II K 828/21

SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskarejonowy
pobicieobrażenia ciałaograniczenie wolnościzadośćuczynieniekonflikt drogowykodeks karnyart 157 kk

Sąd skazał oskarżonego za spowodowanie obrażeń ciała, wymierzając karę ograniczenia wolności i zasądzając zadośćuczynienie oraz naprawienie szkody.

Oskarżony K. M. został skazany za uderzenie pokrzywdzonego P. C. (1) w twarz, co spowodowało złamanie zatoki szczękowej i łuku jarzmowego. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 157 § 1 k.k., odrzucając jego linię obrony opartą na obronie koniecznej. Wymierzono karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne, a także zasądzono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego 8000 zł zadośćuczynienia i 2850,68 zł tytułem naprawienia szkody.

Sąd Rejonowy w (...) skazał oskarżonego K. M. za czyn z art. 157 § 1 k.k., polegający na uderzeniu pokrzywdzonego P. C. (1) w twarz, co skutkowało obrażeniami ciała w postaci złamania wieloodłamowego ściany zatoki szczękowej lewej, złamania łuku jarzmowego lewego oraz obrzęku twarzy i krwiaka okularowego. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków P. C. (1) i D. C. (1), dokumentacji medycznej oraz opinii biegłego, uznając wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne w części dotyczącej obrony koniecznej. Oskarżony K. M. nie przyznał się do winy w całości, twierdząc, że działał w obronie po tym, jak pokrzywdzony go uderzył. Sąd odrzucił tę wersję, wskazując na nielogiczność zachowania oskarżonego po rzekomym ataku. Wymierzając karę, sąd wziął pod uwagę wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, agresję oskarżonego i brak skruchy, ale także prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego i dotychczasową niekaralność oskarżonego. Zamiast kary pozbawienia wolności, sąd orzekł karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Ponadto, na mocy art. 46 § 1 k.k., sąd zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego 8000 zł zadośćuczynienia i 2850,68 zł tytułem naprawienia szkody, uwzględniając poniesione koszty leczenia i utracony zarobek, a także wpływ obrażeń na dalszy rozwój kariery zawodowej pokrzywdzonego jako żołnierza.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony K. M. popełnił przestępstwo z art. 157 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd uznał winę oskarżonego na podstawie zeznań świadków i dokumentacji medycznej, odrzucając jego linię obrony opartą na obronie koniecznej. Ustalono, że oskarżony działał umyślnie, mając zamiar zadać ból pokrzywdzonemu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

pokrzywdzony P. C. (1)

Strony

NazwaTypRola
K. M.osoba_fizycznaoskarżony
P. C. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
D. C. (1)osoba_fizycznaświadkini

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 157 § § 1

Kodeks karny

Przestępstwo umyślne, którego sprawca może działać z zamiarem bezpośrednim lub pośrednim.

k.p.k. art. 46 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia.

Pomocnicze

k.k. art. 9 § § 1

Kodeks karny

Definicja zamiaru sprawcy.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary.

k.k. art. 37

Kodeks karny

Kary nieizolacyjne.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie kosztami sądowymi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony K. M. działał umyślnie, zadając ból pokrzywdzonemu. Obrażenia pokrzywdzonego P. C. (1) stanowiły naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni. Kara ograniczenia wolności jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Pokrzywdzony ma prawo do zadośćuczynienia i naprawienia szkody.

Odrzucone argumenty

Oskarżony działał w obronie koniecznej po tym, jak został uderzony przez pokrzywdzonego.

Godne uwagi sformułowania

„oddał” i uderzył P. C. (1) pięścią w twarz i gdy usłyszał, że mężczyzna krzyknął do żony by ta zadzwoniła na Policję, to odjechał z miejsca zadaszenia. „słyszałam krzyki swojego męża, czemu mnie uderzyłeś, starszego uderzyłeś” bezجراءa kara pozbawienia wolności stanowi środek ostateczny ( ultima ratio ) zachowanie oskarżonego dowodzi, że ma on problem z powstrzymaniem negatywnych emocji jako żołnierz zawodowy został on pozbawiony w ten sposób możliwości dalszego rozwoju zawodowego, gdzie stan zdrowia ma istotne znaczenie.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary ograniczenia wolności w sprawach o uszkodzenie ciała, zasady oceny dowodów w kontekście wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków, zasady orzekania zadośćuczynienia i naprawienia szkody."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy typowego przestępstwa uszkodzenia ciała, bez szczególnych wątków prawnych czy faktycznych, które mogłyby stanowić silny precedens.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa uszkodzenia ciała wynikającego z konfliktu drogowego. Choć zawiera elementy ludzkiego dramatu i pokazuje konsekwencje utraty panowania nad emocjami, nie wnosi nowych, przełomowych zagadnień prawnych.

Konflikt drogowy zakończony pobiciem – kara ograniczenia wolności i zadośćuczynienie dla pokrzywdzonego.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 8000 PLN

naprawienie szkody: 2850,68 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 828/21 Uzasadnienie dotyczy całości wyroku 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 K. M. Czyn opisany w pkt 1 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 29.05.2021 r. oskarżony K. M. poruszał się na terenie L. samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) . W tym samym czasie swoim samochodem marki T. (...) o nr rej. (...) jechał pokrzywdzony P. C. (1) , z którym jako pasażer jechała jego żona D. C. (1) . 2. Około godz. 16:00 oba pojazd spotkały się na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) , gdzie w ocenie pokrzywdzonego oskarżony wymusił pierwszeństwo przejazdu, co zmusiło go do gwałtownego hamowania. Obaj kierowcy zatrzymali swoje samochody i K. M. zaczął przekonywać, że to on miał pierwszeństw, używając przy tym wulgarnych słów wobec P. C. (1) . Pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzonym doszło do ostrej wymiany zdań, obaj mężczyźni krzyczeli na siebie i wzajemnie się przekonywali o słuszności podejmowanych manewrów. Sytuacja eskalowała i w pewnym momencie pokrzywdzony z sarkazmem powiedział do K. M. by bardziej zaciągnął sobie daszek w bejsbolówce, którą miał na głowie, to wówczas będzie widział znaki. Po czym złapał za daszek czapki i opuścił ją w dół twarzy oskarżonego, oznajmił, że dzwoni na Policję i poszedł w kierunku swojego samochodu. Wówczas K. M. poszedł za P. C. (1) i gdy ten odwrócił się w jego kierunku, uderzył pokrzywdzonego z pięści w lewy policzek. Pokrzywdzony nie spodziewał się ataku, dlatego w żadnej sposób nie zareagował i nie podjął działań obronnych. Następnie oskarżony pobiegł do swojego samochodu i odjechał. 3. Na skutek uderzenia P. C. (1) doznał obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego ściany przedniej, bocznej i górnej zatoki szczękowej lewej, złamania łuku jarzmowego lewego i obrzęku tkanki lewej połowy twarzy oraz krwiaka okularowego oczodołu lewego. Obrażenia te stanowiły naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas powyżej 7 dni. zeznania świadków: - P. C. - D. C. - zawiadomienie o przestępstwie - szkic - dokumentacja złożona przez pokrzywdzonego - dokumentacja medyczna - opinia - tablica poglądowa - protokół odtworzenia utrwalonego zapisu - protokół okazania - dane osobowo -poznawcze k.197v.-198, 23-24, 42 k.198, 2, 61 k.1-2 k.5 k.103-110, 119-123, 187-192 k.6, 15-22 k.55 k.34-35, 36-37 k.57-59 k.41-43, 60-62 k.85 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. M. Czyn opisany w pkt 1 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Pokrzywdzony zaatakował oskarżonego uderzając go z otwartej dłoni w twarz. Wówczas K. M. „oddał” i uderzył P. C. (1) pięścią w twarz i gdy usłyszał, że mężczyzna krzyknął do żony by ta zadzwoniła na Policję, to odjechał z miejsca zadaszenia. wyjaśnienia oskarżonego k.91 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 – 3 zeznania świadków: - P. C. - D. C. dowody nieosobowe wymienione w tabeli 1.1 W opozycji do wyjaśnień oskarżonego pozostają zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, którym sad w całości dał wiarę, ponieważ logicznie się uzupełniają przez co tworzą jedną spójną całość. Zdaniem sądu, każdy ze świadków zrelacjonował przedmiotowe zdarzenia zgodnie z tym, jak je zapamiętał. P. C. (1) oraz D. C. (1) mimo osobistego zaangażowania w przedmiotową sprawę zeznawali obiektywnie, nie obciążali oskarżonego ponad to co sami zaobserwowali i wiedzieli. Przykładowo, pokrzywdzony przyznał, że podobnie jak K. M. także był zdenerwowany, obaj wzajemnie się wyzywali oraz że zachował się wobec niego prowokacyjne, ponieważ obsunął mu czapkę, która oskarżony miał na głowie. Z kolei D. C. (1) zeznała, że nie widziała momentu gdy jej mąż został uderzony przez oskarżonego, choć stwierdziła, że „słyszałam krzyki swojego męża, czemu mnie uderzyłeś, starszego uderzyłeś” (k.198). Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych, w tym także opinii biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnej M. R. (k.45), jak również protokół z odtworzenia utrwalonego zapisu z nagrań z monitoringu (k.57-59), nie była przedmiotem zarzutów stron, ani też nie wzbudziła wątpliwości sądu. Zostały one sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd w całości uznał te dowody za w pełni wiarygodne. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom K. M. w tej części, w której są one spójne z ustalonym stanem faktycznym, ponieważ tylko w tym zakresie znajdują one potwierdzenie w wiarygodnych dowodach ujawnionych w niniejszej sprawie. Czyli, co do tego, że w dniu 29.05.2021 r. uczestniczył on w wyżej opisanym zdarzeniu, jak również że uderzył pokrzywdzonego. Natomiast przyjęcie wersji, że to P. C. (1) pierwszy uderzył oskarżonego, który działał jedynie niejako w ramach obrony, jest całkowicie nielogiczne z uwagi na jego dalsze zachowanie. Należało by wówczas przyjąć, że K. M. mimo że to on miał zostać zaatakowany przez pokrzywdzonego, to po usłyszeniu, że ma zostać wezwana Policja, odjechał z miejsca zdarzenia. Czyli nie poczekał na przyjazd policjantów, nie przedstawił swojej wersji, która miała być poparta śladem odciśniętej dłoni po uderzeniu na jego policzku. Oskarżony wolał odjechać, licząc poniekąd na to, że w toku dalszych czynności jego dane personalne nie zostaną ustalone. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Występek określony w art.157§1kk jest przestępstwem umyślnym, a wina sprawcy może mieć formę obydwu postaci zamiaru określonych w art.9§1kk . Samo ustalenie zamiaru sprawcy jest wynikiem analizy strony podmiotowej i przedmiotowej przestępstwa. Analiza ujawnionego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że K. M. działał umyślnie, bowiem miał zamiar zadać ból pokrzywdzonemu, po tym jak pokrzywdzony poniżył go w jego mniemaniu, ponieważ obsunął czapkę, którą miał na głowie. W tym też celu, poprzez uderzenia z pięści w twarz P. C. (1) , uszkodził jego ciało, co zostało już wyżej opisane. Co więcej oskarżony, z całą pewnością obejmował swoją świadomością skutek swojego działania, jakim była możliwość spowodowania uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego, ponieważ właśnie z takim zamiarem podjął swoje działanie i z rozmysłem uderzył pokrzywdzonego, który nie spodziewał się ataku z jego strony. Nie ma też żadnych wątpliwości, że pomiędzy działaniem K. M. , a obrażeniami doznanymi przez P. C. (3) , zachodzi związek przyczynowy, znajduje to chociażby potwierdzenie w opinii biegłego sądowego M. R. . ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------------- --------------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------------------------------------------- ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania -------------- -------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------------------------------ ☐ 1.6. Umorzenie postępowania --------------- ---------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------------------------- ☐ 1.7. Uniewinnienie ------------- -------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia -------------------------------------------- 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 1 2 1 2 Odnosząc się do dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53kk oraz w art.37 akk, to zawierają one zasadę preferencji kar nie izolacyjnych, oznacza to, że bezwzględna kara pozbawienia wolności stanowi środek ostateczny ( ultima ratio ), po który można sięgnąć tylko wtedy, gdy żadna z wymienionych kar lub żaden środek karny "nie może spełnić celów kary" ( por. uchwała SN z dn. 30 X 1979r., sygn. akt VII KZP 31/77, OSNKW 1979, nr 7, poz. 77 ). Ustawodawca wprost wskazał, że gdy wymierzona kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, a o taką karę wnioskował prokurator (4 miesiące), sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności. Wymierzając K. M. karę ograniczenia wolności, sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające: - wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu. stopień ten wyraża się w dużej agresji oskarżonego, który już po tym, jak pokrzywdzony od niego odszedł, zaatakował go uderzając z zaskoczenia z pięści w twarz; - - zachowanie oskarżonego dowodzi, że ma on problem z powstrzymaniem negatywnych emocji; - - brak skruchy, wprawdzie obrońca złożyła wniosek o postępowanie mediacyjne, jednak za tym wnioskiem nie szył żadne działania ze strony oskarżonego, który nie tylko nie przeprosił pokrzywdzonego, ale nawet mimo kilku wniosków o odroczenie rozprawy, ostatecznie nie stawił się na rozprawę i tym samym nie doszło do bezpośredniej konfrontacji stron. Z kolei okoliczności łagodzące, to: - prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego, który również niejako nie ustąpił oskarżonemu, sam do niego podszedł i wdał się z nim w kłótnie; - - dotychczasowa niekaralności oskarżonego (k.143), wprawdzie prokurator powołał się na wyrok wydany w sprawie sygn. akt II K 156/21, jednakże do zakończenia postępowania w niniejszej sprawie, wyrok ten nie uprawomocnił się, w tej sytuacji jest to jedynie dowód na wyżej poczynione przez sąd ustalenia, że oskarżony ma problem z agresywnymi zrachowaniami i stosowanie przemocy nie jest mu obce. Te okoliczności przekonują, że karą współmierną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu opisanego w pkt 1 wyroku będzie kara ograniczenia wolności. Obecnie K. M. pracuj, prowadzi ustabilizowany tryby życia, co daje podstawy do przyjęcia, że przedmiotowy czyn był raczej wynikiem nieradzenia sobie z emocjami przez oskarżonego, niż realizacją przemyślanego planu. Tym samym, sąd uznał, że mimo wniosku prokuratora o orzeczenie kary pozbawienia wolności, zachodzą podstawy do przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec K. M. . Także pokrzywdzony nie wnosił o orzekanie kary izolacyjnej, chciał jedynie aby oskarżony zwrócił mu poniesione wydatki i zapłacił zadośćuczynienie. W tej sytuacji kara ta winna spełnić swe cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej, tj. uświadomić oskarżonemu, że nie ma przyzwolenia i społecznej akceptacji na wyżej opisane zachowanie. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oskarżonemu należało wymierzyć karę 10 miesięcy ograniczania wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, czyli w dolnej granicach ustawowego zagrożenia. Na podstawie art.46§1kk sąd uwzględnił wniosek pokrzywdzonego i zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz P. C. (1) tytułem zadośćuczynienia kwotę 8000 zł oraz 2850,68 zł tytułem naprawienia szkody w całości. W swoich pismach P. C. (1) szczegółowo wyliczył poniesioną szkodę, w tym także utracony zarobek na skutek zwolnienia lekarskiego, co też sąd uwzględnił w całości. Odnośnie zaś kwestii zadośćuczynienia to sąd miał na uwadze nie tylko rodzaj obrażeń jaki odniósł pokrzywdzony, ale również fakt, że jako żołnierz zawodowy został on pozbawiony w ten sposób możliwości dalszego rozwoju zawodowego, gdzie stan zdrowia ma istotne znaczenie. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----- ------------------ ----------- ----------------------------- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------------------------------------- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na podstawie art.627kpk K. M. został obciążono kosztami sądowymi, które po zsumowaniu wyniosły 370 zł, w tym 180 zł to opłata. Oskarżony podał, że jego miesięczny dochód to 2400 zł, czyli jest w stanie zapłacić w/w należność. 1.1Podpis