II K 8/13

Sąd Okręgowy w PoznaniuPoznań2017-01-23
SAOSKarnewyrok łącznyŚredniaokręgowy
wyrok łącznykara łącznaprzestępstwakodeks karnyorzecznictwopostępowanie karnesąd okręgowyumorzenie postępowania

Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego J.G. z uwagi na wcześniejsze objęcie części kar wyrokiem łącznym oraz wyłączenie orzeczeń zagranicznych z możliwości połączenia.

Skazany J.G. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, obejmującego kary pozbawienia wolności orzeczone przez sądy polskie i niemieckie. Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie, stwierdzając, że część polskich wyroków została już objęta wcześniejszym wyrokiem łącznym, a zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie orzekania, kary orzeczone w innych państwach UE nie mogły być łączone.

Skazany J.G. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, domagając się połączenia kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych przez różne sądy polskie oraz Sąd Krajowy w Norymberdze. Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając wniosek, umorzył postępowanie. Uzasadnienie opiera się na przepisach intertemporalnych dotyczących zmiany Kodeksu karnego od 1 lipca 2015 r. Sąd wskazał, że część orzeczonych kar została już objęta wyrokiem łącznym z dnia 14 listopada 2005 r. (sygn. akt II K 392/05), co wyklucza ponowne ich łączenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. Ponadto, zgodnie z art. 92a k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. (a także w nowym brzmieniu), wyrokiem łącznym nie obejmuje się orzeczeń skazujących wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, co wykluczyło możliwość połączenia kar z wyroków niemieckich. Wobec braku podstaw do orzeczenia nowej kary łącznej, postępowanie zostało umorzone, a koszty obciążono Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, wyrokiem łącznym nie obejmuje się orzeczeń skazujących wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Uzasadnienie

Przepis art. 92a k.k. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r. (a także art. 85 § 4 k.k. w nowym brzmieniu) wyłącza możliwość połączenia kar orzeczonych w innych państwach UE.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania

Strony

NazwaTypRola
J. G.osoba_fizycznaskazany
Prokuratura Okręgowa w Poznaniuorgan_państwowyprokurator
Skarb Państwaorgan_państwowykoszty postępowania

Przepisy (23)

Główne

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 85

Kodeks karny

w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r.

Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw art. 19 § 1

DZ. U. z 2015r., poz. 396

k.k. art. 92a

Kodeks karny

w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 574

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 85 § 4

Kodeks karny

w brzmieniu od dnia 01 lipca 2015 r.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 284 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 291 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 191 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 306

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 226 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 223 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 242 § 3

Kodeks karny

k.p.k. art. 575 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Część kar jednostkowych została już objęta wcześniejszym wyrokiem łącznym. Przepisy prawa wyłączają możliwość łączenia kar orzeczonych w innych państwach członkowskich UE. Zastosowanie przepisów intertemporalnych wyklucza stosowanie nowych zasad orzekania kary łącznej do kar prawomocnie orzeczonych przed wejściem w życie nowelizacji.

Godne uwagi sformułowania

przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną wyrokiem łącznym nie obejmuje się orzeczeń skazujących wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej powaga rzeczy osądzonej, wynikająca z art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., nie daje podstaw do prowadzenia postępowania o wydanie nowego wyroku łącznego

Skład orzekający

Izabela Dehmel

przewodniczący

Izabela Dehmel

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych dotyczących wyroków łącznych oraz wyłączenie kar zagranicznych z możliwości połączenia."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji z 2015 r. i specyficznej sytuacji objęcia części kar wcześniejszym wyrokiem łącznym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników karnistów ze względu na szczegółową analizę przepisów intertemporalnych i zasad orzekania kary łącznej, zwłaszcza w kontekście kar zagranicznych.

Kiedy polski sąd nie połączy kar z Niemiec? Wyrok łączny i granice jurysdykcji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Izabela Dehmel Protokolant: sędzia sprawozdawca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu A. D. po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 roku na posiedzeniu wniosku skazanego J. G. o wydanie wyroku łącznego postanawia: 1. Na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) i art. 92a k.k. w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego J. G. . 2. Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Pismem z dnia 09 listopada 2016 r. skazany J. G. wniósł o połączenie wobec niego kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 25 kwietnia 2013 r. o sygn. akt II K 8/13 i Sądu Krajowego w Norymberdze – Fürth z dnia 22 grudnia 2014 r. o sygn. akt 16 KLS 802 JS 9354/09. J. G. został skazany prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 14.10.1999r. sygn. akt II K 42/99 za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w okresie od 22 października 1998r. do 26 października 1998r. na karę 2 lat pozbawienia wolności; II. Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 01.03.2002r. sygn. akt VIII K 197/01: a) za przestępstwo z art. 284 §2 k.k. popełnione w kwietniu 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, b) za przestępstwo z art. 270 §1 k.k. popełnione w dniu 01.06.2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit. a) i b) w karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; III. Sądu Rejonowego w Tucholi z dnia 29.05.2002r. sygn. akt II K 586/01: a) za przestępstwo z art. 279 §1 k.k. popełnione w nocy z 26 na 27 października 2000r. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, b) za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w okresie października 2000r. na karę 2 lata pozbawienia wolności, c) za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. . popełnione w nocy z 16 na 17 października 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności. przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit. a), b) i c) w karę łączną 2 lata pozbawienia wolności; IV. Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 11.07.2002r. sygn. akt II K 150/00: a) za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w nocy z dnia 30 na 31 lipca 2001 r. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, b) za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w nocy z dnia 30 na 31 lipca 2001 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, c) za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. , popełnione w dniu 21 maja 2001 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit. a) i b) i c) w karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, postanowieniem Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 07.09.2005r. w sprawie sygn. akt II Ko 2304/05 zarządzono wykonanie wyżej wymienionej kary; V. Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 30.12.2002r. sygn. akt VIII K 269/02: a) za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. popełnione w dniu 17 marca 2002r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, b) za przestępstwo z art. 191 § 1 k.k. popełnione w dniu 17 marca 2002r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit. a) i b) w karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności; VI. Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 23.02.2003r. sygn. akt VIII K 448/01 za przestępstwo z art. 306 k.k. popełnione w okresie od 1 grudnia 2000r. do 21.05.2001r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; VII. Sądu Rejonowego w Malborku z dnia 26.05.2004r. sygn. akt II K 493/03: a) za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w okresie od nocy z 10 na 11 maja 200l r. do 07 sierpnia 200l r. na karę 3 lata pozbawienia wolności, b) za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. popełnione w nocy z 17 na 18 października 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, c) za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w nocy z 2 na 3 sierpnia 2001r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit a), b) i c) w karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; VIII. Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 05.08.2004r. sygn. akt II K 682/03: a) za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełniony w okresie 12 sierpnia 2002r. do 28 kwietnia 2003r. na karę 4 lat pozbawienia wolności, b) za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 01 listopada 2002r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, c) za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. popełnione w dniu 21 maja 2003r. na karę 4 miesiące pozbawienia wolności, d) za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. popełnione w dniu 21 maja 2003r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit. a), b) c) i d) w karę łączną 5 lat pozbawienia wolności; IX. Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 22.04 2005r. sygn. akt II K 74/05 za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i in. popełnione w dniu 10 kwietnia 2003r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; X. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 14.11.2005 r. o sygn. akt II K 392/05 połączono kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone: a) wyrokami Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 01.03.2002r. sygn. akt VIII K 197/01, Sądu Rejonowego w Tucholi z dnia 29.05.2002r. sygn. akt II K 586/01, Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 11.07.2002r. sygn. akt II K 150/02, Sadu Rejonowego w Elblągu z dnia 24.02.2003r. sygn. akt VIII K 448/01 i Sądu Rejonowego w Malborku z dnia 26.05.2004r. sygn. akt II K 493/03 w karę łączną 6 lat pozbawienia wolności, b) wyrokami Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 05.08.2004r. sygn. akt II K 682/03 i z dnia 22.04.2005 r. sygn. akt II K 74/05 w karę łączną 5 lat pozbawienia wolności; XI. Sądu Rejonowego w Bremervorde/Niemcy z dnia 30.01.2008r. o sygn. akt 9CS 115 JS 27032/07 za kradzieże lub paserstwo w 3 przypadkach § 242 ust. 1 zd. 2 pkt. 1 niem. k.k. i § 259 ust. 1 niem. k.k. , § 53 niem. k.k. na karę 100 stawek dziennych grzywny po 12 Euro każda; XII. Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 25.04.2013r. o sygn. akt II K 8/13 za: a) przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od co najmniej 07 sierpnia 2008 r. do dnia 11 sierpnia 2008 r. na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 50 zł każda; b) przestępstwo z art. 223 § 1 k.k. popełnione dnia 11 sierpnia 2008 r. na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; c) przestępstwo z art. 242 § 3 k.k. popełnione w okresie od dnia 03 lipca 2008 r. do dnia 02 listopada 2012 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; przy czym Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności z lit. a), b) i c) w karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; XIII. Sądu Krajowego w Norymberdze – Fürth/Niemcy o sygn. akt 16 KLS 802 JS 9354/09, przyjętego do wykonania postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 07.03.2016r. o sygn. akt III Kop 247/15 za przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. i inne na karę 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą Kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015r. nie mają zastosowania w niniejszej sprawie do skazanego J. G. , ponieważ wszystkie skazania jakie zapadły wobec niego w Polsce zostały orzeczone przed 1 lipca 2015r. Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanego J. G. w niniejszym postępowaniu stosuje się przepisy art. 85 i następne k.k. w brzmieniu starym tj. obowiązującym do dnia 1 lipca 2015r. Należy przy tym zaznaczyć, że art. 92a k.k. w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r. stanowił, że wyrokiem łącznym nie obejmuje się orzeczeń skazujących wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Na marginesie wymaga podkreślenia, że również według przepisów, które weszły w życie z dniem 01 lipca 2015 r., karą łączną nie obejmuje się kar orzeczonych wyrokami wydanymi w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Wynika to z treści art. 85 § 4 k.k. w brzmieniu od dnia 01 lipca 2015 r. Zgodnie z art. 85 k.k. w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r. Sąd może orzec karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Stosownie do treści art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tej samej kwestii odnośnie tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Nie ulega wątpliwości, że ukonstytuowany w art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. bezwzględny zakaz ponownego prowadzenia postępowań karnych dotyczących tego samego przedmiotu procesu, w stosunku do tej samej osoby, ma pełne odniesienie do postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Warunkiem zachowania wymaganej w takim wypadku tożsamości podmiotowo-przedmiotowej, poza tą samą osobą skazanego, jest to, aby postępowania odnosiły się do tych samych wyroków jednostkowych, a więc orzeczeń obejmujących te same czyny tej samej osoby. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy powaga rzeczy osądzonej, wynikająca z art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. , nie daje podstaw do prowadzenia postępowania o wydanie nowego wyroku łącznego odnośnie kar jednostkowych orzeczonych wyrokami wskazanymi wyżej w pkt. I – IX. Wyroki te zostały bowiem objęte wyrokiem łącznym o sygn. akt II K 392/05 (wyrok z pkt. X). Rozwiązanie węzła kar łącznych, orzeczonych wyrokiem łącznym w sprawie II K 392/05 byłoby możliwe tylko na podstawie art. 575 § 1 k.p.k. , tj. w sytuacji realnego zbiegu przestępstw tj. gdyby kary jednostkowe z wyroków opisanych w pkt. I – IX można było połączyć z karami jednostkowymi orzeczonymi wyrokami wydanymi po wydaniu wyroku łącznego, czyli po dniu 14 listopada 2005 r. Czyny objęte wyrokiem z pkt. XII zostały zaś wszystkie popełnione po dniu 14 listopada 2005 r., tj. po dniu wydania wyroku łącznego w sprawie II K 392/05 (wyrok z pkt. X). Jak wskazano powyższej art. 92a k.k. w brzmieniu sprzed dnia 01 lipca 2015 r. stanowił, że wyrokiem łącznym nie obejmuje się orzeczeń skazujących wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Wyłącza to w konsekwencji z góry możliwość połączenia kar jednostkowych z wyroków zapadłych w Niemczech (wyroki z pkt. XI i XIII) z karami jednostkowymi z wyroków I – IX i XII. W tym stanie rzeczy nie było podstawy do orzeczenia wobec skazanego J. G. nowej kary łącznej pozbawienia wolności. Zatem należało postępowanie umorzyć. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt. 1 postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie przepisów wskazanych w pkt 2 postanowienia. SSO Izabela Dehmel

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI