II K 843/12

Sygn. akt. II K 843/12 Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny. W dniu 2.09.2008r. w związku z meczem derbowym pomiędzy drużynami klubów piłkarskich (...) i (...) , który miał się odbyć o godz. 20.30 przy ul. (...) , około godziny 17.00 w W. w okolicach Ronda (...) tj. przy Hotelu (...) zaczęła gromadzić się grupa kibiców klubu (...) , gdzie zdecydowana większość z tych osób posiadała emblematy klubowe oraz charakterystyczne białe stroje. Kibice zwoływali się do spotkania w tym miejscu na forach internetowych oraz na podstawie informacji przekazywanych w inny sposób między sobą. Około godziny 18.00 grupa kibiców (...) licząca w granicach od 300 do nawet 1000 osób na sygnał dany przez tubę przez jednego z kibiców zeszła w okolicach (...) do przejścia podziemnego pod Rondem (...) , wychodząc przy R. (...) , zmierzając w stronę stadionu klubu (...) przy ul. (...) . Grupa ta przemieszczała się przy tzw. „asyście kroczącej” funkcjonariuszy Policji oraz w eskorcie radiowozów Policji. Marszruta eskortowanych kibiców przebiegała ulicami: (...) , (...) , (...) (gdzie część kibiców próbowała zgubić asystę Policji), Pl. (...) , (...) , (...) , Pl. (...) , (...) , Parkiem (...) , (...) , (...) do ul. (...) . Około godziny 18.24 czoło tej grupy liczące szacunkowo ok. 200 osób tuż przed skrzyżowaniem ul. (...) z ul. (...) zaczęło podbiegać, część osób zaczęła maskować twarze i następnie wbiegło całą szerokością jezdni, pomiędzy samochodami w głąb ul. (...) odpalając race w kierunku bramy i kas stadionu klubu (...) . Race rzucane były w kierunku bramy stadionu drużyny przeciwnej, jedna z nich trafiała kibica (...) . Następnie agresja kibiców zogniskowała się na funkcjonariuszach z pododdziału Policji stojących w głębi ul. (...) w okolicach wejścia na stadion klubu (...) . Część osób z grupy rzucała w ich kierunku zapalone race, kamienie, butelki i inne przedmioty, używała wobec Policjantów i kibiców drużyny przeciwnej słów wulgarnych. Funkcjonariusze przystąpili do działań spychających. Sformowali dwie tyraliery Policji, jedną działającą z głębi ul. (...) w kierunku ul. (...) , drugą zaś od strony skrzyżowania z ul. (...) w stronę ul. (...) . Grupa kibiców, która wbiegła w ul. (...) została otoczona i rozdzielona na 2 grupy ok. godz. 18.28. Został użyty przez Policjantów gaz pieprzowy. Pierwsza grupa kibiców została otoczona kordonem najbardziej w głębi ul. (...) w okolicach schodów budynku (...) (najbliżej vis a vis bramy wejściowej na stadion klubu (...) ), druga na wysokości czerwonego budynku mającego numerację (...) , na początku ul. (...) w okolicach skrzyżowania z ul. (...) (przy czym każda z owych dwóch grup liczy jak można oszacować od kilkudziesięciu do jak się wydaje stu osób). Jednocześnie tyraliera Policji działająca od strony skrzyżowania (...) i Policjanci eskortujący grupę od Ronda (...) odgrodzili najbardziej liczną grupę kibiców, która nie zdołała dotrzeć do skrzyżowania (...) . Grupa ta została otoczona i prewencyjnie odgrodzona od zamieszek przy stadionie na ul. (...) przez funkcjonariuszy Policji na kilkadziesiąt metrów prze skrzyżowaniem w okolicach kościoła ( (...) ) przy u. (...) i budynku D. , nie będąc w stanie dostrzec wydarzeń rozgrywających się na ul. (...) . Mniejsze grupki osób lub pojedyncze osoby znalazły się poza kordonem Policji (otaczającym te 3 grupy) tj. m.in. po przekątnej skrzyżowania (...) czy już na początku ul. (...) vis a vis czerwonego budynku po drugiej stronie ulicy na chodniku przy ogrodzeniu stadionu. Następnie wszystkie osoby otoczone w owych 3 grupach oraz rozproszone w innych miejscach ok. godz. 18.32-18.35 otoczone ścisłym kordonem Policji, z którego na tym etapie nie można było się wydostać i do którego Policjanci włączyli także rozproszone osoby i grupki osób, zostały przemieszczone, zachowując się spokojnie z miejsc gdzie się pierwotnie znalazły, w tym również z głębi ul. (...) w okolicy kościoła i rejonów doń przyległych, w ulicę (...) a następnie w dół do ul. (...) i następnie na Skwer (...) na P. . Tam kibice byli wzywani przez Policję do zachowania zgodnego z prawem, zostali poinformowani, że zostaną wylegitymowani. Na P. otoczeni kibice ok. godz. 19.50.- 19.55 odpalili race, próbowali przerwać okrążenie, Policja użyła gazu pieprzowego, ugasiła płonące race, części osób na skutek tych działań udzielono pomocy medycznej. Z tego miejsca sukcesywnie dokonywano zatrzymywania poszczególnych osób (po kilka) i odprowadzano je do radiowozów celem przewiezienia do poszczególnych komend Policji celem sporządzenia stosownej dokumumentacji, z wyłączeniem osób, które zostały zatrzymane przez poszczególnych funkcjonariuszy Policji na ul. (...) na gorącym uczynku przestępstwa i na miejscu odprowadzone do radiowozu. Z tego też miejsca zostali odwiezieni do poszczególnych komend Policji wszyscy oskarżeni w niniejszej sprawie. Żaden z funkcjonariuszy Policji dokonujący zatrzymania poszczególnych osób oskarżonych w niniejszej sprawie nie był w stanie zrelacjonować zachowań oskarżonych w przebiegu zdarzenia. Żaden z oskarżonych w niniejszej sprawie nie posiadał na elementach ubioru barw klubowych klubu sportowego (...) . Żaden z oskarżonych w niniejszej sprawie nie posiadał przy sobie przedmiotów, których posiadanie jest zabronione, w szczególności akcesoriów w postaci ochraniaczy na zęby czy niebezpiecznych narzędzi oraz żaden z nich nie maskował twarzy. Odnośnie meczu derbowego z (...) , to informacja o możliwości zakupu biletów przez kibiców (...) ukazała się na stronie internetowej klubu w dn.29.08.2008r. do zaoferowania było 300 biletów i można było je nabyć tylko dnia 1.09.2008r. w godz. 9-16 w cenie po 15 zł w kasach biletowych (...) mogli je nabywać tylko i wyłączenie posiadacze nowych kart kibica (...) . Kibice (...) nabyli w ten sposób 40 biletów. Lista kibiców, która zgodnie z powołanymi procedurami zakupili w klubie (...) bilety z puli przeznaczonej dla kibiców przyjezdnych, została przekazana do klubu (...) . Żaden ze oskarżonych w sprawie niniejszej na owej liście nie figurował. Nie było możliwości zakupu biletów w dniu meczu w kasach stadionu klubu (...) przez kibiców (...) . Prowadzący sprzedaż biletów bileterzy klubu (...) , sprzedawali bilety w asyście kibiców weryfikatorów swojego klubu w dniu meczu by wykluczyć możliwość ich sprzedaży kibicom (...) . W dniu meczu żaden z kibiców (...) nie podjął próby nabycia biletu w kasie klubu (...) . Jednocześnie funkcjonowała strona internetowa prawdopodobnie związana ze środowiskiem kibiców klubu (...) (źródło, autorstwo i data utworzenia tej strony) nie są weryfikowalne), z którego wynikało, że w dniu meczu będzie prowadzona sprzedaż biletów i kasy będą otwarte na 2 godziny przed meczem. W wyniku działań kibiców uszkodzony został policyjny radiowóz nieoznakowany marki K. o nr rej. (...) , kibice wbiegli na dach auta oraz uszkodzili prawy błotnik, inne samochody, szyba w kasie klubu (...) i osprzęt policyjny. Odnośnie oskarżonych: K. C. (1) , D. C. (1) , S. C. , J. C. (1) , Ł. C. (1) , P. C. (1) , M. C. (1) , M. D. (1) , M. D. (2) , P. D. , K. D. (1) , B. D. (1) nie ustalono precyzyjnie miejsca, w których te osoby znajdowały się podczas wydarzeń ujętych w w/w części uzasadnienia dotyczącej ustalenia stanu faktycznego i jednocześnie nie stwierdzono jakichkolwiek ich zachowań realizujących znamiona zarzucnaych im czynów. Odnośnie oskarżonych B. C. (1) , J. C. , C. D. (1) , R. D. (1) , J. D. (1) , M. D. (3) ustalono, że osoby te zostały otoczone przez Policję w grupie osób przy kościele przy ul. (...) , nie widziały wydarzeń rozgrywających się na ul. (...) i w żaden sposób nie uczestniczył w nich, a tym samym nie stwierdzono po ich stronie jakichkolwiek ich zachowań realizujących znamiona zarzucanych im czynów. W tym miejscu biorąc pod uwagę fakt, że w stosunku do w/w osób tj. K. C. (1) , D. C. (1) , S. C. , J. C. (1) , Ł. C. (1) , P. C. (1) , M. C. (1) , M. D. (1) , M. D. (2) , P. D. , K. D. (1) , B. , D. B. C. (1) , J. C. , C. D. (1) , R. D. (1) , J. D. (1) , M. D. (3) zapadał wyrok uniewinniający, Sąd z metodycznych względów w poniższej części uzasadnienia, przy ocenie wyjaśnień poszczególnych oskarżonych w sposób dalece bardziej szczegółowy odniósł się do analizy stanu faktycznego związanego z zachowaniem poszczególnych osób. Natomiast w odniesieniu do osób, w stosunku do których zapadł wyrok skazujący tj. K. C. (2) i M. C. (2) Sąd poniżej w tym miejscu przestawił stan faktyczny dotyczący ich zachowań w przebiegu zdarzenia. K. C. (2) w niedzielę 2.09.2008r. udał się na mecz piłkarski pomiędzy (...) a (...) , który miał się odbyć na stadionie (...) przy ul. (...) o godzinie 20.30. K. C. jak podał po wyjściu z pracy pojechał metrem na stację Centrum, ponieważ wiedział, że o godzinie 17.00 kibice (...) mieli się spotkać pod R. . Następnie udał się na ul. (...) by zjeść kebaba i z tamtego miejsca zauważył grupę kibiców, która ruszyła spod R. i zmierzała w stronę stadionu (...) , wtedy do niej dołączył, było to po godzinie 18.00. Około godziny 18.24 czoło tej grupy liczące szacunkowo ok. 200 osób, w której znalazł się oskarżony K. C. (2) , tuż przed skrzyżowaniem ul. (...) z ul. (...) zaczęło podbiegać, część osób zaczęła maskować twarze i następnie wbiegło całą szerokością jezdni, pomiędzy samochodami w ul. (...) w jej głąb, odpalając race w kierunku bramy i kas stadionu klubu (...) . Race rzucane były w kierunku bramy stadionu drużyny przeciwnej, jedna z nich trafiała kibica (...) . Następnie agresja kibiców zogniskowała się na funkcjonariuszach z pododdziału Policji stojących w głębi ul. (...) w okolicach wejścia na stadion klubu (...) . Część osób z grupy rzucała w ich kierunku zapalone race, kamienie, butelki i inne przedmioty, używała wobec Policjantów i kibiców drużyny przeciwnej słów wulgarnych. K. C. (2) osobiście nie dokonywał żadnych aktów agresji, nie atakował osób i mienia, choć akty takie widział. Już po zakończeniu działań spychających przez Policję i zamknięciu kordonu próbował się z niego bezskutecznie wydostać. K. C. (2) posiada obywatelstwo polskie, wykształcenie średnie- zawód: technik-elektryk, aktualnie posiada status bezrobotnego, nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy, nie osiąga dochodów, nie posiada majątku, jest kawalerem, na utrzymaniu posiada jedno dziecko w wieku 8 lat, obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym w kwocie 400 zł miesięcznie (k.5974 t. XXX sygn. akt. II K 843/12). Był karany jednokrotnie za usiłowanie kradzieży z włamaniem (karta karna k.5750-5751 t. XXIX sygn. akt. II K843/12). M. C. (2) wraz kolegą M. S. w niedzielę 2.09.2008r. udał się na mecz piłkarski pomiędzy (...) a (...) , który miał się odbyć na stadionie (...) przy ul. (...) o godzinie 20.30. Około godziny 18.24 czoło grupy kibiców, zmierzającej od Ronda (...) , liczące szacunkowo ok. 200 osób, w której znalazł się M. C. (2) tuż przed skrzyżowaniem ul. (...) z ul. (...) zaczęło podbiegać, część osób zaczęła maskować twarze i następnie wbiegło całą szerokością jezdni, pomiędzy samochodami w ul. (...) w jej głąb odpalając race w kierunku bramy i kas stadionu klubu (...) . Race rzucane były w kierunku bramy stadionu drużyny przeciwnej, jedna z nich trafiała kibica (...) . Następnie agresja kibiców zogniskowała się na funkcjonariuszach z pododdziału Policji stojących w głębi ul. (...) w okolicach wejścia na stadion klubu (...) . Część osób z grupy rzucała w ich kierunku zapalone race, kamienie, butelki i inne przedmioty, używała wobec Policjantów i kibiców drużyny przeciwnej słów wulgarnych. M. C. (2) osobiście nie dokonywał żadnych aktów agresji, nie atakował osób i mienia, choć akty takie widział. Słyszał wśród biegnących wokoło niego osób okrzyk „atleci biegną przodem” co oznaczało, że będą dokonywane akty agresji i niszczenia mienia. Mimo tego nie zdecydował się opuścić tej grupy. M. C. (2) posiada obywatelstwo polskie, wykształcenie: licencjat na kierunku hotelarstwo i gastronomia, kontynuuje studia magisterskie w (...) , aktualnie nie pracuje, osiąga dochody z tytułu alimentów w kwocie 500 zł miesięcznie, posiada majątek w postaci samochodu marki A. (...) o wartości ok. 8000zł, jest bezdzietnym kawalerem (k.5973 t. XXX sygn. akt. II K 843/12). Był karany trzykrotnie, raz za poplecznictwo, dwa razy za kradzieże (karta karna k.5741-5742 t. XXIX sygn. akt. II K843/12). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: Wyjaśnień oskarżonych: K. C. (1) (k.4988 t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.4991 t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.5989 t. XXX sygn. akt II K 843/12, k. 6170 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12, k.6550-6551, t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12 ). B. C. (1) ( k.4969v t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.4972 t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.5990-5991 t. XXX sygn. akt II K 843/12, k.6553-6554 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12), D. C. (1) (k.5911 t. XXX sygn. akt II 843/12, k.5992 -k.5993 t. XXX sygn. akt II K 843/12), S. C. (k.5907-5908 t. XXX sygn. akt II K 843/12, k.5993 t. XXX sygn. akt II K 843/12), J. C. (1) (k.5038 t. XXVI sygn. akt II K 843/12, k.5041 t. XXVI sygn. akt II K 843/12, k.5993-5994, t. XXX sygn. akt II K 843/12), Ł. C. (1) (k.4998-4998v, t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.5000-5000a, t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.5994, t. XXX sygn. akt II K 843/12), P. C. (1) (k.5015-5015v, t. XXVI sygn. akt II K 843/12, k.5018-5018v, t. XXVI sygn. akt II K 843/12, k.5994-5995, t. XXX sygn. akt II K 843/12), J. C. (2) (k.4953, t. XXV sygn. akt II K 843/12, k.5996-5997 t. XXX sygn. akt II K 843/12), M. C. (1) (k.34-34v, t. I sygn. akt II K 844/12, k.5998 t. XXX sygn. akt II K 843/12, k.6000 t. XXX sygn. akt II K 843/12), C. D. (1) ( k.42, t. I sygn. akt II K 844/12, k.45-46, t. I sygn. akt II K 844/12, k.5999 t. XXX sygn. akt 843/12, k.6000 t. XXX sygn. akt II K 843/12, M. D. (1) (k.60-60v, t. I sygn. akt II K 844/12, k.6000 t. XXX sygn. akt II K 843/12), R. D. (1) (k.84-84v, t. I sygn. akt II K 844/12, k.86-87v, t. I sygn. akt II K 844/12, k.6000-6001 t. XXX sygn. akt II K 843/12), J. D. (1) (k.97, t. I sygn. akt II K 844/12). (k. 100, t. I sygn. akt II K 844/12, k.6001-6003 t. XXX sygn. akt II K 843/12). M. D. (2) (k. 109, t. I sygn. akt 844/12, k.6003-6004 t. XXX sygn. akt II K 843/12). P. D. (k. 116-116v, t. I sygn. akt II K 844/12, k.6004-6005 t. XXX sygn. akt II K 843/12), K. D. (1) (k. 123v-124, t. I sygn. akt II K 844/12, k. 127, t. I sygn. akt II K 844/12, k. 6005 -6006 t. XXX sygn. akt II K 843/12), M. D. (3) (k. 139, t. I sygn. akt II K 844/12, k. 141, t. I sygn. akt II K 844/12, k.143 t. I sygn. akt II K 844/12, k. 6006-6007 t. XXX sygn. akt 843/12), B. D. (2) (k.70, t. I sygn. akt. II K 844/12, k.72, t. I sygn. akt. II K 844/12, k. 6077 t. XXXI sygn. akt 843/12), K. C. (2) (k.4925 t. XXV sygn. akt. II K 843/12, k.4933-4934 t. XXV sygn. akt. II K 843/12, k. 5995, t. XXX, sygn. akt. II K 843/12), M. C. (2) (k.5045-5045v t. XXVI sygn. akt. II K 843/12, k.5048 t. XXVI sygn. akt. II K 843/12, k. 5050, t. XXVI, sygn. akt. II K 843/12, k.6075-6076 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12). Zeznań świadków: S. J. (k.280-280v i k.331v-332 t. II sygn. akt II K 844/13 oraz k. 6079-6080 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12) W. B. ( k. 33-36v t I. sygn. akt II K 843/12, k.6081-6084 t. XXXI akt II K 843/12), D. G. (1) (k. 300-301 t. II sygn. akt. II K 844/12, k.941v-942v, t. V, sygn. akt. II K 844/12, k.6084-6085 t. XXXI sygn. akt II K 843/12), M. P. (1) (k.297v-298v t. II sygn. akt. II K 844/12, k.6086 t. XXXI sygn. akt II K 843/12), M. C. (3) (k.338-339v t. II sygn. akt. II 844/12, k.6087 t. XXXI sygn. akt 843/12), P. W. (1) (k.30-31 t. I sygn. akt II K 843/12, k.6167-6169. XXXI sygn. akt II K 843/12), M. P. (2) ( k.38 t. I sygn. akt II K 843/12, k.45 t. I sygn. akt 843/12, k.6169-6171, t. XXXI akt II K 843/12), W. T. (1) (k.52v-53 t. I. sygn. akt. II K 843/12, k.6171-6172 t. XXXI sygn. akt II K 843/12), K. S. (1) (k.57v-58 t I. sygn. akt. II K 843/12, k.6172-6174 t. XXXI, sygn. akt II K 843/12), D. C. (2) (k.204v-205, t. II sygn. akt. II K 843/12, k.6175-6177 t. XXXI sygn. akt II K 843/12), T. G. (1) (k.351v, t. II, sygn. akt. II K 843/12, k.353v t. II, sygn. akt. II K 843/12, k.6177-6179 t. XXXI sygn. akt II K 843/12), K. G. (1) (k.90v t. I sygn. akt II K 843/12, k.6270-6272 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12), R. O. (k.662-663 t. IV, sygn. akt II K 843/12, k. 6273t. XXXII sygn. akt II K 843/12), R. M. (1) (k.759-760 t. IV, sygn. akt II K 843/12, k. 6274-6275t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), P. O. (k.1176v-1177 t. VI sygn. akt. II K 843/12). (k. 6276-6277t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), A. P. (1) (k.778-789 t. IV sygn. akt II K 843/12, k. 397v-399 t. II sygn. akt II K 844/12, k. 6278-6279, t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), P. K. (1) (k. 540v-541 t. III - z akt IIK 844/12, k. 6279-6281 t. XXXII sygn. akt II K 843/12), M. J. (k.6388-6389, k.6394-6395, 6435-6436 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), P. P. (1) (k.762-763 t. IV sygn. akt. II K 843/12, k. 6437-6438 t. XXXII sygn. akt II K 843/12). J. K. (1) (k.762-763 t. IV sygn. akt. II K 843/12, k. 6438-6439 t. XXXII sygn. akt. 843/12), S. M. (1) (k.316v-317 t. II sygn. akt. II K 844/12, k.389v-390 t. II sygn. akt. II K 844/12, k.907v-908 t. V sygn. akt. II K 844/15). k.6440-6441 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), A. D. (1) (k.143v-144 t. I sygn. akt II K 843/12). (k.6441-6442 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), R. P. (1) (k.170v-171 t. I sygn. akt. II K 843/12, k.676v-677, t. IV sygn. akt. II K 844/12, k.678v-680 t. IV sygn. akt. II K 844/12, k.6443-6445 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), D. K. (1) (k.570-572 t. III, sygn. akt II K 844/12, k. 6445-6447 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), M. G. (1) (k. 1195v do k. 1196, tom VI, sygn. akt. akt II K 844/12, k. 6447-6448 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), T. K. (1) (k.514v, t. III, sygn. akt. II K 843/12, k. 6448-6450 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), D. W. (k.343v t. II sygn. akt II K 843/12, k. 6450-6451 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), K. P. (k. 852v do k. 853, t. V sygn. akt II K 843/12, k. 6452-6453 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12), B. B. (2) (k.145v t I, sygn. akt. 843/12, k. 6544-6546 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12), A. P. (2) (k.314v, t. II sygn. akt 844/12, k.363v-364 t. II, sygn. akt. 844/12, k. 6547-6549 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12), K. S. (2) (k. 6550, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12, k.317v t. II sygn. akt. II K 843/12), M. M. (1) (k. 6550, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12, k.756-757 t. IV sygn. akt.843/12), M. K. (1) (k. 6551, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12), A. K. (1) (k.527 t. III sygn. akt. II K 844/12). (k.6552-6554 t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12), M. R. (k.6555, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12), K. A. (k.6644-6645, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12), G. W. (k. 6645, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12), J. R. (1) (k.1146v-1147 t. VI sygn. akt. 843/12, k.6646 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Również kanwę ustaleń faktycznych w sprawie stanowiły następujące dowody: Z akt sprawy II K 844/12: -protokół oględzin rzeczy: karta 47 do 49v, 195-196, 197-200, 201-205, 206-207v, 208-209v, 210-211v, 212– 213v, 214-215v, 216-217v, 218-2119v, 220-221v, 222-223v, 224-225v, 226-227v, 228-229v, 230-231v, 232-232v, 233-234v, 235-236v, 237-238v (protokół oględzin miejsca i rzeczy), 239-240v, 246-248; -protokół oględzin osoby oskarżonego C. D. (1) karta 50-51; -protokół oględzin miejsca: karta 190-194v, 241-245v, -karta 25-25v protokół zatrzymania oskarżonego M. C. (1) , k. 36-36v protokół zatrzymania oskarżonego C. D. (1) , k. 54-54v protokół zatrzymania oskarżonego M. D. (1) , k. 62-62v protokół zatrzymania oskarżonego B. D. (2) , k 76-77v protokół zatrzymania oskarżonego R. D. (1) , k. 89-89v protokół zatrzymania oskarżonego J. D. (1) , k. 101-101v protokół zatrzymania oskarżonego M. D. (2) , k. 110-110v protokół zatrzymania oskarżonego P. D. , k. 116a-116av protokół zatrzymania oskarżonego K. D. (1) , k. 130-131v- protokół zatrzymania oskarżonego M. D. (3) ; -karta 26-28v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego M. C. (1) , k. 37-37v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego C. D. (1) , k. 55-55v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego M. D. (1) , k. 65-66v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego B. D. (2) , k. 78-78v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego R. D. (1) , k. 90-91 protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego J. D. (1) , k. 102-102v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego M. D. (2) , k. 111-111v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego P. D. , k. 117-117v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego K. D. (1) , k. 132-132v protokół użycia alkometru w stosunku do oskarżonego M. D. (3) , -karta 29-30v protokół przeszukania oskarżonego M. C. (1) , k. 38-39a protokół przeszukania oskarżonego C. D. (1) , k. 56-57v protokół przeszukania oskarżonego M. D. (1) , k. 63-64 protokół przeszukania oskarżonego B. D. (2) , k. 79-80v protokół przeszukania oskarżonego R. D. (1) , k. 92-93v protokół przeszukania oskarżonego J. D. (1) , k. 103-104v protokół przeszukania oskarżonego M. D. (2) , k. 112-113v protokół przeszukania oskarżonego P. D. , k. 118-119v protokół przeszukania oskarżonego K. D. (1) , k. 133-134v protokół przeszukania oskarżonego M. D. (3) ; -karta 249-250, 255-256, 258-259, 261-262, 264-265, 267-268, 270-271, 273-274, 276-277 protokoły zatrzymania rzeczy; -karta 4569-4579, 4613 karty karne dotyczące oskarżonych; -płyty z zapisem zdarzeń od numeru 1-2 oraz 4-15 wskazane w załączniku do akt odtworzone na terminach rozpraw 12.02.2015, 19.02.2015, 5.03.2015, 12.03.2015 (k.6647-6655 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12, k.6655a- (...) t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12, k.6683-6694. t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12, k. 6698-6670 t. XXXIV, sygn. akt. II K 843/12). -karta 4614-4615v protokół oględzin rzeczy - telefonów należących do oskarżonego B. D. (2) ; -k. 4618 – dane osobopoznawcze M. C. (1) ; Z akt sprawy II K 843/12: -karta 4875-4875v protokół zatrzymania oskarżonego S. C. , k. 4900-4900v protokół zatrzymania oskarżonego D. C. (1) , k. 4920-4920v protokół zatrzymania oskarżonego K. C. (2) , k. 4939-4940v protokół zatrzymania oskarżonego J. C. (2) , k. 4957-4958v protokół zatrzymania oskarżonego B. C. (1) , k. 4975-4976v protokół zatrzymania oskarżonego K. C. (1) , k. 5000aa-5000aav protokół zatrzymania oskarżonego Ł. C. (1) , k. 5003-5003v protokół zatrzymania oskarżonego P. C. (1) , k. 5022-5022v protokół zatrzymania oskarżonego J. C. (1) , k. 5030-5030v protokół zatrzymania oskarżonego M. C. (2) ; -karta 4876-4876v protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego S. C. , k. 4901-4901v protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego D. C. (1) , k. 4943a- 4943av protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego K. C. (2) , k. 4941-4943 protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego J. C. (2) , k. 4959-4961v protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego B. C. (1) , k. 4977-4979 protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego K. C. (1) , k. 5000e-5000ev protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego Ł. C. (1) , k. 5028-5029 protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego J. C. (1) , k. 5035-5035v protokół użycia alkomatu wobec oskarżonego M. C. (2) ; -karta 4877-4879 protokół przeszukania oskarżonego S. C. , k. 4902-4904 protokół przeszukania oskarżonego D. C. (1) , k. 4921-4922v protokół przeszukania oskarżonego K. C. (2) , k. 4944-4945v protokół przeszukania oskarżonego J. C. (2) , k. 4962-4963 protokół przeszukania oskarżonego B. C. (1) , k. 4980-4981v protokół przeszukania oskarżonego K. C. (1) , k. 5000b-c do 5000b-cv protokół przeszukania oskarżonego Ł. C. (1) , k. 5004-5005v protokół przeszukania oskarżonego P. C. (1) , k. 5025-5026v protokół przeszukania oskarżonego J. C. (1) , k. 5033-5034v protokół przeszukania oskarżonego M. C. (2) ; -karta 4882-4883 protokół oględzin osoby S. C. , k. 4907-4909 protokół oględzin osoby D. C. (1) , k. 5007- dokumentacja fotograficzna dotycząca oskarżonego P. C. (1) ; -protokoły oględzin rzeczy: k. 4884-4885, 4910-4911v, 5010-5011, 4224-4225, 4226-4229, 4230-4234, 4235-4244, 4245-4246, 4247-4248, 4249-4254, 4255-4256, 4257-4258, 4259-4260, 4261, 4268-4269, 4801-4803, 4804-4806, 4807-4810, 4811-4821, 4822-4829, 4830-4833, 4834-4841; -protokoły oględzin miejsca: k. 4262-4263, 4264-4265, 4266-4267, 4270-4286, 4508-4512, 4762-4779; - karta 5068 wydruk ze strony internetowej klubu (...) , k. 5069-5070 lista kibiców na mecz; -protokoły oględzin telefonów komórkowych wskazane na k. 5437 akt sprawy, strona 34 aktu oskarżenia; -protokoły oględzin rzeczy odzieży wskazane na karcie 5437 do 5438 akt sprawy, strona 34-35 aktu oskarżenia; -karta 5289 -5301, -karta 5720-5755 aktualne karty karne wszystkich oskarżonych; - płyty z zapisem zdarzeń od numery 1-2 oraz 4-15 wskazane w załączniku do akt odtworzone na terminie rozprawy 12.03.2015 r. (płyta numer 4 i 5 – pierwszy folder) (k. 6698-6670 t. XXXIV, sygn. akt. II K 843/12). - k. 5677-5715v dane oskarżonych z bazy Pesel; -k. 5720-5755 karty karne oskarżonych; -k. 5970 zaświadczenie z uczelni dotyczące B. D. (2) ; -k . 6540a wydruk ze strony internetowej klubu (...) . Zeznania świadków wyszczególnionych w wykazie dowodów aktu oskarżenia (sprawy II K 843/12) od karty 5413 akt sprawy (strona 9 aktu oskarżenia) (odnośnie, których Prokurator wnosił o zaniechanie ich bezpośredniego wzywania) do karty 5436 akt sprawy (strona 33 aktu oskarżenia tom 28) z wyłączeniem tych świadków, którzy zostali przesłuchani przez Sąd, ujawnione przez Sąd na k. 6672 t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12 nic nie wniosły do sprawy. Zeznania świadków wyszczególnionych w wykazie dowodów aktu oskarżenia (sprawy II K 844/12) od karty 4399 akt sprawy (strona 14 aktu oskarżenia) (odnośnie, których Prokurator wnosił o zaniechanie ich bezpośredniego wzywania) do karty 4427 akt sprawy (strona 42 aktu oskarżenia tom 24 z wyłączeniem tych świadków, którzy zostali przesłuchani przez Sąd, ujawnione przez Sąd na k. 6671 t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12 nic nie wniosły do sprawy. Sąd zważył co następuje: Oskarżony K. C. (1) przesłuchany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.4988 t. XXV sygn. akt II K 843/12). Przesłuchany następnie przez Prokuratora ponownie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.4991 t. XXV sygn. akt II K 843/12). K. C. przesłuchany przed Sądem konsekwentnie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i po raz kolejny skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.5989 t. XXX sygn. akt II K 843/12). Odnosząc się do zeznań świadka M. P. (2) odnośnie kierunku przemieszczania się grupy kibiców, K. C. wyjaśnił, że ulica w prawo w dół oznacza miejsce ul. (...) (k. 6170 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12). Na rozprawie 16.12.2014r. K. C. złożył dodatkowe wyjaśnienia w kontekście treści wydruku ze strony internetowej dotyczącego sprzedaży biletów w dniu meczu (k.6540a, 6546 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12), który dołączył do akt sprawy i odczytanych zeznań świadka B. B. (2) . Oskarżony podkreślił, że chciałby zaznaczyć, że potencjalny nabywca biletów, mając informacje o możliwości jego nabycia nie mógł się spodziewać, że ten bilet nie zostanie mu sprzedany, nie mając w sposób oczywisty wiedzy o nastawieniu człowieka, który będzie te bilety sprzedawał, a także o tym, że podstawą do sprzedaży będzie weryfikacja dokonywana przez kibiców (...) . (k.6550-6551, t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Wyjaśnienia K. C. , w których ten literalnie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie odnosząc się do okoliczności zdarzenia będących przedmiotem zarzutu (pominąwszy kwestię potencjalnej możliwości nabycia biletów przez kibiców (...) na stadionie klubu (...) , o czym poniżej) zasługują na wiarę w tym oto znaczeniu, że w konfrontacji ze zgromadzonym materiałem dowodowym nie pozwalają zdaniem Sądu na przypisanie temu oskarżonemu personalnej zarzucalności czynu. Trudno bowiem w odniesieniu na tle zebranych dowodów, w tym siłą faktu najbardziej obiektywnego dowodu w postaci zapisu audiovideo przywołać jakiekolwiek szczegóły zachowania oskarżonego mogące wskazywać na realizację znamion czynu zabronionego (jakiegokolwiek) w miejscu i czasie wskazanym w akcie oskarżenia. Wskazać bowiem należy, że w toku oględzin zapisu audiovideo nie ujawniono w ogóle na nim ani osoby K. C. , ani jakiegokolwiek innego oskarżonego (poza S. C. , co jednakowoż miało już miejsce w godzinach późnowieczornych na Skwerze (...) po sprowadzeniu kibiców w to miejsce oraz w trakcie odprowadzania do radiowozów i co pozostaje prawnie obojętnie), a więc ipso facto i niezgodnych z prawem zachowań poszczególnych oskarżonych (k. 6668, k.6670 t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12). Stwierdzić należy, że jak wynika z materiału filmowego po interwencji Policji na ul. (...) grupa kibiców (...) została otoczona i rozdzielona na zasadnicze 3 grupy ( k. 6649, k. 6652 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12, k. 6669, k. 6671, k. 6672, k. 6673-74, k. 6676, k. 6688-6689, k. 6691, k. 6694-6695, k. 6698 t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12. Pierwsza z nich najbardziej w głębi ul. (...) w okolicach schodów budynku (...) na wysokości (...) (najbliżej vis a vis bramy wejściowej na stadion klubu (...) ), druga na wysokości czerwonego budynku na początku ul. (...) w okolicach skrzyżowania z ul. (...) (przy czym każda z owych dwóch grup liczyła jak można oszacować od kilkudziesięciu do jak się wydaje stu osób) oraz grupa najbardziej liczna, która nie zdołała dotrzeć do skrzyżowania (...) / B. i została otoczona (właściwie prewencyjnie odgrodzona od zamieszek przy stadionie na ul. (...) ) przez funkcjonariuszy Policji na kilkadziesiąt metrów prze skrzyżowaniem w okolicach kościoła przy u. (...) i budynku D. . Nadmienić również należy, że mniejsze grupki osób lub pojedyncze osoby znalazły się poza kordonem Policji (otaczającym te 3 grupy) tj. m.in. po przekątnej skrzyżowania (...) czy już na początku ul. (...) vis a vis czerwonego budynku po drugiej stronie ulicy na chodniku przy ogrodzeniu stadionu. Następnie jak wynika z zapisu, wszystkie osoby otoczone w owych 3 grupach oraz rozproszone w innym miejscu ok. godz. 18.32-18.35 (k.6649-50, k.6652, t. XXXIII, k.6669, k. 6671, k. 6673-6674, k.6677, k. 6689, k. 6691-6692, k. 6694 , k. 6698-6699 t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12) otoczone ścisłym kordonem Policji, z którego na tym etapie nie można było się wydostać, zostały przemieszczone zachowując się spokojnie z miejsc gdzie się pierwotnie znalazły, w tym również z głębi ul. (...) w okolicy kościoła (gdzie nie doszło w ogóle do zachowań z których uczyniono następnie zarzuty oskarżonym) w ulicę (...) a następnie w dół do u. (...) i następnie na Skwer (...) , gdzie dokonywano zatrzymywania tych osób i odprowadzono je do radiowozów celem przewiezienia do poszczególnych komend Policji, rzecz jasna z wyłączeniem osób, które zostały zatrzymane przez poszczególnych funkcjonariuszy Policji na ul. (...) na gorącym uczynku przestępstwa i na miejscu odprowadzone do radiowozu. Co jest znamienne, biorąc pod uwagę grupę osób, która przemieszczając się od Ronda (...) dotarła w okolice skrzyżowania ul. (...) / (...) , a następnie sprowadzona w kordonie na błonia przy W. , która liczyła od kilkuset do nawet 1000 osób oraz zapis na pliku video (k.6672 t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12) stwierdzić należy, że podczas gdy pewne osoby z czoła grupy wbiegały od strony u. (...) w ul. (...) całą jej szerokością, między samochodami, uszkadzając część z nich, odpalając race, rzucając nimi w kierunku stadionu i Policjantów (na wysokości czerwonego budynku), to od strony ul. (...) , co warto podkreślić normalnym tempem i eskorcie funkcjonariuszy Policji zmierzła w tym samym kierunku ciągnąca się na bliżej niesprecyzowanej długości grupa osób, która nawet nie mogła widzieć tego co dzieje się przy ul. (...) , znajdując się w odległości co najmniej kilkudziesięciu metrów od wydarzeń będących przedmiotem sprawy. To oczywiści implikuje twierdzenie, mające oparcie nie tylko na materiale filmowym ale i dowodach osobowych, że pewne osoby nie znalazły się nawet w miejscu, o którym mowa w akcie oskarżenia w czasie zamieszek, a przemieszczały się tamtędy jedynie będąc już odprowadzanymi w kordonie po zaprowadzeniu przez Policję porządku publicznego. Odnośnie utrwalonej na materiale filmowym, (a więc ipso facto najbardziej obiektywnym dowodzie w sensie braku nacechowania go emocjami, zniekształceniami czy choćby niewielką dozą subiektywizmu), możliwości wyjścia poza kordon Policji (czy też wejścia do niego) po opanowaniu sytuacji znamienny jest utrwalony obraz i dźwięk, że grupa osób próbuje przejść poza szpalerem Policji, zaś funkcjonariusz pyta „dokąd” (k. 6673 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Jednocześnie także w tym momencie, gdy grupa kibiców po opanowaniu zamieszek rusza dalej widoczne jest jak Policjanci przechodzą na drugą stronę ul. (...) od strony stadionu i wydają polecenie grupce osób idących poza kordonem włączenia się w szpaler eskortowanych kibiców. Osoby te polecenie wykonują (k.6674 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Również widoczni są już w tym fragmencie zdarzenia kobieta i mężczyzna, którzy nie byli otoczeni w żadnej z 3 grup i po ustaniu zamieszek wchodzą między grupę idącą w kordonie Policji wzdłuż ul. (...) w stronę W. (k. 6674 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Dotyczy to także osoby wchodzącej w grupę kibiców na rogu ul. (...) w okolicach czerwonego budynku z czerwonym szyldem (k. 6652 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). W protokole zatrzymania oskarżonego K. C. (1) widnieje data zatrzymania 2.09.2008r. i godzina 18.30, zaś jako godzinę sporządzenia protokołu wskazano 02.00 dnia następnego w siedzibie KRP W. VII (k.4975-4976v t. XXV, sygn. akt II K 843/12). U K. C. (1) w wyniku przeszukania jego osoby, odzieży i podręcznych przedmiotów nie ujawniono przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub których posiadanie jest zabronione. Jednocześnie jako godzinę rozpoczęcia tej czynności 2.05, następnego dnia (k.4980-4981v t. XXV, sygn. akt II K 843/12). Wynik badania w protokole użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu wynosił u tego oskarżonego 0,00 mg/l. o godz. 22.30 (k.4977-4977v t. XXV, sygn. akt II K 843/12). Świadek P. O. (który dokonywał zatrzymania oskarżonego K. C. (1) ) był w pododdziale Policji, który eskortował kibiców do ambasady C. . Wskazał, że potem eskortę przejęła inna kompania, następnie dość enigmatycznie opisał sytuację, że kibice zaczęli wtedy rzucać odpalonym racami, szarpać się, chcąc rozerwać kordon. Podał, że był wtedy z Policjantami w okolicach mennicy, miał nie zezwolić pozostałym kibicom na wtargniecie na stadion. Świadek brał udział w odprowadzaniu 4 kibiców otoczonych na podzamczu do siedziby KRP W. VII. (k.1176v-1177 t. VI sygn. akt. II K 843/12). Świadek P. O. podał co istotne, że osobiście nie widział, żeby kibice w okolicach stadionu lub skrzyżowania (...) (...) biegli lub rzucali jakimiś przedmiotami w Policję, słyszał jedynie o takich sytuacjach, natomiast widział, jak były odpalane race na P. , jak kibice byli sprowadzeni na dół i otoczeni. Zeznał, że wraz ze strażnikami miejskimi, odwozili po 3-4 kibiców otoczonych na P. do właściwych komend. Świadek stwierdził, że nie przypomina sobie, aby zatrzymał jakąś osobę w okolicach stadionu (...) , (...) (...) . Ocenił, że raczej ciężko byłoby wydostać się osobom będącym wewnątrz kordonu. Wyraził także wątpliwość aby w czasie otaczania kibiców kordonem osoby postronne mogłyby się w nim znaleźć, bo były ogłaszane komunikaty poprzez jego przełożonych o dobrowolne rozejście się, czemu przeczy choćby powołany powyżej obraz wydarzeń objęty materiałem filmowym. Po okazaniu świadkowi protokołu zatrzymania osoby k. 4975-4976v tom XXV akt II K 843/12 K. C. (1) , nie kojarzył z tych wydarzeń osoby zatrzymanego w/w oskarżonego, podając, że to funkcjonariusze dochodzeniowi sporządzali protokoły, jego podpis znajduje się w rubryce „podpis policjanta”. Zatrzymania polegały na tym, jak to opisał świadek że dowództwo przekazywało im te osoby i Policjancie „na siebie” je zatrzymywali w tym sensie, że każdy Policjant zatrzymywał te cztery osoby, które przewoził w konwoju (k. 6276-6277t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). W tym kontekście okoliczności dotyczących zatrzymania K. C. i pozostałych współoskarżonych w niniejszej sprawie, to zważyć należy na podstawie zgodnych zeznań świadków-funkcjonariuszy Policji odnoszących się do tej właśnie okoliczności oraz wyjaśnień osób, którym postawiono zarzuty, bezspornym jest fakt, że żadna z tych osób nie została zatrzymana przy ul. (...) w okolicach stadionu na gorącym uczynku jakiegokolwiek czynu zabronionego i choćby bezpośrednio po nim, a dopiero z kordonu otaczającego grupę kilkuset osób na Skwerze (...) . Przy czym owe zatrzymania jak się wydaje miały charakter „techniczny”, ukierunkowany na pewnego rodzaju „procesowe zagospodarowanie” tylu osób pozostających pod kontrolą Policji (materiał dowodowy zgromadzony w sprawie niniejszej nie daje niestety Sądowi jednoznacznej odpowiedzi jaki był cel zatrzymywania takiej rzeszy osób), z racji w dużej mierze jedynie wzięcia udziału w przemarszu kibiców, bez niekiedy merytorycznego lub jakiegokolwiek związku ze sprawą, przy czym owe zatrzymania polegające na odwożeniu osób do poszczególnych komend Policji w W. i powiatach ościennych, jak wskazuje konfiguracja i chronologia czynności procesowych, częstokroć miały miejsce kilka godzin po zdarzeniu opisanym w akcie oskarżenia. Co również istotne, zatrzymywania dokonywały osoby, świadkowie Policjanci, którzy nie widzieli samego zdarzenia, jak wcześniej powołany świadek P. O. , który wykonywał czynności zabezpieczenia meczu derbowego ale w innym miejscu, lub też tacy, którzy sporządzali dokumentację związaną z zatrzymaniem w macierzystych jednostkach Policji nie będąc w ogóle tego dnia w W. . Należy do tego dodać zgodną i wspólną konstatację wszystkich funkcjonariuszy dokonujących zatrzymań, że nie byli oni w stanie podać zachowania i opisać roli zatrzymywanych osób, wskazując jednoznacznie, że zatrzymania dokonywali bądź to na Skwerze (...) lub podając to miejsce jako najbardziej prawdopodobne. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że poniżej Sąd powoła w odniesieniu do każdego z oskarżonych odrębną i jednostkową analizę tej okoliczności prawnej i faktycznej. I tak jako przykłady braku jednoznacznego powiązania osób zatrzymanych z zarzucanym im czynem w kontekście choćby tej czynności procesowej (są to uwagi ogólne dotyczące sposobu wykonywania i dokumentowania tej czynności procesowej) podać można takie relacje Policjantów jak np. M. K. (1) , który nie był bezpośrednim świadkiem i nie brał udziału w zdarzeniach będących pokłosiem meczu derbowego. Sporządził jedynie protokół zatrzymania osoby oskarżonego D. C. (1) w siedzibie KRP W. III (stwierdzając, że na protokole zatrzymania tej osoby k. 4900 – 4900v, tom XXV akt sprawy II K 843/12 znajduje się jego podpis). M. K. stwierdził, że nie dokonał tego zatrzymania, tej osoby w miejscu tego zbiegowiska. Nie miał pojęcia kto doprowadził tą osobę. Nie kojarzył osoby zatrzymanego D. C. (1) . Nie był w stanie przywołać relacji tej osoby (oskarżonego) po zatrzymaniu. (k. 6551, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12). Jednocześnie świadek Policjant R. P. (1) podał, że tego dnia przekonwojował do jednostek Policji 24 zatrzymanych w tym oskarżonego D. C. (1) (w innym miejscu świadek wspomina o 40 osobach) nie będąc w stanie w sposób spójny wypowiedzieć się o miejscu dokonania zatrzymania tego oskarżonego, zaś jak wynika z protokołu zatrzymania osoby faktycznie zatrzymywał on innego oskarżonego w niniejszej sprawie tj. M. D. (2) nie będąc w stanie podać okoliczności tego zatrzymania (k.170v-171 t. I sygn. akt. II K 843/12, k.676v-677, t. IV sygn. akt. II K 844/12, k.678v-680 t. IV sygn. akt. II K 844/12, k.6443-6445 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). Świadek M. R. z kolei potwierdził, że sporządził protokół zatrzymania innego oskarżonego M. D. (1) , którego w ogóle nie kojarzył z przebiegu zdarzenia. Stwierdził co istotne, że została przekazana przyczyna zatrzymania z Komendy (...) i mieli to wpisać do protokołu (k.6555, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12). Takie spojrzenie na omawiany problem niejako a priori i bez należytego oparcia dowodowego ukierunkowywało określone tezy procesowe zakładające sprawstwo osób zatrzymanych bez wymaganej i dostatecznej weryfikacji faktów. W tym miejscu należy uznać za konieczne odwołanie się do zeznań innych świadków w sposób istotny rzutujących na ocenę możliwości popełnienia czynu zabronionego przez oskarżonego K. C. (1) oraz innych współoskarżonych, a mianowicie dotyczących okoliczności faktycznych związanych z wyodrębnieniem tej części grupy, która była agresywna, ewentualnym czynnym i aktywnym nastawieniem poszczególnym oskarżonych do zaistniałych wydarzeń czy też w ogóle możliwości znalezienia się w miejscu i czasie inkryminowanych w zarzucie. Świadek S. J. w czasie zdarzenia wykonywał czynności służbowe na stanowisku dowódcy Oddziału Prewencji do spraw prewencji. Znajdował się przy skrzyżowaniu ul. (...) . Liczebność grupy określił na kilkaset osób, nie potrafił powiedzieć na jakiej przestrzeni była rozciągnięta. Wskazał, że część grupy, która była na początku ruszyła biegiem by zaatakować Policjantów, chodzi o rzucanie w nich kamieniami butelkami i zapalonymi racami. (k.280-280v t. II sygn. akt II K 844/13). Podał, że większość tej grupy była agresywna, tj. więcej niż połowa, ale procentowo nie potrafił określić tej większości. Świadek zeznał, że nikogo nie zatrzymał podczas tego zajścia, nie byłby w stanie personalnie wskazać kto atakował Policjantów, w tym któregokolwiek z oskarżonych obecnych na sali rozpraw. Podał, że decyzja dotycząca zatrzymania całej grupy była decyzją sztabu, nie jego, odnosił wrażenie, że była taka konieczność. (k.280-280v i k.331v-332 t. II sygn. akt II K 844/13 oraz k. 6079-6080 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12). Świadek W. B. na podstawie uzyskanych relacji podał, że po dojściu do ul. (...) , kibice weszli na całą ulicę w kierunku stadionu, przy czym osoby będące na czele zaczęły biec, zbierać jakieś przedmioty, maskować twarze. Wtedy też zadecydowano o wystawieniu kordonu aby zapobiec konfrontacji kibiców 2 drużyn. Ocenił, że osoby, które szły w jego pobliżu (szedł na końcu grupy) raczej nie zorientowały się, że coś się złego dzieje, ponieważ osoby, które szły na końcu rozchodziły się później. W. B. podał, że w miejscu w którym on się znajdował (okolice ul. (...) / (...) w pobliżu ambasady C. ), nie widział aby był kordon, nie wiedział też czy kordon okrążył całą grupę. ( k. 33-36v t I. 843, k.6081-6084 t. XXXI akt II K 843/12). Świadek D. G. (1) podał, że ok. godz. 18.20 w ul. (...) (zza budynku) wbiegła znaczna grupa młodych osób w ilości ok. 300 rzucając w stronę stadionu race i inne przedmioty, nie zważając na ruch samochodowy, kierując się w stronę bocznego wejścia na stadion od strony ul. (...) . Świadek podał, że nie jest w stanie powiedzieć, który z kibiców będących w agresywnym tłumie rzucał niebezpiecznymi przedmiotami ani który osobiście i indywidualnie znieważył czy też naruszył nietykalność osobistą Policjantów- w takich działaniach, gdy wszystko dzieje się dynamicznie jest to trudne, a personalizacji takich osób maja służyć nagrania wideo (do czego Sąd nota bene odniósł się powyżej) (k.941v-942v, t. V, sygn. akt. II K 844/12). Zatrzymał na gorącym uczynku 1 osobę inną niż oskarżeni. Świadek zeznając przed Sądem nie był w stanie oszacować liczebności całej grupy kibiców, mogło być ich kilkaset-tak wnioskował na podstawie liczby zatrzymanych. Podał, że jakaś zorganizowana grupa (nie był w stanie podać liczby uczestników) wybiegała zza budynku (róg ul. (...) i drugiej ulicy, której świadek nie pamiętał) i atakowała w sposób agresywny policjantów rzucając w nich niebezpiecznymi przedmiotami. Potwierdził, że zatrzymał jedną z osób, która wybiegła zza budynku. (k.6084-6085 t. XXXI akt II K 843/12). Świadek M. P. (3) zeznał, że w pewnym momencie pewna część kibiców krocząca w grupie wyjęła środki pirotechniczne w postaci rac i po ich odpaleniu zaczęła rzucać w Policjantów rozstawionych w kordon, było duże zamieszanie, kibice wykrzykiwali pod adresem Policjantów różne wulgarne słowa, część osób z grupy dobiegała do funkcjonariuszy, kopać ich uderzać w części umundurowania M. P. nie był w stanie rozpoznać osób dokonujących tych aktów agresji. Jednego z agresorów ujął na gorącym uczynku przestępstwa, nie był to jednak żaden z oskarżonych w niniejszej sprawie (k.297v-298v t. II sygn. akt. II 844/12). Świadek ten zeznając przed Sądem nie był w stanie ocenić liczebności grupy kibiców. Nie był też w stanie ocenić ilości osób z tej grupy rzucającej ani jak długo obserwował ten fakt. Nie pamiętał, czy kordon został ustawiony przed atakami na Policjantów czy już po. Nie był pewien czy były wydawane jakieś komunikaty w stosunku do kibiców, nie skupiał na tym swoje uwagi. (k.6086 t. XXXI akt II K 843/12). Świadek M. C. (3) - kierowca nieoznakowanego marki K. o nr rej. (...) - jak relacjonował to zdarzenie, w pewnym momencie zauważył grupę ok. 250 kibiców (...) biegnących ul od strony ul. (...) ulicą (...) -kierujących się w stronę ul. (...) . Z biegnącego tłumu były rzucane race w stronę stadionu – około kilkadziesiąt. Po chwili grupa kibiców zawróciła i z powrotem zaczęła kierować się w stronę ul. (...) . Świadek nie był w stanie rozpoznać żadnego z 3 mężczyzn, którzy dokonali uszkodzenia radiowozu, poza zatrzymanym (przez innego Policjanta), co świadczy w sposób oczywisty o dynamice zdarzenia oraz realnej możliwości identyfikacji zachowań poszczególnych osób z grupy (k. 338-339v t. II sygn. akt. II K 844/12, k.6087 t. XXXI akt II K 843/12). Świadek P. W. (1) podał, że kibice całą grupą ruszyli biegiem w ul. (...) , gdzie zaatakowali Policjantów, przechodniów i zaparkowane pojazdy. Świadek nie był w stanie ocenić na jakiej odległości był rozciągnięta grupa podczas przemarszu ul. (...) wskazując jak ocenił, że przy wejściu na ul. (...) – zbiła się wtedy ciasno. P. W. wskazał, że był na końcu tej grupy. Jak podał, zdecydowana większość zaatakowała Policjantów, natomiast cała grupa ruszyła biegiem w kierunku ul. (...) . Doprecyzował, że kiedy kibice wbiegli zaatakowali Policjantów na skrzyżowaniu ul. (...) , zostali otoczeni kordonem, tam jak pamiętał świadek były chyba 2 kordony. P. W. zeznał, że zakłócanie ładu i porządku miało miejsce na skrzyżowaniu (...) B. , stwierdzając jednocześnie, że to nie było tak, że cała grupa znajdowała się na ul. (...) , nie potrafił sprecyzować jaka część grupy się na tej ulicy znajdowała. Ś. ciężko było określić z uwagi na liczebność grupy (kilkusetosobową grupę), czy ataki na funkcjonariuszy miały miejsce na ul. (...) czy na był to środek skrzyżowania. Świadek podał, że z tej grupy rzucano niebezpiecznymi przedmiotami z różnych jej miejsc, tj. i początku i środka i końca. Świadek potwierdził jednakowoż, że był na końcu tej grupy i nie widział pojedynczych sytuacji. Świadek stwierdził, że nie pamięta czy w grupie były osoby zachowujące się biernie, nie sądził by taki fakt miał miejsce. Wskazał, że widział będąc na skrzyżowaniu całą tę grupę, ale nie wszystkie osoby w sensie pojedynczych osób. Z tej perspektywy cała grupa rzuciła się w kierunku stadionu przebiegając po samochodach, natomiast trudno mu było ocenić działania poszczególnych osób w tej grupie. (k.30-31 t I sygn. akt II K 843/12, k.6167-6169. XXXI sygn. akt II K 843/12). M. P. (2) funkcjonariusz Policji biorący udział w czynnościach zabezpieczenia meczu derbowego w swoich zeznaniach w postępowaniu przygotowawczym opisał ogólnie przebieg zajścia oraz skoncentrował się na opisie osoby, którą ujął gdy ta rzucała w Policjantów(k.38 t. I sygn. akt II K 843/12). Przed Sądem podał, w znajdował się mniej więcej na skrzyżowaniu ul. (...) . Nie był w stanie ocenić tej grupy kibiców ani na jakiej przestrzeni była ona rozciągnięta, z tego co pamiętał grupa ta przemieszczała się razem z Policjantami. Nie pamiętał z kolei czy z tego miejsca widział całość grupy, czy też pewne osoby dopiero dochodziły. Doprecyzował, że ta dochodząca do stadionu grupa kibiców rozproszyła się, zaczęła atakować Policjantów stojących przy stadionie rzucając w nich zapalonymi racami, kamieniami i butelkami, że grupa dochodząca do skrzyżowania rozbiegła się. Nie był w stanie ocenić czy to pierwsze osoby z tej grupy atakowały Policjantów, czy też z innych miejsc znajdujący się w tej grupie. Nie był w stanie powiedzieć jaka część grupy była agresywna, nie wiedział czy część osób zachowywał się spokojnie, nie mógł ocenić czy osoby będące na końcu grupy mogły nie widzieć zamieszek. Nie był w stanie oszacować ilości rzuconych przedmiotów, wydawało mu się, że nie było one rzucane na komendę jakichś osób z grupy, ale były to działania pojedynczych osób z grupy. (.k.6169-6170, t. XXXI sygn. akt II K 843/12). Ł. M. podał, że gdy grupa kibiców dobiegła na ul. (...) i osoby z tej grupy zobaczyły kompanię Policji stojącą na tej ulicy przed wejściem na stadion (...) , to kibice zaczęli maskować twarze następnie przyspieszyli i biegli w stronę tych Policjantów rzucając racami innymi niebezpiecznymi przedmiotami. W tej grupie kibiców było ok. 300 osób. Świadek podał, że jego oddział włączył się do działań atakowanej kompanii stojącej przed stadionem i zajęli miejsce po lewej stronie gdyż tyraliera działała w stronę ul. (...) . Grupa kibiców została zepchnięta na róg ul. (...) i tam została otoczona, co oznacza w kontekście materiału filmowego poddanego już powyżej analizie, że po pierwsze, świadek mówił jedynie o grupie otoczonej przy czerwonym budynku u wlotu na ul. (...) względnie o obu grupach otoczonych na ul. (...) tj. wyłączając grupę odciętą przez kordon przy kościele na ul. (...) i jednocześnie jak się wydaje przeszacował znacząco liczbę okrążonych tam osób, z drugiej strony wskazując jednak, że podane fakty nie mogą odnoście się co najmniej do połowy osób maszerujących od strony Centrum ku stadionowi. Świadek obezwładnił jednego mężczyznę z grupy (nie był nim żaden z oskarżonych w niniejszej sprawie), który go bezpośrednio atakował. (k.45 t I sygn. akt 843/12). Na etapie postępowania sądowego Ł. M. zeznając nie pamiętał czy grupa była zwarta czy rozciągnięta na jakiejś przestrzeni nie był w stanie opisać zachowań kibiców ani ocenić liczebności tej grupy. Jako przypuszczalne miejsce obserwacji tej grupy podał skrzyżowanie ul. (...) . Nie był w stanie określić jaka część grupy była agresywna a jaka bierna-nie pamiętał czy były osoby, które zachowywały się biernie. (k.6170-6171, t. XXXI sygn. akt II K 843/12). W. T. (1) w postępowaniu przed Sądem nie był w stanie z uwagi na upływ czasu podać szczegółów zdarzenia, nie pamiętał liczebności grupy kibiców, na jakiej odległości była rozciągnięta, czy cała grupa była agresywna czy jej część, z jakiej części grupy osoby były agresywne. Nie był w stanie podać liczby zatrzymanych, którzy byli rozwożenie po różnych komendach (W postępowaniu przygotowawczym świadek odniósł się tyko ogólnikowo do zdarzenia podając, że zatrzymał na gorącym uczynku przestępstwa osobę, która przejawiała agresywne zachowania, nie był to jednakowoż żadna z osób oskarżonych w tej sprawie (k.52v-53 t. I. sygn. akt. II K 843/12). Podał na rozprawie, że z tego co sobie przypomina, to większość osób zachowywała się agresywnie. Podał, że taka osoba, która rzucała racą była uznana za agresywną tak to oceniał z punktu widzenia celowości własnej interwencji, natomiast czy inne zachowania innych osób były traktowana jako agresywne to nie miał informacji w tym zakresie, bądź nie miał informacji czy takie osoby były zatrzymywane. W. T. nie był w stanie powiedzieć czy cała grupa przejawiała agresję, czy na całość agresji tej grupy składały się zachowania pojedynczych jednostek (k.6171-6172 t. XXXI akt II K 843/12). Powyższy fragment zeznań świadka wskazuje, iż opierał on swoje przekonanie o winie poszczególnych zatrzymanych na zasadzie ewentualnej informacji od osób trzecich lub dokonywał rozumowania na zasadzie, że skutek determinował przyczynę, tj. że skoro osoba była zatrzymana to musiała być agresywna, co na tle zgromadzonych dowodów budzi określone wątpliwości Sądu. K. S. (1) odnośnie zachowania kibiców cenił, że na początku było ono spokojne, im bliżej stadionu stawało się ono coraz bardziej agresywne, osoby zaczęły wchodzić na jezdnię, skakać po samochodach, odpalać race. Świadek powtórzył, że w pewnym momencie kibice, którzy znajdowali się w dość bliskiej odległości od stadionu zaczęli biec w stronę stadionu i zaatakowali różnymi przedmiotami stojących tam Policjantów i osoby postronne. Osoby, które dobiegały włączały się w wir zdarzeń tj. takich działań jak rzucanie, spowodowało to eskalacje działań przeciw Policjantom, osoby zostały okrążone, otoczona grupa została zepchnięta na skwer (...) (...) . K. S. podał, że głównego ataku dokonało czoło tej grupy, natomiast osoby, które dobiegały pomagały tej wcześniejszej grupie. Na początku to było to ok. 150 osób, potem z dobiegająca grupą ok. 300 osób, z tym, że nie każda z tych 150 osób które dobiegły rzucało w stronę stadionu, tj. była to większość z tych osób, ale nie każda z tych osób. Świadek podał, że by w czasie tych zdarzeń w różnych miejscach, ale w czasie głównego ataku był na ul. (...) , na wysokości bramek wejściowych znajdujących się mniej więcej w połowie stadionu. Stwierdził, że całej grupy stamtąd by nie widział. Nie był w stanie oszacować jak część grupy była agresywna, bo część osób dobiegała i włączała się w wir wydarzeń, nie było przy tym tak, że wszystkie osoby, które dobiegały to czymś rzucały, jego uwaga skupiała się na tych, które były agresywne i zakłócały porządek publiczny. Do agresji zachowań kibiców doszło wtedy gdy się zorientowali, że są otaczani przez siły policyjne. Jednocześnie świadek K. S. potwierdził taką możliwość, że osoby znajdujące się gdzieś na końcu grupy nie wiedziały co się dzieje bezpośrednio przed stadionem. (k.57v-58 t I. sygn. akt. II K 843/12, k.6172-6174 t. XXXI, sygn. akt II K 843/12). D. C. (2) jak wynikało z jego relacji, od początku znajdował się na skrzyżowaniu (...) . Podał, że widział sam początek grupy, który wszedł i zaczął rzucać (określił, że kibice zeszli na dół do stacji B. ). Zeznał, że całej grupy nie sposób było zobaczyć, z uwagi na rzucane przedmioty nie wychylał się i nie obserwował. Nie pamiętał też czy z miejsca w którym stał można było dostrzec koniec grupy, nie był w stanie określić jaka część grupy była agresywna. Świadek wyraził przekonanie, że osoby, które zatrzymywał były w tej grupie lecz nie był w stanie stwierdzić czy rzucały one w funkcjonariuszy. Grupa została otoczona Policjantami i zepchnięta na dół, następnie były dokonywane czynności zatrzymania, jak to określił świadek-całej grupy. Świadek odnosząc się do zatrzymanych osób stwierdził, że one dokonały czynów przy ul. (...) (świadek podał w postępowaniu przygotowawczym, że łącznie zatrzymał 15, w tym oskarżonego w sprawie niniejszej K. C. (2) , w stosunku do którego zapadł wyrok skazujący i odnośnie którego Prokurator nie składał wniosku o uzasadnienie wyroku), które to osoby przewieziono do KPP w nowym D. . D. C. oświadczył, że w/w osoby brały czynny udział w zbiegowisku wiedząc o tym, że jego uczestnicy wspólnymi siłami dopuszczają się czynnej napaści na osoby lub mienie, podając jednocześnie kwalifikację prawną czynu z art. 254 par. 1 kk (k.204v-205, t. II sygn. akt. II K 843/12). Świadek (po odczytaniu zeznań z postępowania przygotowawczego) nie kojarzył osoby K. C. (2) z przebiegu tego zdarzenia, stwierdził, że nie pamięta w którym miejscu ta grupa znajdowała się i czym rzucała w Policjantów. Odnosząc się do okazanych protokołów zatrzymania i przeszukania osoby oskarżonego K. C. (2) , stwierdził ,że nie sporządzał tych protokołów, natomiast możliwym jest sporządzał je inny funkcjonariusz, a on tylko zatrzymywał osobę. Świadek odnosząc się do zatrzymanych osób stwierdził, że one dokonały czynów przy ul. (...) , a zatrzymanie ich nastąpiło gdy zostali zepchnięci już na dół (k.6175-6177 t. XXXI sygn. akt II K 843/12). Zdaniem Sądu świadek ten wyrażając raczej dość kategoryczną opinię (wyrażającą się nawet w podaniu określonej kwalifikacji prawnej), o czynach zabronionych zatrzymanych przez niego osób, nie był w stanie zrelacjonować okoliczności wskazujących na jednoznaczną identyfikację zachowań tychże osób (łącznie 15), zaś jak się wydaje biorąc pod uwagę dynamikę zdarzenia, krótki czas jego trwania, liczbę osób oraz możliwości percepcji oraz fakt dokonywania zatrzymań z innego miejsca i w znacznym odstępie czasu od zdarzenia opisanie ról poszczególnych osób jest po prostu niemożliwe. Dla porządku należy dodać w tym miejscu, że okoliczności które przesądziły o winie K. C. (2) znalazły odbicie w wyjaśnieniach tego oskarżonego, nie zaś zeznaniach świadka D. C. (2) . T. G. (1) podał, że nich wybiegła grupa kibiców ok. 200 osób, z tego tłumu leciały w ich kierunku petardy i kamienie. Personalnie nie był w stanie wskazać kto rzucał te przedmioty. Wspólnie z innymi Policjantami dokonali zatrzymania 3 mężczyzn z tej grupy, wśród nich byli oskarżeni w sprawie niniejszej tj. J. C. (1) , odnośnie którego zapadł wyrok uniewinniający i M. C. (2) , w stosunku do którego zapadł wyrok skazujący i Prokurator nie wnosił o jego uzasadnienie) oraz osoba o personaliach R. W. . (k.351v, t. II, sygn. akt. II K 843/12, k.353v t. II, sygn. akt. II K 843/12). Przed sądem świadek T. G. odnosząc się do przebiegu zajścia opisał je w ten sposób, że wykonali komendę przełożonego dotyczącą przyszykowania kordonu i zza rogu wybiegła jakaś (nie był w stanie ocenić liczby) osób w białych koszulkach. Działanie funkcjonariuszy opisał w ten sposób, że kibice wpadli na ich kordon, który stał i z drugiej strony został zrobiony okrąg z innych plutonów i już szli na łąkę, (co wskazuje na szybkość działania Policji i dynamikę zdarzenia). Świadek podał, że nie widział całości grupy, bo skrzyżowanie było dość wąskie określając, ze kibice weszli na nich jakąś grupą osób, która się ciągnęła. Świadek nie był w stanie podać na jakim dystansie była rozciągnięta ta grupa, oceniając że była ona rozciągnięta na przestrzeni 3 kompanii Policji (gdy funkcjonariusze szli gęsiego), zaś grupę na łące ocenił jako sporą. Świadek podał, że nie widział tego zajścia, aby jak to określił, ktoś rzucał w kogoś, padło jak to kreślił tylko hasło, że obrzucają stadion. Świadek podał, że bezpośrednio na skrzyżowaniu tych ulic nikogo nie zatrzymywał, stwierdzając, że o zatrzymaniach w tym miejscu powziął wiedzę z fotografii prasowych. W czasie przemieszczania się na łąkę widział osoby, które były w kordonie, a nie przypominały kibiców. Odnosząc się do roli oskarżonych J. C. (1) i M. C. (2) stwierdził, że dokonywał ich doprowadzenia już na łączce. Nie był w stanie wyodrębnić zachowań tych osób na skrzyżowaniu, opisać co te osoby robiły. Świadek po okazaniu mu protokółów zatrzymania oskarżonych J. C. (1) i M. C. (2) stwierdził, że to nie on sporządzał te protokoły (protokół był sporządzany przez Policjanta zawodowego na komisariacie (świadek pełnił wówczas służbę kandydacką w OPP), natomiast w pozycji podpis Policjanta znajduje się jego podpis. (k.6177-6179 t. XXXI sygn. akt II K 843/12). Dla porządku należy dodać w tym miejscu, że okoliczności które przesądziły o winie M. C. (2) znalazły odbicie w wyjaśnieniach tego oskarżonego, nie zaś zeznaniach świadka T. G. (1) . K. G. (1) zeznał, że Policjanci z oddziału, w którym był świadek, ustawili swoją tyralierę, po środku której stał samochód policyjny. Potem kibice zawrócili w stronę jego tyraliery. Nie wiedział czy cała grupa ruszyła w stronę tamtej tyraliery, ani czy widział , że osoby rzucały jakimiś przedmiotami w policjantów. Świadek podał, że nie widział rzucania przez kibiców przedmiotami bo zatrzymał osobę, która uszkodziła radiowóz dodając, że było widać, że latają jakieś race, ławki ale nie wiedział kto rzucał i z której strony, czy to rzucały osoby z grupy którą eskortowali, z początku czy tez końca tej grupy. Wskazał, że ta osoba, która przebiegła po samochodzie była w środku grupy. Było to jak kibice wracali w ich stronę. Został zatrzymany ponieważ po przebiegnięciu po samochodzie chciał opuścić kordon-teren zgrupowania kibiców. (k.90v t. I sygn. akt II K 843/12, k.6270-6272 t. XXXI sygn. akt. II K 843/12). Świadek R. O. jako kibic klubu (...) udając się na mecz derbowy i znajdując się na ul. (...) w okolicach bramy stadion zauważył biegnących w jego kierunku kibiców (...) . Zaczął uciekać w stronę P. i wtedy został trafiony racą rzuconą przez jednego z kibiców (...) . Świadek wyraził swoje przypuszczenie, że kibice działali jako tłum, w którym chcieli być anonimowi. Nie widział by ktoś z tłumu chciał powstrzymać rzucających race, ci którzy nie rzucali biegli razem z tymi, którzy rzucali race. Jednocześnie świadek podał, że się tym zachowaniom kibiców nie przyglądał, nie widział ich zachowania wobec osób postronnych, którzy uciekli z tego miejsca i wobec Policjantów.(k.662-663 t. IV, sygn. akt II K 843/12). Świadek przed Sądem podał, że nie jest w stanie określić jak duża grupa osób wybiegła, dodając, że nie wszyscy z tej grupy rzucali. Nie był w stanie powiedzieć, ile osób z tej grupy rzucało. Nie pamiętał także, jak byli usytuowani Policjanci (k. 6273t. XXXII sygn. akt II K 843/12). Świadek R. M. (1) (bileter w klubie (...) pracujący tego dnia wraz ze swoim bratem M. M. (1) ) wskazał, że całe zajście trwało kilkadziesiąt sekund, nie był w stanie wskazać kto personalnie rzucał racami, kamieniami, wskazywał, że osoby te przyszły wyłącznie w celu wszczęcia rozróby. Świadek zeznając przed Sądem podał, że bardziej słyszał o działaniach Policji w tym rejonie niż je obserwował. Świadek nie wykluczył by mogła być grupa kibiców, oprócz grupy kibiców (...) , która szarpała za bramę, w okolicach skrzyżowania (...) i (...) . Nie rozglądał się (choć z miejsca którego stał widać było w/w skrzyżowanie), nie był w stanie powiedzieć, co ta grupa kibiców robiła. Świadek podał, że kibice, ci którzy szarpali za bramę zobaczyli, że ustawia się kordon Policji i sami zaczęli schodzić w kierunku P. . Nie widział, żeby Policja zatrzymała kogoś w okolicach stadionu, ponieważ był dość mocno rozpylony gaz łzawiący. (k.759-760 t. IV, sygn. akt II K 843/12, k. 6274-6275t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). Świadek M. M. (1) (którego zeznawania Sąd odczytał ponieważ nie można było doręczyć mu wezwania (k. 6550, t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12), stwierdził, w istocie zbieżnie z zeznaniami swojego brata, że nikt nie próbował powstrzymać rzucających race, nie wszystkie osoby rzucały przedmiotami ale wszyscy krzykami aprobowali to działanie i do niego zagrzewali. Jednocześnie świadek obiektywnie przyznał, że nie widział jakie było zachowanie kibiców wobec Policjantów, gdyż odpowiadając za pieniądze i bilety wraz z bratem oddalił się z tego miejsca. (k.756-757 t. IV sygn. akt. II K 843/12). A. P. (1) wykonywał czynności służbowe jako portier w siedzibie Polskiego Związku Niewidomych przy ul. (...) . Zeznał m.in., że tuż po zablokowaniu drzwi przed wejściem oraz na schodach do budynku znalazło się ok. 150 osób ubranych na biało. (k.778-789 t. IV - z akt II K 843/12, k. 397v-399 t. II – z akt II K 844/12). Zeznając przed Sądem świadek doprecyzował, że zauważył kordon Policji od strony ulicy (...) , a drugi od strony ulicy (...) , który zaczął spychać kibiców w stronę schodów jego budynku, wytworzyła się w tym momencie panika. Ludzie zaczęli wbiegać na te schody, część próbowała się dostać do środka. Kopali w drzwi, z których wypadły uszczelki. Po pewnym czasie pod naporem, bo tam była masa ludzi, pękły obie poręcze na schodach i osoby te pospadały. Następnie Policja zaczęła spychać tych ludzi w stronę W. . A. P. (1) zeznał, że z tego miejsca (będąc wewnątrz budynku) nie widział grupy osób biegnących w stronę stadionu, rzucających w stronę Policjantów, nie widział rejonu skrzyżowania ulic (...) . W tym czasie jak stwierdził, nie było żadnej agresji, ani ze strony ludzi tam zebranych, ani ze strony Policji. Ocenił, że było jak to przed meczem- były krzyki, okrzyki, przeklinania. Widział działania kordonów Policji jednego od ulicy (...) , drugiego od ulicy (...) , natomiast nie potwierdził, by aby w stronę tych kordonów były rzucane jakieś przedmioty. Ocenił, że jest tam wyłom dwóch budynków, z tego powodu nie widział co się dzieje po lewej stronie przy ulicy (...) . Portier zeznał, że ludzie między kordonami w tym czasie, w którym on obserwował zdarzenie, nie byli agresywni. Później jak ci ludzie pospadali ze schodów Policja zaczęła ich spychać w kierunku ulicy (...) . Świadek uszkodzenia drzwi nie łączył z aktem agresji ale chęcią dostania się do budynku. Stwierdził, że jest kibicem (...) , co nadaje dodatkowo przymiot obiektywizmu jego relacjom. (k. 6278-6279, t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). M. J. - jako właścicielka stoiska handlowego z owocami i warzywami, mieszczącego się na rogu ul. (...) obserwowało na bieżąco przebieg zdarzenia. Grupa kibiców, jak oceniała świadek była zwarta na początku, była z obu stron otoczona Policjantami, którzy biegli po obu stronach grupy, ale później przy stadionie się rozproszyli. Mogło to być 500-700 osób. Świadek nie widziała, aby te osoby rzucały w funkcjonariuszy Policji jakimiś przedmiotami były natomiast odpalane jakieś race, ale nie wiedziała kto to robił, było pełno dymu, kibice głośno skandowali „ (...) ”. Świadek wskazała, że była to grupa może nie zorganizowana ale hermetyczna i wśród biegnących nie było żadnych przypadkowych osób (k.6388-6389, k.6394-6395, 6435-6436 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). P. P. (1) w dniu meczu derbowego pełnił funkcję dowódcy ochrony w obrębie Stadionu (...) i w towarzystwie podległych mu pracowników obserwował wydarzenia z okolic bramy stadionu nr 28 od ul. (...) . Świadek obserwował jak po drugiej stronie ogrodzenia kordon Policji spychał kibiców (...) , widział jak część kibiców tj. kilkudziesięciu młodych ludzi miało zasłonięte twarze. Świadek wyraził przekonanie, że kibice przyszli, a właściwie przybiegli pod stadion (...) nie w celu oglądania meczu ale w celu wywoływania awantur. Potwierdził zasłyszany fakt poparzenia racą jednego z kibiców (...) . Świadek opisał też akty agresji kibiców wobec funkcjonariuszy. (k.762-763 t. IV sygn. akt. II K 843/12). Przed Sądem świadek wskazał, że grupa kibiców była praktycznie rozciągnięta na całej ulicy (...) . To było ileś set osób, ale nie potrafił sprecyzować tej liczby. Nie był w stanie ocenić, czy racami rzucały osoby z początku tej grupy, czy też z innych miejsc tej grupy. Wydawało mu się, że race leciały z tłumu, ale fizycznie nie potrafił wskazać z którego miejsca dokładnie (k. 6437-6438 t. XXXII sygn. akt II K 843/12). J. K. (1) pełniąca w inkryminowanej dacie czynności zawodowe pracownika ochrony na stadionie (...) , zaobserwowała, jak w pewnym momencie grupa kibiców podbiegła w asyście Policjantów, którzy ich nadzorowali, kibice biegli jak to określiła świadek chaotycznie, krzyczeli, zaczęli rzucać race na teren stadionu (...) w okolicach bramy. Świadek nie była w stanie oszacować liczby kibiców, możliwe, że było to kilka setek. Liczbę rzuconych rac oszacowała na kilkanaście rac, miały rzucać różne osoby. Świadek podała, że Policjanci kordonem zaczęli spychać kibiców na drugą stronę ulicy a potem w stronę W. . Świadek oceniała, że kibice raczej działali razem, nie widziała aby inne osoby z grupy usiłowały powstrzymać rzucających. (k.762-763 t. IV sygn. akt. II K 843/12.) Przed Sądem świadek zdarzenie to opisała w taki oto sposób, że na skrzyżowaniu prawdopodobnie ul. (...) na początku kibice stali się, grupowali, była koło nich Policja. W pewnym momencie rozbiegli się z tego tłumu, z tej swojej grupy, były to poszczególne osoby i te osoby podbiegały do bramy stadionu i zaczęły rzucać race. Świadek nie była w stanie precyzyjnie ocenić liczebności zarówno całej grupy jak i rzucających stwierdzając, że było to bardzo dużo, nie była w stanie określić na jakiej przestrzeni była rozciągnięta grupa. Świadek widziała jak race wpadały już na stadion. Nie była w stanie powiedzieć czy mierzono nimi w Policję czy pracowników ochrony. Te osoby, które rzucały racami podbiegały, rzuciły racą i wracały. J. K. stwierdziła, że na pewno nie wszystkie osoby, które stały na skrzyżowaniu podbiegały i rzucały, choć z uwagi na upływ czasu i ograniczoną widoczność ciężko było jej to odtworzyć. Jako prawdopodobne miejsce usytuowani kordonu Policji wskazała, że było to przed bramą, stadionu (k. 6438-6439 t. XXXII sygn. akt. 843/12). S. M. (1) dokonał zatrzymania na gorącym uczynku przestępstwa jednej z osób rzucających race, nie była to jednak żadna z osób oskarżonych w niniejszej sprawie. Świadek ocenił zdarzenie jako bardzo duże zamieszanie, nie był w stanie opisać innych osób rzucających w funkcjonariuszy ani jak stwierdził, powiedzieć kto co robił. (k.316v-317 t. II sygn. akt. II K 844/12). Otoczonych kibiców zepchnięto w kierunku (...) , w kierunku W. . Świadek zatrzymał 6 osób z grona otoczonych kibiców (nie było w tym gronie żadnego z oskarżonych w sprawie niniejszej) (k.389v-390 t. II sygn. akt. II K 844/12, k.907v-908 t. V sygn. akt. II K 844/15). Przed Sądem S. M. zeznał, że nie pamięta na jakiej przestrzeni była rozciągnięta grupa, szacując jej liczebność na około 700 osób, zatem ten fakt wiązał z tym, iż mogła być rozciągnięta na dużej przestrzeni. Nie pamiętał, czy w okolicach stadionu ta grupa się jakoś skupiła. Wydawało mu się, choć obecnie tego nie pamiętał, że to z całej tej grupy ludzie rzucali, że zaczęli otaczać grupę pod stadionem na (...) i to było jak już kibice zaczęli rzucać. Nie pamiętał, czy została otoczona grupa w całości kordonem, czy podzielona została kordonem na mniejsze grupy. Skonstatował na podstawie odczytanych zeznań, że jedną osobę zatrzymał w wyniku działań bezpośrednio w okolicach stadionu, natomiast te osoby z drugiego protokołu już po sprowadzeniu kibiców na ulicę (...) (k.6440-6441 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). Świadek A. D. (1) w dniu meczu derbowego pełnił czynności zawodowe na stanowisku Dyrektora ds. Organizacyjnych Klubu (...) . Przed Sądem doprecyzował przebieg zdarzenia, albowiem w postępowaniu przygotowawczym skupił się na kwestii dostępności biletów dla kibiców (...) w dniu meczu. Zeznał, że widział dużą grupę ludzi, która prawdopodobnie próbowała wejść na stadion, obrzuciła kasy klubowe kamieniami i racami i została sprawnie odtransportowana przez Policję. Ta grupa znajdowała się na ul. (...) , na wysokości Instytutu (...) , liczyła powyżej 500 osób. Była ona rozciągnięta od Instytutu (...) do skrzyżowania ulicy (...) z (...) , szacując tę odległość na Świadek stwierdził, około 100-150 m. A. D. stwierdził, że na pewno nie wszystkie osoby z tej grupy rzucały. Jeśli chodzi o race i kamienie, to łącznie rzuconych mogło być około 30 sztuk. Rzucano z różnych miejsc grupy. Świadek nie widział, że rzucano w stronę Policjantów, a w stronę stadionu wszystkim co było pod ręką. (k.6441-6442 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). A. P. (2) opisując przebieg zdarzenia podał, że ok. godz. 18.00 grupa około 400 kibiców przy ul. (...) w W. zaczęła rzucać w Policjantów kamieniami, racami oraz szklanymi butelkami. Jak oceniał świadek to zdarzenie- wytworzyło się duże zamieszanie, przepychanka i ogólna bijatyka. Po niedługim czasie Policjanci okrążyli grupę kibiców i zepchnęli do pobliskiego Parku (...) przy ul. (...) , gdzie osoby te były legitymowane i zatrzymywane. Świadek wraz funkcjonariuszem S. M. (1) zatrzymali 6 osób, z których żadna nie była osobą oskarżoną w tej sprawie (k.363v-364 t. II, sygn. akt. II K 844/12). Odnosząc się przed Sądem do przebiegu zdarzenia świadek podał, że grupa mogła liczyć kilkaset osób, przy Rondzie (...) rozciągła się na co najmniej kilkanaście metrów. Do samego stadionu grupa szła w asyście dopiero tam jak to określił świadek zaczęła się rozpraszać, najpierw miały miejsce akty agresji słownej pomiędzy kibicami obu drużyn, potem agresja kibiców przejawiająca się rzucaniem różnymi przedmiotami obróciła się w stronę Policji. A. P. nie potrafił powiedzieć, czy te akty agresji były z całej grupy, czy też z poszczególnych części. Było coś takiego, że pewne osoby z tej grupy podbiegały w stronę tj. Policji i wtapiały się w tłum. Świadek przypuszczał, że kordonem otoczono całą jedną grupę. Zeznał, że Policjanci najpierw próbowali wyłapać i rozpoznać tych którzy kibiców którzy rzucali określonymi przedmiotami i zapadli w pamięci Policjantom. Świadek przypuszczał, że zatrzymał jedną osobę w bliżej nieokreślonej odległości od stadionu (różnicując zatrzymanie tej osoby w tym miejscu od zatrzymania osób po okrążeniu grupy), z którą odjechał w celu sporządzenia dokumentacji i nie był do końca na miejscu zdarzenia. Nie był w stanie podać czy w momencie tegoż zatrzymania cała grupa był już na miejscu czy określone osoby z tej grupy jeszcze się schodziły. (k. 6547-6549 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Odnosząc się do tych wyjaśnień K. C. (1) , w których ten oskarżony, w oparciu o wydruk ze strony internetowej prawdopodobnie klubu (...) , z którego wynikało, że w dniu meczu będzie prowadzona sprzedaż biletów i kasy będą otwarte na 2 godziny przed meczem (k.6540a, 6546 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12), argumentował, że potencjalny nabywca biletów, mając informacje o możliwości ich nabycia nie mógł się spodziewać, że ten bilet nie zostanie mu sprzedany, nie mając w sposób oczywisty wiedzy o nastawieniu człowieka, który będzie te bilety sprzedawał, a także o tym, że podstawą do sprzedaży będzie weryfikacja dokonywana przez kibiców (...) (k.6550-6551, t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12), wskazać należy, że samo błędne przeświadczenie błędne (lub też jego brak) o możliwości nabycia przez kibiców (...) w kasach (...) biletów w dniu meczu, nie jest i nie może być zdaniem Sądu samo w sobie, w oderwaniu od szczegółowych zachowań poszczególnych osób, okolicznością przesądzającą w odniesieniu do każdego z oskarżonych o ich aktywnym udziale w zbiegowisku stanowiącym znamię czynu zabronionego. Ów element świadomości (i związanych z nim zachowań) dotyczący możliwości zakupu biletów w kasach (...) połączony z bardzo konkretnymi zachowaniami oskarżonych K. C. (2) i M. C. (4) (o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia), stanowił natomiast pewien punkt odniesienie do oceny ich zachowań, które Sąd uznał za czyny zabronione i jednocześnie pewien kontrapunkt oceny w tym zakresie zachowań innych oskarżonych, w stosunku do których zapadł wyrok uniewinniający. Odnosząc się zatem do innych dowodów, przeczących możliwości nabycia biletów w dniu meczu, powołać się należy przede wszystkim na zeznania świadka B. B. (2) , który w czasie meczu derbowego dn. 2.09.2008r. pełnił funkcję Dyrektora ds. bezpieczeństwa i administracji klubu (...) . Świadek odnośnie możliwości nabycia biletów przez kibiców (...) na mecze wyjazdowe (w tym na stadiony na terenie W. inne niż (...) ) stwierdził, że jest to tylko możliwe w kasach biletowych klubu przy ul. (...) . Brak było możliwości dystrybucji biletów przez internet. Odnośnie meczu derbowego z (...) , to informacja o możliwości zakupu biletów przez kibiców (...) ukazała się na stronie internetowej klubu w dn.29.08.2008r. do zaoferowania było 300 biletów i można było je nabyć tylko dnia 1.09.2008r. w godz. 9-16. W kasach biletowych (...) . Kibice (...) nabyli w ten sposób 40 biletów. W dniu meczu 2.09.2008r. nie było możliwości zakupu biletów bez żadnych wyjątków (k.145v t I, sygn. akt. 843/12). Przed Sądem świadek w istocie podtrzymał swoje zeznania odnośnie dystrybucji biletów na mecz, wskazują jednocześnie, że miał wtedy takiej wiedzy, czy osobie nie posiadającej karty jakiegokolwiek klubu sprzedano by bilet na ten mecz w kasie stadionu (...) . Nie pamiętał, czy w dacie tego meczu obowiązywał ogólny zakaz dotyczący kibiców (...) odnośnie brania udziału w meczu z (...) na stadionie (...) . (k. 6544-6546 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Okoliczności podane przez tego świadka potwierdzają wydruk ze strony internetowej klubu (...) gdzie podano dodatkową informację, że cena biletów wynosi 15 zł oraz, że mogą je nabywać tylko i wyłączenie posiadacze nowych kart kibica (...) (z informacją dodatkową o terminie i sposobie możliwości wyrobienia owych kart) (k.5068 t. XXVI sygn. akt. 843/12) oraz lista kibiców, która zgodnie z powołanymi procedurami zakupili w klubie (...) bilety z puli przeznaczonej dla kibiców przyjezdnych. Żaden ze oskarżonych w sprawie niniejszej na owej liście nie figurował. (k.5069-50-70 t. XXVI sygn. akt. 843/12) Odnośnie formalnych aspektów zakupu biletów na mecz wypowiedział się również procesowo świadek A. D. (1) , który w dniu meczu derbowego pełnił czynności zawodowe na stanowisku Dyrektora ds. organizacyjnych klubu (...) . Wskazał on, że mecz odbywający się 2.09.2008r. został zakwalifikowany przez Biuro (...) W. jak mecz podwyższonego ryzyka. Na tego rodzaju mecze bilety są rozprowadzane w kasach stadionu przed meczem a także na poprzedzającym dany mecz innym spotkaniu piłkarskim oraz po weryfikacji przez kasjera tożsamości osoby i sprawdzeniu czy osoba taka nie znajduje się na liście obejmującej osoby z zakazem stadionowym. Jednocześnie klub może przekazać pulę maksymalnie 300 biletów dla kibiców gości, o ile taki klub o to się zwróci. Następnie w przeddzień meczu do klubu na którego stadionie rozgrywany jest mecz musi być przekazana imienna lista osób. Do klubu (...) nie występowała żadna organizacja, żadne stowarzyszenie kibiców o przyznanie puli biletów. Klub (...) zwrócił się do Klubu (...) o przyznanie 300 biletów na mecz w dniu 2.09.2008r., z czego jedynie 40 wykorzystano, zaś 260 zwrócono. Pracownicy (...) monitorowali nadto strony internetowe, z których informacje wskazywały, że kibice przyjezdni planują jakieś zgromadzenie w bliżej nieokreślonym miejscu w dniu meczu. Sprzedaż biletów dla kibiców (...) była prowadzona na wcześniej rozgrywanym meczu z innym klubem 29.08.2008r. oraz w dniu meczu z Legią od godz. 17 do 21. Nie prowadzono sprzedaży internetowej. Nadto na mecz mogli wejść posiadacze karnet ów klubowych i goście honorowi. A. D. stwierdził ,że nikt z kibiców (...) nie usiłował nawet spokojnie kupić biletu, a znając reguły sprzedaży mieli wiedzę, że w kasach (...) zakup ten był niemożliwy, stąd też nie było intencją kibiców przyjezdnych oglądanie meczu, a jedynie chuligańska rozróba (k.143v-144 t. I sygn. akt II K 843/12, k.6441-6442 t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). Na praktyczne aspekty braku możliwości zakupu biletów natomiast zwrócili także uwagę bileterzy pracujący tego dnia w kasach klubu (...) bracia M. i R. M. (1) oraz pracownik ochrony na stadionie J. K. (1) . Świadek R. M. (1) wraz ze swoim bratem M. M. (1) sprzedawał w dniu meczu bilety na mecz derbowy na stadionie klubu (...) w obecności kibiców weryfikatorów tego klubu. Od godz. 17.00 do połowy meczu sprzedali ok. 350 biletów. Odnośnie możliwości kupna biletów świadek podał, że żaden z kibiców (...) u niego biletu by nie kupił, zresztą nawet takich prób odnośnie zakupu u niego nie było (k.759-760 t. IV, sygn. akt II K 843/12). Odnosząc się do faktu sprzedaży biletów kibicom (...) stwierdził, że sprzedaży biletów dla kibiców (...) w dniu meczu absolutnie nie mogło być, był to mecz tzw. podwyższonego ryzyka, nawet sprzedaż internetowa i klubowa nie była prowadzona. Kibice (...) mogli nabyć bilety w dniu meczu pod warunkiem, że weryfikatorzy zezwolili na to. Według jego wiedzy nie było żadnej puli biletów dla kibiców (...) przeznaczonych na ten mecz, co oczywiście stoi w sprzeczności z zeznaniami świadków B. i D. i nie rzutuje bezpośrednio w kontekście w/w faktów na ocenę niniejszego zdarzenia (k. 6274-6275t. XXXII sygn. akt. II K 843/12). M. M. (1) podał jedynie, że kibice nie podjęli nawet próby kupienia biletu, ich zachowanie było ukierunkowane na wywołanie zamieszek, ale zarówno prób takich ani możliwości zakupu nie było (k.756-757 t. IV sygn. akt.843/12). J. K. (1) podała, że bilety na mecz były sprzedawane nie w kasie, ale ze stolika przed bramą stadionową, zaś bileterom towarzyszyli weryfikatorzy kibice (...) mający za zadanie nie dopuszczenia do sprzedaży biletów kibicom (...) . Świadek zaobserwowała, że nikt z kibiców nie chciał kupić biletów na mecz, kibice podbieli do bramy stadionu z zamiarem obrzucenia terenu stadionu racami. (k.762-763 t. IV sygn. akt. II K 843/12.) Co prawda oskarżony K. C. złożył do akt sprawy w/w wydruk prawdopodobnie ze strony klubu (...) , którego wiarygodność trudno ocenić w sensie daty, źródła i autora informacji, ale po pierwsze źródłem pewnej informacji na temat możliwości zakupu biletów winna być strona internetowa klubu (...) (lub po prostu oba kluby) i w przypadku takiej istniejącej rozbieżności (informacji z sieci) nalazłoby ją zweryfikować u źródła, zaś po wtóre, jak wynika z relacji osób zatrudnionych w klubie (...) , nie podjęto nawet jednej próby zakupu biletów w kasie (z tzw. stolika), od razu atakując bramę stadionu, kibiców i pracowników drużyny gospodarzy. Taka sytuacja jest widoczna na materiale filmowym ( m.in. k. 6691 t. XXXIV sygn. akt. II K 843-perspekywa kamery z głębi ul. (...) obejmująca widok na wysokości bramy stadionowej)i wynika także z zeznań funkcjonariuszy wykonujących czynności służbowe w okolicach stadionu. Powyższe okoliczności, co Sąd uprzednio zaznaczył, związane z zarówno z faktyczną możliwością zakupu biletów w dniu meczu jak i pewnym zasadnym lub nie przeświadczeniem o takiej sposobności, winny być rozpatrywane w kontekście oceny innych aspektów zachowania każdego z oskarżonych i same w sobie nie mogą decydować o winie w zakresie zarzucanego czynu, zaś jedynie mogą służyć jako dopełnienie określonej okoliczności faktycznej w logicznym powiązaniu z innymi dowodami. Oskarżony B. C. (1) przesłuchany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż jedynie był w tej grupie kibiców klubu (...) . Wskazał jednak, że nie uczestniczył w żadnym niszczeniu mienia czy zamachu na funkcjonariuszy Policji. Nie stawiał żadnego czynnego czy biernego oporu, gdy funkcjonariusze wchodzili w tłum kibiców. Dodał, że w trakcie zatrzymania był trzeźwy (k.4969v t. XXV sygn. akt II K 843/12). Ponownie przesłuchany w Prokuraturze przyznał się, że brał udział w zbiegowisku kibiców. Jednocześnie oświadczył, że podtrzymuje to co dotychczas powiedział. Skorzystał także z instytucji dobrowolnego poddania się karze (k.4972 t. XXV sygn. akt II K 843/12). B. C. (1) przesłuchany w toku przewodu sądowego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, iż rzeczywiście 2 września był uczestnikiem tego zbiegowiska. Spotkał się tam ze znajomą o imieniu A. , której bliższych danych nie pamiętał. Oskarżony wyjaśnił, że miał zamiar pójść na mecz, gdyż jak stwierdził- jakiś prześwit był, jakaś informacja na stronie internetowej, że będzie możliwość kupienia biletów. B. C. podał, że dysponował konkretną kwotą, która umożliwiłaby mu zakup biletu. W związku z tym, że był z koleżanką, która miała słabą kondycję, trzymał się na samym końcu tego tłumu. Do tego stopnia, jak podawał w swoich wyjaśnieniach oskarżony, że funkcjonariusz Policji będący na samym końcu kordonu tej eskapady śmiał się z tego, że nie mają kondycji, żeby cały ten marsz przejść. Danych funkcjonariusza oskarżony nie znał. Jak dalej wyjaśnił B. C. , w momencie zatrzymania tłumu był przy kościele na ulicy (...) – nie skorzystał z możliwości wejścia do kościoła, co jak oznajmił, stało się możliwością dla innych uniknięcia podobnych procesów. W związku ze swoim usytuowaniem na skrzyżowaniu, nie był świadomy tego, jakie czyny mają miejsce przed stadionem na ulicy (...) . Uściślił, że mówił o skrzyżowaniu B. /Konwiktorska. Później –jak dalej relacjonował oskarżony -kordon policyjny przegnał ich na P. , gdzie oczywiście – jak inni, został potraktowany gazem łzawiącym i stratowany również przez jakąś część osób będących w tym tłumie. Następnie podał, że został przewieziony na komendę przy ul. (...) , tj. gdzieś na P. . Nie wiedział dokładnie gdzie. To było 6 lat temu, gdzie-jak wyjaśnił B. C. , po wielu godzinach spędzonych na świetlicy, na twardym drewnianym krześle poddał się dobrowolnie karze, gdyż zostało mu to przedstawione jako możliwość szybkiego opuszczenia komendy Policji. W ciągu tygodnia od wyjścia z Komedy Policji złożył odwołanie od dobrowolnego poddania się karze, gdyż traktował je jedynie jako narzędzie do dobrowolnego opuszczenia komendy (k.5990 t. XXX sygn. akt II K 843/12). B. C. (1) odpowiadając na pytania Sądu wyjaśnił, że do grupy dołączył pod Hotelem (...) . Były rzeczywiście informacje jakoby tam się zbierali kibice, gdyż zazwyczaj –jak wyjaśnił-nie chodzi się na mecze samemu, to też tam się znalazł. Nie pamiętał, czy wtedy posiadał kartę kibica. Był ubrany normalnie – miał biały t-shirt, bez żadnych emblematów. Od wyjścia z podziemia pod M. (...) była asysta Policji. Nie widział-jak oświadczył, czy były próby oddzielenia się kibiców od asysty Policji, motywując to tym, iż był skupiony na rozmowie ze swoją koleżanką. Oskarżony wyjaśnił, że na pierwszym etapie – w trakcie chodzenia między parkami, wydawało mu się, że można było jeszcze opuścić kordon Policji. Kiedy próbował wyjść, był on już na tyle zwarty - było to na ulicy (...) , że nie mógł już tego uczynić. Odnośnie zamachu na osoby lub mienie B. C. podał, że jego obserwacje są raczej słuchowe, gdyż chciał opuścić kordon Policji, gdy usłyszał strzały z broni gładkolufowej. Był na tyle daleko od całej reszty, że nie miał podejrzeń, żeby coś tam się miało dziać. Podał, że Policja nie słuchała tłumaczeń, on próbował opuścić kordon. Nie udało mu się to, koleżance też nie – dostała gazem prosto w twarz. Oskarżony podał, że strzały usłyszał, jak już był u zbiegu ulic (...) (...) j. Domyślił się, że coś w tym tłumie może się dziać i w związku z tym próbował wyjść, gdyż nie chciał w tym uczestniczyć. B. C. podał także, że kordon ich potem przesunął na P. . Nie słyszał nic, co mówił Policjant, który go zatrzymywał. Na miejscu spotkał jeszcze trójkę swoich znajomych, którzy stwierdzili, że lepiej jest już opuścić kordon idąc do samochodu policyjnego i razem z nimi się tam udał. Oskarżony wyjaśnił, że zabierano po 5 osób. Nie pamiętał, żeby cokolwiek Policjanci mówili. (k.5990-5991 t. XXX sygn. akt II K 843/12). Oskarżony B. C. (1) potwierdził treść wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Jednocześnie powtórzył, że wniosek o dobrowolne poddanie się karze potraktował instrumentalnie. Wyjaśnił, że dacie czynu był uczniem liceum ogólnokształcącego w trybie dziennym, niegdzie wtedy nie pracował, ani wtedy, ani dotychczas nie był karany (k. 5991 t. XXX sygn. akt II K 843/12). Na terminie rozprawy w dniu 16.12.2014r. B. C. złożył dodatkowe wyjaśnienia w nawiązaniu do zeznań świadka A. K. (1) (który zatrzymywał w/w oskarżonego). Wskazał, że przynajmniej trzy osoby z wymienionych sześciu (w zeznaniach świadka), w czasie zdarzenia były mu znane i mieli kontakt niemalże przez całe zdarzenie ze sobą. Podkreślił raz jeszcze, że nie był osobą która poprzez rzucanie przedmiotami, bez względu jakimi, zakłócałaby porządek publiczny, tak samo jak jego znajomi którzy wtedy byli. B. C. wyjaśnił, że zatrzymania jego osoby funkcjonariusz Policji - obecny na rozprawie świadek ( A. K. (1) ), dokonał na P. , nie przed stadionem. Oskarżony stwierdził, że pamięta osobę zatrzymującą go, z tym że jak to określił, przez ten czas świadek przytył. Dodatkowo B. C. wskazał, że łącznie z grupą tych sześciu osób samodzielnie udali się w miejsce, w którym osoby były zatrzymywane, ponieważ dowiedzieli się, że jest możliwość opuszczenie kordonu policyjnego. Właśnie w tym miejscu i w skutek zmęczenia spowodowanego długotrwałą przyjmowaną pozycją stojąco, a także w skutek zmęczenia organizmu poprzez gaz łzawiący chcieli opuścić kordon i nie było dla nich ważne, czy wypuszczą ich do domów, czy będą przetrzymywać na komisariacie. Oskarżony wyjaśnił, że świadek będący tutaj przed chwilą, na korytarzu komendy, na której był zatrzymywany, w luźnej rozmowie poinformował, że stanowią najmniej agresywną grupę spośród wszystkich, które widział. Oskarżony dodał nadto, że powodem nie zadawania pytań przez niego świadkowi w dniu dzisiejszym, było tylko i wyłącznie podkreślanie, że zdarzeń z tamtego dnia (świadek) nie pamięta. Nie pamiętał także jak podkreślał B. C. , również osób, które (świadek) zatrzymywał, chociaż oskarżony sam nie zmienił się w tak znaczącym stopniu jak świadek. Dlatego uznał, że zadawanie pytań nie ma sensu, bo nie wniosło by nic do sprawy. Po odczytaniu przez Przewodniczącego nazwisk osób zatrzymanych (wskazanych w protokole przesłuchania świadka A. K. ) oskarżony wyjaśnił, że z tych osób zna P. L. , jego siostrę N. B. i partnera N. , nie pamiętał obecnie, przypuszczając, że chodzi o R. C. . Nie znał ich adresów, stwierdzając, że znali się z czasów kiedy jeździli na mecze (k.6553-6554 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Odnosząc się do wyjaśnień B. C. (1) , w których początkowo (przesłuchany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, następnie przesłuchany ponownie przez Prokuratora podtrzymując swoje uprzednie wyjaśnienia (negujące nota bene swoje sprawstwo) przyznał się do winy i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze, następnie wniosek ów wycofując, nie przyznając się do zarzutu w toku przewodu Sądowego i tłumacząc racjonalnie motywy zmiany swojego stanowiska, stwierdzić należy, iż nie mogą w ocenie Sądu przesądzać o winie oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu. Sam fakt zmiany stanowiska w postępowaniu przygotowawczym z nieprzyznania się do popełnienia czynu do potwierdzenia swojej winy przy podtrzymaniu dotychczasowych wyjaśnień (wykluczających dokonanie czynu zabronionego) budzi zasadnicze wątpliwości Sądu (co do intencji w zakresie 2-go stanowiska), które jednocześnie znajdują swoje procesowe wytłumaczenie w relacjach oskarżonego B. C. złożonych przed Sądem i motywacji, która w czasie zatrzymania i bezpośrednio po nim mu towarzyszyła (w postaci jak to określił instrumentalnego potraktowania wniosku w trybie art. 335 kpk ). Owo instrumentalne potraktowanie tej instytucji Sąd uznał za wiarygodne w kontekście powołanych argumentów tj. jako wyniku zmęczenia czynnościami procesowymi, skutkami użycia gazu łzawiącego, możliwością szybszego opuszczenia komendy, czy też jak się wydaje zapewnieniami Policjanta- świadka A. K. , który oświadczył, że oskarżony i osoby wraz z nim zatrzymane są najmniej agresywną grupą. To, że oskarżony chciał mieć niejako za sobą wszystkie formalności związane z interwencją Policji za sobą, może świadczyć choćby konfiguracja czynności procesowych udokumentowanych protokolarnie, z których wynika, że B. C. (1) stosunkowo wcześnie odprowadzono do radiowozu z kordonu na P. . W protokole zatrzymania oskarżonego B. C. (1) widnieje data zatrzymania 2.09.2008r. i godzina 18.30, zaś jako godzinę sporządzenia protokołu wskazano 00.50 dnia następnego w siedzibie KRP W. VII (k.4957-4957v t. XXV, sygn. akt II K 843/12). U B. C. (1) w wyniku przeszukania jego osoby, odzieży i podręcznych przedmiotów nie ujawniono przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub których posiadanie jest zabronione. Jednocześnie jako godzinę rozpoczęcia tej czynności wpisano po uprzednim przekreśleniu 00.55, co ciekawe w dacie 2.09.2008r. (co należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską, wskazującą jednakowoż na masowość zatrzymań i zwykłą (a właściwie niemożliwą do udźwignięcia w tych realiach rzetelność) (k.4962-4963 t. XXV, sygn. akt II K 843/12). Wynik badania w protokole użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu wynosił u tego oskarżonego 0,00 mg/l. o godz. 22.50 (k.4959-4959v t. XXV, sygn. akt II K 843/12). W tym miejscu należy uznać za konieczne odwołanie się do zeznań świadków powołanych przy ocenie wyjaśnień pierwszego z oskarżonych K. C. (1) (powyżej) bez koniczności ich ponownej analizy i przywoływania ich w tym miejscu), w sposób istotny rzutujących na ocenę możliwości popełnienia czynu zabronionego przez oskarżonego B. C. (1) oraz innych współoskarżonych, a mianowicie dotyczących okoliczności faktycznych związanych z wyodrębnieniem tej części grupy, która była agresywna, ewentualnym czynnym i aktywnym nastawieniem poszczególnym oskarżonych do zaistniałych wydarzeń czy też w ogóle możliwości znalezienia się w miejscu i czasie inkryminowanych w zarzucie. Z zeznań świadków S. J. , W. B. , D. G. (1) , M. P. (3) , M. C. (3) , P. W. (1) , M. P. (2) , Ł. M. , W. T. (1) , K. S. (1) , D. C. (2) , T. G. (1) , K. G. (1) , R. O. , R. M. (1) , M. M. (1) , A. P. (1) , M. J. , P. P. (1) , J. K. (1) , S. M. (1) , A. D. (1) i A. P. (2) w każdym razie nie wynikają fakty pozwalające w jakikolwiek sposób uznać winę B. C. (1) . W tym miejscu należy odnieść się także do oceny materiału filmowego poddanego szczegółowej ocenie i analizie powyżej przy ocenie wyjaśnień K. C. (1) , a dotyczącego braku ujawnienia na nim któregokolwiek z oskarżonych ( w tym także B. C. (1) ), poza S. C. w okolicznościach pozostających bez znaczenia dla oceny okoliczności sprawy), nie mówiąc już o uchwyceniu zachowań karalnych oskarżonych w niniejszej sprawie osób. Materiał ten jak już wcześniej wskazywano przedstawiający poszczególne etapy zdarzenia, umiejscowienie i zachowania kibiców, działania Policji w czasie zamieszek na ul. (...) , jak i po oraz w innych miejscach nie daje również zdaniem Sądu podstawy do przypisania B. C. odpowiedzialności zgodnie z tezą postawioną przez Prokuratora w akcie oskarżenia. Zważyć należy, że widoczna na materiale filmowym grupa osób otoczonych przez Policję w okolicach kościoła przy ul. (...) zachowywała się spokojnie i była odcięta od wydarzeń rozgrywających się przy stadionie na ul. (...) (k.6676, t. XXXIV sygn. akt. II K 843/12). Świadek A. K. (1) , (który dokonywał zatrzymywania oskarżonego B. C. ) podał, że brał udział w zabezpieczeniu meczu derbowego. Zeznał enigmatycznie, że w czasie doprowadzania grupy kibiców zaczęli oni rzucać w Policjantów różnymi przedmiotami. Kibice byli wielokrotnie wzywani przez megafon do zachowania zgodnego z prawem jednak nie uspokoili się. Świadek stwierdził, że spośród tłumu dokonał zatrzymania 6 osób w tym osoby oskarżonego B. C. (1) . Jak zeznał świadek cyt. „wyżej wymienione osoby brały czynny udział w zgromadzeniu kibiców i razem z innymi rzucały różnymi przedmiotami w kierunku Policjantów i radiowozów oznakowanych Policji”. (k.527 t. III sygn. akt. II K 844/12). Przed Sądem świadek pamiętał jedynie, że były derby W. , dużo osób było zatrzymanych znajdował się przy stadionie, użył określenia, że był tam bałagan, ale opisać jednoznacznie sytuacji nie umie. A. K. podał, że z tego co pamięta to dokonywał zatrzymania jakichś osób, nie pamiętał jednakowoż w którym miejscu i momencie. Nie byłby w stanie zidentyfikować tych osób. Nie był w stanie podać poszczególnych etapów swojego działania w czasie tych zamieszek. Nie był w stanie odnieść się do odczytach zeznań czy widział jak te 6 zatrzymanych osób rzucało jakimiś przedmiotami. Nie był w stanie podać czy te osoby zostały wyciągnięte z tłumu czy potem i na jakiej podstawie były weryfikowane. Po okazaniu świadkowi protokołu zatrzymania osoby B. C. (1) (k. 49, 57v tom. XXV akt sprawy II K 843/12) A. K. oświadczył, że nie sporządzał tego protokołu na komputerze, zaś w pozycji „podpis policjanta” znajduje się jego podpis. Świadek nie był w stanie określić osoby B. C. (1) , ani jego zachowania w tym zdarzeniu. Stwierdził ,że to była „X” liczba ludzi, których widzieli, że coś rzucają. Nie wiedział, czy mogły zostać zatrzymane osoby, które znajdowały się w grupie, a nie rzucały. Nie był w stanie powiedzieć jak ta grupa wyglądała, z którego miejsca rzucano. (k.6552-6554 t. XXXIII, sygn. akt. II K 843/12). Odnosząc się do powołanej przez oskarżonego możliwości opuszczenia kordonu, to stwierdzić należy na podstawie całokształtu materiału filmowego oraz zeznań świadków, że w istocie należy rozróżnić w tym zakresie dwa etapy, dając tym samym wiarę wyjaśnieniom oskarżonego. Otóż nie podobna nie zauważyć, że do momentu wbiegnięcia przez kibiców w ul. (...) i rozpoczęcia działań spychających przez Policję w postaci utworzenia tyraliery, a następnie zamknięcia kordonem kibiców w trzech wyodrębnionych grupach (dwóch na ul. (...) i jednej w okolicach kościoła na ul. (...) , które to grupy następnie połączono i w jednym kordonie sprowadzono na P. , można było opuścić ową mało szczelną eskortę Policji (tzw. asystę kroczącą i w postaci jadących obok radiowozów), która wszakże wtedy nie była jeszcze owym kordonem. Potem po otoczeniu owych 3 grup i ich połączeniu było to po prostu niemożliwe, choć jak wskazuje materiał dowodowy, możliwe było wejście od zewnątrz do tego kordonu, co jak się wydaje było swego rodzaju troską funkcjonariuszy Policji by możliwie pełną i zwartą grupę kibiców odeskortować z newralgicznego miejsca i nie dopuścić do ponownych aktów agresji. Odnośnie utrwalonej na materiale filmowym, (a więc ipso facto najbardziej obiektywnym dowodzie w sensie braku nacechowania go emocjami, zniekształceniami czy choćby niewielką dozą subiektywizmu) możliwości wyjścia poza kordon Policji (czy też wejścia do niego) po opanowaniu sytuacji znamienny jest utrwalony fakt, że grupa osób próbuje przejść poza szpalerem Policji, zaś funkcjonariusz pyta „dokąd” (k. 6673 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Jednocześnie także w tym momencie, gdy grupa po opanowaniu zamieszek rusza dalej widoczne jest jak Policjanci przechodzą na drugą stronę ul. (...) od strony stadionu i wydają polecenie grupce osób idących poza kordonem włączenia się w szpaler eskortowanych kibiców. Osoby te polecenie wykonują k.6674 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Również widoczni są już w tym fragmencie zdarzenia kobieta i mężczyzna, którzy nie byli otoczeni w żadnej z 3 grup i po ustaniu zamieszek wchodzą między grupę idącą w kordonie Policji wzdłuż ul. (...) w stronę W. (k. 6674 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Dotyczy to także osoby wchodzącej w grupę kibiców na rogu (...) w okolicach czerwonego budynku z czerwonym szyldem k. 6652 t. XXXIII sygn. akt. II K 843/12). Odnosząc się do relacji świadków Policjantów dotyczących możliwości opuszczenia eskorty Policji czy też później kordonu to należy wskazać na następujące stanowiska. Świadek S. J. wskazał, że po wystawieniu kordonu raczej nie można go było opuścić, ale nie też osoby z zewnątrz nie mogły się do niego dostać, czemu przeczy - odnośnie tej drugiej okoliczności (choć nie ważącej na odpowiedzialności karnej z punktu widzenia wyjaśnień żadnego z oskarżonych choćby materiał filmowy). W. B. nie widział czy kordon okrążył cała grupę. Świadek podał także, że asysta w czasie przemarszu nie była szczelna, nie był to kordon. P. W. (1) zeznał, że po otoczeniu tej grupy przez Policjantów, nie było możliwości wydostania się. K. S. (1) wskazał, że osoby z zewnątrz mogły się dostać do środka kordonu, ale to zależało od momentu (etapu zdarzenia). Przypuszczał, że gdyż już osoby były otoczone przez Policję raczej nie mogły się wydostać. D. C. (2) zeznał z kolei, że na tym skrzyżowaniu grupa została otoczona kordonem, z którego zgodnie z przekonaniem świadka nikt nie mógł się wydostać ani dostać z zewnątrz. Podał, że na skrzyżowaniu ulic czekali na przepłynięcie fali kibiców, tam próbowali (kibice) przedrzeć się przez kordon, ale bezskutecznie, natomiast podczas transportu na łąkę zachowywali się spokojnie. Jednocześnie dodał, że idąc ulicą w dół na łąkę widział osoby, które były w kordonie, a nie przypominały kibiców. P. O. ocenił, że raczej ciężko byłoby wydostać się osobom będącym wewnątrz kordonu. Wyraził także wątpliwość, aby w czasie otaczania kibiców kordonem osob

[... tekst skrócony ...]