego jest skłonność do natychmiastowego zaspokajania wszelkich potrzeb - koresponduje to z problemami w zakresie kontroli popędów. Wszelkie niezaspokojone potrzeby rodzą frustrację, ta zaś nie jest dobrze tolerowana. Cechuje go wysokie natężenie cechy impulsywności , zaś niskie refleksyjności. Ze względu na swoją specyficzną konstrukcję osobowościową i emocjonalną oskarżony może reagować agresją. Zachowanie takie daje bowiem szybkie i pożądane rezultaty. Badany może działać agresywnie , ponieważ dopuszcza stosowanie agresji jako sposobu rozwiązywania konfliktów i regulowania stosunków z otoczeniem . Wzmożona agresywność zarówno werbalna jak i fizyczna jest typowa dla osób z osobowością nieprawidłową i dla samego oskarżonego. Sąd zważył odnośnie kary : Przechodząc do kwestii kary sąd, mając na uwadze treść art. 53 § 1 i 2 kk , wymierzył oskarżonemu karę 25 lat pozbawienia wolności na podstawie art. 148 par.1 kk w zw.z art. 64 par. 2 kk , uwzględniając działanie oskarżonego w warunkach recydywy wielokrotnej . Sąd wymierzył karę według swojego uznania , w granicach przewidzianych przez ustawę , bacząc , by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy , uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu. Wymierzona kara uwzględnia także cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągać w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kara musi uwzględniać cele zapobiegawcze i wychowawcze, co oznacza, że kara powinna zatem stanowić swoistą przestrogę dla oskarżonego oraz być odczuwalną dolegliwością za popełnione przestępstwo, a także powinna skutecznie odstraszać innych potencjalnych sprawców od dopuszczania się podobnych przestępstw , ,,kara winna oddziaływać na całe społeczeństwo, wszystkich, którzy dowiedzieli się o przestępstwie i wyroku, a przede wszystkim na środowisko sprawcy, krąg osób, z którego sprawca się wywodzi” (tak SN w wyroku z dnia 15.10.1982 r., sygn. IV KR OSNKW 1983, Nr 6, poz. 41). W ocenie sądu stopień winy oskarżonego jest bardzo wysoki. M. W. jest osobą dorosłą, o ukształtowanym charakterze, który bez wątpienia wiedział, że dokonując zabójstwa dopuczcza się złamania normy prawnej. M. W. został poddany obserwacji szpitalnej sądowo – psychiatrycznej, był wielokrotnie badany przez biegłych specjalistów. W sporządzonych opiniach biegli wskazali, że oskarżony ma sprawność intelektualną mieszczącą się w granicach normy, a trudności w zakresie realizowania przez niego ról społecznych nie wynikają z deficytu jego zdolności poznawczych, lecz z zaburzeń motywacji i osobowości. Oznacza to, że oskarżony w czasie popełnienia czynu znał podstawowe przepisy prawne i normy społeczne, których jednak świadomie nie przestrzegał. Całokształt okoliczności pozwala stwierdzić, że M. W. świadomie nie zachował się zgodnie z porządkiem prawnym i wystąpił przeciwko obowiązującym normom. Stopień społecznej szkodliwości czynu w niniejszej sprawie jest również bardzo wysoki. Sąd miał na uwadze rodzaj i character naruszonego dobra -oskarżony doprowadził do naruszenia najwyższej wartości, jaką jest życie człowieka. Wyrządzona szkoda niemajątkowa miała character nieodwracalny , doszło do śmierci człowieka. Sprawca działał z zamiarem bezpośrednim ,z motywem rabunkowym. Sposób, w jaki oskarżony pozbawił pokrzywdzonego życia, świadczy o jego determinacji i brutalności – zadał on 11 ran kłutych , działając z dużą siłą . Wymierzając karę sąd uwzględnił również motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się M. W. po popełnieniu przestępstwa. Na niekorzyść oskarżonego sąd zaliczył jego wielokrotną , 7-krotną karalność , są to skazania z lat 1992-2012 r. Tylko za ostatnie skazanie otrzymał on karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania , w pozostałych przypadkach były to kary bezwzględne. Został on skazany m.in. wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Toruniu z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie II K 19/92 za to, że 4 lutego 1992 r. w G. , gm. S. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z D. K. (2) i M. P. (3) , w zamiarze ograbienia, w podstępny sposób, wtargnęli do mieszkania małżonków M. i E. M. (2) i zgodnie z podziałem ról, wraz z M. P. (3) , używając ładunku gazowego o działaniu paraliżującym i bijąc pogrzebaczem E. M. (2) , doprowadzili go do stanu bezbronności i spowodowali u niego złamanie kości nosowej i szereg obrażeń głowy naruszających czynności organizmu na okres powyżej 7 dni, a D. K. (2) obezwładnił przy użyciu gazu paraliżującego i stosowaniu siły fizycznej M. M. (3) , której następnie związał ręce i nogi, powodując u niej w rezultacie liczne krwiaki na cele upośledzające czynności organizmu na okres poniżej 7 dni, a następnie po splądrowaniu mieszkania zabrali w celu przywłaszczenia przedmioty o łącznej wartości 5.604.120,00 zł ; oraz za to ,że w tym samym czasie i miejscu M. W. , wręczając D. K. nóż kuchenny, nakłaniał go do pozbawienia życia tym nożem ww. małżonków. Oskarżony był też skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie II K 324/00 za to, że 1 września 1999 r. w m. P. gm. G. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na przytrzymywaniu oraz grożąc pozbawieniem życia doprowadził B. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 12.000,00 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy ; za to ,że dnia29 września 1999 r., w warunkach powrotu do przestępstwa, wspólnie i w porozumieniu z D. S. (2) , używając przemocy wobec J. F. (1) polegającej na przytrzymywaniu za ręce i nogi, a następnie po doprowadzeniu wymienionego do stanu bezbronności poprzez skrępowanie sznurem rąk i nóg oraz przywiązaniu do drzewa, zabrał w celu przywłaszczenia samochód osobowy marki M. (...) wraz z wyposażeniem i dokumentami oraz telefon komórkowy o łącznej wartości 90.000,00 zł ; za to ,że w dniu 22 października 1999 r. w B. , w warunkach powrotu do przestępstwa, wspólnie i w porozumieniu z D. S. (2) , używając przemocy wobec J. K. (2) polegającej na przytrzymywaniu za szyję oraz grożąc pozbawieniem życia zabrał w celu przywłaszczenia samochód osobowy marki M. (...) o wartości 35.000,00 zł na szkodę J. K. ; za to ,że dnia28 marca 2000 r. w G. , będąc tymczasowo aresztowanym, w trakcie konwojowania do Sądu Rejonowego w Chełmnie, używając przemocy wobec funkcjonariusza Policji polegającej na odepchnięciu go, uwolnił się i zbiegł z konwoju. Ostatnie skazanie M. W. wyrokiem miało miejsce przed Sądem Rejonowym w Trzciance z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie II K 352/12 za to, że w okresie od lutego do 5 grudnia 2011 r. w K. , pow. (...) , woj. (...) , działając w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, za umyślne przestępstwo podobne oraz działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie groził pobiciem i zabiciem – uduszeniem D. O. (1) , gdzie groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej realną obawę, że zostaną spełnione. Co istotne, zachowanie oskarżonego wynikało z tego, że M. W. próbował zmusić D. O. do przekazania domu jednorodzinnego w formie darowizny na rzecz E. S. (1) , konkubinie M. W. . W sprawie IX K 899/03 M. W. został skazany za to, że w dniu 12 września 2002 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) , O. Z. oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, po uprzednim doprowadzeniu do stanu bezbronności D. W. w ten sposób, że po wejściu do mieszkania pokrzywdzonego skrępował mu ręce i nogi oraz założył opaskę na oczy, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia wyposażenie domu o łącznej wartości 16.194,00 zł przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa ; za to ,że w dniu 22 września 2002 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) , J. S. (2) , O. Z. i nieletnim M. F. , za pomocą kluczy uzyskanych w wyniku rozboju na osobie S. D. (1) , włamał się do mieszkania ww. pokrzywdzonego i usiłował z wnętrza mieszkania zabrać w celu przywłaszczenia mienie na szkodę S. D. , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na spłoszenie przez funkcjonariuszy Policji, przy czym czynu dopuścił się w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa - czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk . Powyższe wyroki skazujące świadczą o wysokim stopniu zdeprawowania oskarżonego, braku szacunku do obowiązujących norm, poczuciu bezkarności i braku wyciągania wniosków z wcześniejszych skazań. Pokrywa się to z oceną osoby oskarżonego dokonaną przez biegłych psychiatrów i psychologów w sprawie. Motywem zachowania oskarżonego była chęć rabunku , osiągnięcia korzyści majątkowych , gdyż mieszkanie zostało przeszukane. Było to działanie z nagannych pobudek , które sąd uwzględnił na niekorzyść sprawcy. Oskarżony wykorzystał okoliczność przebywania w miejscu zamieszkania pokrzywdzonego - osoby starszej, schorowanej , dla której oskarżony miał wykonać prace remontowe . Oskarżony wykorzystał zaufanie, którym został obdarzony przez pokrzywdzonego. Na niekorzyść sąd uwzględnił też rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynu. Obrażenia powstałe na skutek działania oskarżonego miały charakter na tyle poważny, że doprowadziły do śmierci pokrzywdzonego. Na niekorzyść sąd uwzględnił również właściwości i warunki osobiste sprawcy , jego opinię w społeczeństwie . M. W. był uważany za osobę agresywną, niebezpieczną. Tak odbierali go sąsiedzi oraz inne osoby , które miały z nim kontakt . Wiele osób obawiało się go . Powyższe świadczy o szczególnie aspołecznych właściwościach charakteru sprawcy. W opinii z zakładu karnego/ aresztu śledczego wskazano ,że zachowanie oskarżonego jest przeciętne. Był dwa razy karany dyscyplinarnie. Był raz nagradzany oraz korzystał z ulgi. Ze współosadzonymi prowadzi zgodny tryb życia , umieszczony był w celi jednoosobowej . Dba o ład i porządek w celi oraz o wygląd własny. Wobec przełożonych prezentuje postawy regulaminowe. Nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej.Oskarżony był zakwalifikowany do kategorii osadzonych stwarzających poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu , wymagających osadzenia w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamkniętego. Oskarżony M. W. to bezrobotny kawaler , ojciec trójki małoletnich dzieci, które obecnie wychowuje ich matka E. S. (1) ; z zawodu ślusarz, nie posiadający majątku. Przebywając na wolności ,utrzymywał się on z prac dorywczych. Wywiad środowiskowy nic nie wnosił do sprawy , bowiem nic w nim nie ustalono. Po zatrzymaniu M. W. przyjął swoistą taktykę , co skłoniło organy prowadzące postępowanie przygotowawcze do skierowania go na obserwację sądowo – psychiatryczną. Oskarżony udawał , że cierpi na chorobę psychiczną. Jego działania były ewidentną próbą uciekania od odpowiedzialności za popełniony czyn.Biegli stwierdzili, że jest to celowo przyjęta przez oskarżonego postawa obronna, mająca na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących. W takiej sytuacji sąd nie miał wątpliwości, że dokonane przez oskarżonego zabójstwo, w okolicznościach ,w jakich się tego dopuścił oraz jego późniejsza postawa, przy uwzględnieniu jego wcześniejszego zachowania , muszą skutkować odizolowaniem M. W. od społeczeństwa. Kara 25 lat pozbawienia wolności ma de facto charakter eliminacyjny, gdyż ze względu na bardzo długi czas izolacji skazanego trudno przypisywać jej pełnienie funkcji resocjalizacyjnej (wyrok SA w Warszawie z dnia 18.12.2015 r., sygn. II AKa 396/15, Dz. U. 2016.1137, LEX nr 1994425). Zbrodnia zabójstwa jest czynem o wielkim ładunku społecznej szkodliwości, a bacząc, że nie istnieją okoliczności łagodzące, wręcz przeciwnie – popełniony czyn charakteryzował się znacznym stopniem demoralizacji sprawcy – konieczne było wymierzenie kary mającej w założeniu zabezpieczyć pozostałych członków społeczeństwa przed oskarżonym poprzez długotrwałą izolację. W ocenie sądu orzeczona kara 25 lat pozbawienia wolności jest sprawiedliwa, uwzględnia wszystkie przesłanki jej wymierzenia i będzie najbardziej efektywna. Na podstawie art. 63 par. 1 kk sąd orzekł o zaliczeniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności . Odnośnie czynu z pkt II wyroku : Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 06.04.2013 r. S. C. (1) koło godziny 9.00 zgłosił policji ,że w zakładzie krawieckim- zakładzie napraw maszyn do szycia i dorabiania kluczy należącym do J. G. (1) przy ul. (...) w G. przez szybę wystawową widać na podłodze ślady krwi. Ostatni raz S. C. (1) widział J. G. (1) przed świętami wielkanocnymi 30.03.2013 r. Znali się od około 10 lat. S. C. (1) dostarczał dla J. G. (1) do zakładu mleko kozie. Korzystał on z usług zakładu J. G. (1) . Kiedy przynosił coś do szycia , to J. G. (1) dzwonił do H. N. (1) i ona przychodziła i wykonywała usługi krawieckie. W dniu 05.04.2013 około południa H. N. (1) zadzwoniła do S. C. (1) i powiedziała ,że J. G. (1) nie ma w pracy. S. C. (1) przejeżdżał tamtędy wcześniej i widział kłódkę na kracie w drzwiach zakładu. Powiedział on ,że dowie się , gdzie jest J. G. (1) . W dniu kolejnym 06.04.2013 r. S. C. (1) podjechał do zakładu koło godziny 9.00 , kłódka wisiała na kracie na drzwiach . S. C. (1) zajrzał przez szybę drzwiową i zauważył , że na podłodze leżą spodnie, jakaś szmata , zauważył stolik przewrócony i wszędzie rozbryzganą krew, ogólnie bałagan, nigdzie nie widział J. G. (1) . S. C. (1) zadzwonił wpierw do H. N. i przekazał jej , co zobaczył. Pytał jej , czy ona tego nie widziała. H. N. (1) powiedziała ,że do środka nie zaglądała. Wtedy S. C. (1) zadzwonił na policję , która przyjechała na miejsce zdarzenia. J. G. (1) był emerytowanym milicjantem w stopniu majora w rezerwie . Mieszkał on na ulicy (...) w G. , sam. Rozstał się on wcześniej z żoną Y. P. . Dowód : zeznania świadka S. C. (1) k- 25-26 , 4841-4842,4843-4844 Kserokopia legitymacji J. G. (1) k- 170 w zw. z k- 5791 H. N. współpracowała z J. G. (1) dorywczo od około 5 lat w zakresie krawiectwa. Rzeczy brała do domu lub szyła w zakładzie na miejscu. Jej praca nie odbywała się w określonych godzinach. Przychodziła , kiedy chciała. Ostatni raz była w zakładzie 03.04.2013 w godzinach około 11.00-13.00. J. G. (1) otwierał zakład o 10.00 a zamykał o 16.00.Ja J. G. (1) sprzedał poprzednie swoje mieszkanie na ulicy (...) , to mężczyzna związany z kobietą , która kupiła to mieszkanie pomagał J. G. (1) remontować jego nowe mieszkanie przy ul. (...) . J. G. (1) wiedział o nim ,że to kryminalista , nie robił tak , jak chciał J. G. (1) , brał pieniądze za jeszcze nie wykonaną pracę. J. G. (1) swoje pieniądze trzymał w banku. Drobne pieniądze trzymał w zakładzie w szafce za ladą , gdzie siedział. Grubsze wkładał do kieszonki koszuli na piersi. Był dobrym człowiekiem , uczciwym. H. N. posiadała klucz od drzwi do zakładu , klucza do kraty nie miała. Kiedy przyszła ona do zakładu w dniu 06.04.2013 jak już była tam policja , to na kracie widziała ona inną kłódkę niż zwykle J. G. (1) zamykał zakład. W dniu 04.04.2013 r. H. N. przechodziła obok zakładu około godziny 12.00 i widziała zamkniętą kratę i widziała wówczas też tę nową kłódkę. Była zdziwiona , że zakład jest zamknięty , telefonowała na numer J. G. (1) , ale była informacja ,że abonent niedostępny lub poza zasięgiem czy coś podobnego, nie było sygnału ,że ktoś nie odbiera. Potem na drugi dzień skontaktowała się ze S. C. (1) , ustalając z nim ,że on sprawdzi , gdzie jest J. G. (1) . Dowód : zeznania świadka H. N. k- 27-28,29-31,215-216, 1295-1298 , częściowo k- 4833-4839 i częściowo k- 4876-4878 Płyta CD k- 1298 w zw.z k- 4838 Po przybyciu na miejsce do zakładu policji stwierdzono ,że krata zabezpieczająca wejście do zakładu była zamknięta na kłódkę. Na kłódce nie ujawniono żadnych śladów, kłódkę przecięła straż pożarna z braku klucza .Na ramie drzwi od zewnątrz bezpośrednio nad klamką ujawniono ślad linii papilarnych . Drzwi do zakładu otwarto za pomocą oryginalnego klucza , który dostarczyła pracownica zakładu H. N. . Zamek nie nosił widocznych śladów uszkodzeń mechanicznych Na drzwiach była naklejona kartka papieru z napisem otwarte 10.00-16.00 ( dalej była nazwa właściciela i jego numer telefonu . Na ramie drzwi od środka nad klamką ujawniono ślady linii papilarnych. Na podłodze w zakładzie leżało gumoleum. Na gumoleum stwierdzono plamy koloru brunatnego w postaci kropli , rozmazów prawdopodobnie naniesionych przez obuwie. Liczne ślady koloru brunatnego ujawniono na taborecie. Na podłodze zabezpieczono ślad traseologiczny. Na podłodze ujawniono spodnie jeansowe z zabrudzeniami koloru brunatnego na nogawce lewej i prawej. Na spodniach zabezpieczono ślad traseologiczny. Zabezpieczono leżącą na podłodze wzorzystą tkaninę z licznymi plamami w kolorze brunatnym. Na podłodze po podniesieniu tkaniny ujawniono ślad traseologiczny. Na grzejniku elektrycznym ujawniono brunatne plamy .Stolik w zakładzie posiadał jedną uszkodzoną nóżkę z pięciu . Na stoliku na nogach ujawniono brunatne plamy w formie rozbryzgów skierowanych na ścianę po prawej stronie . Na podłodze ujawniono bluzę koloru czerwonego zapinaną na zamek , na bluzie ujawniono ślady koloru brunatnego. Pod bluzą ujawniono plamę koloru brunatnego. Ujawniono leżący na podłodze stolik będący jednocześnie szachownicą do gry , na szklanej powierzchni widoczne były zaplamienia koloru brunatnego. Na podłodze ujawniono fragment gazety z fragmentem spodu obuwia. W zakładzie znajdowały się wewnątrz drzwi koloru brązowego w chwili oględzin zastawione one były od strony zewnętrznej maszyną ręczną do szycia obuwia .Po otwarciu wewnętrznych drzwi w zakładzie bezpośrednio za nimi ujawniono dolne kończyny- zwłoki leżały na podłodze , przykryte stertą ubrań . Po zdjęciu ubrań stwierdzono ,ze pokrzywdzony leży twarzą do ziemi z rękoma ułożonymi na plecach , ubrany w ciemne spodnie , sweter , koszulę. Koszula z lewej strony pokrzywdzonego miała brunatną plamę. Na głowie pokrzywdzonego dookoła ust i szyi zawiązana była tkanina , na której widać było brunatne plamy o znacznym stopniu wysycenia . Spod tkaniny wystawał fragment kabla koloru białego z jednej strony zakończony wtyczką. Twarz – głowa zabrudzone są w całości substancją koloru brunatnego. Za głową pokrzywdzonego stała maszyna szlifierska , za nią znaleziono okulary w oprawie koloru ciemnego. Na drzwiach wewnętrznych w zakładzie od ich wewnętrznej strony ujawniono ślad linii papilarnej. Na ścianie w pomieszczeniu , gdzie znaleziono ciało pokrzywdzonego , ujawniono plamę koloru brunatnego. Koszulka , w którą ubrany był J. G. (1) z przodu i z tyłu miała liczne palmy koloru brunatnego o dużym stopniu wysycenia. Tak samo spodnie jeansowe , koszula , sweter, bluza polarowa . Przewód elektryczny zawiązany na szyi J. G. (1) i linka , którą miał skrępowane ręce posiadały zabrudzenia koloru brunatnego. Na ciele J. G. (1) stwierdzono w toku oględzin zewnętrznych : rozległy siniec całej twarzy z wyraźnym zasinieniem obu oczodołów , rana tłuczona w okolicy czołowej o długości 1,5 cm , płatowa rana tłuczona w okolicy prawego łuku brwiowego o długości 7,4 cm z obecnością równoległych linijnych wgłębień w okolicy oczodołu, ran tłuczona grzbietu nosa o długości 1,8 cm ze złamaniem kości nosa, drobny siniec wargi dolnej , rana tłuczona w okolicy potylicznej o długości 2,6 cm z obszernym polem otarcia naskórka , pasmowate sińce z polami otarć naskórka w okolicy zewnętrznej i bocznych powierzchniach obu nadgarstków , siniec grzbietu dłoni lewej o wymiarach 5x8 cm , sińce grzbietu dłoni prawej , linijne otarcie naskórka przedniej powierzchni podudzia prawego o długości 7,4 cm ,pola otarcia naskórka okolicy czołowej lewej o wymiarach 3x3,5 mm. Przy oględzinach wewnętrznych ciała J. G. (1) stwierdzono : rozległą nadziałkę krwotoczną tkanek miękkich głowy , obecność krwi w jamie ustnej i górnych odcinkach dróg oddechowych , złamanie lewego rogu chrząstki tarczowatej oraz obecność krwiaków w okolicy obu rogów chrząstki, liczne złamania żeber obustronnie z pęknięciem ściany aorty i krwotokiem do worka osierdziowego , pęknięciem prawego płata wątroby i obecność nadzianki krwotocznej w okolicy trzonu trzustki , obecność krwi w jamie otrzewnowej . Przyczyną zgonu były masywne obrażenia klatki piersiowej z wielomiejscowymi obustronnymi złamaniami żeber z uszkodzeniem ściany aorty i masywnym krwotokiem do worka osierdziowego z następową tamponadą serca. Zgon stoi w związku przyczynowo – skutkowym z doznanymi przez J. G. (1) obrażeniami klatki piersiowej . Z zachowania plam opadowych i stężenia pośmiertnego zgon nastąpił powyżej 12, ale nie więcej niż 72 godziny wstecz od sekcji zwłok. Wszystkie stwierdzone obrażenia powstały przyżyciowo, w zbliżonym do siebie czasie. Obrażenia głowy należy wiązać z dosyć silnie działającymi urazami skierowanymi prostopadle i stycznie do powierzchni ciała i zadanych narzędziem i/lub narzędziami twardymi, tępymi. Takim narzędziem mógł być każdy przedmiot o wyżej wskazanych cechach. Rozległość obrażeń przemawia za tym, że narzędzie najprawdopodobniej miało stosunkowo szeroką powierzchnię. Stwierdzone obrażenia wargi dolnej powstało najprawdopodobniej w wyniku działania kabla elektrycznego zawiązanego dookoła twarzy i szyi. Obrażenia narządów szyi w postaci krwiaków i złamania lewego rogu chrząstki tarczowatej powstało najprawdopodobniej w wyniku duszenia, przy czym okoliczności powstania mogły być różne, tzn. wskazanego obrażenia mogły powstać jak w wyniku próby zadławienia ręką ludzką przez warstwę ubrania tak i w wyniku próby zadzierzgnięcia fragmentem materiału owiniętego dookoła twarzy i szyi. Rozległe obrażenia klatki piersiowej w postaci obustronnych wielomiejscowych załamań żeber z uszkodzeniem ściany aorty i krwotokiem do worka osierdziowego oraz pęknięcia prawego płata wątroby i nadzianki krwotocznej w okolicy trzonu trzustki powstały najprawdopodobniej w wyniku tzw. kolankowania. Pasmowate sińce z polami otarć naskórka w okolicy zewnętrznej i bocznych powierzchniach obu nadgarstków powstały najprawdopodobniej w wyniku krępowania (wiązania) rąk pokrzywdzonego, a sińce grzbietu obu dłoni mogą odpowiadać tzw. obrażeniom obronnym. Linijne otarcie naskórka przedniej powierzchni podudzia prawego powstało w wyniku stycznego działania narzędzia tępego, względnie tępokrawędzistego. Dowód : protokół oględzin i otwarcia zwłok k- 109 w zw.z k- 5791 Płyta CD k- 110 w zw. z k- 5051 Karta zgonu k- 202 w zw.z k- 5791 Protokół oględzin miejsca zbrodni k- 6-10 w zw.z k- 5791 Zdjęcia k- 13-23 w zw.z k-5791 Płyta ze zdjęciami k- 24 w zw.z k-5051 Protokół zatrzymania rzeczy k- 32-34 w zw. z k- 5791 Protokół oględzin rzeczy J. G. (1) wraz z dokumentacją fotograficzną k- 502-512 , 642-643 w zw.z k- 5791 i związana z tym płyta CD k- 644 w zw.z k- 5051 Protokół oględzin zwłok k- 826-827, 828- 855w zw.z k- 5791 Zeznania biegłego W. C. k-4808 W toku oględzin uzupełniających zakładu przy ul. (...) w dniu 07.04.2013 r. ujawniono na podłodze w zakładzie niedopałek papierosa .Na półce między dokumentami znaleziono 1.200 zł ( 12 banknotów o nominałach po 100 zł ). Na wiaderku ujawniono 5 puszek po piwie S. , w wiaderku ujawniono niedopałki papierosa. W łazience ujawniono ręcznik z plamami koloru brunatnego. Na szafce pod miską ujawniono 1600 zł w banknotach 14 x po 100 zł i 1 x200 zł i banknoty euro łącznie na sumę 285 euro. Dowód : protokół oględzin k- 122- 124 w zw.z k- 5791 Przybyły na miejsce lekarz R. M. (1) stwierdził ciało mężczyzny bez oznak życia , leżące na plecach , liczne ślady krwi, rany okolicach głowy. Odnotował zgon przed przybyciem karetki pogotowia. Dowód : karta medycznych czynności ratunkowych k- 11-12 w zw.z k-5791 J. G. (1) nie palił papierosów . Był człowiekiem bardzo oszczędnym . Dowód : zeznania świadka I. G. k- 127-128 w zw.z k- 5052 W. S. (2) był w zakładzie J. G. (1) jako klient po raz ostatni w dniu 03.04.2013 r. w środę około godziny 12.00 -13.00 , zaniósł do naprawy spodnie jeansowe z rozerwanym kroczem . Miał je odebrać 06.04.2013 r. Dowód : zeznania świadka W. S. k- 36-37 , 4840-4841 T. G. (1) pracujący w sklepie na ul. (...) obok zakładu J. G. (1) widział go po raz ostatni w środę 03.04.2013 r. około godziny 12.00-13.00 , gdy wychodził ze swojego zakładu sam. Dowód : zeznania świadka T. G. k- 49-50 w zw.z k- 5052 S. C. (3) był w dniu 03.04.2013 r. w zakładzie J. G. (1) około godziny 13.30-14.00 . Oddał do naprawy kurtkę w kolorze jasno zielonym w celu wszycia do niej zamka błyskawicznego. Miał ją odebrać w piątek 05.04.2013 r. J. G. (1) był sam w zakładzie. Dowód : zeznania świadka S. C. k- 218 , 4702-4703 A. S. widziała ,że do mieszkania J. G. (1) przychodzili młodzi mężczyźni, zawsze były to pojedyncze osoby. W dniu 03.04.2013 r. w środę około godziny 17.00-17 .30 kiedy A. S. wychodziła ze swojego mieszkania na próbę chóru do filharmonii , to schodząc z pierwszych stopni schodów na swoim trzecim piętrze minęła młodego mężczyznę wchodzącego do góry na jej piętro ( jest to ostatnie piętro w budynku ). W związku z tym zainteresowała się tym mężczyzną , do kogo się kieruje , tym bardziej ,że w jej mieszkaniu nikogo nie było. Zatrzymała się na półpiętrze i obejrzała , w którą stronę ten mężczyzna się skieruje . Gdy zobaczyła ,że podszedł do drzwi sąsiada nr 19 , to zaczęła schodzić dalej Schodząc klatką schodową usłyszała dźwięk przekręcanego zamka o otwierania drzwi , nie słyszała pukania do drzwi. Dalej nie zwracała uwagi na to, co się dzieje , bo schodziła do wyjścia. Mężczyznę z wyglądu opisała ona na wiek około 25-30 lat , normalnej budowy ciała , nie chudy , około 175-180 cm wzrostu , włosy krótko ścięte , ciemne , nie proste , spod skóry przebijał ciemny zarost, twarz bardziej okrągła, nie miał żadnych charakterystycznych cech , był ubrany w rozpięta kurtkę długości do bioder w ciemnej tonacji , ale nie czarna. Dowód : zeznania świadka A. S. k- 67-70 , 191-192, 4778-4779,5048-5049 tablica poglądowa k- 190 w zw. z k- 5791 Protokół okazania k- 283- 284 i związana z nim tablica poglądowa k- 281 w zw.z k- 5791 Portret pamięciowy k- 213 w zw.z k- 5791 P. D. (1) mieszkająca w G. na ul. (...) wróciła do domu w dniu 03.04.2013 r. około godziny 20.40. Gdy była przed klatką , to spojrzała w górę i widziała ,że w dwóch oknach należących do mieszkania nr (...) świeciło się światło, w oknie był zawieszony koc w kratkę. Jak wychodziła na spacer z psem tego dnia wieczorem około godziny 22.40 to światło w tym mieszkaniu było nadal zapalone, a jak wracała ze spaceru po około godzinie około 23 , to światło było zgaszone. Przez zasłonięte okno nie widziała ona żadnych osób , które poruszałyby się po mieszkaniu nr (...) . Dowód : zeznania świadka P. D. k- 129-130,4833 K. K. (2) zamieszkała przy ul. (...) na drugim piętrze w G. widziała w dniu 03.04.2013 r. około godziny 19.00 w oknach kamienicy naprzeciwko jej okien należących do mieszkania przy ul. (...) ,że okno kuchni tego mieszkania było zasłonięte roletą ,a okno w pokoju było przesłonięte prawie na całej powierzchni czymś jakby za małym kocem albo jakimś materiałem w kratę , w obu zasłoniętych pomieszczeniach paliło się światło . Zdziwiło ją to , gdyż wcześniej nikt tak okien w tym mieszkaniu nie zasłaniał. Latem tylko roletę zsuwano przeciwko słońcu Nie widziała ona czy ktoś się poruszał w tym mieszkaniu. Około godziny 20.30 , gdy znów spojrzała w te okna , to światła były zgaszone w obu pomieszczeniach. Potem więcej w te okna nie patrzyła tego wieczoru. Dowód : zeznania świadka K. K. (2) k- 171-172 w zw.z k- 5052 Również A. N. zamieszkała przy ul. (...) na trzecim piętrze w G. widziała w oknach kamienicy naprzeciwko jej okien należących do mieszkania przy ul. (...) ,że w dniu 03.04.2013 r. wieczorem były w kuchni opuszczone obie rolety. W oknie obok kuchni tego mieszkania widziała chyba przez dwa dni czwartek – piątek czyli 04.04.2013 i 05.04.2013 chyba jakiś koc , który zasłaniał to okno, nie była pewna , kiedy w ten sposób okno zostało zasłonięte. W dniu 03.04.2013 wieczorem , kiedy zaczynało szarzeć - około 19.00-20.00 , to zaciągnęła ona zasłony w swoich oknach. Dowód : zeznania świadka A. N. k- 181-182 w zw.z k- 5052 J. G. (1) poznał się z Y. P. około roku 1998 , w grudniu 2000 r. wziął z nią ślub . Wcześniej był już raz żonaty , ale rozwiódł się. Z tego pierwszego związku miał córkę J. P. (2) .Około roku 2009 J. G. (1) rozstał się z Y. P. . Mieszkanie na ul. (...) w G. zostawił żonie . Sam w roku 2009 kupił mieszkanie na ul. (...) , które potem sprzedał D. O. (1) w maju 2012 . Przeprowadził się na ul. (...) w połowie roku 2012 . Soboty i niedziele spędzał razem z Y. P. ,choć w ciągu tygodnia mieszkali osobno. Dawał jej pieniądze na życie na początku każdego miesiąca , bo wtedy dostawał emeryturę. J. G. (1) nosił pieniądze w kieszeni , bez portfela. Ostatni raz Y. P. widziała się z nim w poniedziałek 01.04.2013 r. J. G. (1) żył z tego , co zarobił w zakładzie , a emeryturę odkładał. Posiadał wcześniej działkę z domkiem w L. na terenie działek ogrodniczych (...) , które sprzedał w styczniu 2013 R. G. (1) za 33.500 zł płatne gotówką do ręki , gotówkę zawiózł on do mieszkania na ul. (...) w G. . Miał 172 cm wzrostu , ważył około 70 kg. W chwili śmierci miał 75 lat. Posiadał garaż przy ul. (...) w G. i samochód marki m. (...) rocznik 1994 . Dowód : zeznania świadka W. G. k- 55-57 w zw. z k- 5052 Zeznania świadka Y. P. k- 88-92, 138-141,193-194,4656-4658,4882-4883 Zeznania świadka D. O. k- 112-113,4744-4746,4877 Zeznania świadka R. G. k-134-135 w zw. z k- 5052 Zeznania świadka A. G. k- 136-137 w zw.z k- 5052 Dokumenty bankowe k- 654-723 , 774 , 870-871, 896 , 1048-1069, 1071-1073 , 1323-1324 w zw.z k-5791 i związane z tym płyty CD k- 872-873 , 897 w zw. z k- 5051 Dokumenty podatkowe i księgowe k- 646-653 w zw.z k- 5791 Akty notarialne i dokumen

[... tekst skrócony ...]