II K 809/17

Sygn. akt II K 809/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Renata Folkman Protokolant: Starsi sekretarze sądowi Joanna Kotala i Witold Wojtak przy udziale Prokuratora: xxx po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 roku i 10 kwietnia 2018 roku na rozprawie sprawy R. J. s. D. i E. z domu L. ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w dn. 23 maja 2014 r. w miejscowości S. ul. (...) , pow. (...) , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem niewywiązania się z umowy, podpisał umowę pożyczki gotówkowej nr (...) , czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, powodując straty w kwocie 742,50 zł na szkodę (...) S.A. w W. , tj. o czyn z art. 286§1 kk w zw. z art. 64§1 kk orzeka: 1. w miejsce zarzucanego czynu uznaje R. J. za winnego tego, że w dniu 23 maja 2014 roku w S. , pow. (...) , woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził (...) S.A. z/s w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 742,50 zł w ten sposób, że przedłożył poświadczające nieprawdę (a zawarte w jego pisemnym wniosku o udzielenie pożyczki) pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania pożyczki, to jest oświadczenie o zatrudnieniu w (...) M. M. w S. , podczas gdy nie był wówczas zatrudniony, przez co wprowadził (...) S.A. w błąd co do istotnej z punktu widzenia udzielenia pożyczki okoliczności, skutkiem czego doszło do podpisania umowy pożyczki gotówkowej nr (...) , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, z tym, że przyjmuje, iż występek oszustwa stanowi wypadek mniejszej wagi, to jest czynu wyczerpującego znamiona art. 286§3 kk w zb. z art. 297§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk i za to na podstawie art. 297§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Ł. O. kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych, dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu; 3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2722,37 zł (dwóch tysięcy siedmiuset dwudziestu dwóch złotych, trzydziestu siedmiu groszy) tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierza mu opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych. UZASADNIENIE Sąd ustalił stan faktyczny: W dniu 23.05.2014 r. w S. , w mieszkaniu przy ulicy (...) R. J. zawarł z (...) SA umowę pożyczki gotówkowej numer (...) . W celu zawarcia tej umowy złożył oświadczenie o zatrudnieniu w (...) M. M. w S. (i o osiąganych tam - w wysokości miesięcznie 3.000 zł netto - dochodach), podczas gdy w zakładzie tym nie był zatrudniony, nigdzie nie był zatrudniony i w ogóle nie zarobkował. We wniosku o przyznanie pożyczki podał też swój adres w S. przy ulicy (...) . Po złożeniu tego oświadczenia otrzymał pożyczkę w kwocie 500 zł (kwota brutto 742,50 zł). Zaraz po otrzymaniu tej pożyczki wyjechał z kraju, udał się do Austrii, do swojej matki. Pożyczki nie spłacał, do kraju nie wracał. Biorąc pożyczkę pozostawał bez pracy i bez środków finansowych, nie miał możliwości jej spłacenia, nie był tym zainteresowany; był wyłącznie zainteresowany tym, aby w jakikolwiek sposób zdobyć środki finansowe i (dzięki temu) wyjechać do matki za granicę. (...) w grudniu 2104 r. zawiadomił organy ścigania o oszustwie na swoją szkodę, gdyż klient nie dokonywał tygodniowych wpłat i nie było z nim żadnego kontaktu. (dowód: wniosek o pożyczkę – k. 2 - 7, wyjaśnienia R. J. – k. 113 v, zawiadomienie o przestępstwie – k. 1, zeznania E. G. – k. 10 v – 11, 247 v – 248) W dniu 08.06.2017 r. zadłużenie wynikające z zawarcia umowy pożyczki numer (...) na nazwisko R. J. zostało w całości spłacone; nie jest możliwa weryfikacja kto dokonał wpłaty, wpłata została dokonana w urzędzie pocztowym. (dowód: pismo – k. 251, 255) R. J. był już uprzednio wielokrotnie karany. W tym za przestępstwa z art. 280 § 1 kk , art. 278 § 1 kk , art. 279 § 1 kk , art. 286 § 2 kk , art. 209 § 1 kk , oraz wyrokami sądów europejskich za kradzieże i nadużycia finansowe. W szczególności wyrokiem Sądu Rejonowego w P. (...) z dnia 28.09.2005 r. sygn. II K 199/05 został skazany za czyn z art. 278 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. (...) z dnia 07.11.2007 r. sygn. II K 411/07 został skazany za czyn z art. 286 § 2 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności. Te jednostkowe skazania objęto wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w P. (...) z dnia 14.02.2008 r. sygn. II K 784/07 i wymierzono R. J. karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Karę tę R. J. odbył w okresie od 18.02.2010 r. do 03.10.2010 r., z zaliczeniem okresów od 11.09.2006 r. do 10.03.2007 r., od 21.09.2007 r. do 07.11.2007 r. (dowód: karta karna – k. 33 – 35, 54 - 58, 86 – 87, 101 – 103, 105 – 107, 141 – 143, odpis wyroku sądu niemieckiego wraz z tłumaczeniem – k. 193 - 204, wydruk z systemu NOE SAD – k. 265 i v) R. J. nie jest upośledzony umysłowo, natomiast wykazuje chorobę psychiczną pod postacią ostrych i przemijających zaburzeń psychotycznych oraz wykazuje inne zakłócenia czynności psychicznych pod postacią uzależnienia od alkoholu i narkotyków. Jego poczytalność tak w stosunku do czynu będącego przedmiotem osądu w tej sprawie, jak i w toku postępowania w tej sprawie nie wykazuje ograniczeń, natomiast z uwagi na postać zaburzeń psychicznych nie może prowadzić samodzielnej obrony bez pomocy obrońcy. (dowód: opinia – k. 137) R. J. na rozprawie nie stawił się. W postępowaniu przygotowawczym, będąc zatrzymanym, przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu i wyjaśnił że zawarł umowę z (...) . Nie spłacił tej pożyczki, bo nie miał pieniędzy i kiedy zawierał umowę, to też nie miał pieniędzy. Zawierając umowę powiedział, że pracuje u M. M. w S. jako malarz, spawacz i osiąga dochody, ale nie pracował i nie osiągał dochodów. Powiedział, że tak zrobił, bo potrzebował pieniędzy, a zaraz po uzyskaniu tej pożyczki wyjechał do Austrii, do swojej matki. Powiedział też, że jak tylko będzie miał pieniądze, to spłaci kwotę, jaką dłużny jest (...) . (k. 113 v) Sąd ocenił i zważył, co następuje: Zeznania M. M. sąd ocenił jako wiarygodne, bo żadne ze zgromadzonych dowodów im nie przeczą. Podobnie zeznania E. G. i A. B. . Także wyjaśnienia R. J. sąd ocenił jako wiarygodne, bo nie pozostają w sprzeczności ze zgromadzonymi dowodami. W szczególności nie budzi wątpliwości, że intencją R. J. było uzyskanie pieniędzy bez zamiaru (i możliwości) ich spłacania. Nie zmienia tej oceny okoliczność, iż kwota pożyczki została uregulowana, ale nastąpiło to w czerwcu 2017 r., czyli 3 lata po przedmiotowym zdarzeniu i prawie rok po przesłuchaniu R. J. w charakterze podejrzanego w tej sprawie. Zgromadzone do sprawy dokumenty nie budzą wątpliwości, nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Opinia psychiatryczna jest wyczerpująca, jasna, przez co zasługuje na przymiot wiarygodności. R. J. składając – przed pracownikiem (...) SA - oświadczenie o zatrudnieniu w (...) M. M. i osiąganych tam dochodach (co zostało zamieszczone w pisemnym wniosku o pożyczkę, który R. J. podpisał i w oparciu o który została mu wypłacona kwota pożyczki), wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 297 § 1 kk . Były to bowiem istotne dla uzyskania pożyczki okoliczności (zatrudnienie, zarobek) i w tym zakresie R. J. podał nieprawdę. Skutkiem tego nieprawdziwego oświadczenia R. J. wprowadził (...) SA w błąd co do swojej zdolności kredytowej, a w konsekwencji otrzymał pożyczkę (której nie miał ani zamiaru, ani - co istotniejsze – możliwości spłacać). Pożyczkę otrzymał w kwocie 500 zł netto, zaś brutto kwota wyniosła 742,50 zł. Zachowaniem tym wyczerpał znamiona art. 286 § 3 kk . Sąd zakwalifikował zachowanie jako wypadek mniejszej wagi, mając na względzie niską wartość pożyczki. Zważywszy zaś, że przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, to zachowanie R. J. należało zakwalifikować też w związku z art. 64 § 1 kk . Wymierzając karę sąd kierował się dyrektywami art. 53 kk . Po stronie okoliczności obciążających sąd uwzględnił uprzednią karalność i odpowiadanie w warunkach powrotu do przestępstwa, a także wyczerpanie jednym zachowaniem znamion dwóch przepisów ustawy karnej. Po stronie okoliczności łagodzących sąd uwzględnił przyznanie się i złożenie wyjaśnień. Mając powyższe na względzie sąd wymierzył oskarżonemu za przypisany czyn karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. O należności obrońcy z urzędu sąd orzekł w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Kosztami procesu sąd obciążył oskarżonego w oparciu o art. 627 kpk , art. 616 § 2 kpk .