VI Ka 47/24

Sąd Okręgowy w ElbląguElbląg2024-03-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
dobrowolne poddanie się karzenowelizacja k.p.k.apelacjauchylenie wyrokuponowne rozpoznanie sprawykwalifikacja prawnawypadek mniejszej wagikara pozbawienia wolności

Podsumowanie

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu naruszenia przepisów postępowania dotyczących dobrowolnego poddania się karze oraz błędnej oceny kwalifikacji prawnej czynów.

Sąd Okręgowy w Elblągu, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Iławie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Główną przyczyną było naruszenie art. 387 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym po 1 października 2023 r., które wymaga zgody prokuratora na dobrowolne poddanie się karze, a której sąd pierwszej instancji nie uzyskał. Dodatkowo, sąd odwoławczy wskazał na błędy w ocenie kwalifikacji prawnej czynów jako wypadków mniejszej wagi oraz na wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia sądu pierwszej instancji w zakresie oceny stopnia winy i motywacji oskarżonego.

Sąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 18 października 2023 r. sygn. akt II K 243/23, dotyczącego oskarżonego R. G. o czyny z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i inne. Sąd odwoławczy uznał apelację za zasadną i uchylił zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie. Kluczową podstawą uchylenia było naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 387 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2023 r. Zgodnie z nowym brzmieniem przepisu, warunkiem uwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się karze jest zgoda prokuratora, a nie tylko brak jego sprzeciwu. Sąd pierwszej instancji, rozpoznając sprawę po tej dacie, nie uzyskał wyraźnego oświadczenia prokuratora o zgodzie, opierając się na poprzednim brzmieniu przepisu. Sąd Okręgowy podkreślił, że otwarcie przewodu sądowego nastąpiło na rozprawie w dniu 18 października 2023 r., co obligowało sąd pierwszej instancji do zastosowania nowych przepisów. Ponadto, sąd odwoławczy zwrócił uwagę na błędy w ustaleniach faktycznych i błędną kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonemu jako wypadków mniejszej wagi. Sąd Okręgowy uznał, że motywacja oskarżonego, polegająca na popełnianiu wielu przestępstw z premedytacją i rozpoznaniem miejsc, zasługuje na szczególne potępienie, a nie premiowanie poprzez przyjmowanie wypadków mniejszej wagi. Wskazano również na wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia sądu pierwszej instancji w ocenie stopnia winy i okoliczności obciążających w stosunku do przyjętej kwalifikacji prawnej. W związku z tym, sąd odwoławczy wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd pierwszej instancji powinien prawidłowo zakwalifikować czyny oskarżonego i wymierzyć mu sprawiedliwą karę.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji naruszył art. 387 § 2 k.p.k. w obowiązującym brzmieniu, nie uzyskując wymaganej zgody prokuratora na dobrowolne poddanie się karze.

Uzasadnienie

Nowelizacja k.p.k. z 7 lipca 2022 r. wprowadziła wymóg zgody prokuratora na dobrowolne poddanie się karze. Przepis intertemporalny stanowi, że nowe brzmienie stosuje się do spraw, w których otwarcie przewodu sądowego nastąpiło po 1 października 2023 r. W tej sprawie otwarcie przewodu nastąpiło 18 października 2023 r., co obligowało sąd do uzyskania zgody prokuratora.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
R. G.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 387 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Po nowelizacji z 7.07.2022 r. (obowiązującej od 01.10.2023 r.) warunkiem uwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się karze jest zgoda prokuratora. W sprawach, gdzie otwarcie przewodu sądowego nastąpiło po 01.10.2023 r., stosuje się nowe brzmienie przepisu.

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

Przesłanki uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w tym obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia oraz błąd w ustaleniach faktycznych.

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 385 § § 1 i 1a

Kodeks postępowania karnego

Przewód sądowy rozpoczyna się zwięzłym przedstawieniem zarzutów oskarżenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 387 § 2 k.p.k. poprzez brak uzyskania zgody prokuratora na dobrowolne poddanie się karze. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. Nieprawidłowa kwalifikacja prawna czynów jako wypadków mniejszej wagi, sprzeczna z ustaleniami sądu pierwszej instancji i motywacją oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

brak wymaganej dla uwzględnienia wniosku zgody prokuratora doprowadził do wydania zaskarżonego wyroku z obrazą przepisu art. 387§2 kpk w brzmieniu obowiązującym po 01.10.2023r. stopień winy oskarżonego jest znaczny, dostrzegł jako okoliczność obciążającą działanie z niskich pobudek, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach uprzedniej wielokrotnej karalności, działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, to z bliżej nie wskazanych przyczyn uznał - w rozważaniach dot. przyjętej kwalifikacji prawnej-, że w przypadkach wszystkich zarzucanych oskarżonemu czynów należało przyjąć wypadki mniejszej wagi. oskarżony popełniając czyny działał w sposób przemyślany, z premedytacją, konsekwentnie, uprzednio dokonując rozpoznania miejsc przyszłych przestępstw, a następnie realizując plan dokonania jak największej ilości przestępstw p-ko mieniu, co wskazuje na motywację oskarżonego zasługującą na szczególne potępienie a nie premiowanie oskarżonego poprzez przyjmowanie wypadków mniejszej wagi

Skład orzekający

Elżbieta Kosecka - Sobczak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych k.p.k. dotyczących dobrowolnego poddania się karze oraz zasady oceny kwalifikacji prawnej czynów w kontekście motywacji sprawcy i recydywy."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nowelizacji przepisów proceduralnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje praktyczne skutki nowelizacji przepisów proceduralnych i podkreśla znaczenie prawidłowej kwalifikacji prawnej czynów, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Nowe przepisy k.p.k. uchylają wyrok: czy sąd źle ocenił dobrowolne poddanie się karze?

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 47/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2024 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Popławska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Iławie del. do Prokuratury Okręgowej w Elblągu Grzegorza Motyki - Radłowskiego po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. w Elblągu sprawy R. G. s. J. i B. ur. (...) w I. oskarżonego o czyny z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 18 października 2023 r. sygn. akt II K 243/23 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Iławie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 47/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Iławie z 18.10.2023r. w spr. II K 243/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. R. G. Karalność oskarżonego Czyny z art. 279§1 kk i in. Informacja z KRK k.684-686 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 Informacja z KRK Informacja została sporządzona przez organ do tego uprawniony, jej treść nie była kwestionowana, stąd dowód ten zasługuje na wiarygodność. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1,2 obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj. art. 387§2 kpk i błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Z treści art. 387 § 2 kpk , obowiązującej od 01.10.2023r. (gdy przepis ten obowiązuje, stąd nie podlegają uwzględnieniu uwagi krytyczne sądu I instancji zawarte w pisemnym uzasadnieniu wyroku a dot. tego że regulacja ta budzi wątpliwości natury formalnej i merytorycznej) tj. po wejścia w życie nowelizacji przepisów procedury karnej z 7.07.2022 r., wynika, że warunkiem uwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się karze jest brak sprzeciwu pokrzywdzonego i zgoda prokuratora. Co prawda nie jest wymagane stawiennictwo prokuratora na rozprawę przed sądem I instancji, ale w sytuacji, gdy na rozprawie oskarżony złoży wniosek o dobrowolne poddanie się karze, to nieuzyskanie wyraźnego oświadczenia prokuratora o wyrażeniu zgody, stanowi przeszkodę do uwzględnienia wniosku oskarżonego. Należy też podkreślić, że przepis intertemporalny zawarty w ustawie z 7.07.2022 r. stanowi, że art. 387 § 2 kpk w brzmieniu dotychczasowym stosuje się w sprawach, w których otwarcie przewodu sądowego nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed 01.10.2023r., co oznacza, że jeżeli otwarcie przewodu sądowego nastąpiło po 01.10.2023r. to stosuje się nowe brzmienie art. 387§2 kpk zawierające warunek zgody prokuratora na uwzględnienie przez sad wniosku oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze. W myśl art. 385 §1i1a kpk to przewód sądowy rozpoczyna zwięzłe przedstawienie zarzutów oskarżenia albo przez oskarżyciela, albo- gdy oskarżyciel nie bierze udziału w rozprawie- przez przewodniczącego. W realiach rozpoznawanej sprawy po raz pierwszy zwięzłe przedstawienie zarzutów nastąpiło na rozprawie w dniu 18.10.2023r., co obligowało sąd I instancji – gdy chciał uwzględnić złożony wówczas wniosek oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze- do uzyskania zgody prokuratora w przedmiocie takiego wniosku. Tymczasem z zapisu protokołu rozprawy z 18.10.2023r. wynika, że sąd I instancji oparł się na brzmieniu przepisu art. 387§1 i 2 kpk sprzed 01.10.2023r. i uznał, że dla uwzględnienia wniosku oskarżonego wystarczający jest wynikający z poprzedniej treści ww przepisów brak sprzeciwu prokuratora i wydał zaskarżony wyrok. Brak zaś wymaganej dla uwzględnienia wniosku zgody prokuratora doprowadził do wydania zaskarżonego wyroku z obrazą przepisu art. 387§2 kpk w brzmieniu obowiązującym po 01.10.2023r. W ocenie sądu odwoławczego obraza ta miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, skoro prokurator w apelacji wskazał – poza zarzutem obrazy art. 387§2 kpk - też na to, że nie zgadza się z przyjętą przez sąd I instancji kwalifikacją prawną czynów przypisanych oskarżonemu jako wypadków mniejszej wagi, jak i finalnie przyjętą łagodniejszą odpowiedzialnością, gdy i z tym ostatnim zarzutem też należy się zgodzić. Mimo bowiem tego, że sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku– w części dot. uzasadnienia kary- ocenił, że stopień winy oskarżonego jest znaczny, dostrzegł jako okoliczność obciążającą działanie z niskich pobudek , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach uprzedniej wielokrotnej karalności, działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, to z bliżej nie wskazanych przyczyn uznał - w rozważaniach dot. przyjętej kwalifikacji prawnej-, że w przypadkach wszystkich zarzucanych oskarżonemu czynów należało przyjąć wypadki mniejszej wagi. Stanowisko takie jako wewnętrznie sprzeczne nie zasługiwało więc na uwzględnienie. Tym bardziej, że prokurator w uzasadnieniu apelacji wskazał pogłębioną analizę zachowania oskarżonego na tle poszczególnych zarzucanych mu czynów, z którą należy w pełni się zgodzić, co do tego iż oskarżony popełniając czyny działał w sposób przemyślany, z premedytacją, konsekwentnie, uprzednio dokonując rozpoznania miejsc przyszłych przestępstw, a następnie realizując plan dokonania jak największej ilości przestępstw p-ko mieniu, co wskazuje na motywację oskarżonego zasługującą na szczególne potępienie a nie premiowanie oskarżonego poprzez przyjmowanie wypadków mniejszej wagi, co doprowadziło do wymiaru niskiej bo 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności za 24 przypisanych przestępstw p-ko mieniu, w głównej mierze kradzieży z włamaniem. Stąd w realiach niniejszej sprawy, w kontekście wniesionej apelacji, doszło do wykazania przesłanek z art. 438 kpk , które uzasadniały wniosek oskarżyciela o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do jej ponownego rozpoznania. Wniosek o uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z przyczyn dla których uwzględnieniu podlegały zarzuty z apelacji prokuratora, stąd zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Z przyczyn dla których- wobec stwierdzenia zasadności zarzutów z apelacji prokuratora- wyrok wydany w trybie art. 387 kpk nie mógł się ostać. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Sąd I instancji winien przy ponownym rozpoznaniu sprawy ocenić materiał dowodowy i okoliczności sprawy tak aby – przy formułowaniu wyroku w przypadku skazania- prawidłowo zakwalifikować czyny oskarżonego i wymierzyć mu sprawiedliwą odpłatę karną. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7. PODPIS

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę